..It will be a very bad day for that
country and very sadly its people.

حالا بروند و آزادی را از زیر چکمه سربازان آمریکایی مطالبه کنند؛ احمق‌ها!

@Mohallell

-
از امشب برانداز و پهلوی‌چی‌ ماموریت داره زیر توییت ترامپ کامنت بذاره: «عمو اشتباه نوشتی! People چیه؟ باید فقط بگی جمهوری‌ اسلامی. چرا نوشتی country؟مگه شازده نفرمود مداخلهٔ‌نظامی امریکا برامون آزادی میاره؟ ما این‌همه زور زدیم بگیم فردایِ آزادی سوریه و عراق و افغانستان و لیبی و … تجزیه یا آشوب و کشتار نبوده. اصلا امریکا برای فروش اسلحه و تصرف منابع پشت اوکراین رو خالی نکرده، اصلا برای نفت به ونزوئلا حمله نکرده، اصلاً هم همینو رو لیبی پیاده نکرده، عمو؟ بگو منظورت جمهوری اسلامی بود دیگه. دل علی‌کریمی و احسان کرمی و ارجمند و امیدِ منوتو و شازده رو نشکن! اونا کارزارِ حمله به ایران…چیزه! نه، جمهوری‌ اسلامی راه انداختن اخه. تو قراره با بمب‌هات برامون آزادی بیاری، مثل همهٔ کشورهایی که تاحالا براشون آزادی آوردی! چه اهمیتی داره که هم هسته‌ایِ ایران رو می‌خوای، هم موشک‌هاش رو، هم می‌خوای خلع‌ سلاح بشه که راحت‌تر بتونی بهش حمله کنی؟ عمو ترامپِ مهربونِ دوست‌دارِ بچه‌ها؟ منظورت فقط جمهوری اسلامیه دیگه؟!😭💔»

و درحالیکه ارزشی‌ها‌ و بسیجی‌ها‌ و سپاهی‌‌ها و نیروهای تحتِ‌امر رهبری مثل همیشه برای امنیت و تمامیتِ‌ارضیِ ایران جلوی این قلدرِ بدعهدِ فریبکارِ کودک‌آزارِ دروغگو سینه‌سپر می‌کنن و هم فحش‌ و تهمت می‌شنون، هم جون‌شون کف دستشونه؛ زیر ‌پستِ ترامپ به اینام فحش می‌ده. ذاتاً ابله و ذلیل! شاه‌شونم که ذلیل‌ابن‌ذلیل.

-
کانالِ خوب! از این پست به پایین رو بخونید؛
زحمت زیادی برای این جواب‌ها کشیده شده.

؛
برای آقا محمدمهدی محمدی دانشجوی بسیجی دانشگاه علم و صنعت و مسئول سابق فضای مجازی بسیج دانش‌آموزی استان اصفهان که روز گذشته به دلیل بیماری تو کلاس درس به رحمت خدا رفتن و موجودات ابله سلطنت‌طلب میخواستن ایشون رو مصادره کنن و به عنوان کُشته‌ی حوادث جا بزنن یک حمد همراه با صلوات ختم کنید..

شما یادتون نمیاد. در اوج غائلهٔ ۱۴۰۱ دانشگاه‌ها هم یه بخشی از این التهاب بود، شهید رئیسی به دانشگاه الزهرا و دانشگاه تهران رفت و با دانشجوها به گفتگو نشست. خیلی‌ها بخاطر التهابات موجود مخالفت می‌کردن با این موضوع اما رئیسی می‌گفت دولت موظف به مسئولیت‌پذیری در همهٔ زمینه‌ها؛ از جمله گفتگو با دانشجو برای کنترل و ایجاد آرامش فضای دانشگاهه. به بقیهٔ اعضای دولت هم دستور داده بود تا حتما در دانشگاه‌ها حضور داشته باشن. سخنگوی دولت -بهادری جهرمی- به دانشگاه خواجه‌نصیر و علامه رفت و هیچوقت تصویر سعهٔ‌صدرش در برابر هتاکیِ یه عده دانشجو که طبق معمول تنها زبان بیان‌شون انگشت وسط و فحاشی جنسی بود؛ از یادم نمی‌ره.

ما توقعِ همچین کاری از دولت فعلی نداریم، ممکنه خانم سخنگو دوباره بعد از قطع‌ حرفاش با داد و بیداد دانشجوها، قهر کنه بره. حداقلی‌ترین توقعِ ما و وظیفهٔ مسئولینی که در‌کما به سر می‌برن، برخورد با داعش‌جوهاییه که هیچ خط‌قرمزی ندارن! به پرچمِ‌مقدس ایران اهانت می‌کنن، تصاویر شهدا رو پاره می‌کنن و در واقع هیچ نمادِ ملی و مذهبی از توحشِ این موجوداتِ ضدِایرانی در امان نیست. دانشگاه رو با چاله‌میدون‌هایی که عادتاً توش رفت و آمد دارن اشتباه می‌گیرن؛ به دانشجوهای دیگه با چاقو و سنگ و چوب حمله می‌کنن، دانشگاه رو به داعش‌گاه تبدیل می‌کنن. گرچه به عمو‌ترامپ جزیرهٔ اپستین‌شون اقتدا می‌کنن و ابلهانه شعار جاوید‌شاه می‌دن و جمهوری اسلامی امریکا و پهلوی نیست که به سبکِ این دیکتاتورهایی که قبلهٔ آمال این داعش‌جوهان با دانشگاه برخورد کنه؛ اما شما علائم حیاتی نشون بدید بدونیم در قید حیات هستید!

این فضای وِل حاصل بی‌مسئولیتی و بی‌کفایتیِ شماست. ان‌شالله که بخاطر مقاصد جناحی‌تون نباشه.

