-
ببینید؛
حرفای خانوادهٔ اون دوتا جوونی که برای نجات افراد محبوس در مسجد سیدالشهدایِ پاکدشت رفتن و زنده‌زنده در آتشِ تروریست‌های وحشی سوختن و جای پیکرشون روی فرش مسجـد موند رو هم بشنوید…
خواهید دید که فردا برای همین تروریست‌ها هشتگ می‌زنن و ازشون قهرمان می‌سازن!

امید ناامید شده، میگه پرچم امریکا و اسرائیل رو بذارید کنار :))))

۱- خاک تو سرتون.
۲- وقتی می‌گی «ملت» دهنت رو آب بکش، شما بی‌وطن‌های آواره تنها موجوداتی هستید که تو دنیا پرچم اسرائیل رو بغل می‌گیرید می‌خوابید. اونم وقتی کل مردم دنیا از اسرائیل متنفرن. از طرفِ ما «ملت ایران» زر نزنید.
۳- عامل و آمرِ تمامِ خون‌های ریخته شده دقیقاً خودتونید و همون اسرائیل و امریکا که حالا گذاشته تو کاسه‌تون و ازشون ناناعت شدید.
۴- خاک تو سرتون.
۵- همون نیروهایی که بهشون می‌گید «سرکوب» و کف خیابون‌های ایران سلاخی‌شون می‌کنید؛ کسایی بودن که تو جنگ ۱۲ روزه وسطِ میدان دفاع از «ایران» بودن. شماها اونور داشتید رو خون شهدای ما قر می‌دادید؛ مثل الان که هیچ اهمیتی به «جان» انسان‌ها نمی‌دید، فقط دلار.
۶- گفتی چی به خرج بدید؟ «غیرت»؟ وطن‌فروش سیسِش به غیرت می‌خوره اخه؟

آخرین و مهم‌ترین نکته هم اینکه؛ خاک تو سرتون. هیشکی گردن نمی‌گیره شماهارو.

-
یعنی هیچ قرابتی با «ایران» نداری.
نه احترام به تمامیتِ ارضی و امنیت و استقلال ایران، نه احترام به جانِ انسان ایرانی، نه احترام به «آزادی»ِ ایران، نه احترام به عقایدِ مردم ایران، نه احترام به شعورِ ایرانی؛ و نه حتی در حدِ احترامِ ظاهری به زبان فارسی! چندش‌آور، ذلیل و آویزون.

دنیای وارونه یعنی:
عده‌ای فارسی‌زبانِ خارج‌نشینِ آواره، دوشادوشِ پرچم اسرائیل و به سرکردگیِ یک پیرکودکِ خاک‌فروشِ فراری که برایِ بمباران و ویرانی ایران در خیابان‌های آمریکا و‌ اروپا کاسهٔ گدایی ‌دست گرفتن؛ به مردمی که در ایران زندگی می‌کنن و مخالفِ دخالت و تجاوز بیگانه‌ان و از «وطن» دفاع می‌‌کنن، می‌گن «خائن»، «بی‌شرف»، «وطن‌فروش» و خودشون رو دلسوز وطن می‌دونن.

«دنیا» که هیچ؛ حتی کلمات رو به ابتذال کشیدید.

رویترز تیتر زده: پسر آخرین شاهِ ایران خواستار حملهٔ نظامی آمریکا به «ایران» شد!

و نوچه‌های قلیل سلطنت‌طلب‌ از این التماسِ ذلیلانهٔ فرقهٔ پهلوی خوش‌حالن و به هرکسی که رگِ غیرتش نسبت به وطن باد می‌کنه فحاشی می‌کنن. از هر طرف می‌‌خونی بوی گندِ نوکری و وطن‌فروشی می‌زنه تو صورتت. بنده بعنوانِ یک دهه‌هفتادی؛ عمیقاً از انقلاب شکوهمندِ‌اسلامیِ ۵۷ ممنون و بهش مدیونم که این «خاندانِ ذلیلِ خیانت» رو از خاکِ پاک ایران بیـرون و آواره‌شون کرد.

