-
بچه رو زدیم دردش گرفت؛ رفت «باباشو» آورد، باباشـم می‌زنیم، باباشـونم درمیاریم.

متاسفانه گاهی ما با یک تفکرِ بی‌رگ‌پروری مواجه هستیم که هم در تاریخِ ایران به وفور نمود داشت؛ و هم تا دیروز «زبانِ دیپلماسیِ صرفِ در کتاب‌ها نوشته» رو تنها درمانِ اعجازآفرینِ جنگ می‌دونست و شعارهایِ رو موشک رو تنها مانعِ توافق معرفی می‌کرد؛ و در همین راستا جامعه رو نسبت به یک توافقِ خیالی شرطی می‌کرد؛ گویی توافق به هر قیمت با امریکا؛ تنها راهِ نجاتِ کشوره. همین‌ تفکر امروز توییتِ «جنگ را متوقف کنید» می‌زنه؛ گویی ایران آغازگرِ جنگ بوده! بدونِ اشاره به این‌که:

-حمله به ایران در میانهٔ مذاکرات اتفاق افتاد!
- ایران دنبالِ هیچ جنگی نبود!
- حُسنِ‌نیتِ ایران دربارهٔ موضوع هسته‌ای؛ بارها به گزارشات بین‌المللی رسیده بود.
- ایران اساساً به تمامِ تعهدات خودش عمل کرده و هرگز دنبال سلاحِ هسته‌ای نبوده.
- حملهٔ اسرائیل به ایران با حمایتِ تمام و کمالِ امریکا رخ داده، کمااینکه اولین حملهٔ اسرائیل به کنسولگریِ ایران در سوریه هم با چراغ‌سبزِ امریکا بوده.
- امریکا خواستارِ تحویلِ تمام و کمالِ صنعت صلح‌امیزِ هسته‌ای، و صنایعِ دفاعی و در نهایت تسلیمِ ایرانه.
- دو روز قبل، ترامپ از صلح حرف زد و فرداش به صنایعِ هسته‌ای ما حمله کرد.
- امریکا و اسرائیل و شرکایِ غربی اون‌ها عاملِ اصلی ناآرامی در منطقه هستند.
- امریکا و اسرائیل هر دو آغازگرِ تمامِ جنگ‌های منطقه بودن؛ و هر دو عامل کُشتار هزاران انسان! و علیرغمِ اینکه سلاح هسته‌ای دارن هیچ نظارتی روشون نیست. برعکسِ ایران!
- لیبی دقیقاً نمونهٔ بارزِ تن دادن به این صلحِ تحمیلیِ امریکاست؛ با تعطیلی هسته‌ای، موشکی، و تحویل تمام فاکتورهای اقتدارِ کشورش؛ و با آرزوی رفع تحریم‌ها! اما عاقبت لیبی بر همه روشنه.

از این جماعتی که دیروز و امروز از ترسِ خمِ ابروی کدخدا(!) ایران رو مقصر جلوه می‌دن، بپرسید ما که حتی بعد از خروجِ امریکا از برجام هم داشتیم مذاکره می‌کردیم؛ چرا در میانهٔ مذاکرات به ایران حمله شد؟ چرا امریکا تماماً از این حمله حمایت کرد و خودش هم غلطِ اضافه‌ای در تعرض به خاکِ وطن کرد؟ بپرسید چطور جنگ رو متوقف کنیم؟ بر سرِ چه چیزی مذاکره کنیم؟ دیگه چی بدیم؟ با نقشه‌ای که در لیبی پیاده شد؟ تحویلِ همهٔ فاکتورهایِ دفاعی و علمی و در نهایت حملهٔ ناتو و تجزیهٔ ایران؟ یا نه؛ با سرِ جا نشوندنِ این قلدرهایِ بین‌المللی و با اتکا به ایمان، و اعتماد به توانِ داخلی و نظامی؟ بپرسید اگر بی‌طرفی جوابه؛ چرا در جنگِ‌جهانی، ایران تسلیم و تصرف شد؟ چرا مُدام پیش‌بینی‌هایِ شما غلط از آب درمیاد؟ چرا هیچوقت از اشتباه خودتون درس نمی‌گیرید و این دورِ تسلسل کی تمام می‌شه؟ بس نیست این‌همه خوش‌خیالی در دشمن‌شناسی؟! چرا در بزنگاه‌ها، همیشه بلندگویِ دشمن‌اید؟ تزِ بنی‌صدر ماآبانهٔ «زمین بدیم، زمان بگیریم» شما چرا مُدام به بن‌بست می‌خوره؟ درحالی‌که الان وقتِ حفظِ انسجام و اتحادِ ملی‌ست؛ این خودتحقیریِ شما علیرغمِ برباد‌رفتنِ پیش‌بینی‌های خوش‌خیالانه‌تون؛ دلیلش چیه؟
چرا این دهانِ همیشه‌بازِ خسارت‌بارتون رو نمی‌بندید؟

