توی خانه ما برای همه آزادی به یک اندازه بود. پدرم می‌گفت: «هر کار می‌خواهید بکنید، بکنید؛ فقط سالم زندگی کنید.»

۱۴، ۱۵ سالم بود که شروع کردم به کتاب خواندن؛ همان سال‌های ۵۶، ۵۷

هزار و یک فرقه بود و می‌خواستم بدانم این چیزها که می‌شنوم و می‌بینم یعنی چه؟! از کتاب‌های #توده‌ای‌ها خوشم نیامد. من با همه وجود، خدا را حس می‌کردم و دوستش داشتم. نمی‌توانستم باور کنم نیست. نمی‌توانستم با دلم، با خودم بجنگم. گذاشتمشان کنار. دیگر کتاب‌هاشان را نخواندم. کتاب‌های #منافقین، از شکنجه‌هایی که می‌شدند می‌نوشتند. از این کارشان بدم می‌آمد. با خودم قرار گذاشتم اول، «اسلام» را بشناسم، بعد بروم دنبال فرقه‌ها.

به هوای درس خواندن، با دوستان می‌نشستیم کتابهای #دکتر_شریعتی را می‌خواندیم. کم‌کم دوست داشتم #حجاب داشته باشم. مادرم از حجاب خوشش نمی‌آمد. گفته بودم برای وقتی که با دوستانم می‌روم زیارت، #چادر بدوزد. هرروز چادرم را تا می‌کردم، می‌گذاشتم ته کیفم، کتاب‌هایم را می‌چیدم روش. از خانه که می‌آمدم بیرون، سرم می‌کردم تا وقتی برمی‌گشتم. آن سال‌ها، چادر یک موضوع سیاسی بود. خانواده‌ام از سیاسی شدن خوششان نمی‌آمد! پدر می‌گفت: «من ته ماجرا را می‌بینم، شما شر و شورش را.» اما من #انقلابی شده بودم...

اینک شوکران
#منوچهر_مدق_به_روایت_همسر_شهید
#فرشته_ملکی
@aeshraq

روشنفکریِ متعارف در این مرز و بوم، عمدتا با چند خصلت خودنمایی کرده است: برج عاج‌ نشینی و قطع ارتباط با بدنه اجتماعی، تحقیر بضاعت فرهنگی این دیار، ترجمه‌گری و درصورت توانایی ایرانیزه کردن آن و نهایتا حرکت در پسِ پدیده های اجتماعی.

این قاعده‌ی بد فُرم، شاید تنها چند استثنای محدود داشته باشد که بی شک یکی از آنها #جلال_آل_احمد است. او بیش از همه دارندگانِ فکر روشن، نه تنها به خودانتقادی، که به خودشکنی پرداخته است! او در مدت کوتاه حیات، بارها پوست انداخته و خویشِ اکنون خود را به دور انداخته و خویشتنی جدید برگزیده است. در نوجوانی نخست هویت سنتی خانواده را ترک گفت و به سلک وهابی مآبی و به قول خودش #اصلاح_دینی درآمد. این حد از تجدید نظر طلبی، او را قانع نکرد و جذب #حزب_توده شد. به سرعت مدارج حزبی را طی کرد و به قول خودش: اتاق های حزب را جلو رفت و گوش به دیوار آخر نهاد و شنید که در آن سو، دیکتاتوری به مراتب خشن‌تر از شاه ایران عروعور می کند! و پرسید: این کیست؟ و جواب شنید: #استالین است و فی المجلس گفت: ما نیستیم! و با رفقا انشعاب کرد و تا امروز، فحش آن را می خورد! بعد افتاد به همکاری با دکتر مظفر بقایی در تاسیس #حزب_زحمتکشان و پس از چندی، باز انشعاب در کسوتی جدید به نام #نیروی_سوم و سپس به قول خودش: انکشف که زمینِ سستِ سیاست، به دلیل کم خونیِ کالبدِ فرهنگ است... و پرهیز از فعالیت سیاسی و تلاش مجدانه در عرصه #تولید_فکر و برون دادهایی که هنوز فروش آنها پس از نیم قرن، دهها ناشر خصوصی را سرپا نگاه داشته است!
او به رغم آنکه به آورده های فکر و فرهنگ غرب بی اعتنا نبود، اما دریافت که دوای درد ایران را، تنها باید در خود ایران یافت و از همین سربندِ گیوه‌هایش را ورکشید و بسا شهرها و دِه‌ کوره‌های این مملکت را به پای سفر پیمود و دردِ دلِ مردمان آن را شنید و گنجینه ای از عادات و آداب آنان فراهم آورد و جهد فراوان نمود تا به زبان آنان بگوید و چه خوب توانست تصویر هموطنان خود را در #داستان ها و #گزارش_نویسی ها و تحلیل های خویش ترسیم کند و چه بازخورد شگرفی هم از این جامعه گرفت. کدام یک از مدعیان #روشنفکری، توانسته اند این هزارتوی سیاست و فرهنگ را تنها در چهل و پنج سال بپیمایند و بازار مکاره پیرامون را چنین صادقانه بنمایند؟ از همین مختصر گفته و از آن بسیار کرده جلال، می توان رهیافتی شناخت به #راز_جاودانگی مردی که این روزها مرگ او پنجاه ساله می شود.

