نیل دگراس تایسون; انتقال حیات بین سیارات چگونه امکان پذیر است؟

♨️ @S_Answers

کهکشان ها چگونه به وجود آمدند؟

ستاره‌شناسان درباره‌ی چگونگی شکل‌گیری کهکشان‌ها اطمینان ندارند. پس از بیگ‌بنگ فضا ترکیبی از دو عنصر هیدروژن و هلیوم بود. برخی ستاره‌شناسان معتقدند گرانش باعث جذب‌شدن گازها و غبارها به سمت یکدیگر شد و اولین ستاره‌ها به وجود آمدند؛ سپس این ستاره‌ها مجموعه‌هایی به نام کهکشان‌ها را تشکیل دادند. گروهی دیگر هم تصور می‌کنند جرم کهکشان‌ها قبل از شکل‌گیری ستاره‌های داخل آن‌ها گرد هم آمدند. تقریبا تمام کهکشان‌های بزرگ حاوی سیاهچاله‌هایی کلان‌جرم در مرکز خود هستند.

♨️ @S_Answers

🎥 کلیپ دوبله
🎥 مستند کهکشان بیگانه

فرضیه بلوک های حیات از فضا

آیا بلوک های سازنده #حیات روی زمین توسط شهاب سنگ‌ها و برخورد های دوران اولیه زمین، به زمین آمده اند؟ شواهد بسیاری اینگونه نشان میدهند اما چگونه و از کجا آمده اند؟ دوبله

♨️ @S_Answers

🎥 مستند حیات دوبله

🎥زندگی چگونه آغاز شد؟ ابیوژِنِسیس (منشأ حیات از مادۀ غیر زنده):توسط پروفسور آروین اَش

🎥مستند کیهان ادیسه فضا زمان این قسمت حیات

🎥مستند کیهان (جهان های ممکن) این قسمت حیات

🎥 مستند «نابغه» : همراه با استیون هاوکینگ: محتوا : « منشا حیات»

🥇 حالت چهارم‌ ماده : پلاسما چیست


#پلاسما حالتی از ماده است که اغلب به عنوان زیرمجموعه ای از گازها در نظر گرفته می شود، اما این دو حالت رفتار بسیار متفاوتی از هم دارند...

مطالعه مطلب 👉

♨️ @S_Answers


اعتبار:🥇
گردآوری و ترجمه: سام آریامنش

#سوال_شما

آیا چیزی در فضا کشف کرده ایم که اکنون در زندگی روزمره از آن استفاده می کنیم؟

از روزهای اولیه تمدن بشری، نجوم بر فرهنگ و فناوری و فلسفه تأثیر گذاشته است.

علم نابی مانند نجوم به ندرت مستقیماً به زندگی روزمره ما کمک می کند؛ اگرچه به تجربه علمی، فلسفی و فرهنگی ما از کیهان می افزاید.

فرآیندها و پدیده ها و اتفاقات کشف شده در فضا عموماً در سطحی هستند (مثلاً از نظر اندازه، زمان یا انرژی) که ارتباط چندانی با تجربه انسان ندارند.

با این حال، یک استثنای قابل توجه وجود دارد، تحقیق در مورد فرآیندهای هسته ای که در ستارگان رخ می دهد که به طور غیرمستقیم منجر به توسعه انرژی هسته ای (و سلاح) شده است.

از این بیشتر، می‌توانیم برخی فن‌آوری‌های رایج در زندگی روزمره را فهرست کنیم که در اصل و در ابتدا صورت ساده تر آنها برای استفاده در نجوم ساخته شده بوده اند اما در زندگی روزمره هم‌مورد استفاده قرار میگیرند؛ مانند دوربین‌های دیجیتال و اسکنرهای MRI یا به اکتشافاتی اشاره کنیم که واقعاً در فضا انجام شده‌اند مثلاً در ایستگاه فضایی بین‌المللی و منجر به نوآوری‌های مهمی شده‌اند از جمله داروسازی، کمک به درمان آلزایمر و پارکینسون!

ضمنا، هر بار که زمان را بررسی می کنید، درواقع از اکتشافات نجومی بشر استفاده می کنید.

ترجمه سام آریامنش/ sciencefocus

Dr Alastair Gunn

♨️ @S_answers

مقیاس کارداشف


چه چیزی ممکن است پیدا کنیم: مردان کوچک سبز یا میکروب ها؟ چگونه می توانیم آنها را پیدا کنیم: با امواج رادیویی یا مواد شیمیایی عجیب در جو سیاره؟ یا روشی که هنوز به فکر کسی نرسیده است؟

در طول دهه‌ها، دانشمندانی که امکان وجود حیات در فراسوی زمین را در نظر می‌گیرند، به این فکر کرده‌اند که چنین حیاتی چه شکلی خواهد داشت، انسان‌ها چگونه می‌توانند آن را از دور شناسایی کنند - و اینکه آیا ارتباط بین دو دنیا(دو حیات متفاوت) ممکن است یا خیر.

چنین پرسش هایی ما را به سیستم های طبقه بندی حیات فرارمینی سوق داده است. یکی از این سیستم‌ها مقیاس کارداشف نامیده می‌شود، به نام ستاره‌شناس شوروی که آن را در سال 1964 پیشنهاد کرد، که در آن تمدن‌های بیگانه را بر اساس انرژی‌ای که می‌توانند مهار کنند، ارزیابی و طبقه بندی می‌کند.