متشکرم.

این ظلم‌هایِ بی‌حدشان!
افکارِ تیره و بدشان
آژیرهایِ ممتدشان
سـوراخ‌های گنبــدشان!
این موش‌های شب‌زده را
ای گربه‌ها شـکار کنید…

کودک‌کشانِ ورطـه‌ی نیست!
بزدل‌تر از شما چه کسی‌ست؟
ما در مسیرِ آمدنیـــم؛
جرثومگانِ ظلم و ستم
وقت است تا به همتِ هم
از خانه‌ها فرار کنید…

صحبت نه از زیاد و کم است؛
شمشیرِ خشم ما «دو دَم» است!
یک ضربه نیز مغتنم است…
این تیغ، تیغِ روزِ جـــزاست!
کعـبه ورایِ فهم شماست!
سجـده به ذوالفقار کنید…

مردم! خدا مراقب ماست…
جز خیرِ ما ندید و نخواست
آری خدا که در همه‌جاست!
از شرِّ دشمنان چه هراس؟!
تنها حساب
بر نظر و الطافِ کردگار کنید…

کاش وقتی از از این کانال‌ها و پیج‌ها و دلال‌هایِ اضطراب خبری فوروارد می‌کنید؛ قبلش ازشون بپرسید که عزیزان چتونه؟ چتونه برای اسرائیل دستاوردسازی می‌کنید؟ می‌گید صداوسیما مورد حملهٔ مجدد قرار گرفته؛ بعد تکذیب می‌شه. می‌گید دانشگاه بهشتی رو زدن ویران کردن؛ بعد تکذیب می‌شه. الانم به خودِ من زنگ زدن می‌گن سمتِ شما با خاک یکسان شده؛ می‌رم بیرون می‌بینم خبری نیست! چتونه؟ سانسورِ خبری شدید اسرائیل رو می‌بینید؟! هر روز چند نوبت داریم شخم می‌زنیم اراضیِ اشغالی رو.

تو یه نوبت دیروز فقط؛
۱) فرودگاه بن‌گورین
۲)مرکز تحقیقاتِ بیولوژیک رژیم
۳) مراکز جایگزین کنترل و فرماندهی
رو زدیم.
با چی؟ موشک‌های هدایت‌شونده، با قابلیت مانور سرجنگی در زمان فرود، هدایت تا لحظهٔ برخورد و دارای کلاهک‌های شدید‌الانفجار و ویران‌کنندۀ متفاوت.

