عارضم خدمتِ شما که من یه بدقولی کردم. بنا بود چندتا کتابِ مربوط به جریان‌های سیاسی تاریخی که خونده بودم رو پیشنهاد بدم؛ اما یادم رفت. عجالتاً پیشنهاد می‌کنم این پنج‌تا کتابِ مربوط به آیت‌الله‌ خامنه‌ای (حفظه‌الله) رو که در پست بعدی می‌ذارم مطالعه کنید؛ تو طاقچه هم هست.

برای درکِ این موضوع که چرا آیت‌الله خامنه‌ای در دوران رهبریِ خودش با‌وجود تهدیدها و در بحران‌ها مِیدون رو خالی نکرده، فرار نکرده، پنهون نشده، نترسیده، دیگران رو نترسونده، و از ابتدا تا امروز در عقیدهٔ خودش ثابت‌قدم بوده؛ نیاز به شناختِ بهتر از شخصیت و زندگی و سِیر مبارزاتی ایشون داریم. بهترین راه هم مطالعه‌ست. برای دفاع از یه عقیدهٔ ریشه‌دار، باید به ریشه پرداخت! اون‌وقت حاشیه و حاشیه‌پرداز کمرنگ می‌شه.

✔️اقای ایرانشهر: روایت‌ دوران تبعیدِ آیت‌الله خامنه‌ای به ایرانشهر در سال ۱۳۵۶ به تصویبِ محمدرضا پهلوی و دستورِ مستقیم پرویز ثابتی. [ساواکیِ معروفی که امروز فریاد زن‌زندگی‌آزادی می‌زنه!]

✔️روایتِ آقا: خاطرات رهبر‌انقلاب از زندگیِ پدر و روایتی از تاثیرِ تربیتی و معرفتی‌شون در شخصیّت آیت‌الله خامنه‌ای.

✔️خون دلی که لعل شد: مجموعهٔ خاطرات رهبر‌انقلاب از زندان‌ها و دوران تبعید در جریان مبارزات انقلاب اسلامی.

✔️روایت اول‌شخص از شخصِ‌اول: روایت‌ها و حاشیه‌هایی از دیدارهای رهبر انقلاب به قلمِ مهدی قزلی، با یه نگاه متفاوت و شیرین!

✔️روایت رهبری: نکاتِ منتشر‌نشده‌ از نحوهٔ انتخاب آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان رهبر انقلاب اسلامی.

یواشکی هم بخونید.
شاید یه عده این دور و بر باشن که رهبران‌شون در طولِ مدت سلطنت‌شون بدونِ اینکه یه چَک در راه مبارزه(!) بخورن ۳‌ بار فرار کردن و زاده‌شونم بعد از آخرین فرار، از نزدیکیِ مرز ایران هم عبور نکرده و از اونورِ آب و پشت شیشهٔ ضد‌گلوله و دست در جیبِ مامی که مملوء از ثروت به سرقت رفتهٔ ایرانه، فازِ چریک می‌گیره.

کتاب صوتی آقای ایران‌شهر رو می‌تونید از ایران‌صدا گوش بدید رایگان.

‏کریستین امانپور از رضا‌ پهلوی پرسیده بود که چرا طرفدارات انقدر فحاشن؟ پهلوی در جواب گفته بود نه بابا اونا نفوذی جمهوری‌اسلامی‌ان!
‏
بعد حدس بزنید چی‌شده؟
طرفدارهای فرقهٔ پهلوی بخاطر همین چندتا سوال رفتن تا مستقیم به خودِ امانپور فحاشی کنن تا به خود رضا‌پهلوی ثابت کنن که این زامبی‌ها طرفدارِ پهلوی‌ان؛ نه نفوذ‌ی جمهوری اسلامی :))

همه‌چیزِ زندگی بچه‌مسلمونا رو دوست دارم. این قاعده‌مندیِ خدا‌خواسته، این پایبندیِ خود‌خواسته‌. این‌که شادی‌هاشون به قاعده شادیه، غم‌هاشون به قاعده غمه. این چارچوب با اصالت. تو مُحرم یه دست مشکی‌پوشِ عزای محترمِ جهان‌شمولی‌ان که اساسِ سرنوشت آیندهٔ تاریخ رو رقم زد. برای انتخاب اسمشون تو ایام اعتکاف چشم‌هاشون برق می‌زنه. با مناجاتِ شعبانیه عاشقی می‌کنن. ذوقِ ماهِ رمضون دارن و براش خونه‌تکونی می‌کنن. ذوقِ دادن یه افطاریِ ساده دارن. این «چَشم»ِ بی‌چشم‌داشتی که به خدا می‌گن. «يَا‌أَيُّهَا‌الَّذِينَ‌آمَنُوا‌كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ»؟ چشم.
خدا می‌گه روزه بگیر؟ چشم. مهم نیست بقیه چی می‌گن. خدا می‌گه پوشش؟ چشم. خدا می‌گه از این ساعت تا این ساعت هیچی نخور، نه فقط روزهٔ شکم! حواست باشه دروغ بگی، تهمت بزنی، غیبت کنی، همه‌ش می‌پره‌ها؟ چشم. همین خدا می‌گه اگه مریضی، اگه مسافری، اگه عذری داری؛ روزه نگیری؟ چشم. خدا می‌گه دستِ بقیه رو بگیر؟ چشم. چقدر این به قاعده بودن زیباست. چقدر این چَشم گفتن به خدای لاشریک زیباست. این «من از آن روز که در بندِ توام، آزادم…» مهم نیست بقیه چی می‌گن!


