با سوزوندنِ پرچم کشورتون و هو کردنِ تیم‌ ملی کشورتون و قر دادن با پرچمِ انگلیس شروع کردن، بهشون دل دادید و گفتید «هرکسی عقایدی داره!» کمپینِ تشکر از ابن‌ملجم و یزیدِ ملعون زدن، سکوت کردید و گفتید «هرکسی عقایدی داره!» به رقصیدن همراه پرچمِ اسرائیل -که امروز منفورِ تمام ملت‌های دنیاست- و توییت‌های «بزن بی‌بی‌!» و کف و سوت‌هایِ بعد حملهٔ اسرائیل به ایران رسیدن، وطن‌فروشی‌شونو به روشون نیاوردید و باز سکوت! به قرآن‌سوزی و مسجد‌سوزی و زنده‌سوزی و فریادِ «لعنت به‌اسلام» رسیدن و امروز فراری‌هایِ بی‌وطنِ آواره رسماً کمپینِ قرآن‌سوزی راه میندازن و همزمان التماسِ پدوفیل‌ها و بچه‌خوارهای جزایرِ فساد می‌کنن برای تجاوز به خاک کشورتون. باز سکوت و «هرکسی عقایدی داره»؟


حواستون هست ذره ‌‌ذره و تدریجی تمومِ بندهای عقیده،‌ اصالت و هویّت‌تون رو شُل کردن و شما به‌ هوای طرد‌نشدن، تو باتلاقِ تعارف و استحالهٔ این ابلیس‌زادگان فرو رفتید؟ «آنها می‌خواهند نورِ خدا را با دهان خود خاموش کنند؛ ولی خدا نور خود را کامل خواهد کرد، هر‌چند کافران را خوش نیاید!» این یه حکمِ قطعیه و هیچ شکی درش نیست. اما شما [و همهٔ ما] فکری برای خودتون بکنید، قبل از اینکه غرق در باتلاقِ پوچیِ این خوک‌ها‌ بشید.

موقعیتِ صحیح متصور برایِ اون شیعهٔ حجتیه‌ای که بعد از:

مسجد‌سوزی‌ها، قرآن‌سوزی‌ها، مسلمان‌سوزی‌ها، کمپینِ تشکر از یزید و عمروعاص و ابن‌ملجم، فریاد «لعنت به اسلام»، توهین به اهل‌بیت، فراخوان اتش زدنِ قرآن، آتش زدنِ امام‌زاده‌ها، تهدید به تخریبِ حرم امام‌رضا، توهین به اباعبدالله، فحاشی رکیک به امیرالمومنین، اعلان جنگ با بچه‌شیعه، همراهی و خوش‌رقصی برای صهیونیست‌های منفورِ بچه‌کُشی که هنوز کینهٔ خیبر دارن، رقص با پرچمِ اسرائیل و التماس به پدوفیل‌هایِ بچه‌خوار برای حمله به وطن از سمت فرقهٔ تروریستیِ پهلوی‌؛

به بیانیهٔ بازماندهٔ فراری و آوارهٔ پهلوی برای جذب شیعیانِ مخالف جمهوری اسلامی لبیک گفته:

لکن طوری نشود که از حرص مُختار پیش‌نمازِ صف شمر و خولی بشید. :))

امام خمینی(ره) سوم اسفند سال ١٣۶٧ در پیامی معروف به «منشور روحانیت» خطاب به روحانیون به رسالت حوزه‌های علمیه و استراتژی نظام جمهوری اسلامی ایران اشاره کردند. حالا بعد از گذشت ٣٧سال از این پیام شاهد تکرار همان مسیر توسط «انجمن حجتیه‌» هستیم، بخونید چند خط ازش رو:

• آنقدر كه اسلام از این مقدسین روحانی‌نما ضربه خورده است، از هیچ قشر دیگر نخورده است؛ و نمونه‌ی بارز آن مظلومیت و غربت امیرالمؤمنینﷺ كه در تاریخ روشن است. پرونده‌ی تفكر این گروه همچنان باز است و شیوه‌ی مقدس‌مآبی و دین‌فروشی عوض شده است. شكست‌خوردگان دیروز، سیاست‌بازان امروز شده‌اند. آن‌ها كه به خود اجازه‌ی ورود در امور سیاست را نمی‌دادند، پشتیبان كسانی شدند كه تا براندازی نظام و كودتا جلو رفته بودند.

