عالی. :)))

«در کنار این ریزش، چند برابر ما رویش داریم؛ رویش انقلاب؛ معجزهٔ انقلاب این است.»

این جملات رو مدت‌هاست دارم به چشم می‌بینم، امروز بیشتر. برای منی که ۲۲ بهمن رو هرسال با دلایل کاملاً محکم و مستدل شرکت می‌کنم، اتفاقِ جالب دیدنِ چهره‌ها و تیپ‌های جدیدی بود که یه دستشون پرچم جمهوری اسلامی ایران بود و دستِ دیگه تصویرِ رهبری و شهدای وطن. خیلی‌هاشون می‌گفتن این اولین‌باره که ۲۲ بهمن رو شرکت می‌کنیم، بخاطر «وطن»، و چون «رهبری» دعوت کرد.
جداً چه مردمی! چه قدم‌های مبارکی! چه معرفتی! می‌خواستم بگم خاکِ کفِ کفش همین مردم، بر سر جماعت وطن‌فروشی که جز کامنت التماس گذاشتن برای پدوفیلِ رسوای این روز‌ها، دغدغه‌ای ندارن. اما حیفه! اون ذرات خاکی که کفِ کفش‌ این مردمه؛ خاکِ وطنه. حیفِ خاک وطن.

ولی به براندازا بگید این قضیه ساندیس یه‌جورایی گل به خودیه!
یعنی شما معتقدید که جمهوری اسلامی ۴۷ ساله، با یه ساندیس تونسته خودشو حفظ کنه و طرفداراشو نگه‌داره؛
بعد شازده سس خرسیِ شما با کمک و حمایت تمام‌ و کمال آمریکا و اسرائیل و ۲۰۰تا شبکه‌ی فارسی زبان و میلیون‌ها دلاری که خرج کردن براش،
نتونسته رژیم چنج کنه؟! 😂
نگید دیگه اینو. برا خودتون بده اصلا.

واقعا از اینکه آهنگ‌های حامد زمانی دوباره همه‌جا پخش می‌شه خوش‌حالم. تو زمینهٔ موسیقیِ ارزشی هیچ اثری از نظر ارزشِ محتوا و سبک و صدا و ریتم و … به پایِ کارای حامد زمانی نمی‌رسه. جوریه که براندازا -چون مطلقاً هیچ‌چیزی برای ارائه ندارن- از موسیقی و ریتم کارای حامد زمانـی کپی می‌کنن :)))

من از وقتی یادمه با این آهنگ‌ها بزرگ شدم.

ترسوها، خیلی راحت و با سربلندی و افتخار باید بگویند: «کسی که جرئتِ دفاع کردن ندارد، در هیچ شرایطی، از هیچ چیز دفاع نمی‌کند - حتی وطن؛ و کسی که جرئت جنگیدن ندارد، در هیچ شرایطی، به خاطر هیچ چیز نمی‌جنگد - حتی به خاطرِ ناموس و آرمان و اندیشه و انقلاب.» تمام.

- نادر ابراهیمی -
- به رسمِ هرسال، رقصِ پرچم زیبای جمهوری‌اسلامی ایران در باد. ۲۲ بهمن ۱۴۰۴.

رهبر انقلاب:
ملت عزیز ایران! دشمنان را مأیوس کردید!

امیدوار، محترم، مقتدر و ایستاده در خاکِ خودش؛ «مردم» را برای دفاع از هویتِ ایرانی و اسلامی‌شان دعوت کرد. «مردم» با حضور میلیونی دعوتش را اجابت کردند. امیدوار، محـترم، مقتدر و ایستاده از آنها تشکر کرد. نه اهل فرار است، نه تسلیم! نه ناامیدی‌ می‌شود، نه ناامید‌ می‌کند. او سال‌هاست که در مِیدان ایستاده، برای ایران.


