:))))
دلم این وسط خیلی برای این بازماندهٔ سلسلهٔ فراریِ پهلوی می‌سوزه. این موجودِ ته‌ماندهٔ همیشه در حسرت، جداً لایقِ ترحمه. پدر و پدربزرگش که با کودتا اومدن و در بحران‌ها یا فراری بودن یا اخراجی؛ پدرش به شاهِ چمدان به دست معروف بود، چون اولین چیزی که به ذهنش می‌رسید این بود که فلنگ رو ببنده بره. خودش هم که سال‌هاست داره از اون ثروتِ عظیمِ مردم ایران که توسط پدرش از کشور خارج شد خرج می‌کنه و هیچ دستاوردی- تاکید می‌کنم- هیچ دستاورد و کار و حتی یه قدم و حرکتِ مستقلی از خودش نداره که لااقل همون تعداد معدود طرفداراش بتونن بگن شازدهٔ ما تو این مدت اینکارارو کرده پس ما و جمعیتِ ربات‌هامون بهش وکالت می‌دیم بیاد ایران رو بگیره. دست در جیبِ مادر‌ملکه! الانم که پیر شده و عنوان وزینِ حسرت‌السلطنه رو از آنِ خودش کرده؛ اما بی‌نصیب از تاجِ شاهی. حتی با دلار و بودجه‌های کلان اجنبی، با آویزونی و عکسِ یادگاری با نتانیاهویِ کودک‌کش، با لابی‌های غربی و حمایت علنی از حملهٔ نظامی به ایران! چقدر مفلوکی.

خر داغ می‌کنن، کبابِ پادشاهی نیست. اشتباهی به عرضت رسوندن شازده. ما هیچ تمایلی برای ‌مصرف استفراغ خودمون رو نداریم.

شبکهٔ الجزیره ویدیوی باکیفیتِ حملهٔ اسرائیل به تجریش رو منتشر کرده. گفتم شاید یه عده یادشون رفته کیا به خاکِ ما حمله کردن، کدوم شازده و کدوم شبکه‌های فارسی‌زبان از این حمله خوش‌حال شدن، چه کسی و چه کسانی از خاکِ ما دفاع کردن و این دفاعِ جانانه رو فرماندهی کردن. و چه کسانی بعدِ عمری مجاهدت جون‌شون رو برای دفاع از این خاک فدا کردن و در مقابل چه کسانی تو راهروهایِ فرعی سازمان‌های بین‌المللی آویزونِ غربی‌ها بودن برای حمله و تحریمِ بیشتر علیه ایران!

هنوز یه سال نشده که اینارو یادشون رفته! معلومه که تاریخِ معاصر ۱۰۰ سالهٔ اخیر ایران رو هم به راحتی براشون تحریف می‌کنن و از اجنبی و اجنبی‌پرست براشون قهرمانِ‌ پوشالی می‌سازن…

…

هرجور که بهش فکر می‌کنم خیلی عجیبه. یعنی در شرایطی‌که می‌شه نسبت به نوسانات عجیب و رکورد‌زنِ قیمت ارز و سکه و کالاهای اساسی و رها شدگیِ بازار در همین مدت کوتاه واکنشِ موثر نشون داد؛ یه عده دور هم جمع می‌شن و باهم فکر می‌کنن که خب امروز چطوری گیر بدیم به جلیلی؟ یس، بهترین و ضروری‌ترین مسئله‌ای که می‌تونیم پروژهٔ امروز و هر روزمون رو بهش اختصاص بدیم اینه که جلیلی رو تخریب کنیم. چون احتمالا همچنان رقیب بالقوهٔ ماست. چرا پراید سازمانیش فلانه؟ چرا ناهار خورده؟ چرا عکسِ ناهار خوردنش منتشر شده؟ واقعا انقدر بیکارید؟ یا نه، کارتون همینه؟ پررنگ کردنِ حواشی جهت به حاشیه رفتنِ اولویت‌ها؟ تا این حد اولویت واقعی‌ای نمی‌بینید؟ همیشه اینجوری بودید. کاش دخالت‌های فرانچسکو و اولویت‌های اصلی و حتی ده‌سال معطلیِ کشور به سرابِ مذاکره و … هم اندازهٔ ناهار خوردنِ جلیلی و «به شما ناهار ندادنِ» شهید رئیسی براتون حیاتی بود که شبانه‌روز بهش بپردازید تا ناکارآمدی بخش‌های مختلف دولت‌های مطلوبتون رو پنهون کنید. لااقل نسبت به اون‌همه‌ تبلیغات سنگینی که در انتخابات کردید و به زمین و زمان چنگ زدید؛ مسئولیت‌پذیر باشید. یا حداقل دو خط «برنامه» وسط اینهمه بی‌برنامگی که بهش افتخار می‌کردید و اسمش رو هم صداقت می‌ذاشتید؛ ارائه بدید. یا نه، حالا دورهم جمع می‌شید؛ بشینید مجموعهٔ اقدامات مثبتتون در این یه‌ سال و نیمه رو لیست کنید و به مردم ارائه بدید! چرا باید از دورهمی‌هاتون همش پروژهٔ تخریبِ بقیه دربیاد؟ خیلی بیکارید.

