اینجا رهبری اشاره به اذعانِ دشمن نسبت به قدرتِ موشکی ایران می‌کنه که یکی از فرماندهان اسرائیلی گفت من در مقابلِ این قدرت موشکی کلاه از سر برمی‌دارم. حاضرین شعار مرگ بر اسرائیل میدن و رهبری می‌گن «بله مرگ بر اسرائیل؛ اما این حرفش که خوب بود!»
همین‌طور چندسال پیش دربارهٔ حمله به سفارت عربستان گفتن «کارِ بسیار بد و غلطی بود؛ هرکسی که مرتکب شده باشه! ولی این‌‌هارو بهانه قرار ندن تا جوانانِ مومن و انقلابی رو مورد تهاجم قرار بدهند.»
اگه چند سال پیش کسی حرف از تغییرِ نظــــمِ جهانی می‌زد، عده‌ای می‌خندیدن، همون‌طور که خیلی‌ها می‌گفتن باید با کدخدایِ جهان بست، اما این رهبرِ جهان‌بینِ مقتدر «گفت، و شد ‌و خواهد شد.»
در جریانِ سوریه، جهان تمام زمینه‌یِ سقوط دولت سوریه رو فراهم و به میدان آورد، اما رهبرِ ایران گفت «سوریه می‌ماند، و ماند.»
این حجمِ دوری از افراط و تفریط، تفکیکِ دقیقِ مسائل حتی دربارهٔ دشمن، جهان‌بینی، دقتِ نظر در ابرازِ نکات، مدیریتِ دقیق سیاست‌هایِ کلی نظام، حقیقتاً ستودنیه.

چندتا از سخنرانی‌هایِ گذشتهٔ رهبری رو «دقیق» ببینید، می‌فهمید که معادلاتِ سیاستِ جهـان بر پایهٔ حرف‌هایِ چه کسی تعیین می‌شه :)

می‌گه «کاش این دختره به چندتا از این پنجاه یورویی‌ها بینِ مردم پاریس پخش کنه بلکه یه کم آروم بشن و بعد این‌همه سال اهلِ پاریس بودن با زوایایِ پنهان پاریس آشنا بشن؛ آروم بگیرن این‌همه اغتشاش و اعتصاب نکنن.» =)))

وقتی بهت می‌گن «این های‌کُپیه ولی با اروجینال مو نمی‌زنه» ولی بالاخره با واقعیت مواجه می‌شی :))
نه نگاهت شبیهِ اون اصل‌کاریه، نه نگاهِ این طفل معصوم‌ها، نه جَوّی که ساختی، نه اصلا قد و قواره‌یِ واژه‌یِ «رهبر فرزانه»ای، لذا تلاشت برای شبیه به اون اصل‌کاری بودن، تلاشِ مذبوحانه‌ایه.

خبر خوب اینکه فصل۴ برنامه‌ی زندگی‌پس‌اززندگی امسال هم از شبکه‌ی۴ در ماه مبارک رمضان هر روز ساعت ۱۷:۳۰ پخش میشه.

منکه بی‌صبرانه منتظرشم...

این خوف و رَجایِ از جنس زندگی پس از زندگی، خوف و رجایِ واقعیه، مثلاً من وقتی فیلم‌های ژانرِ وحشت هالیوودی می‌بینم می‌ترسم، وحشتِ مصنوعیِ به درد نخور می‌گیره منو، تپشِ قلبی که از دیدنِ ژانرِ زامبی می‌گیرم رو دوس ندارم، چون الکیه، مصنوعیه، کاذبه، اما این خوفِ زندگی پس از زندگی که به رَجاء می‌رسه رو دوس دارم، واقعیه، قشنگه، واقعی‌ترین مسئله‌ایه که تو بالاخره باهاش مواجه می‌شی و حالا خدا به دلِ عباس موزون انداخته که بیا برو به خلق‌الله بگو اینارو، که وقت داریا، می‌ترسی؟ خوف داری؟ یه رَجائی هم هستا تهش، وقت داریا، وقت داریا..
خلاصه که بی‌صبرانه در انتظارِ زندگی پس از زندگی؟ بله بی‌صبرانه.

یادتون باشه حتما برای لحظه ی تحویل سال هفتسین قرآنی بنویسید که ان‌شاءالله برکات آیات خدا در تمام لحظات زندگی سال جدیدتون باشه.

برای نوشتن هفتسین قرآنی زعفران رو دم کنید و وضو بگیرید با یک وسیله مثل گوش‌پاک‌کن آیات رو داخل یک ظرف مثل کاسه یا بشقاب بنویسید و سر سفره هفتسین بذارید و بعد از تحویل سال داخل ظرف آب ریخته و شربت زعفران درست کنید و تمام اعضای خانواده نوش جان کنید.