#محمدرضا_کائینی
@aeshraq

آدم غرب‌زده هُرهُری مذهب است. به هیچ چیز اعتقاد ندارد. اما به هیچ چیز هم بی‌اعتقاد نیست. یک آدم التقاطی است. نان به نرخ روز خور است. همه چیز برایش علی السویه است. خودش باشد و خرش از پل بگذرد، دیگر بود و نبود پل هیچ است. نه ایمانی دارد، نه مسلکی، نه مرامی، نه اعتقادی؛ نه به خدا نه به بشریت. نه در بند تحول اجتماع است و نه در بند مذهب و لامذهبی. حتی لامذهب هم نیست. هرهری است. گاهی به مسجد هم می‌رود. همان‌طور که به کلوب هم می‌رود یا به سینما. اما همه جا فقط تماشاچی است. درست مثل اینکه به تماشای بازی فوتبال رفته. همیشه کنار گود است. هیچ‌وقت از خودش مایه نمی‌گذارد.

#غرب_زدگی
#جلال_آل_احمد
@aeshraq

کلیپ کامل "سلام لغزه" با زیرنویس عربی

@aeshraq

کفر متحرک به اسلام می‌رسد
ولی اسلام راکد، پدربزرگ کفر است.

سلمان ها درحالی که کافر بودند،
حرکت‌شان آنها را به رسول منتهی کرد

و زُبیر ها در حالی که با رسول بودند،
رکودشان آنها را به کفر پیوند زد!

علی صفایی
کتاب حرکت صفحه ۱۲
@aeshraq

« لا تسبوا الريح ؛
فإنها من نَفَسِ الرحمن تبارك وتعالى»

@aeshraq

گفت پیغمبر به اصحاب کبار
تن مپوشانید از #باد_بهار

زانکه با جان شما آن می‌کند
کان بهاران با درختان می‌کند

در بهاران جامه از تن بر کنید
تن برهنه جانب گلشن روید

لیک بگریزید از #باد_خزان
کان کند کان کرد با باغ وزان

#مولانا
@aeshraq

خیزید و خز آرید که هنگام #خزان است
باد خنک از جانب خوارزم وزان است

آن برگ رزان بین که بر آن شاخ رزان است
گویی به مثل پیرهن رنگ‌رزان است

دهقان به تعجب سر انگشت گزان است!

#منوچهری
@aeshraq

فرانسه دیگر در صحنه بین‌المللی صدایی ندارد، زیرا (در میان دلایل دیگر) استانداردهای دوگانه و عدم اقدام، در رابطه با غزه را در کارنامه خود دارد.

سکوت داخلی فرانسه درباره آنچه در غزه می‌گذرد یک رسوایی واقعی از نظر دموکراسی است

ما (فرانسه و غرب به طور کلی) اهرم‌های زیادی برای متوقف کردن جنگ داریم - از نظر تسلیحاتی یا تحریم‌های اقتصادی - اما با استدلال‌هایی که از نظر فرهنگی یا فکری کاملاً غیرواقعی هستند، از این کار خودداری می‌کنیم!