-
ببینید.
در گزارش واشنگتن‌پست دربارهٔ جنگ ۱۲ روزه اومده:

«چهار سناریوی حمله به ایران در اولین سفر نتانیاهو برای دیدار با ترامپ ارائه شده بود. همزمان، نیرنگ‌های دیپلماتیک در جریان بود تا ایران را نسبت به حملهٔ قریب‌الوقوع کور کند. اسرائیل تصمیم به حمله گرفته بود و آمریکا این را به‌خوبی می‌دانست. دیپلماسیِ برنامه‌ریزی‌شده یک نیرنگ بود و مقامات هر دو کشور، گزارش‌های رسانه‌ای دربارهٔ اختلاف میان واشنگتن و تل‌آویو را تشویق می‌کردند. همهٔ گزارش‌هایی که نوشته شد مبنی بر این‌که بی‌بی با ویتکاف یا ترامپ هم‌نظر نیست، درست نبود. اما خوب بود که چنین برداشتی وجود داشت؛ این کمک کرد برنامه‌ریزی بدون جلب توجه زیاد پیش برود.»


این گزارش خودشونه که «مذاکره با امریکا گره‌هارو بیشتر می‌کنه». حرفی که سال‌هاست رهبری با یک بینش مبتنی بر تجربه و دشمن‌شناسیِ عمیق؛ دربارهٔ خوش‌خیالیِ مذاکره‌پرست‌ها می‌گن اما این جماعت بازم به خوش‌خیالی خودشون ادامه می‌دن و آدرسِ غلط به جامعه می‌دن. بجای تمرکز روی ظرفیت‌هایِ داخلی و سیاستِ همسایگی؛ سال‌ها امور کشور رو معطل نیم‌نگاهِ غرب کردید و نهایتِ ابتکار‌عمل‌تون هم امید به ایجادِ یه اختلاف ظاهری بین امریکا و متحدین‌ش بود! درحالی‌که هر اختلافی، ظاهری و فریبه. دربارهٔ امریکا و نتانیاهو هم دنبال بازی بودید و می‌گفتید امریکا گول نتانیاهو رو خورده! اما ترامپ علناً اعتراف کرد حمله به ایران رو از ابتدا راهبری می‌کرده!
حالا اینکه با وجود همهٔ این موارد، هنوزم از محافلِ سیاسی بجای یه راه‌حل واقعی؛ صدای «مذاکره با امریکا» درمیاد؛ دیگه اسمش خوش‌خیالی نیست…! یا حماقته. یا خیانت!

«این‌‌ها رو گفتم تا ثبت بشه!»

