ذاتِ این وحوش:

باید این مسئله و مسامحه با این جریانِ رادیکال رو از عقب‌تر دید.


مثلاً از همون سال ۸۸ که انتخابات ۸۵ درصدی رو با یک ادعای دروغِ بی‌مدرکِ تقلب به حاشیه بردن و بدون ارائهٔ حتی یک خط سند؛ وقیحانه درخواست «ابطال انتخابات» رو می‌کردن اما رهبری بود که پای رایِ مردم موند. همون‌سال کشور رو به معنیِ واقعی در پرتگاه سقوط قرار دادن و در نتیجهٔ همین ناآرامی‌هایِ حاصل از یک ادعای دروغ؛ امریکایی‌ها از بستهٔ سنگین تحریمی علیهِ ایران پرده برداشتن و گفتن: «بالاخره قطعنامهٔ تحریم‌های بیشتر علیهِ ایران به تصویب رسید! ما باید کنار این جنبش بایستیم، لازم است که اهداف آنان را اهداف خود بدانیم. منافع آنان منافع ماست و تلاش‌هایشان، تلاش‌های ما!»

جریانی که بی‌توجه به دورهٔ طولانی مسئولیتش در امور اجرایی کشور، یا عاملیتش در ناآرامی‌ها؛ از ۸۸، آبان ۹۸ و … انگشت اتهامش به سمت دیگری‌ست و از عناوینی مثل «ناامیدیِ مردم» یا «خطر فروپاشی تدریجی» در بیانیه‌هاش؛ بهرهٔ کاملاً سیاسی می‌برد اما در مقام پاسخگویی قرار نمی‌گرفت. بعد از جنگ ۱۲ روزه طی بیانیه‌ای طلبکارانه پیشنهاد‌ِ تعلیقِ داوطلبانه غنی‌سازی و پذیرش نظارت گستردهٔ آژانس انرژی اتمی و … و در واقع «خلع ‌سلاح» رو مطرح می‌کرد؛ بدونِ اشاره به نقش جاسوسی بازرسان آژانس در حمله به ایران، وسط مذاکرات! درحالی به ما حمله شد که وسطِ مذاکره بودیم و بارها حسنِ نیت ما در امور هسته‌ای اثبات شد؛ اما از نظرِ این جریان بازم ما عامل تنش بودیم و ما باید غنی‌سازی رو بصورت داوطلبانه تعلیق می‌کردیم و ما باید در برابرِ امتیازی که نگرفتیم و بدعهدی‌هایی که دیدیم؛ امتیاز می‌دادیم و تسلیم زیاده‌خواهی‌ها می‌شدیم و... تا امروز! که بی‌اشاره به نقش صریح و اعترافیِ موساد، پمپئو و اذعانِ خود ترامپ در ناآرامی شبه‌کودتایِ دی‌ ۴۰۴ بیانیهٔ سیاسی صادر و واقعیت رو تحریف می‌کنن. بازداشتِ عناصر اصلی تهیه‌کنندهٔ بیانیهٔ توهم‌آلود منتسب به میرحسین موسوی [عامل فتنهٔ بزرگِ دروغ ۸۸] که گفته شده از طریق دبیر گروه موسوم به شورای گذار و عبدالله مهتدیِ گروهک تجزیه‌طلب کومله، با اسرائیل در ارتباط بودن هم احتمالا در همین راستاست.

از «حق مردم» و «شنیدن صدای مخالف» حرف زدن با سابقهٔ این رادیکال‌های دوقطبی‌ساز، تعارض فاحشی داره.

فاتحِ اول و آخرِ خیبــر و خندق و بَدر و جمَــل؛ مددی…

«جاوید شاهِ نجف»🤍

اشتیاقی که به «۲۲‌ بهمنِ» امسال دارد دلِ من،
دلِ مـن دانَد و مـن دانـم و دل دانَد و مـن :)))🇮🇷

فراخوانِ مسلحانهٔ شبانه دادید و «مطالبات مردم» رو منحرف و مصادره کردید و خون ریختید و آتش زدید و با جعلِ آمار، از کودک‌آزارهای اپستین آویزون شدید تا به ایران حمله کنه؛ حالا دارید «مردم» رو مصادره می‌کنید که بگید «همهٔ مردمِ ایران» عاشق حمله به کشورشون هستن؟! غلط می‌کنید.

