یوسف پیامبر(ص) رو امسال همزمان با خوندنِ آیات سوره‌ش می‌بینم و با هر سکانسش گریه‌م می‌گیره و نمی‌دونم چرا. شاید چون خیلی خدای زیبایی داریم!🤍

پس هنگامیکه بارشان را آماده کرد، آبخوری [پادشاه] را در بار برادرش گذاشت. سپس ندا‌دهنده‌ای بانگ زد: ای کاروان! یقیناً شما دزد هستید! کاروانیان روی به گماشتگان کردند و گفتند: چه‌چیزی گم کرده‌اید؟ گفتند: آبخوری شاه را گم کرد‌ه‌ایم و هرکس آن را بیاورد، یک بارِ شتر مژدگانی اوست و من ضامن آن هستم. گفتند: بخدا سوگند شما به خوبی دانستید که ما نیامده‌ایم در این سرزمین فساد کنیم، و هیچ‌گاه دزد نبوده ایم. گماشتگان گفتند: اگر شما دروغگو باشید [و سارق در میان شما یافت شود] کیفرش چیست؟ گفتند: کسی که آبخوری در بار و بنه‌اش پیدا شود، کیفرش خود اوست [که به غلامی گرفته شود]. ما ستمکاران را [در کنعان] به همین صورت کیفر می‌دهیم.

-سورهٔ محترم یوسف- آیات ۷۰-۷۵.

پس [یوسف] پیش از [بررسیِ] بارِ برادرش، شروع به [بررسیِ] بارهای [دیگر] برادران کرد، آن‌گاه آبخوریِ پادشاه را از بار برادرش بیرون آورد. ما این گونه برای یوسف چاره‌اندیشی نمودیم؛ زیرا او نمی‌توانست بر پایهٔ قوانین پادشاه [مصر] برادرش را بازداشت کند مگر اینکه خدا بخواهد [بازداشت برادرش از راهی دیگر عملی شود]. هر‌که را بخواهیم [به] درجاتی بالا می‌بریم و برتر از هر صاحب دانشی، دانشمندی است.

- سورهٔ محترم یوسف- آیه ۷۶.

برادران گفتند: اگر این شخص دزدی می‌کند [خلاف انتظار نیست]؛ زیرا پیش‌تر برادر [ی داشت که] او هم دزدی کرد. یوسف [به مقتضایِ کرامت و جوانمردی] این تهمت را در دل خود پنهان داشت و نسبت به آن سخنی نگفت و این راز را فاش نساخت. در پاسخ آنان گفت: منزلتِ شما بدتر [و دامنتان آلوده‌تر از این] است [که ظاهرتان نشان می‌دهد] و خدا به آنچه بیان می‌کنید، داناتر است...

- سورهٔ محترم یوسف- آیه ۷۷.

پس هنگامی که از عزیز مأیوس شدند، در کناری [با یکدیگر] به گفتگویِ پنهان پرداختند. بزرگشان گفت: آیا ندانستید که پدرتان از شما پیمان استوار خدایی گرفت و پیش‌تر هم درباره یوسف کوتاهی کردید، بنابراین من هرگز از این سـرزمین بیرون نمی‌آیم تا پدرم به من اجازه دهد، یا خدا دربارهٔ من حکم کند؛ و او بهترین حکم‌کنندگان است.

- سورهٔ محترم یوسف- آیه ۸۰.

گفت می‌دونی چرا سریال یوسف‌ پیامبر(ص) هرسال این‌همه مخاطبِ مشتاق داره؟
چون قرآنیه. خدا اینو خواسته. قرآن به کارِ آدم برکت می‌ده. قرآنِ خدایِ زیبا و صبور و مهربانِ ما.

مثل این دانشجو، غیرت داشته باشید روی ایران. نه مثل زیباکلام‌ها که بدون توجه به کشتارِ مستقیم یا غیرمستقیمِ هزاران‌نفر از هموطنان خودشون بدستِ امریکا؛ حتی برای تعرض متجاوز به خاکِ وطن هم توجیه میارن، تا مبادا تا روی قبلهٔ آمالشون یه خش بیفته.

