وضعیت جوریه که اگه یکی دو روز اخبارو چک نکنی، باید سه چهار روز تمام‌شیفت تو سایت‌ها و خبرگزاری‌ها باشی که فقط ببینی چی به چیه.

واقعاً بساطِ جالبیه، آ سِد محمد می‌خواد جهنم به‌پا کنه؛ برادرِ مرحومه رضایی میگه جو نده بابا، با خونِ خواهر من بازی نکن، تویِ توئیت‌هاش می‌گه خواهرِ من سه هفتهٔ آخر اصلا مدرسه نرفته. یه عده هم به پدرِ این دختر که همینارو توضیح داده می‌گن نه تو دروغ می‌گی دخترت رو جمهوری اسلامی کُشته؛ حالا جمهوری اسلامی چرا باید انقدر اسکل باشه که خودش بره قرص بده به دانش‌آموزها، خودش بکُشه، علیهِ خودش اغتشاش کنن، خودش هم خون بده، خودش هم پشت‌بندش تحریم بشه و هزینه بده و اصلاً چه نفعی بهش می‌رسه؟بماند!

همین‌طور که ملاحظه می‌کنید این قشرِ برانداز واقعا دلسوزِ ماست، دلسوزِ خواهرِ فوت شدهٔ این بنده‌خداست، کلاً جانش فدایِ زنان سرزمینم.اصلا جیگرش برایِ این طفلک کباب شده، البته تا زمانی‌که خلافِ ادعاش حرف نزنی وگرنه همین‌جوری که به برادرِ عزادارش فحاشی می‌کنه به خوار و مادرِ سرزمین هم شیلنگ می‌گیره :)) جنبشِ معیوب‌مغزانِ دیکتاتور.

وقتی یک مسئولِ پاسخگو می‌بینم و به تماشایِ جلسهٔ پرسش و پاسخش با قشری از دانشجوهایِ واقعاً مطالبه‌گر می‌شینم واقعا یه جون به جون‌هام اضافه می‌شه :))
الان جلسهٔ پرسش و پاسخِ آقای طائب تو علم‌ و صنعت رو داشتم می‌دیدم و باحال بود.

خصوصاً جایی‌که یه دانشجو از آقای طائب پرسید چرا با مسئولینِ دولت روحانی که عاملِ وضع موجودن برخورد نمی‌شه؟
اقای طائب: «دیر و زود داره، ولی ‌سوخت و سوز نداره؛ الان اولویت بهبودِ وضعیتِ موجودِ معیشته؛ بعد از این به عاملینِ وضعیتِ موجود هم می‌رسیم.» :))

«دستِ ماه را گرفته‌ام. به اتفاق عازمِ شما هستیم. شَب خوابش برده اما من همچنان بیدارم. خوابیدن، مثلِ دیدنِ نگاهِ شما جرأت می‌خواهد.»

نه، ما واقعاً با لاشخور‌هایی طرفیم که همه‌چی رو سیاسی می‌کنن، یعنی شما اجازه نداری بمیری چون مرگت رو هم سیاسی می‌کنن و ازش یه تراژدیِ فرضی برایِ xناله‌هاشون درمیارن و اگه خودت هم از تویِ قبر دربیای عاملِ مرگت رو توضیح بدی و خلافِ ادعاشون باشه، خودشون تورو می‌کنن تو همون قبری که ازش دراومدی.

پیروز تلف شد و یه عده از غار در اومدن؛ اما همینا نمی‌گن خب خداروشکر مادرِ پیروز حامله‌س و چند وقت پیش هم یه یوزپلنگِ آسیایی تو اصفهان دیده شده، که احتمالاً جنسیتش هم نَره.
دریاچهٔ ارومیه خشک شد همشون گفتن این از نحسیِ جمهوریِ اسلامیه، ولی یه نفر از اینا روزی که پروژهٔ احیاء دریاچه افتتاح شد نیومد حتی بنویسه «خداروشکر، به امیدِ احیاء دریاچهٔ ارومیه»، در مقابل وقتی وِنیز در معرضِ خشک شدن قرار گرفت، همینا نوشتن امان از دستِ طبیعت، آه از تغییراتِ آب و هوایی.
ما با جریانی طرفیم که همه‌چی رو با مقاصدِ سیاسیِ خودش برامون به سیاه‌ترین شکل توصیف می‌کنه.

آهنگی که تویِ اسنپ داره پخش می‌شه:
«برو برو من اوکی‌ام!
برو می‌سوزونه حالم، دلِ سنگ و آجُرو،
تو این رابطه من نفر سومم،
بذار بفهمن همهٔ مردمَم.»
•از شدتِ فاخر بودنش گوش‌هام دارن عر می‌زنن.

