«خاله اونجا من داشتم می‌مُردم…»

خـدا لعنت کنه قاتلـینِ پدرت رو، خـدا لعنت کنه ماله‌کشانِ قاتلینِ پدرت رو، خدا لعنت کنه حامیان قاتلینِ پدرت رو، خدا لعنت کنه کتمان‌کننده‌هایِ جنایات قاتلین پدرت رو، خدا لعنت کنه هم‌دستانِ قاتلین پدرت رو. مرگ بر اسرائیل، مرگ بر امریکا، مرگ بر امریکا، مرگ بر امریکا…

تاریخ پُر است از آنها‌یی‌که گمان می‌کردند امضـایِ امـریکا تضـمین است.(!)
ـــــــــــ
وَلاتَركَنوا إِلَی‌الَّذينَ ظَلَمــوا
«و بر ظالمان تکیه نکنید.»

•سورهٔ محترمِ هود - آیه ۱۱۳.

-
این‌که یک‌نفر، هرچی تو ذهنم بوده رو انقدر دقیق کلمـه کنه و بنویسه؛ تا‌حالا انقدر برام مطلوب و دل‌چسب نبوده.

سخن گفتنِ سرانِ ناکام و به انزوا ‌رفتهٔ فتنه از «حقِ ملت» هم از عجایب روزگاره. شما احترام به حقِ ملت رو در یک انتخابات هم تحمل نکردید. وقتی سال ۸۸ طبق یک ادعای دروغ، بدون یک‌خط مدرک، با ولعِ قدرت، خواهان ابطالِ انتخاب مردم در یک مشارکتِ ۸۵ درصدی بودید، حقِ ملت کجا بود؟ وقتی ناآرامی‌های داخلی رو به اوج رسوندید و کشور رو تا لبهٔ پرتگاه بردید و مقاماتِ امریکایی برای حمایت از ناآرامی‌هایی که شما عامل مستقیمش بودید؛ صراحتاً در کنارِ جنبشِ موسوم به جنبشِ سبزِ شما ایستادن و بسته‌های بزرگ تحریمی علیه کشور اعمال کردن، حقِ ملت کجا بود؟ در این جنگِ ۱۲ روزه که ملت تمام‌قد پشتِ کشور و رهبریِ بی‌نظیرِ فرماندهیِ کل‌قوا ایستادن؛ کجا بودید که از حقِ ملت حرف بزنید؟ یک‌ماه گذشته! این گنده‌گویی‌های باتأخیر صرفاً به قصد از حاشیه به متن اومدنه؟ یا مصرفِ دیگه‌ای داره؟ مثلاً تکمیل‌کنندهٔ پازلِ فتنه‌ای دیگه؟ چون در هرحال تلاشِ مذبوحانه‌ایه.

فقط «یک موشکِ ایرانی!»
به اندازهٔ یک میدانِ ۸۰۰ متری ویرانی!
به قولِ بچه‌ها: بنــــــازم!

-

-
در آنتنِ زنده ‌گفتید اصلا در برجام چیزی بنامِ مکانیسم‌ماشه و اسنپ‌بک نیامده! کلمهٔ «تعلیق» کجاست؟ همه‌ش «لغو» است. به شما قول می‌دهیم ترامپ نمی‌تواند از برجام خارج شود! روزنامه‌هایتان تیتر زدند که امضای کری تضمین است! همه‌ش پَر. معلوم شد که مکانیسم‌ماشه نه تنها در برجام آمده، بلکه به قولِ رهبری «استخوان لایِ زخم» است و کشورهای اروپایی که باز هم با خوش‌خیالی فکر می‌کردید بینِ آنها و امریکا دعوا انداخته‌اید؛ مثل چماق آن‌را گرفته‌اند بالای سرمان. تازه از هولِ فعال شدنِ چیزی که می‌گفتید در برجام نیامده؛ باز گفتید برویم دنبالِ مذاکره. یعنی بخاطر فعال نشدنِ چیزی که در مذاکراتِ قبلی به ما تحمیل شد و حتی وجودش را منکر می‌شدیم؛ چه کنیم؟ دوباره برویم مذاکره. چه راه‌حل بدیعی!

