این ویدیو دیدید؟
در مسیر دروغگویی عزیزان باید بگم این کلیپ مال ۹ مهر سال ۱۳۵۹
یعنی ده روز بعد از حمله عراق به ایران
فتوی امام برای مسلمین عراق در مورد دولت صدامه
و ربطی به شاه نداره
جالبه امام اصلا موافق اقدامات مسلحانه توی مسیر انقلاب نبوده و نامه هاش هست
اغلب اقدامات مسلحانه توسط مجاهدین انجام می شده
اصل صحبت ها👇

شما از پشت خنجر به او بزنید. قیام کنید. اعتصاب کنید. راهپیمایی کنید برخلافش. مگر می‌تواند قتل عام بکند وقتی همه شهرهای عراق راهپیمایی کردند بر ضد او، و منطقشان هم این بود که تو داری با اسلام مخالفت می‌کنی.
برای خدا، برای اسلام راهپیمایی کنید. اقتصادش را فلج کنید. ندهید مالیات به او. حرام است دادن مالیات به این. از گناهان کبیره است. برای اینکه، اعانت بر یک کسی است که برخلاف اسلام است. و پول آب و برق را ندهید. چیزهای دیگر را که می‌خواهند،
ندهید. زیر بار نروید و تظاهرات بکنید و راهپیمایی بکنید. محکوم کنید او را. نمی‌تواند با یک ملت طرف بشود او. حالا هی در رادیوشان می‌گویند که ملت عراق چطور، ملت عراق چطور. این را شما می‌دانید، ملت عراق می‌دانند که این با ملت عراق دارد چه می‌کند و چه کرده است تا حالا.

-
امام(ره) برخلاف گروه‌هایی مثل مجاهدین ‌خلق [منافقین] که با رژیمِ‌پهلوی مبارزه می‌کردن و تا امروز هم سهم‌خواهی‌هایِ خودشون رو در قالب ترور و جنایات مسلحانه علیهِ مردم ادامه دادن؛ هرگز با اقدام مسلحانه موافق نبود و بارها با اقدامات این گروه‌ها فاصله‌گذاری کرده بود. دلیلش واضحه: وقتی عناصرِ مهمِ ایمان- ایدئولوژی- منطق- مبنایِ فکری- رهبریِ واحد و منسجم- گفتگو- و «مردم» برای همراهیِ ایجاد یک انقلابِ بزرگِ الهی و مردمی مهیا بود؛ دیگه نیازی به این‌کارا نبود!

اما اپوزیسیون ضد جمهوری اسلامی چون فاقدِ همهٔ این عناصر هستن و فارغ از اینکه یک رهبرِ واحدِ آدم‌حسابی و صاحب‌اندیشه ندارن، اساساً «گفتگو و منطق» هم برای این جماعتِ قرو‌ن‌وسطایی بی‌معنیه و خودشون رو هم گردن نمی‌گیرن؛ پس چاره‌ای بجز خشونت و خون‌ریزی و دروغ ندارن؛ چون چیزی بجز این برای ارائه ندارن.

حتی در یک کپی‌برداریِ ناقص از انقلابِ خمینیِ کبیر هم ناتوان‌اید.

جماعتِ لُمپنِ آویزون یه جوری از دیدنِ ناو و دم و دستگاه‌هایِ امریکا آب از لب و لوچه‌شون آویزون شده و برای بُت‌هاشون کف و خون قاطی کردن که یادشون رفته یمنی‌هایی که امریکا بهشون می‌گفت «پابرهنه‌ها» چجوری اربابشون و پرنده‌های ۳۲ میلیون دلاری‌ش و کشتی‌هاش رو بی‌آبرو کردن. بیا برو بابا اسکل. چی می‌رسه بهت از فروختنِ ‌وطنت اخه؟ مادرتو می‌فروشی که در ازاش چی بگیری؟

آخرالزمان جای عجیبیه...
تصور کن یه عده‌ای که سالها گوش فلک رو با شعارِ

نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران

کر کردن، الان آویزون ترامپ شدن که جون مادرت به ایران ما حمله کن.