تا ابد «یامرگ یاخامنه‌ای»

از اونجایی‌که حجم مطالب هم زیاده و منم یه کم درگیر کسالتم و نمی‌رسم همه‌ چیو بخونم و احیاناً بنویسم؛ الان نشستم چندتا از پست‌های بچه‌ها رو خوندم و استفاده کردم، پیشنهاد می‌کنم شمام بخونید:

- دربارهٔ شایعهٔ کثیف ازدواج پیامبر با دختر ۹ ساله.
- دربارهٔ انجمن حجتیه. +پست‌های پایین‌تر.
- دربارهٔ اتش زدنِ مجسمهٔ بعل. +پست‌های پایین‌تر.

اینم یه نمونه از اون چهره‌های جدیدی که ۲۲ بهمنِ امسال به خودش دید. می‌گه «چون نوکِ پیکانِ دفاع از ایران امروز اقای خامنه‌ایه؛ من بخاطر ایشون و فراخوانِ ایشون برای اولین‌بار به راهپیمایی اومدم…»

فراخوانِ تراز این‌شکلیه.
هرکسی با هر‌اندیشه و تفکری، به فراخوانِ ایستادگی این اَبَر‌مرد همیشه ایستادهٔ ایران لبیک می‌گه و با افتخار ازش دفاع می‌کنه، خیلی‌ها حتی برای بار اول.
تاریخ در برابر نعمت این رهبرِ قاطـع همین‌ قضاوت رو خواهد کرد. «نوکِ پیکان دفاع از ایران…» معلومه که وقتی تمامِ اشرار فاسد بین‌المللی برای تخریب این مرد ردیف می‌شن؛ ما برای دفاعِ تمام‌قد از چنین قهرمانی به میدون میایم. اونایی که باید مِیدون دیروز رو می‌دیدن، دیدن و مقدار قابل‌توجهی دچار سوزش شدن، بقیه‌اش دیگه زحمتِ اضافیه که برای زیرسوال بردنش می‌کشن :))

٢٢ بهمنِ تاریخی امسال خیلی چیزا آنلاک شد!

باز حالا خوبه. اینا سال‌های پیش ۲۲ بهمن می‌گفتن همش درخته، فتوشاپه، هر‌سال هم برای سال پیشه. یه بارم می‌گفتن اینا آرشیو ۲۲ بهمن بهار تابستونه :)))
امسال پیشرفت کردن؛ دیدن دیگه نمی‌تونن جمعیت رو کتمان کنن، گفتن جمهوری‌اسلامی مردم رو مجبور کرده بیان و خانواده‌هاشونو گروگان گرفته، به زندانی‌ها هم گفته باید مامان باباهاتونو بفرستید راهپیمایی وگرنه اعدام. یعنی خانوادهٔ زندانی‌ها هم گروگان گرفته شدن؛ هم مجبور شدن برن راهپیمایی. در آنِ واحد ۲ جا. این جمعیتِ بیش از ۳۰ میلیونی حاضر در خیابان هم که همشون خانوادهٔ زندانی‌هان. منم همین‌طور. اینترنشنال که می‌گه همهٔ اینا جیره‌خورن؛ جمهوری‌اسلامی به هرکی می‌ره راهپیمایی بجز ساندیس، یه دست فنجون نعلبکی می‌‌ده :))

یه مرور کنیم.
خانوادهٔ هر زندانی بجز اینکه گروگانه، هم به زور رفته راهپیمایی، هم خودش جیره‌خور حکومته. بعد همینا می‌گفتن اون‌همه خون و خشونت و توحشِ حاصل از فراخوان مسلحانهٔ پهلوی-موساد کار خود حکومته، پس یعنی زندانی‌هام حکومتی‌ان. خانوادهٔ زندانی‌هایی که ۲۲ بهمن اومدن هم حکومتی‌ان. چون خودش مامورای خودشو به داعشی‌ترین شکلِ ممکن کُشته، سوزونده، سر بریده، که خودشم متهم بشه، بعد خودش خودشو بازداشت کنه، پس زندانی‌ها همه از خودشونن. حالا بگذریم که کیا زیر هر پستی از همین شهدا هلهله می‌کنن.

یعنی شما سطح خر فرض کردنِ مخاطب رو ببین. واقعا توهین به شعور یه موجود زنده‌ست.

ترامپ توییت زده بود: «مشهد سقوط کرد»، مردم مشهد هم جواب دادن: «زهی خیالِ باطل.»