هرکسی هم با نگرانی گفت بند‌بندِ این توافق‌تان را بخوانید که ده‌سال دیگر دست از پا درازتر نگرانِ آنچه که با اشتیاق خودتان زیر بارش رفتید نباشیم؛ گفتید «تندروها! بروید جایی که نلرزید!» بجای آن‌که غرق در رویای قدم‌زدن با غربی‌ها نشوید، اما با تمسخر سرِ خودی‌ها داد زدید که «ناراحتید تحریم‌ها برداشته شده؟!» هرچه گفتیم نه والله. اگر تحریم‌ها «واقعا» برداشته شود و امریکا اهلِ معامله‌ای منصفانه و مردانه باشد، چه ناراحتی؟ ناراحتیم که حریف‌تان را نشناخته‌اید. وقتی هم که قول و قرارِ امریکایی، به ذاتِ خودش برگشت و زد زیرِ میز، بعد از آنکه صنعتِ هسته‌ای را تا مرزِ تعطیلی بردید گفتید عوضش کاپِ اخلاق را بردیم! حالا کمترین توقع این است که در پیشگاهِ ملت به خوش‌خیالیِ خسارت‌بارتان مُعترف باشید؛ اما باز یقهٔ بقیه را می‌گیرید و بر سرِ بقیه فریاد می‌زنید، تا کسی از شما نپرسد این دورِ تکراریِ خوش‌خیالی‌تان کِی تمام می‌شود؟!

«وطن خانه است، وطن عزیز است؛ نه اجنبی! چه کسی نمی‌فهمد که وطن بهتر از اجنبی‌ست؟‌‌فقط مگس‌ها نمی‌فهمند گل بهتر از زباله‌ست!»

خیلی جالبه. یه عده از اصلاح‌طلب‌ها برایِ این‌که جلوی مخاطب نگن «اون‌ اشتباهِ مُهلکی که ما مرتکب شدیم و هی خوشمون میاد و مرتکب می‌شیم، اعتماد بیش از حد به طرفِ غربی بود، علیرغمِ هشدارها و تذکراتِ فراوان!» دارن به ماها فحش می‌دن که اگه راست می‌گید پس چرا به برجام و برجامیون انتقاد می‌کردید؟ با مکانیسم ‌ماشه که همه‌چی برمی‌گرده به قبلِ برجام، از این‌که همه‌چی برمی‌گرده به قبلِ برجام ناراحتید؟ ‌هه‌هه.
سطحِ درکِ موقعیت رو ببین. بنظرِ اینا از زمانِ انعقاد برجام تا امروز همه‌چی فریز شده، هیچ‌چیزِ متغیری وجود نداشته و مشکل فقط همین برجامه. مشکلِ اصلی با این «تفکر» همینه که فکر می‌کنه ایراد از اونه که می‌گه مراقب باشید، نه از خوش‌خیالیِ ادامه‌دار خودشون نسبت به غربی‌ها!