رهبرشون پشت شیشه ضد گلوله.
رهبرمون ۳روز بعد حمله به اسرائیل جلو مردم.
نیازی نیست بگم کی ترسوئه دیگه؟

توییت یک روزنامه‌نگار آلمانی
از افتضاحِ تجمع مریدانِ شازده:

«روان‌پریشی مطلق!
در‌ آلمان ایرانی‌هایی تظاهرات کرده‌اند تا “کشورشـان” بمبـاران و بعد، یک “سلطنت” برقرار شود! چند‌هزار‌نفر -قطعاً نه آن ۲۰۰هزاری که رسانه ان‌پی‌سی مدعی شده!- آنقدر شدید مغزشویی شده‌اند که فکر می‌کنند این خواسته معقول است. رسانه نیوس هم طبق انتظار بدون ذره‌ای نگاه انتقادی، آن را پوشش داده است.»

ــــــــــــــــــ
یعنـی دنیا آبرو‌بَرتر، عقب‌مونده‌تر و ابله‌تر از این سلطنت‌طلب‌های وحشی به خودش ندیده. فقط کاش با این بهرهٔ هوشیِ منفی خودتون رو «ایرانی» معرفی نمی‌کردید؛ احمق‌های رعیت‌ماآب!

فقط یکی از حُسن‌های انقلاب ۵۷، بیرون کشیدنِ «ایران» از باتلاقِ چپاول دیکتاتورهایی بود که از خفقانِ داخلی ارتزاق می‌کردن اما بقا یا عدم‌بقای سیاسی و هویّتی‌شون به «Yes» و «No‌»ی اجنبی‌ها‌ بستگیِ مطلق داشت.

با ما اگه،
دشمن بشه تمام زمانه؛
این مملکت،
مملـکتِ امامِ زمانه…


- این همون یقینی‌ست که بد‌خواه‌های این خاک درکی ازش ندارن. «با ما رسیدگانِ ‌به‌ یقین؛ پس مایلید قمـار کنید؟» بیچاره‌ها. :)

تو تجمعِ خارج از کشورشون؛ یه نفر گفته چرا بجای شعار دموکراسی، می‌گید جاوید‌شاه؟ رو چشم‌هاش اسید پاشیدن و می‌گن «حقش بود».

دیدید توحش داعش‌وارانهٔ موساد-پهلوی‌ در دی‌ماه ۴۰۴ در خیابان‌های ایران از اینا چیزِ بعیدی نبود؟ اینا زاده‌هایِ ساواک و موسادن. انداختن انسانِ زنده در قفس و زنده‌زنده سوزوندنش، بریدنِ سر مامور راهور، پاره کردنِ شکمِ پلیس و نصف کردنِ جمجمهٔ انسان عادی با تبر و هلهله کردن دورش کم‌ترین جنایتِ آموزش‌دیدهٔ این جماعته. چرا نباید به امریکا و اسرائیل التماسِ حملهٔ نظامی کنن؟ چرا نباید پرچمِ اسرائیل رو روی چشم‌هاشون بذارن؟ چرا نباید به اون بچهٔ بی‌سرِ فلسطینی و ملینایِ ۳ سالهٔ ایرانی بخندن؟ ذات این وحوش، جز این نیست و فردای آزادی(!) با این موجوداتِ درّنده هم، جز این نیست.

از این پست به پایین رو بخونید که شهاب پارسا عالی می‌نوازد :))

عافیت‌طلب‌ها اعجوبه‌اند. برای آنکه خط روی عافیت‌طلبی‌شان نیفتد؛ می‌گویند امروز باید طوری دین‌داری‌‌ را کنید که آنها که شعار «لعنت به اسلام» می‌دهند، ناراحت نشوند و به ما و دین‌ ما فحش ندهند. مسجدسوزی و قرآن‌سوزی و مسلمان‌سوزی کرده‌اند؟ خب بکنند. عصبانی‌اند طفلی‌ها.

