«امام‌حسین (علیه‌السلام) در دعایِ عرفه عرض می‌کند که من اگر هرکدام از نعمتهایِ تو را شکر کنم، خود آن شُکر، یک نعمت است؛ پس من اگر تا آخرِ دَهر زنده بمانم، با همه‌ی وجودم گواهی می‌دهم که شُکرِ یک نعمت تو را نمی‌توانم به‌جا بیاورم؛ چون همین که آن نعمت را شُکر کنم، خود اینکه توفیقِ شکر پیدا کرده‌ام، یک نعمتِ دیگر است و باید آن را شُکر کنم و همین‌طور تسلسُــل پیدا می‌کند تا ابد.

ما در درجه‌ی اول، از چه شکر کنیم؟
نمی‌شود شِمُرد؛
«وان‌تعدّوا‌نعمت‌اللَّه‌لاتحصوها».
بنده وقتی دستم فلج شد، متوجهِ خصوصیاتی شدم؛ دیدم این انگشتِ من که به راحتی حرکت می‌کند و مثلاً یک زنجیر را دور خودش تکان می‌دهد و این، خیلی کار ساده‌ای به نظر می‌آید، از حرفهایِ دکترها فهمیدم که خودِ این حرکت، معلول چندین تحرک و توانایی مهم در وجود انسان است؛ اما ما غافل بودیم.
به هرحال، وقتی نعمت از انسان گرفته می‌شود، انسان متوجه می‌شود که همین کارِ آسان و کوچک، ثمره‌ی چندین نعمتِ بزرگ بوده که ما این‌طور راحت از آن عبور کرده‌ایم. این، غفلتِ ماست.»


•آیت‌الله خامنه‌ای (حفظه‌الله) ۱۳۸۵/۳/۲۹.

تو پناهگاهِ منی؛ زمانی‌که راه‌ها با همهٔ وسعتشان درمانده‌ام کنند و زمین با همهٔ پهناوری‌اش بر من تنگ گیرد و اگر رحمتِ تو نبود، هرآینه من از هلاک‌شدگان بودم؛ و نادیده‌گیرندهٔ لغزشــم تویی، و اگر پرده‌پوشی‌ات بر من نبود، هرآیــنه من از رسواشدگان بودم..

- دعایِ عرفه -
پناهِ من؛ عزیزِ دلم…🌱

فإذااختنَقتُمْ،بالحُسينِ‌ تنفّسوا
‏
اگر دل‌تان سخت به تَنگ آمد،
با ذکرِ حسین(ع) نَفَس بکشید..💔

قطعا روزی خواهد آمد،
که ما مهدی‌مان (عج) را می‌بینیم؛
درحالی‌که به دیوارِ کعبه تکیه می‌زند و با صدای باصَلابت و حیدری‌اش، اعلام می‌کند:
-ای اهلِ عالَم!
من همان امامِ قائم هستم..
-ای اهلِ عالم!
من امامِ انتقام‌گیرنده هستم..

ای طالبِ خونِ شهیدِ کربلا،
ای سوارکارِ حجازی،
ای ذخیرهٔ الهی؛ مرا دریاب...
•عزیزِ من!🤍

ابراهیم(ع) خودی نمی‌بیند؛
تا ایثاری کرده باشد…
•عیدِ‌بندگی‌مبارک🌱

یه رفیقِ رفیقی داشتیم که می‌دید ما به جونِ خدا غُر می‌زنیم که آخدا چرا من این‌جورم؟ چرا فلان چیز رو به ما ندادی؟ و فلان و فلان؛ می‌گفت منی که همیشه طلبکارِ خدام، برا اینه که اسماعیل‌هام رو قربانی نکردم؛ محضِ رضایِ خدا «نگذشتم»، که اگه محضِ رضایِ خدا «بگذرم» خدا به دامن‌م برمی‌گردونه…خلاصه خداجان!

من اسماعيلِ نفسم را،
به قربانـــگاه آوردم..
نگو يا ایّها‌الرّحمٰـــن!
كه عَبدَت را نبخشيدی..

[ما سابقه‌یِ خوبی در «امام‌داری» نداریم]

آنان‌که در حقانیتِ مُسلم شک کردند، بی‌آنکه بخواهند حکمِ قتلِ امام حسین‌(ع) را امضـا کردند. رونوشت به روزگارِ قبل از ظهور، به امروز :)

بهشتی؛ سمبُلِ مظلومیت.
به دروغ علیه‌ش شعار می‌دادن که بهشتی بهشتی؛ طالقانی رو تو کُشتی! شایعه می‌کردن که حتی زیر سیگاری‌ش هم از طلاست؛

شهیــد بهشتی امروز هم مظلومه؛ اصلاح‌طلبانِ غرب‌گرا چهره‌یِ امریکا‌ستیزِ مدافعِ حدودِ شرعی اسلامی از جمله حجابِ شهید رو تحریف می‌کنن؛ افراطی‌ها هم چهره‌یِ عدالت‌‌محورش رو.
بهشتی اگر امروز زنده بود؛ بیشترین تکفیر رو از همین جماعتِ افراط و تفریط می‌دید.

•امام (ره) فرمود:
«این اقای بهشتی مسلمان متعهدِ مجتهد، چه کرده بود که در تاکسی هر دونفر یه حرفشان فحش به اوست؟ ببینید چه ظلمی به این موجودِ فعالی که مثل یک ملت بود روا شد؛ اجانب و وابستگان به آنها، در طول زندگی‌ش تهمت‌های ناگوار به ایشان زدند، از اقای بهشتی میخواستند یک ستمکارِ دیکتاتور معرفی کنند!»

تکرارِ ناگزیرِ تاریــخ رو همین امروز هم می‌بینید، ماشینِ رسانه‌ایِ دشمن برایِ تقطیع و تهمت؛ و تحریف و تکفیرِ علیهِ چهره‌هایِ شاخص انقلاب و اسلام، متوقف نخواهد شد و امان از پشیمانی…

•پیشنهاد: حتماً این ۲۰ دقیقه رو #ببینید.

منم آن ریزه‌خورِ خوانِ کریمش،
که به کَس کار ندارم، به جز آن یار ندارم،
ثَمَنی غیرِ دلم، بر سرِ بازار ندارم..

به خاکِ کوچــهٔ دیدار، آب می‌پاشــند،
بخوان ترانه، بزن تار؛ یار آمدنی است..

- امیری‌اسفندقه -
•العَجَــل🕊️