به این می‌گن شخم زدن اهدافِ مهم استراتژیک. آیا تصویری از لحظهٔ اصابت می‌بینید؟ خیر. رژیم صهیونیستی بعد از اون شخم‌خوردنی که فیلم و عکس‌هاش دنیا رو تکون داد؛ خبرنگارها رو دستگیر کرده؛ دوربین‌های مداربسته رو از کنترل خارج کرده، روی درِ خونه‌ها اطلاعیه زده که اگه تصویری منتشر کنید بازداشت می‌شید! درحالی‌که همهٔ دنیا می‌دونن اصابت‌هایِ ایران چقدر دقیقه؛ اما نمی‌خواد تصویری ازش منتشر بشه.
حالا این‌جا کانال‌ها با هشتگِ #فوری و … دلالیِ اضطراب می‌کنن. نکنید خواهشاً، نگید خب فلان کانال می‌زنه؛ شما لفت بدید و فوروارد نکنید.

-

اونی‌که بهش با تمسخر می‌گفتن «ارزشی» تو این جنگ هم نشون داد واقعاً تا پایِ جون، پایِ «ارزش»‌هایی که براشون جون می‌داد و باهاشون شناخته می‌شد؛ می‌مونه. ارزشِ دفاع از وطن، دفاع از اعتقاد، دفاع از ملت.
اما چه خبر از اون‌هایی‌که از اونورِ آب؛ فازِ آزادی و مبارزه می‌گرفتن؟ چه خبر از علی‌کریمی؟ حمید فرخ‌نژاد؟ مسیح‌علینژاد؟ چه خبر از اون‌هایی که نون‌شون تو تفرقه و آشوبِ داخلی بود و حالا دست به دامنِ نتانیاهو شدن؟ چه خبر از اون‌هایی که برایِ هر اتفاقی، استوری‌ رگباری می‌ذاشتن اما الان اندازهٔ یه استوری هم برایِ حمایت از وطـن؛ وقت هزینه نمی‌کنن؟

امام‌(ره) فرمود: توحیدمان کم است که امریکا را اَبَرقدرت می‌دانیم؛ نه خدا را.
که «لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» یعنی:
هیچ نیرو و توانى جز از سویِ خداوند بلندمرتبه و بزرگ نیست...

توحیدمان را تقویت کنیم…

کاربران فضای غیرِفارسی، مجازی را با این جمله پر کرده‌اند: در طولِ تاریخ، تنها دو کشور جرأتِ حمله به منافع و پایگاه‌های امریکا را داشته‌؛ اسم‌شان را می‌دانید؟ به شما می‌گوییم: ایران و ایران!

دیروز امریکا -بخوانید اولین مجرمِ اتمیِ جهان- بعد از تجاوز به خاکِ ایران آن‌هم در میانهٔ مذاکراتی که با شعارِ دروغینِ صلح شروعش کرده بودند، می‌گفت خیلی از آن‌هایی که در ظاهر حملهٔ ما را محکوم کرده بودند؛ از ما تشکر کردند! خیلی‌ها هم حتی به ظاهر جراتِ محکوم کردنِ تجاوزِ اشکارِ امریکا به ایران را هم نداشته‌اند! کشورها ترسان و لرزان دنباله‌رویِ فرعونیانِ دنیای ما راه افتاده‌اند و در تریبون‌هایشان اسمی از دارندگانِ سلاح‌هسته‌ای و متجاوزان به حقوق بشر و قاتلانِ بشریت هم نمی‌آورند! نمی‌گویند ۵۰ هزار زن و بچهٔ فلسطینی را چه کسی به خاک و خون کشید؟ نمی‌گویند چه کسانی خودشان را مُحقّ می‌دانند که مُدام به کشورها تعرض کنند و هزاران کیلومتر لشکرکشی کنند و دور تا دورِ کشورها پایگاه نظامی بسازند؟ چه کسانی داعش و القاعده را تجهیز می‌کنند؟ همان‌ها که خودشان سلاحِ اتمی دارند و قُلدرند در خباثتِ خودشان. در چنین دنیایی؛ ایران نه‌تنها اولین‌کشوری‌ست که اسرائیلِ قاتلِ غاصب را پی‌در‌پی شخم می‌زند؛ بلکه اولین‌کشوری‌ست که پایگاه‌هایِ امریکا را در پاسخ به تعرض به خاکِ مقدس خودش؛ به آتش می‌کشد. دقت کنید! علیرغمِ اصابت‌هایِ متعدد به اهدافِ مذکور، اما هیچ اهمیت ندارد که این حملات چند کُشته و زخمی و تلفات داشته؛ در دنیایی که کشورها جراتِ محکوم کردنِ جنایاتِ این جانیان را ندارند؛ نفْسِ این پاسخِ سریعِ ایران آنقدرها مهم است که برایِ ثبت در تاریخ؛ تا مدتها نُقلِ محـافلِ بین‌المللی بشود.