مرگ بر امریکا!
مرگ بر سال‌ها جنایت و کُشتار و کودتا و نسل‌کشی و جنگ‌افروزی و بدعهدی و تحریم و ترور‌، مرگ بر مرگ‌آفرینی‌هایِ بَزک‌شدهٔ غربی؛ پشت نقابِ حقوق بشری. مرگ بر تجهیز گروه‌های تکفیری، مرگ بر لشکرکشی‌ و ساخت صدها پایگاهِ نظامی دور تا دورِ ایران، مرگ بر سال‌ها جنایت و غارت در افغانستان و عراق و سوریه و لیبی و …، مرگ بر نقشهٔ شیطانی که از هدف نهایی تجزیهٔ ایران پرده برداشت، مرگ بر ترورهایِ هدفمند دانشمندان و سرداران و سربازانِ ایران، مرگ بر «یک چمدان دلارِ امریکایی» که در ایران کودتا کرد، مرگ بر «بمب اتم پسرِ کوچک» که در هیروشیما فاجعه آفرید، مرگ بر تسلیحاتِ نظامی و شیمیایی که به دستِ صدّام رسید، مرگ بر عاملانِ قتل‌عام‌هایی که بدونِ سلاح‌ها، حمایت‌ها و وِتوهایِ غربی، ممکن نبود. مرگ بر امریکا.

-
این دیگه اسمش هشدار نیست، متاسفانه این ابرازِ ناتوانی و استرس بین مردم که این‌روزها داره به روال عادی تبدیل می‌شه؛ بخش مهمش ناترازیِ مدیریتیه! دیدید که همین به اصطلاح هشدار -که عملاً برای تهرانِ کلانشهرِ بیش از ۱۰ میلیون‌نفری شدنی نیست- چه بازتابی داشته؟ اگر بنا بود هرروز مشکلات رو بدون راه‌حل و اینطور سطحی برای ما تکرار کنید، کارکرد حضورِ شما چیه؟ برای چی رای آوردید؟ برای ذکر مصیبت؟ ممکن نیست، نداریم، گرسنه‌ایم؟ کو اقدام؟ دستتون به آسمون نمی‌رسه، به دور و بر خودتون هم نمی‌رسه؟ تیم آموزش رسانه‌ای ندارید؟ تیمتون فقط برای رقبای خودشون زبون دارن؟ یک صدای واحد ندارید؟بار مسئولیتِ کنترل تاثیرات این به اصطلاح هشدار‌ها به عهدهٔ کیه؟ بیش از یک‌سال گذشت، پشت درهای بسته، پشت میکروفن مکان‌های بسته.

من نتونستم برم میدون انقلاب برای مراسم رونمایی از مجسمهٔ شکستِ والرین در مقابل شاپور دوم؛ اما حقیقتاً از دیدن تصاویرش لذت بردم. عنوانِ مراسم چقدر به‌جا بود! مقابل ایران دوباره زانو می‌زنید. از والرین، تا سربازانِ‌امریکایی در خلیج‌ فارس مقابل سپاه، تا جنگ ۱۲ روزه مقابل هنرنماییِ موشک‌های ساختهٔ دست فرزندان ایران اسلامی. همگی زیر سایهٔ لطف خدا. به قول رهبری «دیگران که تاریخ ندارند،‌ برای خودشون تاریخ می‌سازند و حکومت می‌سازند؛ اما ما تاریخ داریم و یادمون نیست…»