بخشی از خصایصِ رئیس‌جمهورِ مغتنم و موردِ‌تمجیدی‌ که در راهِ خدمت به مردم سوخت! که خستگی نمی‌شناخت و پشتِ میزنِشین نبود که منّتِ سیل و زلزله و سرما و گرمایِ هوا رو سرِ مردم بذاره؛ مردمِ مناطقی که استاندار هم ندیده بودن؛ از اندیکا، تا بی‌بی‌گل، و تا گلی‌خانم‌ها و …
کارگرانِ هزاران ‌کارخانهٔ تعطیل و نیمه‌تعطیلی که احیاشون کرد؛ هنوز براش دل‌تنگی‌ می‌کنن؛ رئیس‌جمهوری‌ که وفاق و سعهٔ‌صدر رو عملیاتی کرد؛ دیگران حرفش رو زدند، او عمل کرد. در برابرِ زخمِ‌زبانِ بی‌معرفت‌ها سکوت ‌کرد تا «وحدت» بهم نخوره؛ و در‌ برابرِ تمسخر‌ و تهمت‌‌هایی ‌که خودی و غیرِ‌خودی بهش نسبت دادن -حتی برای اینکه بحرانِ کرونا رو ساماندهی کرد یا خاموشی‌ها رو تعطیل!


خیلی‌ از منتقدین برای سوءمدیریت واضح دولت فعلی، و حتی -حتی!- یک‌دهه تعطیلی و عقبگرد و فجایع دولتِ روحانی هم از صفتِ سنگینِ «ضدایرانی» استفاده نمی‌کنن؛ این کینه با شما چه کرده که هنوز دست از سرِ این شهیدِ مظلوم خدوم برنمی‌دارید و با بی‌اخلاقی و در سکوت حاضران؛ به دولتش اتهامِ «ضدایرانی» می‌زنید؟!

اینه وفاق؟!!
خسته نشدید از این‌همه اهانت و وقاحت؟

«شما در محضـرِ خدا هستید!»
و همان خـدا از «آن مردِ رفته» دفاع خواهـد کرد...

آن مردِ رفته! آن مردِ رفته در راهِ خدمت به مردم، آن مردِ رفته لابه‌لایِ خاکستر و آتش، آن مردِ رفته که جمعه‌هایش با شنبه‌ها هیچ فرقی نداشت! آن مردِ رفته که بی‌بی‌گل‌ها برای رفتنش اشک ریختند و گلی‌خانم‌ها بعد از رفتنش هنوز دلتنگی می‌کنند، آن مردِ رفته که کارگران هپکو می‌گفتند «حالِ خوب امروز هپکو را مدیونِ اوییم» هپکو یکی از هزاران کارخانهٔ احیایی در دوران اوست. آن مردِ رفته که عبا و قبایِ خاکی‌ش در سیل و زلزله‌ها هم به ذائقهٔ اشرافی‌ها خوش نمی‌آمد، آن مردِ رفته که «نصاب جدیدی در خدمتگزاری ایجاد کرد»، آن مردِ رفته که «یکی از بهترین عناصرِ زیر این آسمان» بود، آن مردِ رفته که برای ما پر نکرده هنوز کسی جایش را…

علیرغــمِ تمامِ طعنه‌ها و
ناسپاسی‌ها 
همان خدا انداخت بر روی زبان‌ها،
نام و یادت را…

امروز یه خبر حسابی فضای خبریِ اینترنشنال رو ملتهب کرده بود؛ عقیل کشاورز، جاسوس موساد اعدام شد. خبرگزاری قوهٔ قضاییه یه توضیح مفصل دربارهٔ ارتباط این جاسوس با سرویس‌های صهیونیستی نوشته. اردیبهشت ۱۴۰۴ گشت حفاظت ارتش در ارومیه متوجه می‌شه که این فرد درحال تصویربرداری از ساختمان ستاد لشکر پیادهٔ ارومیه‌ست! و با بازرسی گوشیش‌ همون ابتدا متوجه می‌شن که پیام‌هایی از سرشماره رژیم صهیونیستی توی گوشیش وجود داره و به همین ترتیب تحقیقات دربارهٔ جاسوس بودنش شروع می‌شه. عموی عقیل کشاورز سوابقِ عضویت و هواداری گروهک منافقین رو داشته. خودش از طریق فضای مجازی با سرویس‌های جاسوسی اسرائیل ارتباط برقرار کرده؛ برای شروع مشخصات یه سوله رو که شایعه شده بود محلِ تولید موشکه، برای سایت ارتش اسرائیل می‌فرسته. بعد مشخص می‌شه که سال ۱۴۰۱ هم با یه گروه‌ وابسته به منافقین همکاری می‌کرده و بیش از ۲۰۰ ماموریتِ ضدامنیتی از سمتِ صهیونیست‌ها در چندشهر از جمله تهران، اصفهان، ارومیه و شاهرود انجام داده. و کلی نکات دیگه.


