کتاب Apprenticeship Patterns راهنماییه برای برنامه‌نویس‌هایی که می‌خوان از یه تازه‌کار، تبدیل به یه حرفه‌ای واقعی بشن.
این ترجمه فارسی، نسخه‌ای روان و کاربردیه از کتاب اصلیه و بهت کمک می‌کنه مسیر رشد شخصی و فنی‌ت رو آگاهانه طی کنی.

اگه دنبال اینی بدونی چطور باید یاد بگیری، چطور تجربه کسب کنی و چطور خودت رو بسازی، این کتاب دقیقاً همونه که باید بخونی.


github.com/hheydarian/apprenticeship-patterns-persian

@DevTwitter <Hamed Heydarian/>

به اون کاری که امروز کردی نگو "ریفکتور" (Refactor). اگه تست نداره، اون فقط یه "گندکاریِ تمیزه".
این فقط یه جمله‌ی قشنگ نیست؛ این یه زخمه که من هنوز یادمه.
اوایل کارم، میخواستم قهرمان باشم. ‍️ تو یه پروژه‌ی لگسی، یه "God Function" هزار خطی پیدا کردم و گفتم: "من اینو تمیز میکنم!"
نشستم و تیکه‌تیکه‌اش کردم. ۵۰ تا تابع کوچولوی تر و تمیز. اصل DRY رو پیاده کردم. ظاهر کد عالی شد. "تمیز" و "حرفه‌ای". احساس غرور میکردم.
مشکل چی بود؟ اون کد اصلی لعنتی، یه دونه هم تست خودکار نداشت.
اونجا بود که فاجعه اتفاق افتاد. کاری که من انجام دادم، "ریفکتور" نبود؛ "تغییر دادنِ کورکورانه" بود.
اون کد "تمیز" من، چند تا باگ جدید و پنهان داشت. چرا؟ چون اون "کد اسپاگتی" زشت، پر از منطق‌های تجاری پنهان و وابستگی‌های زمانی بود که فقط تو همون حالت کار میکرد.
من "بدهی فنی" رو پرداخت نکردم؛ من یه بدهی کم‌بهره (مثل تکرار کد که فهمیدنش ساده بود) رو برداشتم و با یه بدهی پربهره (مثل یه "انتزاع اشتباه" که حالا دیباگ کردنش غیرممکنه) عوض کردم.
این "تله‌ی کد تمیز"ئه. مهم‌ترین تعریفی که تو این صنعت باید بلد باشیم مال مایکل فدرز (Michael Feathers) ئه: "کد لگسی، کدیه که تست نداره." همین.
تو یه سیستم لگسی، قانون اول "تمیز کن" نیست. قانون اول اینه: "اول امنش کن." برو "تست‌های مشخصه‌یابی" (Characterization Tests) بنویس تا رفتار فعلیِ سیستم (با همه‌ی باگ‌هاش) رو قفل کنی. وقتی اون تور ایمنی رو ساختی، اونوقت حق داری که شروع به تمیزکاری کنی.

@DevTwitter | <Hossein Moradi/>

فقط در ۷۶ دقیقه، خلاصه‌ی تمام دانسته‌های مهندسی هوش مصنوعی

اگه واقعا می‌خوای بفهمی AI Engineering یعنی چی، این ویدیو رو از دست نده.
نه یه آموزش سطحی‌ه، نه یه ویدیوی تبلیغاتی.
یه خلاصه‌ی فشرده از مفاهیمیه که هر کسی که با هوش مصنوعی کار می‌کنه باید بدونه، اونم فقط توی ۷۶ دقیقه.