•قبل از برجام، در افکار عمومی مذاکره یک «وسیله» تلقی می‌شد برای گرفتن امتیازِ محکم؛ نه یک «هدف» بدون هیچ امتیازی.
•قبلِ برجام تقریباً ۸۰۰ تحریم داشتیم که بعد از برجام به بیش از ۲۰۰۰ تحریم بدل شد.
•قبل‌ برجام دلار ۳ هزار تومن بود و بعد از نقضِ برجام در دولتِ وقت تبدیل به دلار ۳۰ هزار تومنی، و الان ۹۰ هزار تومنه.
•قبل برجام ما در شرایطِ جنگی نبودیم و الان در شرایط جنگی هستیم.
•قبلِ برجام قلبِ رآکتور اراک تبدیل به محلی برای بتن‌ریزی نشده بود و بعد برجام این‌کارو انجام دادید.
•قبلِ برجام به مدت ۱۰ سال تمام فکر و ذکرِ ملت رو به «مذاکره و برجام» معطوف نکرده بودید که ۱۰ سالِ تمام، همین واژهٔ «مذاکره» همهٔ‌امور کشور رو معطل خودش کنه.
•قبلِ برجام ما یک سردار سلیمانی بینِ خودمون داشتیم که همون حیوانی که از برجام خارج شد، ترورش کرد، کمااینکه حالا هم با ائتلاف با اسرائیل، از ما حاجی‌زاده و باقری و سلامی و … گرفت.
•قبل از برجام، غفلت از ظرفیتِ غنی همسایه‌ها و سایر ظرفیت‌هایِ داخلی و خارجی؛ به حدی نبود که بخاطرِ برجام این غفلت شدت گرفت و تازه سه‌ساله که چیزی بنام احیایِ سیاست همسایگی در سیاست خارجهٔ ما اتفاق افتاده.
•قبلِ برجام از شما یک چهرهٔ «معتاد به مذاکره» در ذهن‌ها شکل نگرفته بود، اما حالا بخاطرِ بدعهدی ذاتی امریکایی‌ها، مکرراً با دامِ قول‌های بی‌تضمین امریکایی‌ها مواجه‌ایم.
•قبل از برجام، چماقی بنام مکانیسم‌‌ماشه بالای سر منافعِ ملی ما وجود نداشت که سال‌ها کشور رو معطلِ مذاکرات احیایِ برجام بکنیم و نهایتاً یکی از طرفینِ برجام هروقت دلش خواست اون رو فعال کنه.
•قبلِ برجام مسئلهٔ جاسوسی‌ بازرسانِ اژانس -بخاطر اثبات حسن‌نیتِ ما- انقدر علنی نبود که شخص گروسی متهم ردیف اولِ ترور دانشمندان ما باشه.
•قبلِ برجام ما مَچَلِ غربی‌ها نبودیم که همهٔ تعهدات رو پیشاپیش و بی‌هیچ تضمینی انجام بدیم؛ صنعتِ هسته‌ای‌مون رو تا مرزِ تعطیلی ببریم، دانشمندهامون رو از کار بی‌کار کنیم، حسنِ‌نیت خودمون رو به هر نحو نشون بدیم اما امریکا به راحتی بتونه ازش خارج بشه؛ بی‌اینکه حتی یک مورد از تعهداتش رو انجام بده!
•قبلِ برجام ما ده‌ها برابرِ ارزش یک ماشین رو پیشاپیش پرداخت نکرده بودیم که طرف پول رو بگیره، بعدش ماشین رو نده، بزنه زیر معامله، تازه طلبکار هم باشه و وسطِ مذاکرات به ما حمله هم بکنه!
و …

یعنی ‌چی که از گفتنِ مزخرفی مثلِ «ناراحتید همه‌چی برمی‌گرده به قبلِ برجام؟» احساس پیروزی می‌کنید؟ بخاطر منفعتِ سیاسی‌تون، فهمِ مخاطب رو در حد یه کفتر‌‌چاهی پایین نیارید. اصلاً می‌شه لطف کنید همه‌چیو واقعا برگردونید به قبلِ برجام؟ اگه ممکنه. ممنون.

شاعران «وطن» را این‌طور خطاب می‌کنند «ای وطن، ای مادرِ تاریخ‌ساز! ای مرا بر خاک تو روی نیاز..»

وطن مادر است، وطن خانه است. دست دادن با متجاوز به وطن، نشانهٔ ادب نیست. عکسِ یادگاری گرفتن در کنارِ متجاوز به وطن، نشانهٔ ادب نیست. «لایک ‌نشان‌دادن» همراهِ متجاوز به وطن، نشانهٔ ادب نیست. منتشر کردنِ عکس‌هایِ یادگاری کنارِ متجاوز به وطن در صفحهٔ شخصی مجازی، نشانهٔ ادب نیست. نشانهٔ «بی‌نشان» بودن است، «بی‌هویت» بودن. «بی‌وطن» بودن. وقتی وطن مادر است؛ متجاوز به وطن را چه معنی می‌کنید؟ با متجاوز به خانه و وطن که مانندِ مادر است؛ طبق کدام قاعده با «ادب» رفتار می‌کنند و لایک نشان می‌دهند و عکسِ یادگاری می‌گیرند و دقیقاً همان عکس‌ها را در صفحه‌شان که مخاطبِ ایرانی‌ دارد، منتشر می‌کنند که برایش توجیهِ «ادب» می‌آورید؟

طبقِ کدام قاعده، کسی که عکس‌های یادگاری‌اش با متجاوز به خانه و قاتلِ هزار نفر از اهالی خانه را برای انتشار در‌ صفحه‌اش هم انتخاب می‌کند؛ «ایرانی» می‌نامید و پُز هم می‌دهید؟ فقط چون فارسی حرف می‌زند؟ وقتی به غیرت و شرافتِ ایرانی‌تان دهن‌کجـی می‌کند، چه فرقی دارد به چه زبانی صحبت ‌کند؟