در دنیایِ گاو‌هایِ شیرده‌، تو «یوزِ ایرانی» باش!

دکتر موسی حقانی:
هشدارِ خطر تکرار تاریخ!

ایران در جنگ‌سومِ هرات می‌توانست تا هند پیش برود، اما جریانِ نفاق در داخلِ کشور و کسانی که مرعوبِ قدرت انگلستان شده بودند؛ با ایجادِ یک جنگ شناختی که راه انداخته بودند، کشور را پای مذاکره‌ای که فرانسه پیشنهادش را داده بود کشـاندند، و ‌این تلهٔ‌مذاکرهٔ انگلیسـی-فرانسـوی؛ باعث شد ما سرزمین خودمان را واگـذار بکنیم و انگلیس هرات را از ایران جدا کرد!

طبقِ تجربهٔ‌ تاریخی، ورود به مذاکره در شرایط تهدید جنگی، خسارت‌زاست!

اول خدا آخر هم خدا
اما به درایت آیت الله العظمی خامنه ای بیش از ادمین فلان کانال تلگرامی اعتماد داشته باشید.

#علیرضا_زادبر

بعنوانِ شهروندِ معمولی‌ای که سال‌ها علاقمند به مطالعهٔ تاریخ و سیاست بودم و «روندِ تکرارِ تاریخ» رو معلمِ بسیار خوبی برای حال و آینده دیدم؛ حرف‌های زیادی برای تند‌تند نوشتن و گفتن توی دلم انبار می‌شه. اما از خیلی مسائل بی‌خبرم! لذا در این سال‌هایِ خار در چشم و استخوان در گلو؛ یه چیزی رو یاد گرفتم. شمام یاد بگیرید. نگرانی‌ها و فرضیه‌ها و طعنه‌هاتون رو در عیان و جلویِ هرکسی بیان نکنید. اگر مخاطب دارید؛ خودکنترلی رو یاد بگیرید. بیاموزید که مخاطبِ شما متاسفانه گاهی بجایِ دل دادن به اصلِ‌کاری؛ به من و شما دل می‌بنده. با حرف‌های من و شما می‌لغزه، امیدوار می‌شه، ناامید می‌شه. و من و شما مسئولِ تمام و کمالِ این ماجراییم.
«تبیین» لزوما به معنایِ این نیست که صفر تا صدِ هرانچه توی دلتون هست رو بیرون بریزید و به عیان بیارید و مخاطب رو گاهی تا عرش بالا ببرید، و گاهی به فرش بکوبید!
در وهلهٔ اول، باید ولایت‌پذیری و ولایت‌مداریِ تامّ رو یاد بگیرید و یاد بدید، خصوصا در این ایام که به‌قول استادِ ‌عزیزم حاج‌آقا طباخیان؛ بسیار شباهت به برهه‌هایِ معروفی از تاریخ داره و عبرتِ این برهه‌ها در همینه که من و شمایِ مدعیِ همیشه حرف‌بزنِ امروز؛ فردا می‌شیم چنگ‌بزن و شمشیر‌بکشِ رویِ صورتِ ولیّ‌امرِ جامعه، و در نهایت حضرت حجت. تاریخ دروغ نمی‌گه.