بخش جالب و همیشگی ماجرا واکنش اینترنشنال و بازوهایِ داخلیشه که صرفاً روی دانشجو بودنش تمرکز می‌کنن و هیچ اشاره‌ای به سوابق این فرد که کاملاً ضدِامنیتی و در راستای ارتباط با موساد بوده نمی‌کنن. دانشجو بوده! همین. و بخش خطرناکش هدف این نوع موج‌سواری‌هاست؛ ذهنِ مخاطب به همین راحتی وارد بازیِ با القابِ اجتماعی و عرفی می‌شه و منحرف می‌شه. دانشجو مگه جاسوس می‌شه؟ استاد مگه جاسوس می‌شه؟ پیرزن مگه جاسوس می‌شه؟ پیرمرد مگه جاسوس می‌شه؟ بله ممکنه که بشه. دانشجو بودن یا نبودن مصونیتی برای جرایمی که افراد مرتکب می‌شن ایجاد نمی‌کنه.

به یادِ «آن مردِ رفته». که هنوز طولانی‌ترین لحظاتِ من تا امروز؛ شبی از شب‌هایِ اردیبهشت ۱۴۰۳ بود. چشم‌به راهِ آن مردِ رفته…

امشب یک‌دقیقـه بیشتر
منتظرِ صبحِ این شب یلداییم؛
چشم‌‌انتظارِ خورشـید..🤍

از چه نمُردم بی‌تو…؟

مترس از شبِ یلدا،
بهار آمدنی‌ست،
به‌ خاکِ‌ کوچـهٔ‌ دیـدار، آب‌ می‌پاشند،
بخـوان‌ ترانه، بزن‌ تار، یار آمدنی‌‌ست!
صــدایِ‌ شیههٔ‌ رخشش‌ ز دور می‌آید،
خبر دهید به‌ یاران؛
سوار آمدنـی‌‌ست..

بس است هرچه پلنگان به ماه خیره شدند،
یگانه فاتحِ این کوهسار، آمدنی‌ست…

ای منتهایِ آرزوی این دلِ تنگ!
عالیجنابِ صبر…

-
حالا که حسن روحانی -شیخِ پرده‌نشینی که حالا به اون قسمتی از سناریوی خودنویسش رسیده که باید از پشتِ پرده بیرون بیاد- از برجام‌های بعدی حرف زده و گفته «با اوباما سر ۳ مورد اتفاقِ نظر داشتیم که اولی‌ش مسئلهٔ هسته‌ای بود و ۲ تا مسئلهٔ دیگه هم بوده! و برجام بنا نبوده اول و آخر داستان باشه، بلکه برجام آغازی بود که دنباله داشت…» بد نیست این صحبت‌های حاج‌قاسم رو دربارهٔ برجام سه‌ضلعی بشنویم.


برجامِ اصلی در داخلِ ایرانه!

ماهِ رجب، آشتی‌کُنونه…🤍

«رسانهٔ حوزویِ مناهج» جدول مراقـبهٔ ماهِ رجب سالِ ۱۴۰۴ رو طراحی کرده و چقدر خوبه.
اعمالِ آورده شده در جدول مراقبه، مخصوص کلِ ماهه که برای راحت‌تر انجام دادنش و به جهت دائم‌الذکر بودن، به تعداد روزهایِ ماه تقسیم شده؛ به این شکل که با انجامِ اعمال و اذکار هر روز، خونهٔ مربوط به همون رو علامت می‌زنید. دعاهای روزانهٔ ماه رجب هم توی جدول هست. توضیحات مربوط به هر ذکر هم در صفحاتِ پایینی آورده شده.


* ذکر‌هارو می‌تونید در حدِ توان خودتون انتخاب کنید؛ یعنی اگه در توان‌تون نیست نیاز نیست همهٔ اعمال رو انجام بدید.