-
اسرائیل امروز دستور حمـله به سوریه رو صادر کرده و داره همین‌جور پشتِ هم سوریه رو می‌زنه. از زمان سقوط حاکمیت سوریه، حملات اسرائیل دیگه مثل نُقل و نبات شده. بمبارانِ سوریه، کُشتار مردم توسط وحوش خودِ جولانیِ تروریست، هرج و مرج، پیش‌رویِ اسرائیل به خاک سوریه و … فقط یه نمونه از اون «آزادی» بود که برانداز و ضدانقلاب برای ایران آرزوش می‌کردن. همونا که حملهٔ اسرائیل به ایران رو هم «تبریک» می‌گفتن. یه عده از تریبون‌دارهایِ احمق می‌گفتن ببینید جولانی چه پسرِ خوبی شده! ببینید چقدر راحت می‌شه روابط رو عادی‌سازی کرد! یادِ این افتادم که ترامپ گفته بود ایران اگه مثل سوریه حرف‌گوش‌کن باشه، تحریم‌هاشو برمی‌دارم :)) یه عده هم می‌گفتن «وای واقعا؟ چه عالی!»

وقتی حکومت سوریه سقوط کرد، BBC گزارش داد: «فعلا وقت لذت بردن از نسیمِ آزادی‌ست!»
کارشناس‌هاشون می‌گفتن امریکا می‌خواد سوریه رو به سمت ثُبات ببره، جولانیِ تروریستِ سابقِ دیپلمات‌شدهٔ فعلی، می‌تونه نقش مهمی ایفا کنه، نمی‌بینی امریکا می‌خواد تحریم‌هاش رو لغو کنه؟ اما چیزی نگذشت که وعده‌های شکوفایی و ثباتِ امنیتی و اقتصادی BBC برای سوریه دود شد رفت هوا!

-
شبکه‌هایی که سال‌هاست دارن نسخهٔ آشوب، ناامنی، حملهٔ‌نظامی، براندازیِ حکومت و در نهایت تجزیهٔ ایران رو به هر طریقی برای مخاطب ایرانی می‌پیچن. یکی مثل BBC با ادبیاتِ رسمـی‌تر، یکی مثل اینترنشنال با دعوتِ صریح و پیمان‌بستن با نتانیاهو.
این وسط شبکه‌ای مثل مَنوتو هم به طرز ابلهانه‌ای مخاطب رو تحمیق می‌کنه و نقشِ یار‌گیری رو ایفا می‌کنه. هدف همه‌شون یکیه، کارفرماهای همه‌شون بصورت متحد یه چیز رو دنبال می‌کنن، اما دعواشون سرِ اینه که کارفرماها چرا جیبِ یکی رو پرتر از اون یکی کرده. همین.

-
ولی مثلِ همیشه، آیت‌الله خامنه‌ایِ عزیز بود که واقعیت رو گفت؛ وضعیتِ سوریه و باقیِ مصادیق «آزادیِ مدنظرِ غرب» نتیجـهٔ اینه:
وقتی روحِ ایستادگی و مقاومت کم بشود…

شمس‌الواعظین، روزنامه‌نگارِ اصلاح‌طلب:
حرف آیت‌الله خامنه‌ای درست از آب درآمد. ما وقتی سوریه رو از دست دادیم مجبور شدیم در تهران با اسرائیل بجنگیم. این جنگ ثابت کرد که نگاه آیت‌الله خامنه‌ای مبنی بر جنگیدن با اسرائیل در مرزهای خودش چقدر درست بود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
حق با آیت‌الله خامنه‌ای بود. کمااینکه دربارهٔ نتیجهٔ اعتماد به غرب هم حق با آیت‌الله خامنه‌ای بود. دربارهٔ ذاتِ فریب‌کارانهٔ طرفِ غربی در هر موضوعی -به ویژه مذاکرات- هم حق با آیت‌الله خامنه‌ای بود، دربارهٔ این‌که اسرائیل نیرویِ نیابتیِ امریکا در منطقه‌ست و اسرائیل و امریکا هیچ‌وقت از هم جدا نبوده و نیستند هم حق با ایشونه. اما جریانی که در نگاهِ فرماندهی کلِ قوا نسبت به تحولاتِ منطقه و ایثار نیروهای نظامی و شهدای مدافع‌حرم تخطئه ایجاد می‌کرد و با شعار «سوریه رو رها کن، فکری به حال ما کن» رای جمع‌ می‌کرد و شعارِ بی‌مبنا و احمقانهٔ «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» رو از ۸۸ بر سر زبان‌ها انداخت و روزگاری از دل همین طیف، تزِ مذاکره با داعش هم بیرون میومد؛ برای تبیینِ علتِ تقویت محور مقاومت از سمتِ جمهوری‌اسلامی پیش‌قدم نمی‌شد…