اما ای ایرانی!
در طولِ تاریخِ صدها سالِ گذشته، تو کِی توان اینو داشتی که بتونی یکپارچه همراه با مردم و حاکمیتِ متمرکز از مرزهایِ خودت صیانت کنی؟ تویی که در سال‌هایِ پیش، برای امریکا با «سگ» برابر بودی و در خاکِ خودت، ارزشت از «سگ» هم کمتر بود، کِی جراتِ این رو داشتی که منافع و پایگاه‌هایِ کدخدایِ جهان(!) رو موردِ هدف قرار بدی؟ تو کِی می‌تونستی برایِ استفاده از حقِ طبیعی و بومیِ پیشرفت علمی و هسته‌ای؛ نیاز به اجازهٔ کسی نداشته باشی؟ تویی که هر بخش از کشورت پیش‌کشِ یه اَبَرقدرت می‌شد! تو در جنگ جهانیِ اول و دوم، کِی فرصت داشتی به تجاوزِ اجنبی پاسخ بدی؟ تویی که در هر دو برهه، تسلیم و تصرف شدی! کِی توان اینو داشتی که طیِ ۲۲ موج در عرضِ ۱۲ روز، اهداف استراتژیکِ دشمنت رو شخم بزنی و دشمن رو مجبور به سانسورِ شدید در مخابرهٔ اخبارِ شخم‌خوردن‌هاش بکنی؟ ایرانی! چرا تاریخ نمی‌خونی؟ چرا وقایع رو در یک سِیرِ تاریخی نمی‌بینی؟ «ایرانی» تو صدها سال صبر کردی تا به امروزی برسی که توانِ متمرکز بر توانِ دفاعی خودت رو داشته باشی، تو هیچوقت آغازگرِ جنگ نبودی؛ اما تاریخ گواهی می‌ده که ایرانیِ تا قبل از انقلاب، هیچوقت توانِ متمرکز بر دفاع از خودش رو هم نداشته! ایرانی! تاریخ بخون. هیچوقت به وعده‌هایِ دشمن اعتماد نکن! حتی لحظه‌ای و کمتر از لحظه‌ای به هیچ وعده‌ و اَمانی از دشمن خوش‌بین هم نباش. «زنهار از دشمنِ خود پس از صلحی هرچند موقت!» این یه اصلِ تغییرناپذیر در زندگیِ توعه و نیازی به تاکید نداره. اما ایرانی! تاریخ بخون؛ تا به وقتِ عدمِ کنترلِ هیجاناتِ خودت؛ یکی توی سر خودت نزنی، یکی توی سرِ مخاطب.

ایرانی!
تو ۱۲ روز در برابرِ دو قدرتِ هسته‌ای -و حمایتِ باقیِ کشورهایِ غربی و اروپایی- نه انسجامِ ملی‌ت از دست رفت؛ نه توانِ موشکی و هسته‌ای‌ت باوجودِ ضربه‌هایِ سخت، نابود شد؛ و نه دولت و حاکمیتت دچار تزلزل شد! تویی که با یک چمدان دلارِ امریکایی، دولتِ وقتت رو در کودتای ۲۸ مرداد سرنگون ‌می‌کردن و در هر دو جنگِ جهانی تسلیم و تصرف می‌شدی و شبانه بحرین‌ت رو عروس می‌کردن. ایرانی! ایرانی! ایرانی! حواس‌ت رو در این جنگِ عمیقِ شناختی جمع کن؛ این تازه اولِ کاره. خودت رو نباز!

-
«لکن زنهار! زنهــار از دشمنِ خود پس از آشتی‌کردن ! زیرا گاهى دشمن نزدیک مى‌شود تا غافلگیر کند، پس دوراندیش باش و خوشبینیِ خود را متهم کن..»

این جملهٔ امیرالمومنین(ع) بخشی از هدیه‌ای‌ست که در حسینیهٔ حضـرت‌امام(ره) به اعضـایِ دولت داده شده بود؛ هدیه‌ای به همهٔ ما!