• دیروز مقدس‌نما‌‌های بی‌شعور می‌گفتند دین از سیاست جداست و مبارزه با شاه حرام است، امروز می‌گویند مسئولین نظام كمونیست شده‌اند! تا دیروز مشروب‌فروشی و فساد و فحشا و فسق و حكومت ظالمان برای ظهور امام‌ زمان -ارواحنا فداه- را مفید و راهگشا می‌دانستند، امروز از این‌كه در گوشه‌ای خلاف شرعی كه هرگز خواست مسئولین نیست رخ می‌دهد، فریاد وا اسلاما سر می‌دهند! دیروز #حجتیه‌ای‌‌ها مبارزه را حرام كرده بودند و در بحبوحه‌ی مبارزات تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانی نیمه‌ی شعبان را به نفع شاه بشكنند، امروز انقلابی‌تر از انقلابیون شده‌اند! ولایتی‌‌‌های دیروز كه در سكوت و تحجر خود آبروی اسلام و مسلمین را ریخته‌اند، در عمل پشت پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت را شكسته‌اند و عنوان ولایت برایشان جز تكسب و تعیّش نبوده است، امروز خود را بانی و وارث ولایت نموده و حسرت ولایت دوران شاه را می‌خورند!

صحیفه‌ی نور، ج٢١، صفحهٔ٨٨

-
حجتیه‌ای‌ها هر عمل، موضع و مبارزهٔ سیاسیِ قبل از ظهور رو باطل می‌دونن و با همین استدلال در برابر همه جنبندگانِ مخالف جمهوری‌اسلامی که سر می‌بُرن و انسان‌ آتش می‌زنن و مساجد و قرآن‌ها رو می‌سوزونن و از هیچ هتاکی علیهِ اهل‌بیت و اسلام و «بچه‌شیعه» دریغ نمی‌کنن؛ ساکتن تا خش برنداره چینیِ نازک عافیت‌طلبی‌شون. در منظومهٔ فکری اینا باید فقط «تقیّه» کرد و هر‌نوع مبارزه و کنش‌گریِ سیاسی حرومه؛ بجز انواعِ اکت‌ها‌ و مبارزهٔ سیاسی علیه نظام جمهوری‌اسلامی!

به مخالفت و مبارزه با جمهوری‌اسلامی که می‌رسه موضع سیاسی که هیچ؛ با هر بیانیه و عمل سیاسیِ هر موجودِ مخالف ج.ا همراه می‌شن و تقیه‌هاشون یهو وارونه می‌شه. ترکیب سمی از تناقض و انفعال!

دربارهٔ نمایهٔ کلی تفکر انفعالی و متناقضِ انجمنِ حجتیه چندتا مطلب تو کانال هست که مرور اینا رو پیشنهاد می‌کنم بهتون.:

- این پست و پایینی‌هاش که هشتگِ حجتیه دارن.
- این پست.

در نهایت:
«ضرورت تشکیل حکومتِ اسلامی»

- تفکرِ انجمنِ حجتیه -با وجود تناقضاتی که داره و بهش اشاره شد- با استناد به یه سری روایات، هر قیامی قبل از ظهور رو مردود می‌دونه و معتقده که قبل از ظهور، نباید حکومت اسلامی تشکیل داد! این کلیپ رو دربارهٔ ضرورت تشکیلِ حکومت اسلامی بر اساس روایات ببینید.

- یه بار قبلاً کتاب «انقلاب اسلامی و آیندهٔ جهان» استاد‌ شجاعی رو معرفی کرده بودم و دلم می‌‌خواست مطالبش رو یه جوری بذارم! این کلیپ براساس همینه، کتاب رو می‌تونید از «اینجا» تهیه کنید، این کلیپ رو هم ببینید.

خب الان فهمیدم که نسخهٔ صوتی کتاب «انقلاب اسلامی و آیندهٔ جهان» استاد شجاعی هم موجوده و به‌به! می‌تونید از اینجا گوش بدید.🤍

همه‌چیو به ابتذال کشیدید و با این ابتذال پزِ مبارزه می‌دید!

به اسم عزاداری می‌رقصید، هلهله می‌کنید و دست می‌زنید، عکس شهید پاره می‌کنید، موقع اذان سوت می‌زنید، به اسمِ تحصن سکوت(!) اما نمی‌تونید توحشِ خودتون رو پنهان کنید و به دانشجوهایی که مراسم رسمیِ چهلم برای شهدا می‌گیرن حمله می‌کنید، سنگ پرتاب می‌کنید و توی دانشگاه چاقو هم می‌کشید!