علیرضا اکبری-ابَرجاسوسِ انگلیس- تویِ اعترافاتش راجع به روندِ تدریجی جاسوس شدنش می‌گفت اولش سخته؛ آروم آروم شروع می‌شه و به مرور قُبحش می‌ریزه، و راست می‌گفت، همه‌چی اولش سخته؛ خودِ شروع به نوشتنِ بعضی کلمات سخته ولی وقتی نوشتی، گفتی یا حتی بهش فکر کردی کم کم قُبحش می‌ریزه، برات عادی می‌شه و همرنگِ جماعتِ اطرافت می‌شی. همیشه می‌گم؛ مثلِ دومینو بقیهٔ باورات هم می‌ریزه. دیدم که می‌گم.

تویِ ماجرای چپ کردنِ قطار حامل مواد شیمیاییِ سمی در ایالت اوهایو ۴۳ هزار حیوان تلف شدن، سریالِ ادامه‌دارِ چپ کردن قطارهایِ امریکا ممکنه هرجایی اتفاق بیفته و ۴۳ هزار حیوان هم تلف بشن؛ اما فقط توی ایرانه که همه‌چیز سیاسی می‌شه، چون سلبریتی‌هایی که در خفا مشغولِ پروژه‌های خودشونن، در عیان لیدرِ سیاسی می‌شن و یه عده هم دنباله‌رویِ اون‌ها، مخاطب نمی‌تونه مسائل رو تفکیک کنه و نتیجتاً این‌که احتمالِ انقراضِ پشه‌ها در ایران هم سیاسیه!

وقتی بعد از عمل نکردن به تعهداتِ برجامی و پاره کردنِ برجام و تحریم‌ها و ترورِ سردار ملی و ساختنِ پایگاهِ نظامی دور تا دورِ ایران؛ همگی توسطِ آمریکا و متحدین‌ش،بعضیا می‌گن ایران باید سیاستهایِ تنش‌زایِ خودشو کم کنه:

بعد از انقلاب تعداد زنانِ هیأت علمی بیش از ۲۰۰ برابر رشد کرده، پزشکان فوقِ تخصصِ زن ۱۲ برابر شده-در رشتهٔ زنان و زایمان بیشتر از ۴ هزار خانمِ متخصص داریم.
بیشتر از ۹۵۰۰ مؤلفِ زن و ۸۴۰ ناشرِ زن داریم، بعد از انقلاب تعداد دانشجویانِ دختر ۵۶٪ رشد داشته و هم‌چنین نرخِ باسوادیِ زنان و دختران به بیش از ۹۶٪ رسیده.
این پیشرفت از دستاوردهای جمهوری اسلامی محسوب می‌شه و مشخصاً جمهوری اسلامی مانعِ پیشرفت زن‌ها نشده؛ پس اولین سوال در مواجهه با شایعاتِ مجازی باید این باشه حکومتی که خودش مسیرِ پیشرفتِ زنان رو هموار می‌کنه، چرا باید حالا با فرضیهٔ مسموم‌سازی جلوی این پیشرفت رو بگیره و افکارِ عمومی که سرمایهٔ عظیم خودشه رو عصبانی کنه و بعدش باعثِ هزینه‌تراشی برای خودش بشه و خودش هم دنبالِ علتِ پروژه‌ای بگرده که اولین‌بار توسط مریم رجوی باسابقهٔ آدم‌کُشی و قتلِ عامِ ایرانی‌ها، مطرح شده؟ کلاً چه نفعی از تعطیلی روندِ تحصیل بهش می‌رسه درحالی‌که حتی در ایام کرونا خودش بساطِ کلاسِ آنلاین رو فراهم کرد و اون رو تعطیل نکرد؟ حالا که ‌این مسیر توسطِ خودش حمایت شده، پس «آزادی» مدنظرِ عبدالحمید که زمانی می‌گفت «متاسفانه زنان دیوارها را شکسته و به مساجد و دانشگاه‌ها آمده‌اند» دقیقاً چیه؟ یه چندتا سواله، همین.

چرا مهدی رسولی؟
دلیلِ نمی‌دانم چندهزارُم..

در مملکتی که رهبرش در دیدار با دختربچه‌ها هم اون‌ها رو این‌طور توصیه می‌کنه که «درس‌هاتون رو خوب بخونید، کتاب بخونید، تا ان‌شالله در آینده جز زن‌هایِ بزرگ بشوید» و در چهل سال نرخِ سوادِ زنانش از ۲۴٪ به بالایِ ۹۸٪ رسیده و افتخارش اینه که دخترانِ کنکوری و دانشجوش از پسرانش بیشتره و حدودِ ۷۰۰ هزار دانش‌آموزِ «اتباع» رو هم تحتِ پوشش حمایت تحصیلی قرار داده، عده‌ای که تا دیروز با انواعِ بهانه‌ها دنبال تعطیلی و «اعتصابِ اجباریِ» کلاس و درس بودن؛ اون رو محکوم به ممانعت از تحصیل می‌کنن و خودشون هم باور می‌کنن، پدیدهٔ جالبیه واقعاً.