جالبه.‌
از نظرِ حجتیه‌ایِ مفلوکِ ویترینی؛ مسجد‌سوزی و قرآن‌سوزی، تخریب و سوزوندنِ امامزاده‌ها به جهت ساخت شراب‌خونه، عربدهٔ «لعنت بر اسلام»، اهانت به اهل‌بیت و فحاشی به حضرت زهرا(س) و اباعبدالله(ع) و امیرالمومنین(ع)، آتیش زدنِ پرچم مقدس ایران با نامِ «الله»، هلهله موقع اذان، توهین به روزه‌دارها و پاره کردنِ عکس شهدا هیچ دوقطبی و دو‌دستگی ایجاد نمی‌کنه، کمپینِ آتیش زدنِ قرآن و پلن وحوش پهلوی برای رقاصی در شب‌های قدر هم باعث هیچ دو‌دستگی نمی‌شه؛ اما نماز‌ دانشجوها در حیاط و صحنِ دانشگاه‌ها ناگهان باعث دو‌دستگی و دوقطبی و عصبانی‌کردنِ طرف مقابل می‌شه. جون به جون‌تون کنن متناقض‌‌اید و منفعت‌طلب.


عزیزان، بازم می‌گم. اونی‌که با اسمِ الله وسطِ پرچم و شعارِ الله‌اکبر و اسمِ ائمه ترس و وحشت و عصبانیت تو وجودش بیدار می‌شه، یا ابلیسه یا متاثر از ابلیس. اعوذبالله‌من‌الشیطان‌الرجیم. فوت.

و تحویلِ اونایی می‌دیم که ورد زبون‌شون فحاشی به خدا و پیغمبر و صاحبِ این اسمه و داد می‌زنن «جنگ ما جنگ با بچه‌شیعه‌ست»، که اونام همه‌چی مارو تحویل اونایی بدن که جزایرِ فساد گسترده و سازمان‌دهی‌شده برایِ قاچاق جنسی بچه‌ها و مناسکِ شیطان‌پرستی ایجاد می‌کنن و هنوز کینهٔ خیبر دارن. بعد وقتی همینا به حریمِ قرآن و اهل‌بیت و مقدسات مذهبی و نمادهای ملی توهین می‌کنن؛ ساکت می‌شیم و عرضهٔ دفاع و موضع‌گیری نداریم، اخه می‌دونی؟ هر‌ نوع مبارزهٔ سیاسی بر ما حرام است، بجز هر‌نوع مبارزهٔ سیاسی علیه ج.ا.🤡

محسن داداش می‌فهمم، همهٔ ما ناراحتیم از توحشِ فراخوانِ مسلحانهٔ عواملِ موساد-پهلوی کف خیابون‌های ایران. البته عزاداریِ ما با رقص و آواز و آمار‌سازی و … نیست اما خب. ولی داداش اون عکس شهید جهاد مُغنیه‌ست. شهید لبنانی، پسر شهید عماد مغنیه فرماندهٔ حزب‌الله. گفتم بدونی.

چرا همچینن اینا؟😂
بگردم برا دل ساده‌شون، یا پهلوی گول‌شون می‌زنه، یا اینجوری اسکل می‌شن. سوالم اینه که ذاتیه اینهمه بلاهت؟ با برای این تقویتِ روز‌افزونش چیزی هم مصرف می‌کنن؟ دوزش بالاست ولی.

همهٔ این‌روزا و اون‌روزا و روزای سخت و آسون، امیدم به یه لبخندِ رضایت شما! یا نه، یه نیم‌نگاهِ شماست. امیدم موندن و بودن و دووم آوردن تا روزِ دیدن شماست؛ امیدم «آخیش» گفتنِ منتظرهایِ واقعی‌تونه؛ وقتی ندای «اَلا یا اَهلَ العالَم اَنَا الاِمام القائِم» می‌شنون و ای وای از اون لحظه… امیدم اشکِ شوقِ چشم‌های چشم‌به‌راهیه که گرمیِ اشک‌های پشت‌ سر هم، چشم‌هاشونو تار می‌کنه و با پشتِ دست و با سرِ آستین، اشک پاک می‌کنن تا حتی لحظه‌ای روی ماه شمارو تار نبینن، و امیدم دیدنِ خستگی در کردن‌های آقاسید‌علی با دیدنِ نور ظهور شماست؛ وقتی با دست جانباز امانت‌دارش این پرچم رو می‌رسونه به دست‌هایِ شما؛ که صاحب اصلیِ این پرچم شمایید. چه امید قشنگی! چه اسپویلِ قشنگی!

حتی اگه قرار باشه خبرِ اومدن شما رو بشنوم و ببینم و بعد از خوشی بمیرم، راضی‌ام.🤍

خودتون گوش بدید؛ هر تیکه‌اش رو بنویسم ابتـره! بقیهٔ بخش‌هاش حیف می‌شه…

ممنون از استاد شجاعی که مثلِ همیشه به موقع تلنگر می‌زنه.🤍

شب نوزدهم دی

هادی یزدانی از خانه‌ای با دیوارهای کاهگلی بیرون آمد. خانه‌ای که بی‌شک درد اقتصاد را خوب می‌شناخت. آمد تا حافظ امنیت ایران باشد، حتی اگر بهایش جان جوانش باشد.
در میان جمعیتی قریب به صد نفر، غریب ماند. هادی، همچون دیگر علی‌اکبرهای این وطن، ارباً‌اربا شد؛ فرقش را شکافتند و پیکرش را آماج کینه کردند. و قصه‌ی هادی… به «سر» رسید؛ اما روایتش تازه آغاز شد.