-
الان قصد ندارم به طیفی اشاره کنم که خودشون پایه‌گذار رفتارهای افراطی در حوزهٔ فرهنگ و پوشش بودن؛ اما امروز در جایگاه منتقدِ سیاست‌های همین حوزه قرار گرفتن. از اکبر پونزها که از فرو کردنِ پونز در پیشانی دختران بی‌حجاب،‌ حالا به نقش‌آفرینی در لباسِ اپوزیسیون رسیدن، بی‌اینکه پاسخگوی افراطی‌گری‌هایی باشن که حتی مورد‌ تایید امامینِ انقلاب هم نبود! تا … و خیلی از افراد نام‌آشنایی که امروز ژستِ انتقادی گرفتن.


یه مصاحبه‌ای از اقای پزشکیان دیدم که می‌گفت «وقتی هنوز حجاب بصورت قانون وجود نداشت؛ ما بخشنامه کردیم و اعلام کردیم که همه باید در یک چارچوب و لباس آستین‌بلند و مانتو و روسری در دانشگاه‌ها‌ و بیمارستان‌ها حضور داشته باشند» پس این یعنی شما حتی از زمانی ‌که قانونِ صریحی وجود نداشت هم قائل به وجود یک چارچوبِ الزام‌آور بودید!
اما الان مگه بحثِ چادر و غیرِ چادره؟
الان فرهنگِ جامعه و نهاد «خانواده» مستقیماً در تقابل با مجموعهٔ رفتارهای ضدهنجار و ضدفرهنگِ سازمان‌یافته قرار گرفته. رفتارهایی که مسئولیت‌پذیریِ اجتماعیِ افراد رو تضعیف می‌کنه و داغیِ اون به تعبیرِ شهید‌بهشتی می‌تونه آتشی بر خرمنِ فضیلت جامعه و خانواده بندازه. نگاهِ ابزاری به زن رو تقویت می‌کنه و شأن یک زن رو -بعنوان محور خانواده- اون‌قدر تقلیل می‌ده که ارزش‌گذاریِ اون بیشتر از هرچیزی؛ به جسمش معطوف و محدود بشه. می‌تونید یه چرخی تو مجازی بزنید و عمقِ ماجرا رو متوجه بشید. کجا و چه کسی گفته هرکی چادری نیست باهاش برخورد صورت بگیره؟ البته اقای پزشکیان یه جا هم می‌گه «حجاب مسئلهٔ ساده‌ای نیست و باید دربارهٔ اون اقناعی عمل کرد.» حرف درستیه. اما پیشنهاد می‌کنم خودتون این «باید» رو از این تریبونی‌ که در‌ اختیار دارید شروع کنید و اقناعی عمل کنید. از شعار عبور کنید.
اگر ضدِ‌اخلاق و ضدِارزش، به یک افتخار تبدیل بشه، کم‌کم بی‌مسئولیتیِ اجتماعی به بار میاره، و در پسِ فراگیر شدنِ ضداخلاقی‌ها، تبعات این بی‌مسئولیتیِ اجتماعی دامن‌گیرِ همهٔ اعضای تشکیل‌دهندهٔ اون اجتماع خواهد بود. طبیعتاً رفتارهای بی‌قاعده جوابگو نیست، اما «رها کردنِ» ارزش‌ها و فرهنگِ جامعه هم نه‌تنها اسمش سیاست‌ورزی نیست؛ بلکه جفاست. ارزش‌ها و فرهنگ‌ها و خانواده‌محوری جامعه، بازیچهٔ افراط دیروز و تفریطِ امروزِ دوستان شما نیست.

-
اقای بهادری جهرمی سخنگویِ دولت سیزدهم رو از وقتی که وسط شلوغی‌های ۱۴۰۱ رفت بین دانشجوها و علیرغم توهین‌هایی ‌که شنید، با آرامش پاسخگوی سوالات و انتقاداتِ دانشجـوها بود؛ بعنـوان مسئولِ پاسخگویِ مسئولیت‌پذیر و متعهد می‌شناسم.
نه صحنه رو ترک کرد، نه از پاسخ فرار کرد، نه از «نقد» شنیدن ترسید! و نه «شو» اجرا کرد. از این مـنش‌ها بینِ مسئولین بیش باد.

و رحمتِ خدا به سید‌ابراهیمِ عزیز که این‌روزا بیشتر از قبل یادش میفتم و هربار یه آهی از تهِ دل می‌کشم…

-

چقدر اینو این‌روزا زیاد می‌شنوم! :)))))
منم همین‌طور، خیلی منم همین‌طور…

و هنگامی که در دریا ناراحتی به شما برسد، جز او، تمامِ کسانی را که [برایِ حل مشکلات خود] می‌خوانید، فراموش می‌کنید؛ اما هنگامی‌که شما را به خشکی نجات دهد، روی می‌گردانید؛ و انسان بسیار ناسپاس است…

- سورهٔ محترم اسراء آیه ۶۷.

