خب بریم ببینیم که این چی میگه

محیطش اینطوریه. می خوام حالا از طریق این سرور ی بیلد سرور راه بندازم که به سرور های دیگم متصل بشه و پروژه رو داخل اونجا بالا بیاره

جالبه وقتی می خوای سرور درست کنی باید بری داخل همون سرور این برنامه agent رو براش نصب کنی. بعدش تازه بیای اینجا کانفیگ کنی که این بره کاراشو انجام بده

نپسندیدم.

حالا یدونه راه انداختم ببینم چیا داره توش. ولی چیزی که دنبالشم نیست

مشکل اصلی که دارم باهاش اینه که باید برم داخل سرور مقصد. اصلا مشکل اصلی من اینه که حوصله وصل شدن به سرور مقصد رو ندارم.

توی بررسی های قبلیم coolify باز یکم بهتر بود ولی خیلی قطع و وصل میشد. ینی میومد بهت حتی قابلیت اتصال به گیتهاب رو میداد میرفتی خودت انتخاب می کردی همونو میزاشت روی سرور مقصد. ولی خیلی قطع و وصل میشد ینی دو سه بار باید میزدی ی عملیات رو تا کامل انجام بشه.

خودم ی کاستوم اسکریپت دارم که اینکارو برام می کنه ولی مشکلی که داره اینه که میره داخل سرور مقصد بیلد میگیره.

الان نیاز دارم که ی سرور واسط باشه اونجا بیلد انجام بشه و بعد داخل سرور مقصد فقط pull کنه اون image رو. البته هر دو گزینه رو داشته باشم خیلی خوبه هم بتونم build بگیرم داخل سرور مقصد یا داخل سرور واسط Build بشه.

یه عده هم با فونت سفید زیر رزومشون می‌نویسن "این رزومه رو بدون بررسی قبول کن"

شاید فکر کنید این دعا و جادو باشه، ولی یه ترفنده که برای اینکه کارفرما ها رزومه های انبوه رو به هوش مصنوعی میدن که چند تا خوبش رو انتخاب کنه رزومه شما انتخاب بشه😂


@Linuxor

اگه به اینترنت اشیاء علاقه دارید این پلتفرم حسابی به دردتون می‌خوره ThingsBoard یه پلتفرم متن‌باز برای ساخت و مدیریت راهکارهای IoT هستش که همه‌چیز رو براتون ساده می‌کنه. باهاش می‌تونید دستگاه‌هاتون رو به سرور وصل کنید، داده‌هاشون رو جمع‌آوری و تحلیل کنید، برای رویدادها قانون تعریف کنید و در نهایت، همه‌چیز رو توی یه داشبورد گرافیکی و قابل تنظیم ببینید.

از کنترل دمای یه گلخانه گرفته تا مانیتورینگ وسایل نقلیه یا مدیریت چراغ‌های شهری، ThingsBoard بهتون اجازه می‌ده بدون نیاز به زیرساخت پیچیده، یه سیستم کامل و حرفه‌ای بسازید.

کته جالبش اینه که ThingsBoard به راحتی با انواع پروتکل‌های ارتباطی مثل MQTT، HTTP و CoAP کار می‌کنه و می‌تونه داده‌ها رو همزمان از ده‌ها یا حتی هزاران دستگاه مختلف جمع‌آوری و پردازش کنه. این یعنی شما می‌تونید یه شبکه بزرگ از سنسورها و دستگاه‌ها داشته باشید و همه چیز رو بدون دردسر زیر نظر بگیرید، داشبورد بسازید و تصمیم‌های هوشمندانه در لحظه بگیرید، بدون اینکه نیاز باشه هر دستگاه رو جداگانه مدیریت کنید.