یگانه وارثِ تنهاییِ علـــــی، برگرد..

•جوانِ رعنایِ حسین(ع)…
«عجیب بود رابطهٔ میان این پدر و پسر. من گمان نمی‌کنم در تمامِ عالم، میانِ یک پدر و پسر، این همه تعلّق، این همه عشق، این همه اُنس و این همه ارادت حاکم باشد. من همیشه مبهوتِ این رابطه‌ام. گاهی احساس می‌کردم که رابطهٔ حسین با علی‌اکبر فقط رابطهٔ یک پدر و پسر نیست؛ رابطهٔ یک باغبان با زیباترین گلِ آفرینش است، رابطهٔ عاشق و معشوق است، رابطهٔ دو انیس و همدلِ جدایی‌ناپذیر است.
احساس می‌کردم رابطهٔ علی‌اکبر با حسین، فقط رابطهٔ یک پسر با پدر نیست؛ رابطهٔ مأموم و امام است، رابطهٔ مُرید و مراد است، رابطهٔ عاشق و معشوق است، رابطهٔ محبّ و محبوب است و اگر کفر نبود می‌گفتم رابطهٔ عابد و معبود است…
چگونه می‌توانم با اين زبانِ اَلکَن به شرح رابطهٔ اين دو اسمِ اعظم بپردازم؟ بارها در کوچه پس کوچه‌هایِ اين رابطه، گيج و منگ و گم می‌شدم. می‌ماندم که کدام يک از اين مرادند و کدام يک مريد؟ مُراد حسين است، يا علی‌اکبر؟
اگر مُراد حسين است -که هست- پس اين نگاه مريدانهٔ او به قامتِ علي‌اکبر، به راه رفتنِ او، به کردار او و حتی به لغزشِ مژگانِ او از کجا آمده است؟!و اگر محبوب، علی‌اکبر است، پس اين بال گستردن و سر ساييدن در آستانِ حسين چگونه است؟ با همهٔ دوری‌ام از اين وادی، رسيدم به اينجا که بحثِ عاشق و معشوق در ميان نيست.
هر دو یکی است، و آن يکی؛ “عشق” است.»

• 📚پدر، عشق و پسر.
•✍🏻سید مهدی شجاعی.

به مناسبتِ روزِ عید، با میزانِ آی‌کیویِ براندازان یه کم شاد بشید و بعدش واقعاً مرزِ فکری خودتون رو با این‌ اعجوبه‌ها مشخص کنید =))))

قشنگیِ این آهنگ علاوه بر متنِ زیبا اینه که دیگه رسماً داره می‌گه «مهدیِ زهرا، یا مولانا، متیٰ‌ترانا مهدیِ زهرا» که شنونده‌ای که تا دیروز در فهمِ مخاطب اصلیِ سلام فرمانده با وجودِ مشخص بودنش باز هم تردید داشت، الان دیگه جایِ تردید براش نَمونه مگر این‌که عمداً نخواد بفهمه.

و البته که حتماً «تو لشکرِ سیّدعلی سربازِ شمام» درحالی‌که جهان با پرچم‌هایِ رنگین‌کمانی، صهیونیستی و قرآن‌سوزی و با عَلَمِ تکه‌تکه کردنِ این خاک که فوج فوج جان‌فدا برایِ مهدیِ زهرا تربیت می‌کنه؛ این آهنگ رو افراط‌گرایانه توصیف می‌کنه و ما مذهبی‌هایِ دِکوری داریم که در جوابِ اهانت‌ها به قرآن و اباعبدالله-که در فراقِ کربلاش می‌سوزن- و قهرمان‌هایی که از مرز‌هایِ جغرافیایی و حرم‌هایِ اهل‌بیت محافظت می‌کنن؛ سکوت کردن ولی برایِ سلام فرمانده‌ها نسخه می‌پیچن تا رویِ این سکوتِ مرگ‌آور سرپوش بذارن، جالبه.

اینترنشنال می‌گه «اگه گربه‌ای بیفته تویِ جوب و پاش بشکنه تقصیرِ جمهوری اسلامیه»، و هیچ احتمالِ دیگه‌ای رو نمی‌پذیره، می‌خندین؟ واقعاً گفته و واقعا عده‌ای باور می‌کنن =)))
•این فقط بخاطرِ بلاهتِ این شبکه نیست؛ شبکهٔ سعودی اینو فهمیده که حماقتِ مخاطبی که به عنوان گیرندهٔ این اراجیف احمقانهٔ بدونِ زحمت، اون‌هارو می‌پذیره و بهش سواری میده؛ لازمهٔ حیاتِ این شبکهٔ تروریستیه.

ایران کشورِ امام زمانه،
این مردم، ساکنِ عشق‌آبادن..