تقویم جلو رفته اما برای رضا امیرخانی، انگار زمان از همان نهم آذر ۱۴۰۴ متوقف شده است؛ روزی که سقوط پاراگلایدر در دماوند، نویسنده «ارمیا» و «منِ او» را راهی تخت بیمارستان کرد. مردی که سال‌ها با کلمات زندگی می‌کرد، حالا ماه‌هاست در سکوتی ناخواسته روزگار می‌گذراند. امیرخانی ۲۷ اردیبهشت امسال، پنجاه‌وسه سالگی‌اش را هم روی تخت گذراند؛ دور از هیاهوی کتاب‌ها و جلسات، اما همچنان در ذهن مخاطبانی که هر از گاهی سراغی از او می‌گیرند.

در روزهای اخیر، توییتی درباره وضعیت رضا امیرخانی دوباره در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شده است؛ توییتی که می‌گوید:

«رضا امیرخانی آذر ۴۰۴ رفته تو کما. اگر بیدار شه خودش قصه‌ای می‌شه که هیچ‌کدوم داستاناش به پاش نرسن.»

این جمله، واکنش‌های زیادی را به دنبال داشته و کاربران هر کدام از زاویه‌ای به وضعیت این نویسنده پرداخته‌اند. در ادامه، تعدادی از این واکنش‌ها را می‌خوانید.

لیلی: «اوه! کاش کم کم بهش بگن بنده خدا از شوک اتفاق‌ها دوباره نره تو کما»

علی مرادی: «این بنده خدا که احتمالا هیچ وقت رضا امیرخانی سابق نمیشه ولی حیف که این ایام نبود تا قلم بزنه اتفاقات این ایام رو»

مهدی: «حاجی رو یادم رفته بود اصلا! واقعا چرا آدم باید خودشو تو هوا معلق کنه»

بشری: «بیدار بشه وضعش بدتر از شخصیت اول کتاب ارمیاش میشه»

فرشته: «دیگه بیدار نخواهد شد»

عرفان: «وای من چند وقت یه بار یادش می‌افتم و دقیقا به همینی که گفتی فکر می‌کنم»

اگر شراب خوری جُرعه‌ای فشان بر خاک
از آن گناه که نَفعی رسد به غیر، چه باک؟

#حافظا

‌‌
فرق هست
بین «پاسخ صادقانه»
و «جواب درست»!

أَيُّهَا الشَّاهِدَةُ أَبْدَانُهُمْ، الْغَائِبَةُ عَنْهُمْ عُقُولُهُمْ...
صَاحِبُكُمْ يُطِيعُ اللَّهَ وَأَنْتُمْ تَعْصُونَهُ، وَصَاحِبُ أَهْلِ الشَّامِ يَعْصِي اللَّهَ وَهُمْ يُطِيعُونَهُ.
لَوَدِدْتُ وَاللَّهِ أَنَّ مُعَاوِيَةَ صَارَفَنِي بِكُمْ صَرْفَ الدِّينَارِ بِالدِّرْهَمِ، فَأَخَذَ مِنِّي عَشَرَةً مِنْكُمْ وَأَعْطَانِي رَجُلًا مِنْهُمْ.

ای کسانی که بدن‌هایتان حاضر، اما عقل‌هایتان از شما غایب است...
پیشوای شما خدا را اطاعت می‌کند، ولی شما از او نافرمانی می‌کنید؛ و پیشوای شامیان خدا را نافرمانی می‌کند، اما آنان از او فرمان می‌برند.
به خدا سوگند، دوست داشتم معاویه با من معامله‌ای همچون تبدیل دینار به درهم انجام می‌داد؛ ده نفر از شما را می‌گرفت و یک نفر از آنان را به من می‌داد.

نهج‌البلاغه، خطبه ۹۷
@aeshraq

خدا به شهدِ لبت مزه ی رطب داده
کریم آل محمد تو را لقب داده

تبسم نمکینت چه قدر شیرین است!
دوایِ درد یتیم و اسیر و مسکین است

خوشا به حالِ فقیری که چون شما دارد
در این حرم چقدر او بروبیا دارد!

به هر مسافر بی سرِ پناه جا دادی
به دستِ عاطفه, حتی به سگ غذا دادی

گره گشایی ات از کار خَلق, ارث علی ست
مقام اولیِ جود و بخششت ازلی ست

به حجِ خانه ی دلبر چه ساده می رفتی!
همه سواره, ولی تو پیاده می رفتی

شما ز بس که کریم و گره گشا بودی
دلِ کویر به فکرِ پیاده ها بودی

چه قدر مثلِ علی از زمانه رنجیدی
سلام داده, جواب سلام نشنیدی

امامِ برهه ی تزویرهای بسیاری
به وقت رفتن مسجد زره به تن داری

امام رأفتِ دورانِ بی مرامی ها
نشسته ای سرِ یک سفره با جذامی ها

خیال کن که منم یک جذامی ام آقا!
نیازمندِ نگاه و سلامی ام آقا

#وحید_قاسمی
@aeshraq

گمنامی او را نفهـمیدند نامی ها
هرگز نشد آشفته از بی‌احترامی ها

آری نشان از داغی بازار تهمت هاست
وقتی که خالی می شود دورت ز عامی ها

در مهربانی شهره بود آنقدر که حتی
خوردند از نان حلال او حرامی ها

حتی سگی را رد نکرد از سفره لطفش
لبخند میزد در جواب بی مرامی ها

در بین شهری که محبت را نمی فهمید
تنها حسن هم‌سفره می شد با جذامی ها

من شک ندارم کام او با زهر شیرین شد
زهری که مرهم بود خود بر تلخکامی ها

#محسن_کاویانی
@aeshraq

بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد
وز خوردن آدمی زمین سیر نشد

مغرور بدانی که نخورده‌ست تو را
تعجیل مکن هم بخورَد دیر نشد


#خیاما

تو از رنج یک مردِ تنها چه می‌دانی؟!

آمریکا در دو روز متوالی:
ترکیه شرایط دریافت اف۳۵ ندارد.
عربستان حق غنی‌سازی ندارد و ایجاد راکتور هسته‌ای در این کشور هم منوط به پذیرش پیمان صلح ابراهیم است.

اینا هم مرگ بر آمریکا گفتن و موشک هوا کردن و تنگه رو بسته بودن؟😁
@Nucleader

بیستون بر سر راه است مبادا از شیرین
سخنی گفته پریشان دل فرهاد کنید

هیچ وقت از نجف سیر نشدم
ولی چه می شود کرد...

امشب میریم کوفه
فردا ان شاءالله از عمود یک پیاده‌روی رو شروع می کنیم

پَم‌پَم

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم

۴۸۵