نوشیدن این هفت‌سین برای شفای بیماران توصیه شده.


هفت سین قرآنی:

۱- سلامٌ قولاً مِن رَبِّ رحیم. (یس/۵۸)
"از جانب پروردگار مهربان سلام گفته می‌شود."

۲- سلامٌ علی نوح ٍ فی العالمین. (صافات /۷۹)
"درود بر نوح در میان جهانیان."

۳- سلامٌ علی اِبراهیم. (صافات/۱۰۹)
"درود بر ابراهیم."

۴- سلامُ عـَلی موُسی و هارون. (صافات/۱۲۰)
"درود بر موسی و هارون."

۵- سلامُ علی آلِ یاسین. (صافات/۱۳۰)
" درود بر پیروان الیاس."

۶- سلامٌ عـَلیکُم طِبتُم فادخـُلوُها خالدین. (زمر/۷۳)
"سلام برشما، خوش آمدید، در آن درآیید و جاودانه بمانید."

۷- سلامُ هیَ حتّی مَطلَعِ الفـَجر. (قدر/۵)
"آن شب تا دم صبح، صلح و سلام است."

یک فریم دیکتاتوری.
رییس‌جمهورِ چین رفته روسیه و احتمالاً بخاطرِ پیشنهاد اتش‌‌بس می‌خواد پادرمیونی کنه، بعدشم احتمالا می‌خواد با زلنسکی تماس بگیره.
جان‌کربی سخنگوی شورای امنیت ملیِ کاخ سفید هم اعلام کرده «واشنگتن قاطعانه با آتش‌بس بین روسیه و اوکراین مخالفه و طرحِ صلح بعد از سفر رییس جمهورِ چین به روسیه غیرقابل قبوله.»

درواقع امریکا و غرب و حامیانش دردِ جنگ و حقوق بشر ندارن، امریکا بعد از اینکه در توافق ایران-ریاض هیچ نقشی نداشته، الانم نمی‌تونه طرح صلح به پیشنهادِ چین رو بپذیره، می‌گه بجنگید و بمیرید، من صلحِ بین شما رو قبول ندارم چون چرا من بازی نیستم؟

بامزه‌یِ ماجرا اینه که همین جماعت ایران رو به دیکتاتوری متهم می‌کنن و برایِ حقوق‌بشرش نسخه می‌پیچن و یه عده هم تا اسمِ کدخدایِ سابقِ جهان میاد؛ آب و از لب و لوچه‌شون آویزون می‌شه.
غرب‌گدایی یک بیماری از شاخه‌هایِ غربگرایی‌ است که درمان ندارد!

•از اینجا به بعد اقای نفوذی حق می‌نوازن:

این در بهاران؛ گل نیست که باز می‌شود، گره‌هایِ روحِ انسان است...

-آقا خیلی دوسِت داریم.🌸🥹
+ما هم شما رو خیلی دوست داریم..

حَوّل حالنا‌یِ من تویی؛ یا مَهدی..
رفیق! دمِ سال تحویل با صدایِ شمارش معکوسِ نزدیک شدن به عید؛ همون لحظه که قلبت تند می‌زنه، بخواه از خدا، بخواه که این روز و شب‌ها حقیقتاً نو بشه، نوروز بشه و چشممون به جمالِ حال‌خوب‌کن‌ترین واقعه‌یِ آفرینش روشن بشه :)♥️

البته عیدِ شما ویژه مبارک.🌱

آقای سینِ هشتم هفت‌سین‌هایِ من؛
تولدت مبارک حاجی.

به یاد آن مرد عرب، آقای نوروز!

در عهد ساسانی قلمرو خاک ایران از گرجستان‌ و تاجیکستان امروزی بود تا عدن و یمن و اطراف‌ آن. همین برادران حوثی یمنی، همین خنجر به پهلوهای رزمجو، معروف است که بازماندگان سپاه «اسواران» ساسانی هستند. یمن استانی از حکومت ساسانی بود، ساکنانـش فارسی حرف میزدند، زرتشتی بودند و وَهرز ساسانی، فرستاده انوشیروان بر آن‌ها حکومت میکرد. بیست‌سال که از ظهور اسلام در همسایگی یمن، در عربستان، گذشت؛ خالد با سپاهی به سمت یمن به راه افتاد تا ایرانی‌ها را به اسلام دعوت کند. با کاروانی طویل از طلا و جواهرات و درهم و دینار؛ و البته شمشیر!
شش ماه با بهترین سخنوران و لکچرهای عرب
و بهترین شمشیرزنان و پهلوانان حجاز، در یمن مشغول تبلیغ اسلام بود. که یا با زبان‌خوش و یا با لسان‌ شمشیر، اسلام را به ما تحمیل کند. تا توانست قتل و غارت و خون‌ریزی کرد؛ بعد از شش‌ماه حتی یک نفر از ما مسلمان نشد!
گفتیم حاضریم همچنان زیر ستم‌ها و تبعیض‌های حکومت ساسانی بمانیم ولی به دین چون تویی درنیاییم. سپاهش را هم تار و مار کردیم که بفهمد اینجا لات‌بازی آنتن نمیدهد. سوار شترش کردیم و فرستادیم به همانجا که آمده بود.