از اون طرف عراقی‌ها، لبنانی ها و یمنی‌ها برای دفاع از ایران کفن پوش صف کشیدن و گفتن اگر آمریکا به ایران حمله کنه ما هم به سهم خودمون آمریکا رو می‌زنیم و پدرشو در میاریم.

خب الان ما در جوابِ اینکه تو اینستاگرام پر کردن جمهوری اسلامی جنازه‌ها رو انداخته تو دستگاه‌هایِ بزرگِ سوسیس‌کالباس‌سازی و داره ازشون سوسیس و کالباس درست می‌کنه و ساندویچ می‌کنه و می‌ده به نیروهای بخورن؛ و شما اینو باور می‌کنی و کامنت می‌ذاری که «وای خدا باورم نمی‌شه! خداکنه ترامپ زودتر حمله کنه!😭» و ری‌پستش هم می‌کنی؛ چی باید بگیم؟

جداً سراسر توهین‌ و فحش‌های ناموسی‌اید به مقامِ انسان. اون «التماس کمی تفکر» تهِ استوری‌هاتون فقط!

کارِ خودشان بود. اجنبی‌پرست‌ها. وطن‌فروش‌ها. خون‌خوارها. در فراخوانشان با افتخار عربده ‌زدند: «حاضران در خیابان مسلح‌اند! به هیچکس رحم نکنید؛ حتی به زن و بچه‌هایشان!»

خون می‌خواستند. تروریست‌ها ماموریتشان را انجام دادند؛ سرها را بریدند، بدن‌ها را زنده‌زنده سوزاندند، آدم‌ها را در اتوبوس‌ها و آمبولانس‌ها آتش زدند، اتش‌نشان‌ها، امدادگرها، پرستارها، خانه‌ها و مغازه‌ها را، بچه‌ها را، بسیجی‌ها و ‌پلیس‌ها را، کسبه‌ را، بهار و ملینا و آنیلا را… با تبر و چاقو و سلاح و قمه؛ حتی با پیچ‌گوشتی! به جانشان افتادند؛ بعد اشکِ تمساح ریختند؛ دروغ بافتند و ذهن‌ها را مسخ کردند؛ چون به هدف نرسیدند، می‌خواستند کارِ ایران را یک‌سره کنند! هنوز خونِ می‌خواهند. خون بیشتر. کار خودشان بود.

دروغ هرچی گنده‌تر و برگ‌ریزون‌تر؛ باور کردن و تو پاچهٔ مردم فرو کردنش راحت‌تر.

می‌گه که جمهوری‌اسلامی داره نیروها رو می‌فرسته داخلِ مدرسه و بیمارستان؛ که اگه امریکا و اسرائیل به مدارس و بیمارستان حمله کردن بگه امریکا و اسرائیل می‌خواستن مردم رو بکشن. از یه طرف دیگه می‌گه نه حالا که این‌طوره جمهوری‌اسلامی جنازه‌هار‌و گذاشته تو مدارس تا بعدِ‌اینکه عمو‌ترامپ و عمونتانیاهو با بمب‌هاشون برامون آزادی آوردن؛ بگه اینا جنازهٔ مردمی‌ان که تو جنگ کشته شدن. دوتا دروغِ متفاوت و احمقانه؛ هر دو معطوف به مدرسه و بیمارستان. دوتا عکسِ تابلو و ناشیانه فتوشاپ‌شده رو هم ضمیمهٔ این مزخرفات می‌کنه.

