💥💥💥دوستان یاداوری

#twitter

درود بر دوستان
یک تغییر در قیمت ها ایجاد شد.
جهت ساده سازی و راحتی محاسبه قیمت درصد برای گروه ها مشخص شد.
دسته بندی برنز: شامل تخفیف نیست!
دسته بندی نقره: ۱۵درصد
دسته بندی طلایی:۳۰درصد
دسته بندی الماس: ۵۰درصد
تفاوت قیمت ها چند هزار تومن هست که پایه قیمتی
210هزار تومان
130هزار تومان
75هزار تومان
30 هزار تومان
هست و تخفیف ها بر این اساس محاسبه میشود.
این قیمت ها برای افرادی که جدید خریداری میکنند محاسبه میشود و کسایی که خرید کردند در پرداختی بعدی براشون محاسبه میشود.

#v2ray

https://youtube.com/@AcademyBlockunity

یوتوب مارا دنبال کنید

در ادامه این مبحث
پلتفرم های خرید و فروش ان اف تی هم علتی برای داشتن #توکن ندارند و عملا باعث ضرر کاربر میشند.
پروژه ARB تا زمانی هم که فی شبکه اش با توکن بومی خودش پرداخت نشه عملا کاربردی و راه حلی برای لایه دوم بودن اتریوم ندارد!

#ریاضت_اقتصادی
#بیماری_هلندی

شاید برای دوستان فعال در حوزه های مالی اسم بیماری هلندی آشنا باشه.
سال ۱۳۵۳ اقتصاد ایران دچار بیماری هلندی میشود! اما چرا؟
در دهه ۵۰ به دلیل افزایش بهای نفت درامد دولت شاهنشاه آریامهر با یک شیب صعودی شدید مواجه شد و خزانه دولت پر از دلار شد اما ایراد کجاست؟
ایراد آنجا بود که زیر ساخت کشور اماده این حجم از پول نبود و دولت برای رفاه مردم شروع به واردات کالا های خارجی و خرید سلاح های نظامی و غیره کرد و تولیدات داخلی به نسبت کاهش پیدا کرد.
افراد به جای خرید کالای ایرانی ، کالای ژاپنی یا آمریکایی خرید میکردند.
این رویکرد به اقتصاد فشار بسیاری وارد کرد و به دلیل اینکه زیرساخت ها اماده نبود و عملا دولت برنامه ای برای این حجم پول نداشت شروع به ساخت ساز های گسترده در ابعاد بزرگ کرد و به دلیل اینکه مردم در رفاه کامل بودند و نیروی کار عملا تمایلی به کار نداشت کارگر خارجی نیز از کشور های خارجی به ایران جهت کار ورود میکردند.
به دلیل درامد سرشار فروش از نفت و نداشتن برنامه دولت وارد مشکل اقتصادی به نام بیماری هلندی میشود و باعث ایجاد تورم در کشور میشود.
سال ۱۳۵۶ آموزگار وزیر وقت آن دوره تصمیم به کنترل این شرایط میگیرد اما دیر بود! خزانه دولت به دلیل هزینه های زیاد دولت کاهش پیدا کرده بود و به تعبیر الان دخل و خرج یکی یا کمتر نبود!
بیش از ۵ سال از افزایش درامد نفتی گذشته بود و عملا به اقتصاد ضربه شدیدی خورده بود که باعث شده بود مردم ناراضی به صف انقلابیون بپیوندند.
در سال ۵۷ تورم به ۲۵ درصد رسیده بود و هزینه های خانوار ها افزایش پیدا کرده بود.
آموزگار در جلسه ۱۳۵۶ در رامسر ریاضت اقتصادی رو راه حل خروج دولت از بیماری هلندی دانست که دولت به این موجب باید هزینه هاش رو کاهش میداد و جلوی واردات رو میگرفت و سعی در هزینه کردن در زیر ساخت ها و حمایت از تولید ملی و کشاورزان و همچنین تعیین تکلیف نظام کاری میکرد.
این تصمیم خیلی دیر بود چون عملا مردم بیش از ۵ سال عادت به رفاه کرده بودند و حالا محدودیت داشتند و هزینه کرد زیاد بود.
روستایی ها به شهر ها آمده بودند، بیکاری افزایش پیدا کرده بود.
پروژه های عمرانی متوقف شده بودند.
اگر هویدا این سیاست رو سال ۱۳۵۳ یا ۱۳۵۲ زمانی که درامد نفتی افزایش پیدا کرده بود اعمال میکرد عملا جلوی انقلاب و سو استفاده چپ ها از مشکلات اقتصادی و تحریک جامعه رو میگرفت.
اگر سال ۱۳۵۲ و ۵۱ هویدا و شاهنشاه آریا مهر بخش بیشتری برای بازسازی و ساخت و ساز در روستاها و شهرستان ها تخصیص میدادند، قشر روستایی و شهرستان نشین به شهر بزرگ برای دسترسی به مدرنیته نمی امد.
البته این ایراد نیست، ایران بعد از گذر از قاجار و شروع مدرنیته توسط رضا شاه و بعد افزایش درامد نفتی عملا جان تازه گرفت ولی تصمیم دیر گرفته شد و اگر مردم تحمل سیاست انقباضی اعمال شده آموزگار را داشتند ایران از بیماری هلندی عبور میکرد.
اگر دولت آن وقت جای ریاضت اقتصادی، گدا پروری میکرد مثل الان که با لاتاری ماشین و باج های پولی و رانت ها مردم را راضی نگه میداشت ، سقوط نمیکرد اما شاهنشاه یک جمله داشت و اون این بود:
هر ایرانی یک شاه هست و هر ایرانی لیاقت بهترین سبک زندگی را دارد.
تورم ایران در ۱۳۵۰ از ۵ درصد به ۲۵ درصد در سال ۱۳۵۷ رسید در حالی که تورم الان که ۴۳ سال گذشته فروردین ۱۴۰۲ تورم نقطه ای ۶۸ درصد بوده!
فرق چیست؟ یکی ریاضت انتخاب کرد یکی باج دهی یا همان گدا پروری.

#نظر_شخصی #یاشار

این همه زر زدم که بگم
آمریکا با ایجاد سیاست انقباضی تورم ۹ درصدی رو به ۳ رسوند توی ۱ سال چون زود عمل کرد.
البته نوع تورم آمریکا با نوع تورم زمان شاهنشاه آریامهر زمین تا آسمون فرق داشت.

بیش از یک سال سیاست انقباضی!

کنترل تورم.
چیزی که خیلی از تحلیلگران پوشالی کلاب هوسی و اینستاگرامی نسبت به ازهم پاشیده شدن اقتصاد امریکا و نابودی و قدرت گرفتن چین میگفتند.
اما در واقعیت! زری بیش نزدند!