این ماجراها واقعاً غم‌انگیز و عبرت‌آموزه. زینب موسوی؛ کمدین‌بلاگرِ همراه با موجِ ناشیانه‌یِ زن‌زندگی‌آزادی ‌و مشمولِ عفو قرار گرفته شده! برایِ پاییز تورِ خنده گذاشته و یه توئیت درباره رضاخان زد. حالا همون‌هایی که سنگ‌شون رو به سینه می‌زد بخاطر «یک توییت» شروع کردن با انواعِ روش‌ها و ادبیاتِ مختصِ خودشون ازش پذیرایی می‌کنن و بهش می‌گن تورو صداوسیما معروف کرده، کی بودی اصلا؟ حالا که اینطوره تو پرستویِ نظام و نفوذی و غیره‌ای!

حالا کار به جایی رسیده که باید برایِ جلبِ ترحّمِ همون زن‌زندگی‌آزادی‌چی‌ها جلوی دوربین گریه کنه و بگه «مگه زندگی یکی از سه رکنِ اعتراضات نبود؟ چون متولدِ قُم و محجبه‌ام و اسمم مذهبیه، آدم بدی‌ام؟»

بخاطرِ اسمِ مذهبی و بخاطرِ حجابِ روی سر، برنامه‌یِ فردایِ آزادی برایِ آزادی‌خواهان! «برای آنان که می‌اندیشند»ه کاملاً.

من وقتی بخوام کارامو انجام بدم، سرِ کار یا تویِ خونه، سریع حوصله‌‌م سر می‌ره و خسـته می‌شم؛ لذا چی‌کار می‌کنم؟
میرم تویِ سایت دکتر غلامیِ عزیــز و صوت‌های سیرهایِ مطالعاتی و … رو گوش میدم و به خودم میام می‌بینم ساعت‌ها دارم کار می‌کنم و خسته نیستم. وُیس‌های کانال استاد شُجاعی هم همین خاصیت رو داره برام.
•شاید به دردتون بخوره.

-این نمونه‌ای از مردی‌ست که حرکتِ خود را در میدان نشان می‌دهد؛ خیلی حرف نمی‌زند، بلکه عمل می‌کند.
-زمانی‌که داعش بیشترِ عراق را تصرف کرده بود؛ [سردار ] قاسم سلیمانی تنها کسی بود که با شبه‌نظامیان‌ش بین بغداد و داعش ایستاد؛ خودش را به خطر می‌انداخت تا از کشورش پاسداری کند..

-سِرِ دلبران؛ گفته آید در حدیثِ دیگران..
#برای‌ساعت‌یک‌وبیست

یادم میاد چندسال پیش که تو اینستاگرام فعالیت می‌کردم؛ با یکی از این سلبریتی‌ها توی دایرکت بحث کردم، البته از یک نقدِ ساده‌ی من پیرامون انتخاباتِ ۹۶ شروع شد و به فحاشی‌هایِ کاف‌دار و خانوادگی از ایشون رسید.
تند تند داشت پیام‌هاش رو پاک می‌کرد، اسکرین‌ گرفتم؛ واقعاً فشار بهم وارد شد :)))
با چندنفر هماهنگ کردم که برای تشکیل پرونده و اینا کمک کنن بهم، خبرش که پیچید، آقای سلبریتی به اون پیج‌ها پیغام داد که به فلانی بگید با خودتون بیاد یه شب شام مهمونِ من؛ حل‌ش کنیم بره، الکی خودتون رو به زحمت نندازید، مردم که باور نمی‌کنن.
و اون پیج‌ها علیرغمِ نظر من خبر رو پاک کردن، و اقای سلبریتی هم توی پیج‌ خودش پست گذاشت که این خبرهای زرد و فتوشاپ‌کاری‌ها کارِ معاندین و دشمنانه :))

خلاصه؛ معنیِ سوراخ دعا رو اون‌موقع فهمیدم.
- قوانینِ ویژه‌ و بازدارنده مختصِ افرادِ معروف و تریبون‌دار، اقای قاضی!

بحثِ سیاسی نکردن در جمع‌هایِ دوستانه که انسان جهتِ «زِ غوغایِ جهان فارغ شدن» درش شرکت می‌کنه رو عادی‌سازی کنید.🤝

گفت چی خیلی تکون‌ت داده؟
خیلی فکر کردم که بینِ یه عالَم حرف و عمل روی کدوم بیشتر قفل کردم، هیچی جز این پیدا نکردم که «خدایا مرا به خاطرِ گناهانی که در طولِ روز با هزاران عقل توجیه‌شان می‌کنم، ببخش.»