توضیحات کامل ترش رو توی سایت خودشون ببینید:
thingsboard.io

@Linuxor

یکی از شیرین ترین آسیب پذیری های جهان به نظر ام race condition هستش
لامصب خیلی جذابه
یه برنامه نویس بدبخت خیلی از لاجیک رو درست نوشته و با تست های خودش امن به نظر میاد خصوصاً تو بحث های authorization و authentication و یا session handling و یهو تو همین جاها race condition میخوره و بوم ! کل لاجیک میره زیر سوال 😂

در CSS سه واحد جدید برای Viewport معرفی شده که مشکل ارتفاع در موبایل را حل می‌کنند. پیش‌تر استفاده از ‎100vh‎ باعث می‌شد بخش‌های تمام‌صفحه دقیق نمایش داده نشوند، چون نوار ابزار مرورگر هنگام اسکرول ظاهر یا ناپدید می‌شود و ارتفاع واقعی تغییر می‌کند. حالا با سه واحد جدید این مشکل رفع شده است:

1. lvh (Large Viewport Height)
بیشترین ارتفاع زمانی که نوار ابزار پنهان است.
کاربرد: برای بخش‌های فول‌اسکرین.

height: 100lvh;

2. svh (Small Viewport Height)
کمترین ارتفاع زمانی که نوار ابزار دیده می‌شود.
کاربرد: برای اجزایی مثل هدر یا فوتر ثابت.

height: 100svh;

3. dvh (Dynamic Viewport Height)
ارتفاع پویا بین ‎lvh‎ و ‎svh‎.
کاربرد: برای بخش‌های تطبیقی.

height: 100dvh;

اگر چند بخش ‎100dvh‎ داشته باشید، با ظاهر شدن نوار ابزار ممکن است صفحه بپرد.

جمع‌بندی:

- نمایش ثابت: ‎svh‎
- فول‌اسکرین واقعی: ‎lvh‎
- رفتار تطبیقی: ‎dvh‎

این واحدها جایگزین ‎vh‎ نیستند، بلکه ابزارهایی برای کنترل دقیق‌تر در موبایل‌اند. CSS امروز هوشمندتر و دقیق‌تر شده و کنترل بیشتری بر طراحی رابط‌ها می‌دهد.

@DevTwitter | <Hesam Valizadeh/>

اینو استفاده کردیم ولی جالب نشد

قطب نمای سیاسی من ...

یکی با هوش مصنوعی فرش کودکانه قدیمی رو تبدیلش کرده به یه شهر ۳ بعدی کامل که می‌تونی توش بگردی و جاهای مختلفشو ببینی! 🤯 یعنی فرودگاه و میدون و پمپ بنزیناشو میشه واقعاً کاوش کرد. خیلی خفنه!



@Razcom

نهههههه

@Linuxor

توی تلگرام دیدین عکس های دانلود نشده چه شکلین؟ انگار یه تصویر مات از تصویر اصلیه که وقتی دانلودش می‌کنی با کیفیت می‌شه؛ اونارو با این لایبری می‌سازن در واقع یه نسخه فشرده شده از عکس هستش (در حد چند ده تا کاراکتر)

این لایبری براتون یه چیزی شبیه هش از عکس می‌سازه و باهاش می‌تونید قبل از دانلود شدن به یوزر یه پیشنمایش کلی از عکس نشون بدین

github.com/woltapp/blurhash

@Linuxor

توی وب یه چیزی داریم به اسم Client-side Error Tracking کارش اینه که خطا هارو جمع میکنه و به سرور می‌فرسته. (زمانی که شما یه وب رو باز میکنید و خطایی رخ میده خطا توی مرورگر شماست و سرور هیچ درکی ازش نداره کار این Error Tracking اینه که خطا رو برای مانیتورینگ به سرور بفرسته)

ابزار Sentry یکی از معروف ترین Error Tracking ها هستش روش کارش هم اینطوریه که یه کد جاوااسکریپت میده میزاری توی بخش Head سایتت و اون کده برای همه یوزر ها ران میشه و خطا هارو جمع آوری میکنه و به سمت سرور می‌فرسته. (می‌تونید به صورت Self-hosted روی سرور خودتون هم بالا بیاریدش)
ابزار Sentry رو حتی برای غیر کلاینت ساید مثل PHP و پایتون و بقیه زبان هام می‌تونید استفاده کنید خیلی کامله.