دلم می‌سوزه برای اون «ذره‌ای» ‌که خیال می‌کنه می‌تونه با گذاشتنِ عکسِ غذا توی استوری‌ و توییت؛ به جنگِ باور و اعتقادِ مسلمون‌هایی بره که برای این «چَشم گفتن به ماهِ مهمونی خدا» سر از پا نمی‌شناسن. چقدر کوچیک.

ماهِ مهمونیِ خدا مبارکِ شما بنده‌های خوب.🌙🤍

خدایا به حقّ این ماه عزیز و بزرگ، تو این تاریکی‌های آخرالزمان، خودت حفظمون کن.
نذار جدا بشیم، نذار دور بشیم.
ما به لحظه‌ای بندیم. لحظه‌ای نگاهت رو از روی ما برندار...

اقای طباخیان قراره مثل پارسال هر سحر ماه‌رمضون مهمون برنامهٔ «به وقت سحر» شبکهٔ افق باشن. تقریبا ۴۰ دقیقه-نیم‌ساعت مونده به اذان. پیشنهاد می‌کنم از دست ندید.

یعنی من ۳ ساله می‌شینم پای بیانِ اقای طباخیان. یه جوری دقیق و با جزئیات و شفاف تاریخِ عصر امیرالمومنین(ع) رو بیان می‌کنن که مدام با خودت می‌گی تاریخ چه تکراری می‌شه! تکرار تاریخ چقـدر تلخه! تاریخ چه معلم خوبیه! و چقدر سخت‌گیر…

خدایا! من همـهٔ عزیزایی که محبوبانِ در خونه‌ات بودن رو برای ماه رمضون شفیع قرار می‌دم؛ که تو منو برای این ماه بپذیری...

می‌گه:
خیلی‌ها می‌خواستن به ماه‌رمضون برسن و نرسیدن؛ اما خیلی‌ها هم «نخواستن» به ماه ‌رمضون برسن. فکر نکردن به عاقبتِ شاخه‌ای که از این تنهٔ تنومند رها می‌شه… این‌که خودت رو به این ماه رسوندی یه رزقِ بزرگه! بابتش هر‌لحظه ممنونِ خدا باش. شاید الان فکر کنی یه چیز عادیه؛ اما یه روز می‌رسـه بهت نشون می‌د‌ن که چه یوم‌الحَسرتیه برای اونایی‌که خودشون «نخواستن» به ماهِ خدا برسن…

با سوزوندنِ پرچم کشورتون و هو کردنِ تیم‌ ملی کشورتون و قر دادن با پرچمِ انگلیس شروع کردن، بهشون دل دادید و گفتید «هرکسی عقایدی داره!» کمپینِ تشکر از ابن‌ملجم و یزیدِ ملعون زدن، سکوت کردید و گفتید «هرکسی عقایدی داره!» به رقصیدن همراه پرچمِ اسرائیل -که امروز منفورِ تمام ملت‌های دنیاست- و توییت‌های «بزن بی‌بی‌!» و کف و سوت‌هایِ بعد حملهٔ اسرائیل به ایران رسیدن، وطن‌فروشی‌شونو به روشون نیاوردید و باز سکوت! به قرآن‌سوزی و مسجد‌سوزی و زنده‌سوزی و فریادِ «لعنت به‌اسلام» رسیدن و امروز فراری‌هایِ بی‌وطنِ آواره رسماً کمپینِ قرآن‌سوزی راه میندازن و همزمان التماسِ پدوفیل‌ها و بچه‌خوارهای جزایرِ فساد می‌کنن برای تجاوز به خاک کشورتون. باز سکوت و «هرکسی عقایدی داره»؟


حواستون هست ذره ‌‌ذره و تدریجی تمومِ بندهای عقیده،‌ اصالت و هویّت‌تون رو شُل کردن و شما به‌ هوای طرد‌نشدن، تو باتلاقِ تعارف و استحالهٔ این ابلیس‌زادگان فرو رفتید؟ «آنها می‌خواهند نورِ خدا را با دهان خود خاموش کنند؛ ولی خدا نور خود را کامل خواهد کرد، هر‌چند کافران را خوش نیاید!» این یه حکمِ قطعیه و هیچ شکی درش نیست. اما شما [و همهٔ ما] فکری برای خودتون بکنید، قبل از اینکه غرق در باتلاقِ پوچیِ این خوک‌ها‌ بشید.

موقعیتِ صحیح متصور برایِ اون شیعهٔ حجتیه‌ای که بعد از:

مسجد‌سوزی‌ها، قرآن‌سوزی‌ها، مسلمان‌سوزی‌ها، کمپینِ تشکر از یزید و عمروعاص و ابن‌ملجم، فریاد «لعنت به اسلام»، توهین به اهل‌بیت، فراخوان اتش زدنِ قرآن، آتش زدنِ امام‌زاده‌ها، تهدید به تخریبِ حرم امام‌رضا، توهین به اباعبدالله، فحاشی رکیک به امیرالمومنین، اعلان جنگ با بچه‌شیعه، همراهی و خوش‌رقصی برای صهیونیست‌های منفورِ بچه‌کُشی که هنوز کینهٔ خیبر دارن، رقص با پرچمِ اسرائیل و التماس به پدوفیل‌هایِ بچه‌خوار برای حمله به وطن از سمت فرقهٔ تروریستیِ پهلوی‌؛

به بیانیهٔ بازماندهٔ فراری و آوارهٔ پهلوی برای جذب شیعیانِ مخالف جمهوری اسلامی لبیک گفته:

لکن طوری نشود که از حرص مُختار پیش‌نمازِ صف شمر و خولی بشید. :))