خیالتون راحته دیگه! اونی‌که همیشه باید کتک بخوره، فحش بخوره، خونی بشه اما فضا رو آروم کنه بسیجیه! اونی که چاقو می‌کشه، سلاح حمل می‌کنه، سنگ پرت می‌کنه، فحاشی می‌کنه و در نهایت براش هشتگ می‌زنن و اقایِ وزیر براش وساطت می‌کنه شمایید… هشتگ بزنید؛ جای «داعش‌جو» دانشگاه نیست!

درد شماها نه خون‌های ریخته‌شده‌ست؛ نه صحنِ دانشگاه؛ نه نخبه‌ها.
اگه بود بالا سر همین جنازه‌ها نمی‌رقصیدید، مراسم چهلم همین شهدا رو به ابتذال نمی‌کشیدید، در دانشگاه به سیاقِ شعبون بی‌مخ‌ها چاقو و سلاح حمل نمی‌کردید و وقتی نخبه‌های همین دانشگاه‌ها توسطِ صاحبان همون پرچمی که براش قر می‌دید ترور می‌شدن؛ جشن نمی‌گرفتید. جنسِ ابتذال شما همینه! سال ۴۰۱ هم همین بلوا رو در صحن دانشگاه شریف راه انداختید و در نهایت روایت رو به نفع اوباشِ خودتون تغییر دادید و البته؛ بعد به دانشگاه برگشتید!


شما از دانشگاهِ شریف «مصطفی احمدی‌روشن»ِ وطن‌دوستِ شریف نمی‌خواید! شما از دانشگاهِ‌شریف «مریم رجوی» و «شریفی زارچی»ِ وطن‌فروشِ بی‌شرف می‌خواید…
خروجیِ ما از دانشگاه شریف‌ها؛ مصطفی بود که به دستِ شقی‌ترین موجوداتی که امروز پشت‌دستشون قر می‌دید ترور شد، خروجیِ شما مریم رجوی‌های منافق و شریفی‌زارچی‌هایی که علیرغمِ عفو خوردن، امروز در کنار همین تروریست‌ها ایستادن.

قدیم به اونی‌که چاقو می‌کِشید می‌گفتن لاتِ چاله‌میدون، اراذل و اوباش! امروز همهٔ مفاهیم رو به افتضاح کشیدن به اینا می‌گن «دانشجوی نخبه، آزادی‌خواه، معترضِ مسالمت‌آمیز.»

همین جماعتی که حتی توی دانشگاه شریف هم چاقو بردن میگن ما تو خیابون دست خالی بودیم.

اینایی که به «دانشجو»هایِ وطن‌دوستِ دانشگاه شریف که برای شهدا چهلم گرفته بودن اما توسط «داعش‌جو»های چاقوکشِ وحشی سر و صورتشون خونی‌شده می‌گن حقشه؛ همونایی‌ان که تو خیابون مسلح بودن و خون ریختن و فیلم گرفتن و بالا‌سرِ جنایاتشون رقصیدن و وقتی دیدن عددِ جان‌باخته‌ها به ۱۰ و ۲۰ و ۵۰ هزار نرسیده، هار شدن و باز دنبالِ خون می‌گردن. خیلی ساده‌ست.

اون دانشجو‌نمایی که تو دانشگاه فازِ سلطنت‌طلبی می‌گیره و عربده می‌زنه: «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» در بهترین حالت یه لُمپنه. حتی نمی‌دونه ۱۶ آذری که سال‌هاست تو تقویم بعنوان روزِ دانشجو جا گرفته، دسته‌گلِ پهلوی دومه. پسرِ رضاخان، پدرِ قاتلِ همین ربع پهلویِ قاتل! صد روز بعد از کودتایِ ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سه تا دانشجو رو پیش پای نیکسونِ امریکاییِ کودتاگر قربونی کرد.

دانشجویی که تاریخ نمی‌دونه و اَدای مبارزه درمیاره؛ لُمپنه عزیزان.

می‌گه چرا وقتی ما می‌خواستیم تو مراسم عزاداریِ شهدا بزنیم و برقصیم و فحش رکیک بدیم؛ شماها «الله‌اکبر» و «یاحسین» می‌گید و پرچمِ ایران بلند می‌کنید؟ پس ما هم چاقو می‌کشیم روتون.

عزیزم اونی‌که از اسمِ الله و اولیاء‌الله و «الله» وسطِ پرچم ایران می‌ترسه، عصبانی می‌شه و از عصبانیت رَم می‌کنه؛ ابلیسه.