مردمِ ایران کِی انقدر بی‌غیرت و بی‌شرف شدن که التماسِ اجنبی کنن برای تجاوز به وطن؟
اگه وطن به مثابهٔ مادره؛ تجاوز به وطن هم تجاوز به مادره. گرچه این موضوع برایِ عُشاقِ پدوفیل‌های فاسد جزیرهٔ اپستین قبح نداره؛ اما «ما مردمِ ایران» مثل شما بی‌شرف، بی‌آبرو، بی‌غیرت نیستیم که وطن رو پایِ فاسدترین اشرار و خاک‌فروشانِ تروریست و پهلوی فرارب بزدل قربانی کنیم.

«مردم» برای شما جماعتِ بی‌عار خلاصه می‌شه در عده‌ای صرفاً فارسی‌زبانِ بی‌وطن که تو مجازی کمپینِ “ترامپ بزن” راه میندازن و آوازهٔ بی‌غیرتی‌شون تو کل دنیا پیچیده؟ ببینید، اینا مردم نیستن؟ مطالبه نداشتن؟ مشکل اقتصادی نداشتن؟ چرا. اما هم‌پیالهٔ مَستانِ آدم‌خوار و وطن‌فروشانِ جیغ‌جیغوی فراری نمی‌شن؛ شرف، غیرت، اصالت و هویّت دارن. دقیقا برعکس شما.

- فقط یک بخشِ کوچک از ۲۲ دی‌ماه ۴۰۴.

خانمه نشسته بود رو نیمکت کناری‌م و داشت با صدایِ بلند پیام تلویزیونی امروز رهبری رو گوش می‌داد.
بعد سر صحبت رو باهام باز کرد. گفت اولین‌باره نشستم پایِ حرفای رهبر. دارم فکر می‌کنم اونی‌که زیر انواع تهدیدها، هنوز تو خاکِ خودشه، فرار نکرده، دیدار برگزار می‌کنه، از بیت «ایستاده، امیدوارانه و محترمانه» برایِ مردمش پیام می‌فرسته و ازشون نمی‌خواد بریزن تو خیابون و بریزن و بکُشن و خراب کنن؛ بلکه داره دعوتشون می‌کنه به اتحاد! جلویِ دشمن! و می‌گه تو علم و عمل و اخلاق و پیشرفتِ مادّی و معنوی پیش برن و افتخار کسب کنن؛ حتماً می‌ارزه که بهش حرف گوش داد.
خیلی فرق داره با اون بزدلی که از اونورِ آب بخاطر تاج و تختِ نداشته‌اش مردم رو به جونِ هم میندازه، حتی از ده کیلومتریِ مرز ایران رد نمی‌شه که هیچ! زحمتِ خرید فرمالیتهٔ بلیط به سمتِ ایران رو هم نمی‌کشه، تازه می‌گه من حاضر نیستم آزادیِ خودمو فدا کنم؛ تهش هم از همین دشمن می‌خواد به ایران حمله کنه. هرجور که فکر می‌کنم خیلی فرقشه.

تهش هم گفت: راستش من اولین‌باره که می‌خوام ۲۲ بهمن رو بیام.

:) تیترِ صحیح‌تر اینه.

با وعــدهٔ او؛
مطمئـن از سرنوشتیم؛
«یا‌مرگ، یا‌خامـنه‌ای»
با خون نوشتیم..