این روزها به لطفِ خدا داره شهرهایِ مختلفِ کشور بارون و برف می‌باره؛ چقدر یادِ این آیه میفتم. تا همین چند ‌وقت پیش برای یه قطره بارون دل‌هامون لک زده بود و التماسِ خدا رو می‌کردیم؛ تا بارید باز یه عده‌مون فراموش کردیم که به لطف و رحمِ خدا چقدر محتاجیم…
و حیف که این فراموشـی روالِ همیشگـیِ زندگیِ ما آدم‌هاست.

-
سوال خوب تسنیم. دقیقا کجایید؟
درحال تکرارِ ذکر مصیبت‌های صادقانه(!)، در بهترین حالت مشغولِ شعارهای تکراری انتخاباتی و تعریفِ خاطرات دورهٔ جوانی، هوچی‌گران سابق و سوت‌زنانِ امروز هم بجای مطالبهٔ به‌موقع و صحیحِ اولویت‌های «واقعی» جامعه؛ مشغولِ دعواهای انتخاباتی.
روزنامهٔ همشهری در واکنش به اینهمه ذکرِ مصیبت دولتی‌ها در برابر پرسش‌های دانشجوها نوشته بود «درد را گفتید! درمان‌تان چیست؟!»


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اما این وسط من شرمم میاد عنوان «فعال‌ رسانه‌» بدم به یه عده جماعت بیکارِ سوت‌زن که خیلی هماهنگ و اتفاقی(!) تصمیم می‌گیرن ضرورت‌ها رو به حاشیه ببرن. چقدر از اولویت‌های اصلی و ضروری دورید، چقدر بیکارید، چقدر حرف می‌زنید، چقدر نابلدید، چقدر بچگانه و ناشیانه منافع سیاسیِ خودتون رو جای ضرورت‌های جامعه به بقیه تحمیل می‌کنید و تبدیلشون می‌کنید به تیتر اخبار، چقدر پَرتید که تو این اوضاع عجیب و آشفتهٔ بخش‌های مختلف دولت‌ -از وزرایی که بخاطر ناکارآمدی در صفِ استیضاحن تا رهاشدگیِ بازار و بی‌برنامگی‌‌ها و …- و اولویت‌های واقعی که شما به مسخره گرفتیدش؛ دنبالِ بازی‌های خودتونید. چقدر اتفاقی هر قدمی که برمی‌دارید در راستای خلافِ فرمایشات و اولویت‌های مدنظرِ رهبریه، خیلی اتفاقی!

جنس دغدغه‌هاتونم پلاستیکیه. خیلی جالبه. فقط یادتون باشه اگر دوباره اتفاقی رخ داد؛ شما سهمی از «اتحاد مقدس» نخواهید داشت. بیچاره وطن!

#موقت

«اولویت»

«راویِ قدرت‌ها باشید» آقایان مسئول! نه همش ذکرِ مصیبت. مسئولید! در برابرِ مطالبه‌ها و آرامشِ جامعه مسئولیت‌پذیر باشید.

«بی‌تردید ما به تو خیرِ فراوان عطا کردیم…»

- سورهٔ محترم کوثر.

تورا «کوثر» لقب داده خدا؛
خیرِ کثیری تو،
به غیـــر از تو
کسی تأویلِ اعطَینا نخواهد شد..

«یا‌مَوْلاتى یا‌فاطِمَهُ أَغیثیني.»🤍

-

روزِ مادر ، روزِ زن مبارک!
که «زن مَگــو، مرد‌آفـرینِ روزگار…»🤍

هر خیری که از زمانِ پیامبر(ص) تا ابد به عالَم برسه به برکت حضرت زهراست…

ــــــــــــــــــــــــ
خدا به بچه‌های حضرت زهرا(س) در همه‌جایِ این کرهٔ خاکی توانِ مضاعف بده؛ که حرکت کنن، رسالت به عهده بگیرن، که مثلِ همیشه سردمدارِ پیروزی این میدانِ نبرد باشن، چون «مادر» داره بچه‌هاش رو سازمان‌دهی می‌کنه، برای رسیدن به اون هدفِ والایِ نهایی…
و من عاشقِ این مسلمونی‌ام، عاشق این هویّت و ریشه‌ام که شما خط‌‌دهنده و ربط‌دهنده‌اش به تمام خلقتی! شما محورِ اصلیِ چطور زیستنی خانم‌جان، شما فرماندهٔ بچه‌های خطِ مقدمی، که اسمِ شماست حک شده روی سربندِ فرزندان‌تون سراسرِ این عالَم! به امیدِ روز موعود.🤍

@caffeRahimi

خوندن دعای ۱۹ صحیفهٔ سجادیه -معروف به دعایِ باران- حدود سه دقیقه زمان می‌بره. چقدر صحیفهٔ سجادیه زیباست! به قول استاد شجاعی؛ هنرِ چگونه خواستن رو بهت یاد می‌ده. وقتی می‌خونی با خودت می‌گی حضرتِ سجاد(ع) که امامِ معصوم بودن؛ اینطور دلبرانه و با تواضع از خدای خودشون طلبِ رحمت‌الهی می‌کردن؛ منِ معمولیِ ناشکر چرا انقدر شاکی و طلبکارم…؟