می‌گویند امام‌حسین را چه به قیام؟ تاریخ‌سازی امامِ قیام‌کننده به احیای امر‌به‌معروف و نهی‌از منکر را که فرمود: «من از سرِ مَستی و طُغیان و فسادانگیزى و ستمکارى قیام نکردم؛ [بلکه] تنها برایِ اصلاح در امّتِ جدّم به‌ پا خاستم، می‌خواهم امر به معروف و نهى از منکر کنم […]» تقلیل داده‌اند به یک اتفاقِ مانده در عاشورای ۶۱ هجری. «هل‌من‌ناصر‌ ینصرنی» برایِ همان سال است و آیندگانِ تاریخ را چه به پاسخ؟ پس وقتی دشمنانِ این خاک، صراحتاً فریاد می‌زنند: «ما با الله دشمن‌ایم، قرآن‌، زن حامله و نوزاد مسلمان، مسجد و حسن و حسین‌تان را آتش می‌زنیم» باید سکوت کرد که مبادا لج‌شان درآید و فحش‌مان بدهند، برویم نماز و روزه و العجل‌العجلِ مختصر و ‌بَه چه مسلمانی. تا کِی؟ تا امام‌زمان(عج) بیایند و زمین‌های مرده‌مان حاصل‌خیز شود و به معجزه‌ همه‌چیز برایمان فراهم شود. ما چکاره‌ایم؟ منتظرانِ بی‌حاصل. چنان‌که سلیمان صرد‌خزاعی بود. چه اسلامِ راکدی. می‌گویند دین باید از سیاست جدا باشد؛ نمی‌گویند چرا پیامبر(ص) مسجدی را که گویا باید «فقط» در آن نماز خواند و عبادت کرد، محلِ حکومتش قرار داد. رکنِ اساسی در اجتماعات بشری، اخلاق است و قانون، و پشتوانهٔ قانون و اخلاق هم، دین است. اسلامی که حیات پویا نداشته باشد و در شئونِ زندگی حضورش حس نشود، دیگر اسلام نیست؛ یک پوستین است!

می‌گویند شما وظیفه‌ای ندارید برای مبارزه با باطل! امام‌زمان که بیایند خودشان باطل را گردن می‌زنند و ما هم روی خوش می‌بینیم. وقتی کعبه در اتش می‌سوخت؛ عبدالله‌ابن‌زبیر به تماشای سوختنِ کعبه می‌گفت: «کعبه باید بسوزد تا همه بفهمند یزید چه کفر‌ی‌ست. خاموش نکنید، اگر مصلحت باشد خود خدا کعبه را خاموش می‌کند!» پناه بر خدا. این چه مسلمانی‌ست؟! نقش شما چیست؟ کجای این پازل زحمتِ «بودن» می‌کشید؟

نگاهی به دنیای بیرون بیندازید تا ببینید چه بر سرِ شیعهٔ بدون قدرتِ مرکزی می‌آید. شیعهٔ جمهوری آذربایجان می‌گوید: «قدر کشورتان را بدانید، در اذربایجان حتی داشتن پرچمِ امام‌حسین جرم است» حرف ایت‌الله سیستانی که: «اگر جمهوری اسلامی نبود، داعشی‌ها عراق را جمع می‌کردند» جمع کردنِ عراق -جدا از دلایل استراتژیک‌ش- یعنی چه؟ یعنی جسارت به حرمِ اهل‌بیت، یعنی لشکرکشی به کربلا و نجف و سامرا. یعنی دین و شیعه قدرت می‌خواهد تا بتواند جلویِ الحاد و تمامیت‌خواهیِ سیاسی و دین‌ستیزانهٔ الحاد را بگیرد. یعنی در سوریهٔ بی‌قدرت، شیعه سر بریده می‌شود و در پاکستان و آذربایجان و عربستان و … که پزِ جدایی دین از سیاست‌شان را می‌دهید؛ شیعه بودن اگر به عیان بیاید؛ جرم است. جرم سیاسی!