قسمتِ ترسناک ماجرا اینه که این روندِ استحاله خیلی تدریجی و زیرپوستی اتفاق میفته و اینجوری نیست که وای بر حسن‌آقامیری! و خودت در امان باشی.

خیلی‌ها فکــر نمی‌کردن روزی برای قانونی شدنِ شربِ‌خمر توئیت بزنن، برایِ عادی‌سازیِ جریانِ LGBT به بهانه‌ی این‌که «جهـان» اونو پذیرفته، محتوا تولید کنن و منکرِ قیامِ امام‌حسین بشن و عاشورا رو در حدِ یه «کُشته شدن در یک سفر» تقلیل بدن و قرآن‌سوزی رو در سایه‌یِ آزادیِ بیان توجیه کنن و پارسال هیئتی و امسال شبِ محرم پارتی بگیرن.

یه روز هم یکی این‌طوری برای خونخواهیِ امامِ شهید معتقد به اینه که «به توچه؟ تو چیکاره‌ای؟ شاکی بره شکایت کنه، دادگاه تشکیل بشه!»
ولی برایِ مواردِ دیگه هم فُحش میده، هم خیلی بهــش ربط داره؛ هم ولی‌دَمه؛ هم خیلی کاره‌ایه.
-این تناقضه‌س که عجیبه!

وَ أَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی‌کم مَعَ إِمَامٍ هُدًی ظَاهِرٍ ناطقٍ بِالحَقّ مِنکُم.الهی آمین.

من تاحالا هیچکدوم از سخنرانی‌هایِ حسن‌آقامیری رو گوش ندادم، ولی رفتم کاملِ این فیلمی که منتشر شده رو تو یوتیوب دیدم که خدای‌نکرده تقطیع اتفاق نیفتاده باشه.
ایشون در راستایِ ارائه‌ی دین‌رحمانی تلاش می‌کنه که بگه خدا خیلی مهربونه و ما مثل بچه‌هاشیم و مگه وقتی بچه تو رویِ پدر مادر درمیاد؛ پدر از خونه بیرونش می‌کنه؟ ذوانتقام بودنِ خداوند هم بخاطرِ مهربانی و رحمت‌شه. خب تا اینجا خیلی هم عالی. اما نصفه!

در همین راستا توی این سخنرانی، می‌گه مختار یک جنایتکار بوده که اساساً انتقام و خون‌خواهی بهش ربط نداشته، محمد حنفیه کیه؟ امام‌سجاد ولی‌دم بودن و باید از امام سجاد اجازه می‌گرفته، ائمه هم که اهلِ رحمت و بخشش‌ان لذا با این فرض که امام‌سجاد قطعاً قاتلینِ اباعبدلله رو می‌بخشیدن پس مختار چنین حقی نداشته.

-اما در روایتی از امام صادق داریم که «هیچ زن هاشمیه‌اى از ما خاندان، شانه به سر نزد و خضاب نگرفت تا آن موقعى که مختار سر قاتلین امام‌ حسین را نزد ما فرستاد.»
بحارالانوار،ج ۴۵، ص۳۴۴.
استاد رجبی‌دوانی هم نقل می‌کنن که امام سجاد در حدیثی می‌فرمایند «حتی اگر یک غلام زنگی هم در خونخواهی ما اهل‌بیت قیام کند، کارش مورد تایید ماست.»

-جایِ دیگه حسن‌ آقامیری در پاسخ به یکی از حاضرین که پرسید «پس چرا امام‌حسن ابن‌ملجم رو قصاص کرد؟» می‌گه امام‌علی بخشید، امام‌حسن هم رهاش کرد دیگه، در تاریخ معلوم نیست ابن‌ملجم چطور می‌میره!!!!

-اخه بزرگوار! چرا برایِ این‌که فهمِ ناقصِ خودت رو از یک دینِ کامل و مقدسِ الهی به پامنبری‌هایِ ساده‌ت ارائه بدی و احیاناً منبرِ مدرنِ مجازی‌ت رو پربار کنی؛ روایات رو وارونه می‌کنی؟
در روایات آمده امام‌حسن، ابن‌ملجم رو «قصاص» کرد و با یک ضربت به جهنم فرستاد، هرچند روایاتِ دیگه‌ای از نحوه‌یِ کُشته شدن‌ش هست که به عقیده بزرگان سند ضعیف و از سیره‌یِ ائمه به دوره.
بحارالانوار ج۴۲ ص ۲۹۸،۲۴۶،۲۳۲.

اینهمه مغلطه به چه قیمت؟!