برنامهٔ امروز؟ دیدن، شنیدن و گوش دادن به بیاناتِ امروز رهبری برای پنجاهمین‌بار! گویی سال‌ها منتظرش بودم.♥️

چه بگویم که غم از دل برود، چون تو بیایی…

یه وقتایی می‌گم کاش یه دوربینِ عظیم و بزرگ با مقیاسِ خیلی گسترده وجود داشت و از بالای بالا تحولات و اوضاعِ فعلی دنیا رو نشون همه می‌داد؛ جوری که از گذشتهٔ تاریخ تا تحولاتِ امروز، و تا آینده رو می‌تونستیم در این مقیاس ببینیم. تا همه مُتفق‌القول اذعـان می‌کردن که وجودِ نعمت و محـوری بنام ولایت‌فقیه -و شخصِ ولی‌فقیه- چقدر مُغتنم، الهی و فوق‌العاده‌ست. اون‌وقت شاید دیگه سرگرمِ فرعیات نمی‌شدیم و همه برای پاسداری از این خیمه و ستونِ این خیمه، دست به دستِ هم می‌دادیم. چون:

«همه و همه بدانند که خدایِ متعال، نُصرت را برای ملّت ایران در ذیلِ نظام اسلامی و زیر چتر قرآن و اسلام، تضمین کرده و ملّت ایران حتماً پیروز خواهد شد.»
- رهبرِ انقلاب - ۱۴۰۴/۰۴/۲۵.

اسرائیل‌ قناعت‌ نمی‌کند به‌ آنجایی‌ که‌ هست!
قدم‌قدم‌ پیش‌ می‌رود و هر قدمی‌ که‌ رفت، هی‌ می‌گوید ما کاری نداریم، همین‌است...
فردا‌ قدم‌ بالاتری‌ برمی‌دارد...
امروز لبنان‌ است،‌ فردا خدای‌ نخواسته‌ سوریه پس‌فردا عراق‌ است‌ و‌ همین‌طور...
•امام‌خمینی‹رحمة‌الله‌علیه›

اهتزازِ پرچمِ اسرائیل تو سویدا سوریه‌ی آزاد :))

سوریهٔ امروز فقط یکی از مصادیقِ «آزادی»ِ غربی‌ست‌.

از روزِ اول سقوط حکومت سوریه، وقتی حسین‌ رونقی‌ها و براندازها و بعضی داخلی‌ها، بر طبلِ تبریکِ این آزادی می‌کوبیدند و عیناً همون رو برای ایران ارزو می‌کردند؛ اسرائیل زیرساخت‌های سوریه رو بمباران کرد، منطقهٔ جبل‌الشیخ رو اشغال و لاذقیه رو با خاک یکسان کرد. همزمان با ری‌برندیگِ جولانیِ تحریرالشامی؛ وحوش زیرنظرِ این تروریست مردمِ سوریه رو کف خیابان سلاخی کردند، سر بُریدند و خیابان شد شکنجه‌گاهِ این تروریست‌ها! اما براندازها روی دیوار سفارتِ ایران در سوریه می‌نوشتند «زن‌زندگی‌آزادی!»

بعدتر جولانیِ تروریست رو کت‌شلوار‌پوش کردند؛ دولتِ خودخوانده تشکیل داد و با بن‌سلمان تا داخل کعبه هم رفت؛ کنارِ ترامپ عکسِ یادگاری گرفت و شد الگوی «عادی‌سازی روابط با غرب»ِ یه‌عده!‌! که با عادی‌کردن روابط با اسرائیل و دادنِ خاک؛ اعتماد اون‌ها رو می‌خواست، اما اسرائیل اعلام کرد؛ اگه فکر ‌می‌کردی ما مداخله نمی‌کنیم؛ اشتباه کردی!

این تصاویرِ امروزِ سوریه‌ست. ترامپ می‌گفت ایران برای رفع‌تحریم، باید مثلِ سوریه حرف‌گوش‌کن باشه! طعمهٔ آزادیِ‌غربی‌! بدونِ مرگ بر امریکا، و مرگ بر اسرائیل :)

«نوکرشم هستیم، خاکِ زیرِ پاشم هستیم! مرسـی که هستین، سـایه‌تون مُــستدام…»