سیاستمداران ما می‌گویند: باید بگذاریم اسرائیل جنگش را تا آخر ادامه دهد! اما چه پایانی؟! پایان چیست؟!

فرانسه و غرب یقینا هزینه‌ی آنچه در حال رخ دادن است را از نظر از دست دادن اعتبار و مشروعیت خواهند پرداخت.

و بدون شک بزرگترین رسوایی تاریخی از زمان... حتی جرأت نمی‌کنم مرجعی پیدا کنم!

متأسفانه جمعیت غیرنظامی است که می‌میرد. ۴۰،۰۰۰ هزار نفر کشته شده‌اند. و احتمالاً تعداد بسیار بیشتری...
این کشته‌ها یک عدد نیستند!

در غزه بدن‌ها تکه تکه شده‌اند! قلب‌ها تکه تکه شده‌اند! سرها تکه.تکه شده‌اند! روح‌ها تکه‌تکه شده‌اند!

اسرائیل هیچ هدف سیاسی ندارد و وقتی هیچ هدف سیاسی نداشته باشید، تنها کاری که می‌توانید انجام دهید جنگ است... یک هدف امنیتی وجود دارد، یک هدف هویتی وجود دارد، یک جنون آخرالزمانی وجود دارد و این امر فاجعه‌ای را که شاهد آن هستیم را توضیح میدهد.


مصاحبه دومینیک دو ویلپن
نخست وزیر سابق فرانسه
@aeshraq

صحبت های طوفانی نخست وزیر سابق فرانسه درباره سکوت غرب نسبت به آنچه در غزه رخ می دهد

منابع لبنانی: بیمارستان دانشگاه آمریکایی بیروت یک هفته پیش دستگاه های پیجر کارکنان خود را به بهانه تعمیر جمع آوری کرده بود!
‌‌‌

آمریکا شر مطلق است
شیطان اکبر

فرمود إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ
نفرمود إِنَّمَا الْکافرونَ إِخْوَةٌ

قرآن و نهج البلاغه را که وارونه خوانده باشی همین می شود...

با کافران چه کارت گر بت نمی پرستی؟!

شخصی از امام صادق عليه‏‌السلام سؤال كرد: چرا رسول‌خدا را #ابوالقاسم می‌گويند؟!

فرمود: برای اينكه آن حضرت فرزندی داشت به نام «قاسم» و چون پدر قاسم بود از اين جهت به رسول‌خدا، «ابوالقاسم» می‌‏گفتند.

راوی عرض كرد: اين معنا را من می‌دانم؛ كمی روشن‌تر بيان كنيد كه چرا رسول‌خدا صلی الله عليه و آله و سلم را ابوالقاسم می‌‏گويند؟!

حضرت فرمود: چون علی‌ابن ابي‏طالب عليه‌السلام قسيم الجنّة و النّار است، «قاسم» است؛ يعني قسمت ‏كنندهٴ بهشت و جهنم است. در قيامت آن حضرت به اذن خدا جهنمی‌‏ها را به جهنم و بهشتی‌‏ها را به بهشت فرا می‌‏خواند. پس علی ‌عليه السلام قاسم است. و چون خداوند متعال علی‌ا‏بن ابي‏طالب را در همان دوران كودكی به دامان پيامبر منتقل كرد و از همان طفوليت رسول خدا معلم و علی‌ابن ابي‏طالب شاگرد پيامبر بود و از آنجا كه هر شاگردی فرزند استاد است و استاد حق پدری بر او دارد، پس علی عليه‌‏السلام به منزلهٴ فرزند اوست. از اين رو پيامبر را «ابوالقاسم» می‌‏نامند.
اين معنا و تفسير برای ابوالقاسم از حكمت اين كنيه است. و هر كسی نمی‌تواند بفهمد و معنا كند.

مرحوم حاج شيخ محمد تقی آملی (قدس‌‏سره) كه در علم و عمل كامل بود، روزی بعد از درس، اين حديث را نقل كردند و بعد فرمودند: اگر اين شخص شرح صدر بيشتری می‌‏داشت و باز هم سؤال می‌‏كرد، حضرت بيان ديگری می‌فرمود.