چندماه بعد گفتند دوباره عرب دیگری از سوی حجاز قصد یمن کرده. گفتند او در جنگاوری و فنون رزمی برتر از خالد است. آماده نبرد شدیم تا برسد. او سر راهش قتل و غارت نکرده بود. شمشیرش را از غلاف خارج نکرده بود و برخلاف خالد به محرومان یمنی رسیدگی کرده بود. به قبیله همدان که رسیده بود، خساراتی که خالد پیش از او وارد کرده بود را جبران کرد و عذرخواهی کرد که شما ببخشید؛ بر فراز بلندی ایستاده و نیم ساعت صحبت کرده بود. تمام قبیله اسلام آورده بودند!
نقل خوش‌رفتاری‌ها و مهربانی‌های او دهان به دهان ایرانی‌ها میچرخید. همه عاشقش شده بودند. شهرها و قبیله‌ها را گل‌آرایی میکردند تا مرد عرب به شهرشان برسد.
سعدی احتمالا به یاد همان روزها سروده که
« بیا که ما سپر انداختیم اگر جنگ است»
یمنی‌ها را طایفه به طایفه، قبیله به قبیله مسلمان میکرد و رد میشد. دم عیسی داشت و یادآور زرتشت بود. او علی بن ابی‌طالب بود!

آمدنش با بهار مصادف شده بود.
شاید هم بهار را او آورده بود.
از هر قبیله که گذر میکرد، غنچه‌ها میشکفتند. نخل‌ها سبز میشدند. باران می‌آمد. ایرانی‌ها لااله‌الا‌الله میگفتند.
رسم‌داشتیم که بیگانه‌ای را اگر خیلی دوست‌داشتیم و از خودمان میدانستیم، به او یک اسم پارسی میدادیم.
اسم او را «نوروز» گذاشتیم.
«و اِسْمُه عَندَ الفُرُس، نَیْروز»
فروردین بود.
آن‌سال در یمن همه آمدن نوروز را به هم تبریک میگفتند. از آن‌سال فروردین که میشود به یاد آن مرد عرب، به یاد آقای نوروز، جشن میگیریم. دوباره شهرها را گل‌آرایی میکنیم. ما عاشق نوروزیم. ما را کجا شمشیر فلان خلیفه‌غاصب در فتوحات نامشروعش میتوانست مسلمان کند؟
«ما مسلمان شده‌ی روی تو هستیم علی»

طبقات، بن‌سعد، ج۲،ص۱۲۸
فضائل، بن شاذان، ص۱۷۶

شبکه یک سخنرانیِ رهبری در حرم حضرت رضا(ع) بعد از سه سال؛ شروع شد.
فقط جمعیت، فقط اشتیاق، فقط جمعیتی که مثل موجِ دریاست..
آره براندازْ بعد‌از‌این؛ اینجوریاست!
نه این‌که بری پشتِ پنجره چراغ رو خاموش کنی، فحش بدی بعد از همین بشر عفو بخوری و بیای بیرون، فازِ مبارزه بگیری =)))

یکی از ضعف‌هایِ ناخواسته اینه که وسط سخنرانیِ رهبر مملکت که تقریباً تمامِ جهان از ایدئولوژی‌ش یا درس می‌گیره یا تحلیل می‌کنه تا علیه‌ش استفاده کنه؛ شعار میدی و به نقاطِ اصلی و محورهایِ مهم سخنرانی توجه نمی‌کنی؛ توجه کن، تحلیل کن، سرِنخ بهت میده بقیه‌‌شو برو دنبالش تا آمادگیت رو ثابت کنی؛ این حرف‌ها مهمه.

-ای رهبرِ آزاده، آماده‌ایم، آماده.
+ممنون! توجه کنید، گوش کنید.
-مرگ بر امریکا.
+بله مرگ بر امریکا، اما بذارید من حرفم رو بزنم.

نکته‌ای که در سخنان رهبر می‌شود دید، امید به دولتِ فعلی‌ست. سخنانِ رهبری یعنی این‌که بینِ ما که امیدوار بوده‌ایم و بعضی رفقای انقلابی که زیرِ میزِ دولت می‌زنند، ما صحیح می‌گفته‌ایم!