در این ویدیو درباره‌ی چیزهایی صحبت می‌شه که نگاهت رو به AI برای همیشه تغییر می‌دن

چرا نباید از صفر مدل بسازی (و چطور باید از مدل‌های آماده استفاده کنی)
چطور (Self-supervised learning) همه‌چیز رو عوض کرده
چرا داده‌های آموزشی همیشه سوگیرانه‌ان و چطور باید باهاش کنار بیای
چرا طولانی‌تر بودن پرامپت همیشه به معنی نتیجه‌ی بهتر نیست
این‌که مدل بزرگ‌تر الزاماً مدل هوشمندتر نیست
چطور یه پرامپت خوب می‌تونه جای هفته‌ها فاین‌تیونینگ رو بگیره RAG چیه و چرا باید جزو ابزار اصلی هر تیم AI باشه

اگه توی مسیر ساخت محصول، رهبری تیم یا توسعه‌ی پروژه‌های هوش مصنوعی هستی،
این ویدیو احتمالاً یکی از مفیدترین ۷۶ دقیقه‌هایی خواهد بود که می‌گذرونی.

https://www.youtube.com/watch?v=JV3pL1_mn2M

@DevTwitter | <Mohsen Rad/>

آیا در Next.js (App Router) بیش از حد از 'use client' استفاده می‌کنید؟
یکی از بزرگترین تغییرات پارادایم در توسعه React با Next.js، معرفی Server Components به عنوان پیش‌فرض است. این یک تغییر شگرف برای پرفورمنس است، اما نیازمند یک تغییر فکری است.

- کامپوننت‌های سرور (Server Components) - (پیش‌فرض):
روی سرور رندر می‌شوند.
هیچ JavaScript-ای به کلاینت (مرورگر) ارسال نمی‌کنند.
نتیجه: لود اولیه فوق‌العاده سریع (FCP/LCP عالی).
بهترین مکان برای: فچ کردن دیتا (Data Fetching)، دسترسی مستقیم به دیتابیس، و نمایش UI استاتیک.
محدودیت: نمی‌توانند از هوک‌هایی مثل useState، useEffect یا رویدادهای onClick استفاده کنند.
- کامپوننت‌های کلاینت (Client Components) - (با 'use client'):
مانند کامپوننت‌های سنتی React در مرورگر رندر می‌شوند.
برای هرگونه تعامل (Interactivity) ضروری هستند.
باید از 'use client' در بالای فایل استفاده کنید.
مکان استفاده: دکمه‌ها، فرم‌ها، منوهای Dropdown، و هرجایی که به useState یا useEffect نیاز دارید.

اشتباه رایج این است که به محض نیاز به یک دکمه تعاملی، کل صفحه (page.jsx) را به 'use client' تبدیل کنیم.
​راه‌حل بهتر: «پایین بردن تعامل» (Pushing Interactivity Down)
​صفحه اصلی (page.jsx) خود را یک Server Component نگه دارید تا دیتا را فچ کند.
​کامپوننت تعاملی خود (مثلاً LikeButton.jsx) را جداگانه بسازید و در آن از 'use client' استفاده کنید.
​حالا آن کامپوننت کلاینت را در کامپوننت سرور (صفحه) خود Import کنید.

@DevTwitter | <Maysam Ghaysari/>

یه برد جدید اومده به اسم Arduino Uno Q که یه برد عجیب و جالبیه، این برد هيبرید و ترکیبی از معماری سیستم‌‑روی‌یک‌چیپ (MPU) با سیستم‌عامل لینوکس و یه میکروکنترلر (MCU) توی یه برد هستش، هم میکروکنترلر داره برای کنترل حسگرها و موتور‌ها، هم یه بخش لینوکسی مثل Raspberry Pi که می‌تونه برنامه‌های سنگین‌تر یا مدل‌های هوش مصنوعی رو اجرا کنه. یعنی هم می‌تونی پروژه‌های سخت‌افزاری رو با C++ کنترل کنی، هم با Python توی لینوکس چیزای باحال بسازی.

با این برد می‌تونید پروژه های پردازش تصویر و هوش مصنوعی انجام بدید! قیمت حدودی توی بازار 12 تومن.

@Linuxor

اگه خواستی یه اپ بسازی که دوتا کاربر بتونن مستقیم با هم چت کنن یا ویدیوکال بزنن بدون اینکه همه چیز از سرور رد شه، PeerJS رو یه تستی کن، یه کتابخونه‌ی جاوااسکریپتیه که با WebRTC کار می‌کنه و باعث میشه مرورگرا خودشون بدون هیچ سروری به هم وصل شن و داده، صدا یا ویدیو ردوبدل کنن.