#حکمت_عبادات
#عبدالله_جوادی_آملی
@aeshraq

فَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي أَيَّامِ الْحَرِّ قُلْتُمْ هَذِهِ حَمَارَّةُ الْقَيْظِ أَمْهِلْنَا يُسَبَّخْ عَنَّا الْحَرُّ وَ إِذَا أَمَرْتُكُمْ بِالسَّيْرِ إِلَيْهِمْ فِي الشِّتَاءِ قُلْتُمْ هَذِهِ صَبَارَّةُ الْقُرِّ أَمْهِلْنَا يَنْسَلِخْ عَنَّا الْبَرْدُ؛ كُلُّ هَذَا فِرَاراً مِنَ الْحَرِّ وَ الْقُرِّ، فَإِذَا كُنْتُمْ مِنَ الْحَرِّ وَ الْقُرِّ تَفِرُّونَ فَأَنْتُمْ وَ اللَّهِ مِنَ السَّيْفِ أَفَرُّ

چون در گرماى تابستان به كارزارتان فراخوانم، مى گوييد كه در اين گرماى سخت چه جاى نبرد است! مهلتمان ده تا گرما فروكش كند. و چون در سرماى زمستان به كارزارتان فراخوانم، مى گوييد كه در اين سرمای سوزان، چه جاى نبرد است! مهلتمان ده تا سوزِ سرما بشكند. اين همه عذر و بهانه برای فرار از گرما و سرما مى آوريد، به خدا سوگند (در ميدان جنگ) از شمشير زودتر فرار خواهيد کرد.


امیرالمؤمنین علیه السلام
نهج‌البلاغه خطبه ۲۷
#تله_جنگ
@aeshraq

تاکِ بی‌نوا
خزانِ پائیز این نکته را به تو خواهد آموخت
که هر چیزی باید در زمان خودش اتفاق بیافتد!

تنومندی گیلگمش، تمایلِ الهه‌ی عشق؛ ایشتار را برمی‌انگیزد. ایشتار، خود را به او عرضه می‌کند. گیلگمش، عشق‌های پیشین الهه عشق را به یاد می‌آورد، از سرنوشت تاریک آن‌ها می‌گوید و نزدیک نمی‌شود. ایشتار، خشمگین، به پدرش آنو، می‌گوید: گیلگمش به ما توهین کرده است. آنو پاسخ می‌دهد: اما آیا این تو نبودی که ابتدا او را تحریک کردی. با وجود علم به فتنه‌ی دختر، آنو برای گیلگمش، عذاب می‌فرستد. گیلگمش از این مجازات (ثور) می‌رهد و بعدا در پایان داستان، حاکمی خردمند برای مردم خویش می‌گردد.

«بخشی از افسانه گیلگمش، بابل.
حدود ۴۰۰۰ سال پیش»

@aeshraq

آنپو و باتا دو برادرند. آنپو؛ برادر بزرگتر، ازدواج کرده و همسرش می‌کوشد تا برادر کوچکتر؛ باتا را اغوا کند. باتا او را پس می‌زند. زن، ماجرا را برای شوهرش، وارونه تعریف می‌کند که باتا قصد اغوای او داشته اما در برابرش مقاومت کرده و از او کتک خورده است. آنپو، خشمگین برای کشتن برادر، تلاش می‌کند و باتا می‌گریزد. زمانی می‌گذرد، آنپو از واقعیت ماجرا مطلع می‌شود و زن را به سزایش می‌رساند. سال‌ها بعد، باتا که حالا در جسم فرزندش، حلول کرده، حاکم مصر می‌شود.

«افسانه دو برادر. داستانی مصری؛
نبشته بر پاپیروس. ۳۲۰۰ سال پیش»

@aeshraq

در تورات، یعقوب و فرزندانش، کار نکرده ندارند. فریب، جنایت، دروغ و آخری‌ش هم همخوابگی یهوداست با زنی روسپی که بعدا می‌فهمد عروس‌ پسرش بوده. در میان این همه پلشتی، نور عصمت یوسف، چشم را خیره می‌کند؛ اصرار زن پوتیفار و پرهیزگاری فرزند یعقوب، دسیسه‌ی زن، مصائب ابتدایی و در انتها، برکت و قدرت برای مرد پاکدامن.

«تورات.
سِفر پیدایش حدود ۲۵۰۰ سال پیش»

@aeshraq