احتمالاً سال‌های قبل هم بوده‌ اما من چون تقریباً اولین‌باره یه همچین چیزِ منسجمی می‌بینم، خیلی ذوق کردم و دلم می‌خواست اینجا هم بذارمش.🤍

-
درسته که شیخِ پرده‌نشین با اون سابقهٔ «ویرانگر» که آثار فجایعش در هر‌زمینه‌ای حالا حالاها ماندگاره، روی حافظهٔ ضعیفِ جمعی حساب باز کرده و یه دوربین گذاشته جلو خودش و دورهمی گرفته با اعضای دولتش؛ با تمِ خود گویی و خود خندی! فاز ناجی گرفته. اما خیلی چیزا هست که ما یادمون نمی‌ره. مثل همین حرف‌های تلخ سردار حاجی‌زاده از کارشکنی‌های دولت شیخ در عرصه‌های دفاعی!

-
واقعاً هدفِ شما از اینکه می‌گید دولت باید به فکر معیشت مردم باشه چیه؟ واقعا منظورتون چیه؟ این‌که رهبری بارها به دولت تاکید می‌کنن «اولویت با معیشتِ مردم است» منظورشون چیه؟

واقعا گیر پدیدهٔ عجیبی هستیم!
ول کن جعفر. جداً ول کن! تا فاصلهٔ چند کیلومتری همه‌چیو ول کن. چه اصراریه این طرز توجیه؟

این روزها که آمریکا حسابی نقاب دموکراسی و صلح‌جویی دروغین خودش رو کنار زده، یک‌بار دیگه فرصت رو مغتنم بشمرید تا برای همه، این حقیقت رو جابندازید؛ درگیری آمریکا با کشور عزیز ما ایران، سر اسلام و مسائل حقوق‌بشری و تهدید منافع منطقه‌ای آمریکا و حمله به سفارت و این افسانه‌ها نیست!
حتّی اگه طمع آمریکا برای حمله به «ونزوئلا» و براندازی حکومت مادورو و گرفتن نفتش رو فاکتور بگیریم و بهانهٔ دروغین کارتل‌های موادّ مخدّر رو باور کنیم، «گرینلند» چی‌کار کرده که این‌طور وقیحانه مثل ملک پدری‌شون باهاش برخورد می‌کنن و می‌خوان مصادره‌اش کنن به نفع خودشون و در راستای زیاده‌خواهی‌هاشون؟! جزء محور مقاومته؟! به سفارت آمریکا حمله کرده؟ انرژی هسته‌ای و موشکی داره؟! نه! فقط موادّ معدنیش واسه آمریکا وسوسه‌کننده است! بهش نیاز داره! تمام! نیازداشتن به یک‌چیز، واسه غربی‌جماعت یک دلیل کاملاً موجّهه!
ایران هم همینه! واسه ابرقدرت‌ها جذّابه! جمهوری اسلامی هم بره، حکومت بعدی اگه بخواد به جای تابع آمریکا بودن، منافع ملّیش رو پیگیری کنه، با آمریکا و عموم دنیای غرب، مشکل خواهد داشت!
منتهی دشمنی‌شون با جمهوری اسلامی بی‌نظیر و بی‌سابقه است، چون هیچ حکومتی مثل یک حکومت ارزشی دینی اسلامی، نمی‌تونه در مقابل این سلطه‌خواهی‌ها «نه!» بگه و پای این حرفش بایسته!
قصّه اینه عزیز من..

کسی که «شُکرگزاری» نصیبش شد؛ انگار تازه متولد شده! چون اون‌موقع‌ست که به مقامِ انسانی می‌رسه.

به تعبیر امام‌هادی(ع) اون شکرِ نعمتی که به‌جا میاری، تورو به سعادت نزدیک‌تر می‌کنه تا خودِ اون نعمت! نعمت کالای دنیاست؛ اما شُکرگزاری هم خاصیتِ دنیایی داره و هم اخروی!

پس بیا یه دفتر برداریم؛ بنامِ دفتر شکرگزاری!
•استاد شجاعی| پیشنهادِ خوب!