ماری کوری (Marie Curie) با نام اصلی ماریا اسکلودووسکا در سال ۱۸۶۷ در ورشو، لهستان، به دنیا آمد. او در دوره‌ای رشد کرد که زنان کمتر فرصت تحصیل داشتند، او توانست در دانشگاه سوربن پاریس در رشته فیزیک و ریاضی تحصیل کند.

در فرانسه با "پیر کوری" آشنا شد و همراه او پژوهش‌هایی درباره‌ی پدیده‌ی پرتوزایی انجام دادند. نتیجه‌ی این کارها کشف دو عنصر جدید، به نام های "پولونیوم" و "رادیوم"، بود.

"رادیوم" ماده‌ای درخشان و پرانرژی که الهام‌بخش عصر جدیدی در علم و پزشکی شد؛ دوره‌ای که بعدها به نام «عصر رادیوم» شناخته شد. در آن زمان رادیوم در درمان سرطان، ساخت ساعت‌های شب‌تاب و حتی محصولات آرایشی استفاده می‌شد، پیش از آنکه خطرات پرتوهای یونیزان به‌درستی شناخته شود.

ماری کوری دو بار برنده‌ی جایزه نوبل شد: نخست در فیزیک (۱۹۰۳) به همراه پیر کوری و هانری بکرل، و بار دوم در شیمی (۱۹۱۱) به‌خاطر جداسازی رادیوم خالص

ماری کوری در سال ۱۹۳۴ بر اثر کم‌خونی آپلاستیک (ناشی از تماس طولانی با مواد رادیواکتیو) درگذشت.