دقت کنید اصلا سرور لازم نداره (یه دیتای کوچیکی توی ارتباط اولیه قرار انتقال پیدا کنه که اونو با سرور خودش انجام می‌ده) فقط کافیه با چند خط کد یه Peer بسازی، آیدی بگیری و به یکی دیگه وصل شی. هم برای پروژه‌های دانشجویی عالیه هم برای یادگیری مفاهیم شبکه و P2P.

peerjs.com

@Linuxor

یه افزونه مشتی برای TypeScript پیدا کردم که واقعاً کار رو راحت‌تر می‌کنه:
اگه مثل من اهل ساختار تمیز و feature-based تو پروژه‌هات هستی، احتمالاً همیشه درگیر ساخت یا آپدیت دستی فایل‌های index.ts برای export کردن ماژول‌ها بودی
این افزونه دقیقاً همون چیزیه که دنبالش بودم!
با یه کلیک همه‌ی exportها رو به صورت خودکار جمع می‌کنه، و دیگه لازم نیست خودت بری فایل‌های مختلف رو دستی اضافه کنی.
پشتیبانی از alias
به‌روزرسانی خودکار وقتی فایل جدید اضافه می‌کنی
تنظیمات قابل شخصی‌سازی برای مسیرها
من چند روزه دارم استفاده می‌کنم، و به جرأت می‌تونم بگم barrel management توی TypeScript هیچ‌وقت به این راحتی نبوده (مخصوصا برای پروژه های اسکیل بالا)
اگه زیاد با ساختارهای feature-base یا monorepo کار می‌کنی، این اکستنشن قطعاً باید جزو ابزارهای ثابتت باشه

لینک افزونه [vscode]
https://github.com/estruyf/vscode-typescript-exportallmodules

@DevTwitter | <Soheil Ghanbary/>

این سایته خیلی عجیب و جالب بود، توش کلی داستان از کار‌ آفرین ها هست (بیشتر برنامه نویس ها و حوزه Tech) و توضیح دادن که چطوری به اولین فروش و مشتری هاشون رسیدن، چیزای جالب و سرگرم کننده ای توش هست :

www.fakemayo.com

@Linuxor

علت اینکه یه عده سمت هوش مصنوعی نمی‌رن، بخاطر ترس از ریاضیاتشه، این کتاب فوق‌العاده‌ست: به زبون ساده، همه چیز از جبر خطی، حساب برداری، احتمال و بهینه‌سازی تا تکنیک‌های اصلی یادگیری ماشین مثل رگرسیون و PCA رو پوشش می‌ده. قبل از اینکه بری سراغ چیزای هوش مصنوعی مثل شبکه‌های عصبی و مدل‌های پیچیده، پایه‌ت محکم می‌شه.

مزیتش اینه که تمرین و مثال‌های عملی هم داره و می‌تونی با کد توی Jupyter Notebook همه چیز رو تست کنی. تازه رایگان هم هست! برای شروع، فقط کافیه PDF رو باز کنی و فصل جبر خطی رو بخونی، قدم به قدم پیش برو و تمرین‌ها رو حل کن

دانلود :
mml-book.github.io

@Linuxor

🚨 هکرها با یک تصویر، سامسونگ را هک کردند ZeroClick! کنترل کامل دستگاه!
یک حملهٔ سایبری جدید به نام LANDFAIL (CVE-2025-21042) کشف شده که دستگاه‌های Samsung Galaxy S22، S23، S24 و سری Z را که از اندروید 13 تا 15 استفاده می‌کنند، هدف قرار می‌دهد.
هکرها از یک آسیب‌پذیری Zero-Day سوء استفاده کرده‌اند که از طریق یک تصویر مخرب در واتس‌اپ امکان دسترسی از راه دور بدون هیچ‌گونه تعامل کاربر را فراهم می‌کند!
سامسونگ این مشکل را در به‌روزرسانی امنیتی آوریل 2025 برطرف کرده، اما میلیون‌ها کاربر ممکن است در صورت عدم به‌روزرسانی همچنان در معرض خطر باشند

⭐️ @RadvanSec

ولی واقعا DDD

لا عالیجناب planetscale تو یه لیگ دیگه مقاله میده بیرون


مقاله بنیادیه. پیشنهاد میکنم حتما بخونید
https://planetscale.com/blog/caching

@DevTwitter | <Hossein Nazari/>

🔶 من تازه متوجه شدم که تنها دو کشوری که اکنون فعالیت استارتاپی قابل توجهی دارند، به معنای واقعی کلمه فقط ایالات متحده و چین هستند.