چه پخت و پزی می‌کنه حاج‌مهدی،
بـــح‌بـــح!🤍

ایران شده پاینده، از خونِ شهیدانش…

ما با سرودهای انقلابی۵۷ غرق غرور و حالِ خوب می‌شیم. چون فلسفه، ریشه، اندیشه و ایمانِ پشتش رو می‌دونیم؛ خط‌به‌خط تاریخ برایِ ما این «ایمان» رو تثبیت می‌کنه؛ انقلابی که با «الله‌اکبر» لرزه انداخت به دربار طلاکوبی که حاصلِ سال‌ها خفّت، خفقان و اجنبی‌پرستی بود. مؤمنیم به خدایِ «الله‌اکبر» که از این انقلابِ الهی در برابرِ مشکل‌آفرینانِ داخلی و مگس‌های خارجی محافظت می‌کنه. اما اونا چی؟ تازه اگه در اعماق تاریکِ تاریخ گم نشن، درباره‌شون می‌گن: «عده‌ای بی‌مبنا و بی‌ایمان، با فحش جنسی، قمه، چاقو و سلاح، توهین به مقدسات، تهدید به تجاوز و سوزوندن و بریدن سر و التماس به متجاوزان جنسی برای فروش وطن، می‌خواستن مبارزه کنن!» چقدر تُهـی از معنا.

-
فکت:
شما این کلیپ و این نماهنگ رو چند‌بار می‌بینید، می‌شنوید و لذت می‌برید!

جرمِ هادی چوپان چیه که زامبی‌های مجازی ریختن سرش؟ وطن‌پرستی و عشقِ علی(ع). تو دنیایی که وطن‌فروشیِ یه عده فراریِ مجازی‌نشین گره خورده به فریادِ «جنگ با بچه‌شیعه»، چرا نباید افتخار کرد به حبِ وطن‌؟ چرا نباید افتخار کرد به «عشقِ علی(ع)»؟ که امیرالمومنین(ع) فرمود: «از خلوتیِ راهِ سعادت نهراسید.» و چه ضمانتی از این بالاتر؟

وطن‌ مادره، وطن‌فروش در اعماقِ تاریک تاریخ گُمه. نادر خان ابراهیمی برای همین‌روزها نوشت: «مگذار که مزدبگیرانِ اَجانب و ابلهانِ بی‌وطن، این عشق را از قلبت برانند. هرکس که عشقِ به وطن ندارد، قلبش از ایمان خالیِ خالی‌ست!»

حجتیه‌ای‌ها هر عمل، مبارزه و اقدام سیاسیِ قبل از ظهور رو حروم می‌دونن. و با همین استدلال در برابر تمامِ جنبندگانِ مخالف جمهوری‌اسلامی که سر می‌بُرن و انسان‌ها رو آتش می‌زنن و مساجد و قرآن‌ها رو می‌سوزونن و از هیچ هتاکی علیهِ اهل‌بیت و اعلام جنگِ علنی علیهِ اسلام و «بچه‌شیعه» دریغ نمی‌کنن؛ ساکتن تا خش برنداره چینیِ نازک عافیت‌طلبی‌شون. در منظومهٔ فکری این‌ها باید فقط «تقیّه» کرد، هر‌نوع مبارزه و کنش‌گریِ سیاسی حرومه؛ البته بجز انواعِ اکت‌ها‌ و مبارزهٔ سیاسی علیه نظام جمهوری‌اسلامی.

شهید حاج ابراهیم همت:

امام صحبتی دارند که آن را نوشته‌ام
و همیشه آن را توی جیب خودم دارم:
هر کس که بیشتر برای خدا کار کرد بیشتر باید فحش بشنود.
شما پاسدارها، چون بیشتر برای خدا کار کردید، بیشتر فحش شنیدید و می‌شنوید.
ما باید برای فحش شنیدن ساخته بشویم؛برای تحمّل تهمت و افتراء و دروغ؛
چون ما اگر تحمّل نکنیم، باید میدان را خالی کنیم.

مردم بندهٔ دنيايند و به ظاهر دَم از دين مى‏‌زنند، و تا زمانی‌كه زندگی‌شان تأمين شود از آن دفاع می‌كنند؛ امّا چون در بوتهٔ آزمايش قرار گيرند، دين‌دارانْ اندک‌اند…

- امام‌حسین (علیه‌الســلام)
- تحف‌‌العقول، صفحهٔ ۲۴۵.