همین‌ها که می‌گویند دشمن را علیهِ دین جری‌ نکنید؛ توهین‌های مکرر همان‌ها را به مقدساتِ ما نمی‌بینند، اما خودشان به اهل‌سنت فحاشی می‌کنند و در برابرِ دفاع از اهل‌بیت، از هنرِ «منطق» بی‌بهره‌اند. نمی‌بینند جمهوری‌اسلامی با ایمان، و با همین قدرتِ مرکزی‌اش؛ امروز صف اول دفاع از مظلومان عالم و در راسِ آنها فلسطین‌ است و بعد از وعده‌هایِ صادقش موج‌موج اهل‌سنت را عاشق و مریدِ اهل‌بیت می‌کند. می‌پرسند: «علی‌ ابن‌ابیطالب کیست که عاشقانِ او امروز مصداقِ شجاعت‌اند؟» نمی‌بینند تقابلِ واضح خیر و شر را در جهان. نمی‌بینند غیرمسلمان‌ها با صوتِ قرآنِ فلسطینی‌ها، مسلمان می‌شوند و با رشادتِ شیعیانِ جمهوری‌اسلامی ایران، حزب‌الله و انصارالله مشتاقِ امام‌شان. نمی‌بینند این نبردِ تمام شر با تمامِ خیر است؛ نه دعوای سیاسیِ دو گروه! دنیای‌ اینها چقدر محدود است.

#حجتیه

-
عین‌صاد می‌گوید:
«کفرِ متحرک به اسلام می‌رسد، ولی اسلام راکد پدربزرگِ کفر است. سلمان‌ها در‌حالیکه کافر بودند، حرکتشان آن‌ها را به رسول (ص) منتهی کرد و زبیرها در‌حالیکه با رسول (ص) بودند، رُکودشان آنها را به کفر پیوند زد.»

«وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَها أَنِّى أُحِبُّكَ»
خدایا اگر در دوزخ‌ام افکنی؛ به دوزخیان می‌گویم که دوستت دارم…

- مناجاتِ زیبای شعبانیه -

همیشه برام جایِ تعجب و سواله؛ مگه می‌شه کسی بیاناتِ رهبری رو هربار بطورِ کامل، چندبار به دقت گوش بده و بازم براش جای ابهام باقی بمونه؟ هربار سخنرانیِ این مَرد، ترکیب کاملی از تحلیلِ دقیق و واقع‌بین، امید و اقتداره.

حتماً بشنوید؛ صوت کامل بیانات صبح امروز رهبر انقلاب در دیدار مردم آذربایجان شرقی. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸.

امروز رهبرِ انقلاب به مدافعانِ امنیت، رهگذرهای عادی و حتی فریب‌خوردگانِ کودتای دی‌ماه عنوان شهید داده و گفتن ما داغ‌داریم [بجز تروریست‌ها و فتنه‌گرها]. سراسر ایران از حرمِ‌اما‌م‌رضا(ع) تا مصلی تهران، مساجد و امامزاده‌ها و … هم امروز مراسم چهلم شهدا و جان‌باختگانِ کودتای موساد-پهلوی دی‌ماه ۴۰۴ رو برگزار شده و می‌شه.

اما براندازا که «فراخوانِ مسلحانه» صادر می‌کردن و بعدش ژستِ عزا می‌گرفتن و حالا التماسِ بمبارانِ ایران می‌کنن برای خونِ بیشتر؛ آواز‌خوان رقصیدن. بعد که دیدن اوضاع خیطه؛ اسمشو گذاشتن «رقصِ سوگ.»
تعجبی هم نداره؛ این‌ها عاملِ عزان. توصیفِ ‌پهلویِ فراری از جان‌باخته‌های کودتا همین بود: «تلفات جنگ!»

درّندگانِ لودهٔ بی‌مغزِ بی‌وطن.
گرچه طبیعیه! عوامل جنایت، به دستور ارباب‌های بچه‌کُش و بچه‌خوارشون از این جنایاتِ داعش‌وارانه خوش‌حالن.