هرجا اومدم بگم خدایا خیلی سخته یادم اومد که گفته:«إِنَّ الَّذينَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا فَلا خَوفٌ عَلَيهِم» هرکی گفت خدا با منه و استقامت نشون داد توی مسیرش حتی یه ذره هم نترسه، چون من هستم! خدایا من به بودنت پیله کردم. ضیق سینه‌ی ما رو یه مددی برسون.

-

شبیه به این سوال رو تقریباً همه جواب دادن؛ اما چندتا نکته هم به ذهنِ من رسید. می‌گه سوال شده برام. قبل این‌که سوال بشه براتون، چرا یه مقدار فکر نمی‌کنید؟


۱) کی گفته در تجمعاتِ به قول شما حکومتی حملهٔ تروریستی اتفاق نیفتاده؟ در حملهٔ داعش به مردمِ عادی زائر مزار حاج‌قاسم، چندین نفر از همین مردم عادی شهید شدن؛ اما براندازا در عزایِ همون مردم هم هلهله کردن و هنوزم از هیچ توهینی بهشون دریغ نمی‌کنن. در اربعین و … هم اتفاق افتاده، سرچ کنید.

۲) توی این تجمعات تمهیداتِ امنیتی بخاطر روشن بودنِ همهٔ جوانب، دقیق انجام می‌شه و نیروهای امنیتی از مدت‌ها قبل همه‌چیز رو تحت رصد قرار می‌دن؛ تازه بازم امکان رخ دادن اتفاقاتی مثل سالگرد حاج‌قاسم و … وجود داره. اما در فراخوان‌هایِ ضدانقلاب نیروهای امنیتی بجایِ این‌که فقط روی امنیت عمومی تمرکز کنن؛ بین همین جمعِ تروریست‌هایی که به اعلامِ رسمی موساد و پمپئو در بین جمعیت حضور داشتن گیر میفتادن، سرشون توسطِ همینا بریده می‌شد و از تیر چراغ آویزون می‌شد، زنده زنده سوزونده می‌شدن و شکم‌هاشون رو پاره می‌کردن! دادستانِ اسفراین می‌ره با اینا صرفاً «صحبت» کنه، گیرش میندازن و آتیشش می‌زنن! تو سعادت‌اباد شهید سیدحسن ‌حسینی که کارش تبیین بوده می‌ره باهاشون حرف بزنه و براشون تفاوتِ اعتراض و اغتشاش رو توضیح بده؛ خیلی‌ها رو متفرق می‌کنه اما در نهایت بهش حمله می‌کنن و چاقو تو قلبش فرو می‌کنن، خونش هنوز رو دیواره! ما با اینا طرفیم که کاملاً مسلحانه بینِ جمعیت حضور داشتن و به پاسگاه و مقرهای حفظ امنیتِ عمومی حمله می‌کردن. ضمناً تو ۲۲ بهمن «مردم» با سلاح و چاقو و سنگ و قمه و کوکتل مولوتوف نمی‌رن بیرون. بعد اعتراض می‌کنید که چرا امنیت فراخوان پهلوی فراهم نشد؟! خودتون عوامل امنیت رو زنده‌زنده سوزوندید و بصورت جمعی با تبر تیکه‌تیکه‌شون کردید و فیلم گرفتید و بهش افتخار کردید…