اصلا امشب الله‌اکبر گفتن یه جور دیگه‌ای می‌چسبه. مخصوصاً تو محله‌ای که ۲-۳ تا «شاه‌پرست عقب‌موندهٔ فحاشِ فسیل‌شده در آرزوی براندازی‌» زیست می‌کنن. 🙏🏻

بَح‌بَح!

قراره یه اتفاق باحال بیفته.
۲۲ بهمن ۱۴۰۴- ساعت ۹ صبح از خیابان ۱۶ آذر -تقاطع ادوارد براون- مقابل دانشگاه تهران- تا موکب مکتب حاج‌قاسم مقابل دانشگاه سوره- هم‌خوانیِ چندین‌هزار‌نفرهٔ سرود انقلابیِ «ای شاهِ خائن…»

«متن شعر این‌جاست.»
داشته باشید🤍

ملینای ۳ ساله رو با فراخوانِ مسلحانهٔ خفاش‌های فراری‌تون جلوی چشم پدرش با گلولهٔ جنگی شهید کردید و روی خونش رقصیدید؛ مثل خون هزاران انسانِ دیگه.
شما عاملِ ناامنی‌اید و امروز آویزونِ کودک‌کش‌های قهار و کودک‌خوارهای جزایر فساد برای حمله به وطن؛ فرقِ ما با شما همینه. ما پای وطن می‌مونیم و به نیابت از ملینا و به دعوتِ پدر و مادر ملینا، راهپیمایی ۲۲ بهمن رو شرکت می‌کنیم.

گفتند «الله» را از پرچم‌تان حذف می‌کنیم، گفتند «اسلام» را از زندگی‌هایتان محو می‌کنیم، گفتند نامِ علی(ع) و حسین(ع) و هرآنچه که مربوط به آنها باشد را به فراموشی خواهیم سپرد، گفتند «الله‌اکبر»تان را آتش می‌زنیم و کاری می‌کنیم اثری از خدایِ الله و خدایِ قرآن و قبله و مسجد در ایران نماند. آتش زدند، خون ریختند و عقده‌هایشان را از اهلِ‌بیت در همان آلونک‌هایِ مجازی‌شان ردیف کردند تا به‌خیال خودشان؛ «خدایِ ایران» را مغلوب کنند. این خیالِ خام را از اجدادشان، فرعون و نمرود تا ابوسفیان و معاویه و یزید که گم‌شدگانِ ملعونِ تاریخ‌اند؛ به ارث بردند!
خیالی نیست. ما هم امشب ساعتِ ۹ نامِ نامیِ الله را در هر محله و منطقه فریاد می‌زنیم. آنقدر بلند که صدایمان بگیرد و قلب‌مان از عظمتِ نام بی‌بدیلش به تپش بیفتد؛ آنقدر محکم که هیچ چیز به پای صلابتش نرسد!

الله‌اکبر،
الله‌اکبر،
الله‌اکبر.
که خدایِ ما، خدایِ ایران، خدای جمهوری‌اسلامی‌ایران بزرگ‌تر از ابلیس و ابلیسَک‌هایِ آدم‌خوارِ دنیای حقیر و کوچکِ شماست.

هر وقت دل‌تون از جمهوری اسلامی گرفت و ناامید شدید، این چند دقیقه‌ رو از صادق شهبازی بشنوید. تحقق آرزوی جمیع انبیاء و اولیای الهی، همین جمهوری اسلامی ماست که دست‌کم گرفتیمش و نمی‌دونیم چی توی دست‌هامونه! یه موقع‌هایی باید از بالاتر به موضوعات نگاه کنیم.

«عهد عتیق میگه ۴۰ سال حضرت داوود حکومت کرد، ۴۰ سال حضرت سلیمان، ۱۶ سال و ۶ ماه و چند روز، پیامبر و امیرالمؤمنین و امام حسن علیهم‌السلام؛ تا جمهوری اسلامی. خیلی از ماها نمی‌فهمیم «حکومت اسلامی» داشتن یعنی چی...»

@ammar_neveshte