بقیه جهان واقعاً نمی ‌توانند استارتاپ راه‌اندازی کنند، بودجه ندارند، نمی‌توانند آنها را رشد دهند و بیشتر شبیه پروژه ‌های سرگرمی نمایشی برای دولت ‌هایشان است.

که ممکن است به ما بگوید ثروت آینده در کجای جهان متمرکز خواهد شد.

#توییت

@TheRaymondDev

تو این ویدیو توضیح داده میشه که postgres و mysql چطوری durability رو تضمین میکنن

https://youtu.be/bFGNZqsKV-E?si=TEcMjCTBwgZsAwc1

@DevTwitter | <Hossein Nazari/>

گوگل در مقاله جدیدش دربارهٔ Generative UI توضیح داده که چطور با کمک Gemini 3 Pro می‌تونه رابط‌های کاربری رو به‌صورت خودکار بسازه. این سیستم فقط یک مدل زبانی نیست؛ سه بخش مهم داره که کیفیت نتیجه رو چند برابر می‌کنه:

1.LLM تنها نیست.
مورد Generative UI با اتصال مدل به چند ابزار مهم مثل وب‌سرچ، تولید تصویر، دیتابیس‌ها و APIها خروجی خیلی واقعی‌تر می‌سازه.

2.System Instructions قلب ماجراست.
مدل با یک سری دستورهای دقیق هدایت میشه:
ساختار UI، قوانین HTML/CSS/JS، مثال‌ها، محدودیت‌ها، و چطور از ابزارها استفاده کنه.

3.Post-Processing کیفیت رو تضمین می‌کنه.
خروجی مدل خامه یه لایه‌ی پردازشگر بعدش تگ‌های اشتباه، مشکلات امنیتی، ساختار UI و نمایش مرورگر رو اصلاح می‌کنه.

4.نتیجه؟
مدل فقط توضیح متنی نمی‌ده؛
رابط کاربری واقعی، قابل اجرا و قابل تعامل می‌سازه

5.کل سیستم سه ستون داره:
- دسترسی به ابزارها
- دستورالعمل‌های دقیق
- اصلاح خروجی مدل

این سه‌تا کنار هم باعث میشن AI بتونه مثل یک Front-End Developer خودکار رفتار کنه.


لینک مقاله
https://generativeui.github.io/static/pdfs/paper.pdf

@DevTwitter | <Neurogenix/>

بچه‌ها این Google Scholar Labs رو امتحان کنین حتما خیلی باحال شده.
دیگه به جای استفاده از deep research جمنای و openai و بقیه‌شون واسه پیدا کردن پیپرا، از این ابزار میشه استفاده کرد و توی تستم تا این‌جا خیلیی خوب بوده.

https://scholar.google.com/scholar_labs

این ویدیویی که توی فضای مجازی منتشر شده برای پیدا کردن اعداد اول و خیلی جالب هم به نظر می‌آد در واقع نمایش بصری الگوریتم غربال اراتوستن هستش.


@Linuxor

یه چیز جالب/ترسناک که امروز دیدم

- تشخیص حالت Incognito / Private
- ردیابی حتی بعد از پاک کردن کش و کوکی‌ها
- شناسایی چند پنجره همزمان
- کار کردن حتی کنار Anti-Tracking ها

یه پروژه هست به اسم supercookie که نشون می‌ده حتی اگه تو حالت Incognito باشید هم می‌تونن فقط از روی favicon شما رو ردیابی کنن
مرورگر فاوآیکون رو یه‌جوری کش می‌کنه که می‌شه ازش به‌عنوان یک شناسه پایدار استفاده کرد

لینک پروژه:
https://github.com/jonasstrehle/supercookie/

@DevTwitter | <Mahdi AmirAbdollahi/>