بخونیم.
بخونیم که بارشِ رحمتِ الهی امروز به برکت همین دعاهاست. رحمتی که مدت‌ها منتظرش بودیم.🤍

خداجون
به داده و نداده‌ت؛
به داده ‌و گرفته‌ت؛
شُکـــر.🤍

-
تصاویر دریاچهٔ ارومیـه رو دیدم نوشته بود «بعد از بارش‌ها جانی تازه گرفت» و میاد تو ذهنم که:
«و اینکه پایان [همهٔ امور] به سوی پروردگارِ توست؛ و این اوست که می‌خنداند و می‌گریاند، و اوست که می‌میراند و زنده می‌کند…» - سورهٔ نجم.


الحمدلله برای قطرات بارانی‌که مُقدّر شده تا فرشته‌ای اون‌ها رو همراهی کنه، و فرشته‌ای اون‌ها رو در محلی معیّن فرود بیاره.🤍

هوا مصداق بارزِ «چادرت را بتکان، روزیِ ما را بفرست»ـه قشنگ.. 🌧️

-
فاشیست‌های متوهّمِ تاریخ ‌مصرف‌گذشته؛ که فقط لایق ترحم‌ان. هیچی قرار نیست خواب خرگوشیِ این جماعتِ کاسبِ دروغ رو که همیشه در اوهام به‌ سر می‌برن و از مرگ تغذیه می‌کنن بپرونه؛ هیچی! حتی موشک‌های اربابان اسرائیلی-امریکاییِ ضد‌ایرانی‌های خارج‌نشینی که همیشه به سازشـون می‌رقصن! سه سال از اون دروغ بزرگ می‌گذره؛ اما یه عده هیچ‌وقت‌ قرار نیست بفهمن. نفعِ اینا در نفهمیدنه!


اینترنشنال صراحتاً می‌گفت که اگه خیلی اتفاقی یه گربه بیفته تو جوب پاش بشکنه بازم ما میندازیم گردن جمهوری اسلامی‌ها! بازم باورمون نمی‌شد یه عده تا این حد مسخِ این جماعت خون‌خوار و کاسبِ خونی باشن که برای کشتارِ هزار‌نفر از هموطنان ما بدست اسرائیل صداشون درنیومد که هیچ؛ توجیه هم می‌تراشن و پشتِ متجاوزان به وطن هم درمیان و هنوزم آرزویِ حمله به خاکِ ایران رو تو بلندگوهاشون فریاد می‌زنن. همون بلندگوهایی‌ که چشم‌ها و گوش‌هارو با «دروغ» کور و کر می‌کنه تا لقمهٔ چرب و نرم‌تری باشن برای استحمار و استعمار! الانم داستان همینه.

اللّهُمَّ‌صَلِّ‌عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم…
برسد به آسمان، در سالروزِ تولدت. چه عمر با‌برکتی داشتی! چقدر این‌روزها بیشتر به یادتم. چه دلی از ما سوخت! چه حسرتی! آقا سید...

دارن زور می‌زنن‌ها!
البته که به گفتهٔ صریح ژنرال‌ کلارکِ امریکایی؛ سال‌هاست می‌خوان چنین سرنوشتی رو برای ایران هم رقم بزنن، از سودان تا ایران. اما فکر یه جاشو نمی‌کنن؛ بالاخره وقتی سرنوشت اینارو جلوی چشمِ ما گذاشتید و از بد روزگار، اپوزیسیون ضدایرانی همه‌شون سرشون به اخورِ اجنبی گرمه و آویزون نتانیاهو و امریکان؛ ما که نوچهٔ چشم و گوش‌بستهٔ نوچه‌های شما نمی‌شیم.


جالبه.
فیلم دوربین مدار‌بسته که از دفترِ خود مرحوم منتشر شده نشون می‌ده ایست قلبی کرده. برادرش هم دیده و تایید کرده! اما همین برادر تو مراسم ختم؛ از نرگس محمدی -همون‌ که می‌گفت اوضاعم تو زندان وخیمه و دارن شکنجه‌ام می‌کنن و پاهام شکسته اما داشت تو زندان قر می‌داد!- دعوت می‌کنه بیاد شعار بده که بیاین یه‌ جوری بالاخره این جنازه رو هم بندازیم گردن حکومت. خب چرا؟ چطور؟ بر‌چه اساسی؟ چه‌دلیلی دارید؟ تنها دلیل می‌تونه این باشه که جمعی از اجنه متولیِ این موضوع بوده باشن.

همون داستان‌ همیشگی. اگه ویدیویی منتشر نمی‌شد دیگه چه سناریوهایی ردیف می‌کردید؟ دنبال لقمهٔ چرب و نرم می‌گردید؟ نمی‌شه. ما از حلق شماها خیلی بزرگ‌تریم. تکراری شدید. مرده‌خورها.