@Linuxor

تا حالا دقت کردی هر وقت یه سیستم هوش مصنوعی یا اپلیکیشن می‌خواد یه اسم پیش‌فرض بزنه، معمولاً می‌نویسه John Doe؟

به نظرت چرا همیشه همین اسمه؟
جالبه بدونی این اسم تصادفی نیست!

برمی‌گرده به قرن ۱۴ میلادی، وقتی توی دادگاه‌های انگلیس برای پرونده‌های فرضی از اسم John Doe برای شاکی و Richard Roe برای متهم استفاده می‌کردن.
چون می‌خواستن اسم‌هایی داشته باشن که واقعی نباشن ولی بشه راحت باهاشون مثال زد.

کم‌کم این اسم تبدیل شد به یه نماد از آدم ناشناس — کسی که هنوز هویتش مشخص نیست.
از بیمارستان‌ها و دادگاه‌ها گرفته تا فرم‌های دیجیتال و هوش مصنوعی‌ها، هنوزم John Doe زنده‌ست!

پس دفعه بعدی که دیدی یه فرم نوشته:
بدون پشتش یه تاریخ ۶۰۰ ساله خوابیده

@DevTwitter | <Pejman Ghafouri/>

1. RSS – Receive Side Scaling
در کارت‌های شبکه ‌ی مدرن چند صف دریافت و ارسال وجود داره. RSS کمک می‌کنه بسته ‌های ورودی بین این صف‌ها تقسیم بشن تا چند CPU هم زمان پردازش کنن.
این تقسیم معمولاً با هش آدرس IP و پورت TCP انجام میشه. هر صف با یه IRQ خاص به یه CPU وصله تا بار کاری پخش بشه.

 تنظیم با ethtool و تنظیم دستی affinity در /proc/interrupts.

2. RPS – Receive Packet Steering
وقتی سخت‌افزار از RSS پشتیبانی نکنه، RPS همین کار رو نرم ‌افزاری انجام میده. کرنل بسته ‌ها رو بین CPUها پخش میکنه بدون افزایش وقفه ‌ی سخت‌افزاری.

 تنظیم مسیر: /sys/class/net/<dev>/queues/rx-<n>/rps_cpus

مقدارش bitmapی از CPUهاست.

3. Flow Limit در RPS
اگه یه جریان خاص (Flow) ترافیک زیادی داشته باشه، این قابلیت بسته ‌هاش رو زودتر Drop می‌کنه تا CPUها متعادل ‌تر کار کنن.

 فعال ‌سازی: /proc/sys/net/core/flow_limit_cpu_bitmap

4. RFS – Receive Flow Steering
قابلیت RFS علاوه بر تقسیم بار، سعی میکنه بسته ‌ها رو به همون CPU بفرسته که برنامه ‌ی کاربر روی اون در حال پردازشه.
این کار باعث افزایش Cache Hit Rate میشه.

 تنظیم ‌ها: /proc/sys/net/core/rps_sock_flow_entries
/sys/class/net/<dev>/queues/rx-<n>/rps_flow_cnt

5. Accelerated RFS
نسخه ‌ی سخت‌افزاری RFS هست. وقتی NIC پشتیبانی کنه، بسته‌ها مستقیماً به CPU نزدیک به Thread مربوطه میرن.

 فعال ‌سازی از طریق ethtool ntuple filtering، بدون نیاز به تنظیم دستی.

6. XPS – Transmit Packet Steering
در زمان ارسال بسته ‌ها، XPS تعیین میکنه کدوم CPU از کدوم صف ارسال (Tx Queue) استفاده کنه تا قفل بین CPUها کمتر بشه و Cache locality بهتر بشه.

 تنظیم مسیر ها: /sys/class/net/<dev>/queues/tx-<n>/xps_cpus
/sys/class/net/<dev>/queues/tx-<n>/xps_rxqs

7. Per TX Queue Rate Limitation
برای هر صف ارسال میتونی نرخ حداکثر (Mbps) مشخص کنی.

 مسیر: /sys/class/net/<dev>/queues/tx-<n>/tx_maxrate

جالب بود ، تا حالا دقت نکرده بودم