اتاق فکرِ چنین مزخرفی کجاست؟
دقیقاً همون‌جایی که تصمیم گرفت به بیمارستانِ الشفاء و المعمدانیِ غزه حمله کنه، زن‌‌ها و بچه‌ها رو تیکه‌تیکه کنه، خونِ پیکرهای شهدا رو به در و دیوار بپاشه، جنازهٔ نوزادهایِ بی‌سر رو کف زمین بندازه و همهٔ این جنایاتِ جنگی رو توجیه کنه و بگه «بیمارستان و مدارس محلِ حضور حماس بود!» و بعد مشخص شد هیچ اثری از نیروهای حماس در مدارس و بیمارستان‌ها نبود. بلکه هدف از این دروغ؛ یک نسل‌کشیِ تمام‌عیار بود. اسرائیل می‌دونه حمله له مدارس و بیمارستان‌ها و … جنایت جنگیه؛ اما برای عادی‌سازی این جنایات نیاز به دروغ و شایعه داره. چون هدفش نابودیِ هرکسی بجز خودشه، نابودیِ همه برای ایجاد «اسرائیل بزرگ». شمام با این شایعه‌ها و دروغ‌هایی که دقیقاً از اتاق‌فکرِ صهیونیستی نشأت می‌گیره؛ در‌واقع نقش سربازِ این وحوشِ آدم‌کش رو ایفا می‌کنی. تا در صورتِ تجاوزِ نظامی، حمله به بیمارستان‌ و مدارس و … رو با همین روندِ کثیف و وطن‌فروشانه‌ طبیعی و عادی جلوه بدی. البته اگه در مسیرِ «آزادیِ غربی» که بارها در عراق و افغانستان و سودان و لیبی و سوریه امتحانش رو پس داده اما چشم‌ها و گوش‌هایِ بردگانِ کور و کرِ اینترنشنالی در برابرش بسته‌ست؛ در امان بمونی.

می‌خواستم توییتِ توهین‌آمیز خطیبیِ بی‌شرف نسبت به امیرالمومنین(ع) رو بذارم؛ شرم کردم. شماها که دستتون تو کاره؛ سرچ کنید :)

اما خوشا به غیرتِ شما وسط‌بازها-حجتیه‌ای‌ها- صورتی‌رنگ‌ها! که بینِ امثالِ خطیبی‌ و تروریست‌های مسجد‌سوز و قرآن‌سوز و امامزاده ویران‌کن و سربُر و آرزو به گور‌هایی که رویای اتش‌ز‌دنِ حرم‌ امام‌رضا رو دارن؛
با جمهوری‌اسلامی که با تمام ضعف و قوتش تنها جایی‌ست که نامِ ‌علی(ع) بی‌هیچ‌ ترسی از مأذنه‌هاش بلند می‌شه و برای دفاع از حریمِ اهل‌بیت؛ هزاران شهید تقدیم می‌کنه و انقلابش روحِ جهانِ بی‌روح بود و سربندِ پاک‌ترین سربازانش که آرزویِ باز شدنِ راه کربلا رو به دل داشتن اما نرفته کربلایی شدن؛ «یاحسین»ـه، جمهوری‌اسلامی که حاج‌قاسمش که خار چشمِ پدرخوانده‌های جبههٔ الحاد بود؛ گفت «امروز
جمهوری اسلامی حرم است و قرارگاه حسین‌ابن‌علی!‌» و ملت‌هایِ آزادهٔ جهان به وعده‌هایِ صادق و حامیِ مظلوم و سرودِ سلام یامهدی‌ می‌شناسنش و هزاران خصیصهٔ عیانِ دیگه در این روزگار عافیت‌طلبی و الحاد‌پرستی؛ بی‌طرفی رو انتخاب کردید. حاشا به غیرتتون که بینِ این دو‌جبههٔ واضح، به همین راحتی و با هزاران توجیه «وسط»اید!

-
همون‌روزهایی که این ویدیوها و صدها نمونهٔ دیگه با همین محتواها رو می‌دیدم؛ با خودم می‌گفتم قطعاً دشمن این حجم از بالا رفتنِ محبوبیتِ رهبری رو در جامعه تحمل نخواهد کرد. اون خیلی بهتر از من و شما می‌دونه که رهبری ستونِ این خیمه‌ست. محبوبیتِ آیت‌الله خامنه‌ای بین ملت‌هایِ مسلمان و غیرِمسلمانانِ آزاده بعد از وعده‌های صادق به‌طور چشم‌گیری بالا رفت؛ و این محبوبیت بعد از فرماندهیِ بی‌نظیر در جنگ ۱۲ روزه در جامعهٔ ایرانیِ تحتِ شدیدترین فیک‌نیوزها هم بالا رفت. ترورِ شخصیتِ ستون این خیمه؛ دقیقا با هدفِ فروپاشی این خیمه اتفاق میفته.