حاج‌آقا بهجـت می‌گن: «خوبه که انسـان اسمِ خودش رو در هر کارِ خیری بنویسه و خودش رو شریک در اون کار قرار بده؛ فردایِ قیامت معلوم نیست کدوم کارمون مقبول و کدوم‌ش رَده.»
خب بالاخره تهِ یکی از این طومار‌ها اسمِ تورو هم می‌نویسن؛ خدا دست‌گیر دست‌گیرهاست.

«مُمَهدین»
که در زیارت‌عاشورا لعن می‌کنیم؛
یعنی زمینه‌ساز!
شاید ما هم مُمهّد باشیم…
ریزش‌ها و رویش‌ها خواهیم داشت.
ببین تو چی‌کاره‌ای؟

•استاد شُجاعی|• پیشنهادِ ویژه.🌱

پیشنهاد می‌کنم اگه هنوز شروع نکردید، برید تو سایت استاد غلامی؛ تو قسمتِ جستجو بزنید «معراج»، از خوف و رجاء شروع کنید و کِیفور بشید.🤝

من یه بار تجربه‌ی غسّال‌خونه رفتن داشتم، خدا بیامرزه همه‌ی اموات رو، دور از جونِ بقیه، یکی از عزیزان‌م از دنیا رفته بود، مظلوم و مهربان، صبور، مومن.
خدا رحمت‌شون کنه.

بالا سرش یٰس و الرّحمن می‌خوندم که نترسه، زور می‌زدم گریه نکنم، بغض حناق شده بود.
تو زندگی‌پس‌از زندگی می‌گفت گریه و ناراحتی اموات رو اذیت می‌کنه.آزار می‌بینن.
تا قبل‌ش تصوری از دیدنِ یه بدنِ بی‌جون نداشتم، اون لحظه از فضا نمی‌ترسیدم.
ولی یه چیزی تمامِ مدت، رعشه به تنِ من انداخت و وقتایی که مثلِ الان «تکون خوردن رو» امروز فردا می‌کنم و یادم میره ذره‌ای در تمامِ کهکشان‌ها و هستی‌ام و برایِ خدا شاخ می‌شم؛ یادم میاد.
چی؟
نداشتنِ حتی کوچک‌ترین تواناییِ حرکتی، تکونی، صدایی، قدرتی! لمسِ واقعیِ «کلّ‌من‌علیهٰا‌فان» و تموم شدنِ فرصت برایِ خودم.
بدونِ اجازه‌یِ چونه و نِق و بهانه‌گیری،
بدونِ سرکشی و عُصــیان، بدونِ تواناییِ «انکار»، بدونِ تواناییِ اعتراض به کسایی‌که بالاسرم بودن.
چه چیز از من می‌مونه؟ چه چیز با خودم می‌بَرم؟
بی‌تعارف؛ لحظه‌یِ بی‌تعارف!


نگاهم رو می‌دُزدیدم، در زمانِ حیات غریبه حتی مو‌‌هاشو ندیده بود، مُدام روش رو می‌کشیدم که به خیال‌م معذّب نشه. غُسل که تموم شد؛ زیارت‌ عاشورا خوندم، درِ گوشش گفتم «حلالم کنین..» حتماً می‌شنید!

«اللَّهُمَّ‌صَلِّ‌عَلَى‌مُحَمَّدٍوآلِ‌مُحَمَّدٍوعَجِّلْ‌فَرَجَهُمْ»

مَهلا مخاطبینِ خودش رو از هر قشری داره. محور امام‌حسینه.
اگر جواد خیابانی میاد گــذری به عزاداریِ قبل از انقلاب می‌زنه که به گواهِ تاریخ؛ پاسخِ مسـتندی براش وجود داره، مهمان‌هایِ دیگه‌ای هم هستن که حرف‌هایِ مستند‌ و جامع‌تری می‌زنن.
چون اساساً محلِ گفتگوست!
نظراتِ شخصی خدشه‌ای به حقیقت وارد نمی‌کنه، اما شبهات نباید رو هوا بمونه؛ استادی داشتیم که می‌گفت پرسش‌گری پیش‌بَرنده‌س، اما شُبهه رو نباید در هوا رها کرد! چون هرناکَسی می‌قاپَدِش.

بایکوت کردن‌ش احتمالاً باعثِ ریزش کلیِ مخاطب نمی‌شه؛ فقط یه عایدی داره و اون‌هم اینه که یه سری قسمت‌ها- باعنوانِ نظر شخصی- برایِ عُموم وایرال می‌شه و تویی که برنامه رو بایکوت کردی، سهم‌ت رو نسبت به وایرال کردنِ قسمت‌هایِ خوبِ دیگه- مثل قسمت عباس‌موزون- و پاسخ‌ به بعضی شبهات، ایفا نکردی.