ای شکوهِ پابرجا!
زخمیِ سربلندِ بحران‌ها…

به مناسبتِ رونمایی از مجسمهٔ شاپور دوم و والرین در میدان انقـلاب؛ این بیانات رو از ایران‌دوست‌ترین ایرانی بشنویم…
بعد فکر کن هزاران مستشارِ امریکایی قبل از انقلاب، بابتِ حضورِ دخالت‌آمیزشون در ایرانی چنین متمدن و اصیل، علاوه بر تسلط و چپاول و غارت منابع؛ حق توحّش هم دریافت می‌کردن! و حالا بابت این‌که ایران به‌واسطهٔ انقلابِ اسلامی دیگه طعمهٔ مطلوبِ چرب و نرمی براشون نیست؛ از هیچ توطئه‌ای علیهِ ایران دریغ نمی‌کنن اما ایرانِ عزیز به لطف‌خدا کماکان پابر‌پاست و باشکوه؛ چون‌ گذشت زمانی‌که مثل جنگ‌های جهانی اول و دوم علیرغمِ بی‌طرفی، در عرضِ چند ساعت به تصرفِ بیگانه درمیومد. یقیناً «دوباره مقابل ایران زانو خواهند زد!» وَلَو كَرِهَ المُشرِكونَ.

[برادران پس از بازگشت به کنعان ماجرا را برای پدر بیان کردند، یعقوب] گفت: [نه‌ چنین است که می‌گویید] بلکه نفوسِ شما کاری[زشت] را در‌‌نظرتان آراست [تا انجامش بر‌شما آسان شود] پس من بدون جزع و بیتابی شکیبایی می‌ورزم، امید است خدا همهٔ آنان را پیش من آرد؛ زیرا او بی‌تردید، دانا و حکیم است.
و از آنان کناره گرفت و گفت: دریغا بر یوسف! و در‌حالیکه از غصّه لبریز بود، دو چشمش از اندوه، سپید شد…

- سورهٔ محترم یوسف- آیه ۸۳-۸۴.

گفت: شکوه اندوه شدید و غم و غصه‌ام را فقط به خدا می‌برم و از خدا می‌دانم آنچه را که شما نمی‌دانید.
ای پسرانم! بروید آن‌گاه از یوسف و برادرش جستجو کنید و از رحمتِ خدا مأیوس نباشید؛ زیرا جز مردمِ کافر از رحمت خدا مأیوس نمی‌شوند.

- سورهٔ محترم یوسف- آیات ۸۶ و ۸۷.

پس هنگامی که بر یوسف وارد شدند، گفتند: عزیزا! از سختی [قحطی و خشکسالی] به ما و خانوادهٔ ما گزند و آسیب رسیده و [برای دریافت آذوقه] مال ناچیزی آورده‌ایم، پس پیمانه ما را کامل بده و بر ما صدقه بخش؛ زیرا خدا صدقه‌دهندگان را پاداش می‌دهد.
گفت: آیا زمانی که نادان بودید، دانستید با یوسف و برادرش چه کردید؟
گفتند: شگفتا! آیا تو خود یوسفی؟! گفت: من یوسف هستم و این برادر من است، همانا خدا بر ما منت نهاده است؛ بی‌تردید هرکس پرهیزکاری کند و شکیبایی ورزد، [پاداش شایسته می‌یابد]؛ زیرا خدا پاداشِ نیکوکاران را تباه نمی‌کند.

- سورهٔ محترم یوسف- آیات ۸۸ تا ۹۰.

گفتند: به‌خدا سوگند یقیناً که خدا تو را بر ما برتری بخشید و به‌راستی که ما خطاکار بودیم. گفت: امروز هیچ ملامت و سرزنشی بر شما نیست، خدا شما را می‌آمرزد و او مهربان‌ترین مهربانان است.

- سورهٔ محترم یوسف- آیه ۹۱-۹۲.

این پیراهنم را ببرید، و رویِ صورت پدرم بیندازید، او بینا می‌شود و همهٔ خاندانتان را نزد من آورید.

- سورهٔ محترم یوسف- آیهٔ ۹۳.

الحمدلله برایِ این‌همه زیبایی و جاودانگـی قرآن.🤍

-
دیدم این‌جا هر روز روزشمارِ خدمت در دوران شهید رئیسی رو می‌ذاره. دلم خیلی سوخت…
هر روز در خدمت، بدونِ ناامیدی از هر روز تخریبِ مدعیان… ای دریغا رفته‌ای!