بین شعارهایِ جماعت آشوبگر شما حتی یه شعار علیهِ عاملان وضعِ موجود دیدید؟ نه. یه شعار علیه تحریم‌کنندگانِ مردم دیدید؟ نه. یه شعار علیهِ جماعتی که سال‌ها امور مملکت رو در گروی نیم‌نگاه غرب معطل کردن و در نهایت «هیچ» هم نصیبِ منافع عمومی نشد دیدید؟ نه. عمدهٔ شعارها علیهِ رهبری، ولایت‌فقیه، سپاه و بسیج، و نیروهای مسلح بود! چون دشمن بهتر از من و شما می‌دونه که ولی‌فقیه ستونِ کاردرستِ این مملکته که نیروهای مسلح رو بصورت کاملا مستقیم و شخصاً فرماندهی می‌کنه؛ و ابداً به سیاقِ شاهانِ گذشته حاضر به تکه‌پاره کردنِ این خاک و باج دادن به شغال‌ها و فرار در هنگامِ بحران نیست! ولو به قیمتِ اینکه به تنهایی بار تمام هزینه‌ها رو به دوش بکشه. این رهبری‌ست که همیشه از «جمهوریت»ِ نظام صیانت کرده؛ حتی در سال ۸۸ که کشور رو با ادعایِ دروغ تقلب به پرتگاه بردن؛ حاضر نشد تا رایِ مردم رو ابطال کنه. از مدعیانِ تقلب شخصاً مدرک و سند طلب کرد ولی وقتی از ارائهٔ سند امتناع کردن؛ او هم پایِ رای مردم ایستاد. و این سپاه و بسیج و نیروهای مسلح بودن که وظایف خودشون رو در شرایطِ تحریمی و در جنگِ ۱۲ روزه همین‌قدر دقیق انجام دادن و به صهیونیست‌ها اون‌همه خسارت وارد کردن. پس بهترین پلن اینه که همین شاخصه‌هایِ مهمِ ایستادگی رو هدف قرار بده. با چی شروع می‌کنه؟ با به انحراف کشیدنِ مطالباتِ عمومی: فراخوانِ سس‌خرسی! اعتراف به حضورِ علنی موساد در خیابان‌ها! اعتراف به مسلح بودنِ آشوبگران و اذعان به هدفِ جاری کردن دریای خون توسطِ مشاور پهلوی! اذعانِ رجوی‌ها به حضور در میدان! فراخوانِ مبارزه مسلحانه و در نهایت؛ خشونت، ترور، دروغ و جنگِ روانی. چون می‌دونه باید ۲ عنصرِ پیروزی ایران در جنگ ۱۲ روزه رو هدف قرار بده: ایثار و شجاعتِ نیروهای مسلح تحتِ فرماندهیِ یک رهبریِ بی‌نظیر - اتحادِ مقدس بین مردم.


اگر با صفحات تاریخ آشنا باشید؛ با حربهٔ اجدادِ این‌ها در دستگاه رسانه‌ایِ معاویه هم غریبه نیستید؛ که برای فرار از باخت و سرپوش گذاشتن رویِ ناکامی‌ها در میدانِ نظامی؛ به جنگ روانی و دروغ متوسل می‌شد. :)

«آیا باید بترسیم؟!»
هشت دقیقه ایمان، آرامش، شجاعت، نور. مبتنی بر سنّت‌هایِ الهی.

یعنی می‌خوام بگم رگ به رگ، سلول به سلول، نفس به نفس -با عقل و علاقه- سمتِ توام، و از دشمنانت بیزار.🤍

-
۱۲‌ نفر به حرفایِ «بابای سپهر» دیس‌لایک دادن، ۱۲ نفر می‌گن نه بابایِ سپهر اشتباه می‌کنه؛ فقط اینترنشنال و سلبریتی‌ها درست می‌گه. عموی سپهر هم گفته تروریست‌ها سپهر رو با دشنه زدن اشتباه می‌کنه. خانوادهٔ بیبی‌رایدر هم اشتباه می‌کنن که میگن بچه‌مون تصادف کرده. محمدرسولِ بیاتی هم اشتباه می‌کنه که زنده‌ست؛ اینترنشنال می‌گه کشته شده یعنی کشته شده. چه معنی می‌ده که زنده‌ست؟ اون دختر اسرائیلیه که عکسش رو بجای جان‌باختهٔ دی‌ماه منتشر کردن که هیچی؛ اصلا چه معنی می‌ده ایرانی نبوده و زنده هم هست؟!