۳) در نهایت این‌که وقتی حرف از «کشته‌سازی» زده می‌شه؛ هدف فقط کشتن نیست، بلکه کشتن با هدفِ انداختن به گردنِ حکومته. چرا ۲۲ بهمن با این هدف آدم نمی‌کُشن؟ چون نمی‌شه بعدش انداخت گردنِ حکومت. هر اتفاقی رقم بزنن کاملاً روشنه که خودشون کشتن! چرا با وجود اعلام رسمی موساد و رجوی و غربی‌ها و … مبنی بر حضور ماموران موساد و منافقین و تجزیه‌طلب‌های مسلح آدم می‌کشن؟ چون راحت‌تر می‌تونن ادعا کنن و بندازن گردنِ حکومت و با اقدام مسلحانهٔ تروریستی؛ یک تقابل ضدامنیتی ایجاد کنن، ولو با آمارهای فیک. حالا چرا به حکومت اتهام می‌زنن؟ دلیلش واضحه، مهم‌ترینش هم اینه که مخاطبشون به این فکر نمی‌کنه دقیقاً چه چیزی به حکومت می‌رسه از این کار؟! درحالی‌که با این هجمهٔ رسانه‌ای انگشت اتهام سمت خودش گرفته می‌شه؟! خودش مردم و نیروهای خودش رو می‌کشه که بعد خودش با این‌همه هزینه و زحمت از خودش رفع‌اتهام کنه؟! چرا تا قبل فراخوانِ شبانه و مسلحانهٔ ۱۸ و ۱۹ دی‌ با‌وجود «اعتراض» بازاری‌ها، این اتفاق رخ نداد پس؟! ویدیوی دوربین‌های مداربسته از خیلی از این لیدرهای بازداشت‌شده در حال شلیک و قمه به دست و … منتشر شده؛ مستندات زیادی هم از توییت‌های دستورِ شلیک با سلاح گرم و قتل با قمه و چاقو و …‌، تا دریافت پول در ازایِ «کُشتن» هست.

یکی دیگه از نقاط مشترکی که این بازنده‌ها رو به هم متصل می‌کنه؛ «مترسک» و «حقیر» بودنه:


- در سال ۱۴۰۳ روسای جمهور امریکا و روسیه در ریاض جلسه‌ای برگزار کردن تا دربارهٔ تمامیتِ ارضی و آیندهٔ به‌ تاراج‌رفتهٔ اوکراین تصمیم‌گیری کنن، بدون حضور زلنسکی و یا نماینده‌ای از اوکراین و یا یه کشور اروپایی!

- در سال ۱۳۲۲ روسایِ جمهور امریکا و انگلیس و شوروی در ایران -سفارت شوروی- جلسه‌ای بنام «کنفرانس تهران» برگزار کردن تا دربارهٔ آینده جنگ جهانی دوم و یک بند مرتبط با ایران تصمیم‌ بگیرن. به شاهِ مملکت که بابای همین رضاپهلوی باشه نه‌تنها اطلاع ندادن، بلکه در طول جلسه هم راهش ندادن. فقط در راهروی سفارت طی یک دیدار کوتاه، محمدرضا از زورولت خواست تا رضاشاه رو از جزیرهٔ موریس به جای دیگه‌ای که آب و هوای بهتری داره، تبعید کنه! :))

بازنده‌ها این‌شکلی‌ان.

سر نخواستنت دعواست!

کریستین‌امانپور از لیندسی‌گراهام سناتور جمهوری‌خواه امریکا پرسید: «آیا شما حمایتتون رو از رضا‌پهلوی اعلام می‌کنید؟ آماده‌اید بگید که اون همون فردیه که آمریکا یا خودتون بعنوان یک سناتور ارشد جمهوری‌خواه ازش حمایت می‌کنه؟»
گراهام این پیرکودکِ در حسرت‌مانده رو حتی لایقِ یه حمایتِ شخصی، فرمالیته و حتی زبانیِ خودش هم ندید و گفت: «نه!»

تحقیر شدنِ توأم با آویزونی از اجنبی؛ جزء لاینفک ژنِ پهلوی‌هاست. محمدرضا وقتی از ایران فرار کرد، ‌خواست به امریکایی که سال‌ها براش خوش‌رقصی می‌کرد پناه ببره؛ اما از امریکا «نه» شنید و در‌نهایت با واسطه‌، اما با اسم مستعار و حقیرانه در بیمارستانی بستری شد. حالا زادهٔ همون شاهِ فراری هم علیرغم التماس به دشمنانِ ایران برای ریختن خونِ ایرانی در راستای رسیدن به رویای تاج و تخت؛ باز «نه» شنید.

بی‌وطن‌ و آواره‌اید! نه هویّت دارید، نه برای دشمنی که براش خوش‌رقصی می‌کنید رسمیت دارید. هیچکس گردنتون نمی‌گیره.