کلی از این موارد هست.
وقتی فراخوان‌هایِ ترور و خشونت و حملهٔ مسلحانه رو صادر می‌کنن و لیدرهاشون هم از «حمله به سرِ افراد» برای کشته‌گرفتن می‌گن؛ الانم تعدادِ کشته‌ها رو ساعتی بالا پایین می‌کنن، پس باید برای هرکدوم یه اسم جور کنن. چون جانِ انسان برای این‌ موجودات هیچ ارزشی نداره. این‌ها از این‌که تعدادِ جان‌باخته‌ها و شهدا به ۱۲ هزار، ۳۰ هزار، ۱۰۰ هزار نفرِ مدنظرشون نرسیده؛ ناراحتن.

«حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ»

- همان کسانی‌ که مردمِ [منافـق و عوامل نفوذیِ دشمن] به آنان گفتند: «لشکری انبوه از مردم [مکه] برای جنگ با شما گرد آمده‌اند، از آنان بترسید.» ولی [این تهدید] بر ایمان‌شان افزود و گفتند: خدا ما را بس است، و او نیکو وکیل و [نیکو کارگزاری] است…

چندین‌بار پشتِ هم این کلیپ ۸ دقیقه‌ای رو دیدم…
چقدر عزیز! چقدر عزیز…🤍

زمزمه‌ی فریاد شلوغی‌ها به پایان رسیده بود و آرامش نرم‌نرمک از لا به لای دیوار های شهر، سرک می‌کشید شهر اما بوی خون می‌داد بوی دود؛ عطر باروت .. ظاهراً در خانه بودم و باطناً نفس می‌کشیدم در کنارِ نفس‌های مردی سبزپوش ؛ در میانه‌ی آشوب .. چشم به در دوخته و حلقه ام را به بازی گرفته بودم که با تماس عاطفه رو به رو شدم. تماس گرفته بود که بپرسد از همسرم خبر دارم؟ مصطفی را می‌گفت. مصطفیِ علیخانی. هم‌او که حاصل تحقق وعده‌ی « والطیبات اللطیبینِ » خدا بود. صاحب اسمِ ثبت شده در دومین صفحه‌ی شناسنامه‌ام، مرجعِ حلقه‌ی جاخوش کرده در دست چپم، مالکِ دنج‌ ترین نقطه‌ی قلبم .. من که خبر داشتم. پس این موج آشوبِ روان شده در دلم از کدام اقیانوس منشأ می‌گرفت؟ این پیرزنِ سیاه‌پوشِ زانو به بغل در ذهنم، بهر چه ذکر مصیبت به لب داشت؟ دندانِ صبر بر جگر فشرده و دلم را دل‌‌داری دادم:« آروم باش فاطمه! نشنیدی میگن بی‌خبری خوش‌خبریه؟ صبر کن .. پیداش میشه کم‌کم. » بعد از چندین تماس بی پاسخ، وقتی نازکیِ صدای مادرش را به جای بمیِ صدای خودش از پشت تلفن شنیدم؛ در دل، نگرانی‌ام را به سخره گرفتم و گفتم : « دیدی؟ خستگی امونش نداده حتی رسیدنشو خبر بده دلشوره‌ت عامل بدخوابی خونواده‌ش شد زن! » اما پاسخ مادرش، با انتظارم متفاوت بود. گوشی‌اش را جا گذاشته؟ ما که تازه صحبت کرده بودیم؛ چطور گوشی‌اش در خانه جا مانده؟ ممکن نبود. جورچینِ مغزم، جور در نمی‌آمد پازلِ ذهنم، تکه‌ای گمشده داشت این‌بار، مبدأ دلشوره هایم را بلد بودم. بی رحمیِ دشمنانِ هم‌سنگرم ترس هم داشت؛ نداشت؟ هم‌چنان که در ذهنم، سناریوهای تلخ و شیرین را کارگردانی می‌کردم ؛ صدای مکالمه‌ی پدرم با مخاطبی پشت گوشی، توجهم را به خود جلب کرد. مکالمه‌ای که اعصاب پدر را مخدوش کرده بود و استیصال را میهمان چشمانش .. نگاهِ منتظرم، سخن نمی‌خواست؛ می‌خواست؟ با این‌حال، کرور کرور اصرار به پای پدر ریختم تا راضی شد لب بگشاید: « حاضر شو بریم .. مصطفی تیر خورده به پاش! » همسرم را می‌گفت؟ مصطفی ؟ مصطفیِ علیخانی ؟ هم او که حاصل تحقق وعده‌ی « والطیبات اللطیبینِ » خدا بود ؟ تیر اگر به پایِ او خورده ؛ دردش چرا از آنِ قلبِ من است؟ مسیر خانه‌ی پدری‌ام تا خانه‌ی پدری‌اش چگونه گذشت؟ نمی‌دانم! تمام همسران شهدا را به همین بهانه به میعاد‌گاه کشانده بودند؛ نه؟ همسر شهید حمید سیاه‌کالی را همسر شهید محمد اسلامی را هم .. چون به مقصد رسیدیم و سرعت پاهایم، پله های خانه را طی کرد؛ چشمانم آنچه میدید را باور نداشت و گوش‌هایم آنچه می‌شنید را .. حلقه در دستم برق می‌زد و رگی کنار شقیقه‌ام، نبض .. تیر مقصدش پاهای مصطفی نبود گلوله، میهمانِ خانه‌ام شده بود میهمانِ قلب‌اش ؛ میهمانِ قلب‌ام .. (:

-
معترضانِ مظلوم و بی‌گناهتون، «مسلح»‌های کف خیابان‌هایِ ایران بودن. به قصدِ سوریه‌سازی، لیبی‌سازی، به قصدِ جنگِ داخلی. به قصدِ «خون». به اعتراف و دستورِ صریحِ موساد مسلح شده بودن؛ تا با قمه، تبر، کاتر، چاقو، و با تیر این‌ تازه‌عروس رو عزادار کنن. معترضانِ بی‌گناهتون(!) تروریست‌های مسلح و چشم به دهانِ پهلوی؛ کف خیابان‌های ایران بودن. قاتلانِ مصطفی، قاتلانِ آنیلا، بهار، ملینا. قاتلانِ ابوالفضلی که سرِ از تن جدا شده‌اش رو از تیر چراغ برق آویزان کردن، پیکرش رو اتش زدن. مساجد و قرآن‌ها سوزوندن. قاتلانی مست؛ که روی داعش رو سفید کردن. قاتلانی که حالا بناست مسخ‌شدگانی سلاح‌به‌دست بودن و جنایت‌هاشون رو هم «مسالمت‌آمیز» جا بزنن؛ تا میادینِ وطن رو برایِ اربابانِ آزادی‌آورِ غربی‌شون(!) آذین ببندن.


اما «وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ…»

معترضـانِ مسالمت‌آمیز و مظلومـی(!) که خیلی اتفاقی(!) همزمان با فراخوانِ وطن‌فروشانی که از اجنبی گداییِ تعرض به وطن می‌کنند؛ عربده می‌زدند: «به هیچکس رحم نمی‌کنیم» و از قضـا خیلی اتفاقی از دهانِ موساد و پمپئو و تحلیلگران اسرائیلی و پهلوی‌چی‌ها و … در رفت و با شادمانی گفتند: «مسلح‌اند!»

سختیِ امتحان‌های الهی؛ خیلی وقتا برا اینه که آدم پشت پرده‌های اون امتحان رو نمی‌دونه! پس تحمل نمی‌کنه…

• چقدر خوب و به موقع.