▪️ تمدن نوع l

تمدنی نزدیک به سطح فناورانه‌ای که در حال حاضر روی زمین وجود دارد، با مصرف انرژی:
4×10¹⁹ erg/sec
یا
4×10¹² watt

تمدن نوع I معمولاً به عنوان تمدنی تعریف می شود که می تواند تمام انرژی‌ای را که از ستاره مادر به سیاره اصلی خود می رسد مهار کند. برای زمین، این مقدار حدود:
≈ 2×10¹⁷ watt 
است، که تقریباً چهار مرتبه بزرگتر از مقدار فعلی است.
مقدار (فعلی) انرژی که ما در سال ۲۰۲۰ مهار کردیم:
≈2×10¹³ watt
با این وصف تمدن ما تقریبا ۰/۷۶ است.
روش های معمول برای نوع ۱ : همجوشی هسته ای، استفاده از پاد ماده، انرژی های تجدید پذیر.


▪️ تمدن نوع II

تمدنی که قادر است تمام انرژی تابش شده توسط ستاره خود را مهار کند(نه فقط آنی که به زمین‌میرسد بلکه همه را) - برای مثال، با تکمیل موفقیت‌آمیز یک کره دایسون یا مغز ماتریوشکا - با مصرف انرژی:
≈4×10²⁶ erg/sec
چنین تمدنی توانایی استفاده و هدایت کل انرژی خروجی از ستاره خود را دارد. درخشندگی چنین تمدن هایی برای ره‌گیری و یافتن برابر با درخشندگی خورشید است

روش های معمول استفاده از انرژی: کره دایسون، همان روش های نوع ۱ اما بر روی چند سیاره ، حرکت دادن ستاره ، پاد ماده

▪️ تمدن نوع III

تمدنی که توانایی کنترل و استفاده از انرژی‌‌ای در مقیاس کهکشان خود است، با مصرف انرژی:
≈4×10⁴⁴ erg/sec

درخشندگی چنین تمدن هایی به اندازه درخشندگی کهکشان راه شیری خواهد بود.

روش های معمول برای استفاده از انرژی: همان روش های نوع ۱ و ۲ اما در یک یا چند کهکشان، کنترل سیاهچاله مرکزی کهکشان، استفاده از انرژی سفید چاله(در صورت وجود)، استفاده مداوم از اختروش‌ها
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖


در زمان کنونی، بشریت هنوز به وضعیت تمدن نوع اول نرسیده است. میچیو کاکو، فیزیکدان و آینده پژوه پیشنهاد کرد که اگر انسان ها مصرف انرژی خود را به طور متوسط ​​3 درصد در هر سال افزایش دهند، ممکن است طی 100 تا 200 سال به وضعیت نوع I، در چند هزار سال به وضعیت نوع II و در عرض 100000 تا یک میلیون سال به وضعیت نوع III دست پیدا کنند.

سام آریامنش

♨️ @S_Answers

🥉

Total World, Annual Primary Energy Consumption.
رشد انرژی تمدن ما از ۱۹۶۵ تا ۲۰۱۵

نور مرئی چیست؟


نور مرئی شکلی از تابش الکترومغناطیسی (EM) است، مانند امواج رادیویی، تابش مادون قرمز، اشعه ماوراء بنفش، اشعه ایکس و امواج مایکروویو. به طور کلی، نور مرئی به عنوان طول موج هایی تعریف میشود که برای چشم انسان قابل مشاهده است ...

ادامه مطلب👉

♨️ @S_Answers

اعتبار: 🥇

مستند دوبله برای اطلاعات بیشتر در زمینه نور و طیف سنجی

نخستین انسان‌ها در استرالیا تخم پرندگان بی‌پرواز را می‌خوردند


محققان با بررسی تکه‌هایی از پوسته تخم‌های باستانی پرندگان بی‌پرواز متعلق به ۵۰ هزار سال پیش که ۴۰ سال قبل کشف شده است، تایید کرده‌اند که اولین استرالیایی‌ها تخم‌های غول پیکر پرندگان بی‌پرواز را می‌خورده‌اند که همین امر احتمالا منجر به انقراض آنها شده است.
قرن‌ها پیش، پرندگان بی‌پرواز غول پیکر نظیر "اردک‌های شیطانی" در زمین پرسه می‌زدند. همانطور که از نام آنها پیداست، آنها پرندگان بی‌پرواز غول پیکری با منقاری بزرگ بوده‌اند که ۲ متر قد و ۲۰۰ کیلوگرم وزن داشته‌اند.
آیا می‌توانید تصور کنید که در کنار این موجودات زندگی می‌کنید؟ اولین انسان‌های ساکن استرالیا این تصور را زندگی می‌کردند و با خانواده این پرندگان غول پیکر که اکنون منقرض شده‌اند، همزیستی داشته‌اند.
اما همه چیز در مورد آنها وحشتناک نبوده است، چرا که این پرندگان، تخم‌های بسیار زیادی می‌گذاشتند که به اندازه یک طالبی بوده و بیش از ۲۰ برابر وزن یک تخم مرغ متوسط وزن داشته است و از آن به عنوان یک منبع پروتئینی مهم استفاده می‌شده است.
در حال حاضر، حتی با وجود ناپدید شدن...

ادامه مطلب 👉

♨️ @S_Answers

Pnas
اعتبار:🥈

هر چیزی که اطراف‌تان وجود دارد را بردارید. فرض کنیم یک سیب از روی میز برداشتید. سیب از چه چیزی ساخته شده؟ خب برای پاسخگویی به این پرسش باید نگاه عمقی‌تری به آن بیندازید. اگر آن را تا جای ممکن بزرگنمایی کنید، دیر یا زود مولکول‌ها را مشاهده خواهید کرد. اما این پایان ماجرا نیست؛ اگر بیشتر آن را بزرگنمایی کنید، نهایتا اتم‌ها را نیز خواهید دید. اتم‌ها نیز پایان ماجرا نیستند زیرا اگر بیشتر زوم کنید، به الکترون‌ها و نوترون‌ها می‌رسید. هسته نیز خودش از پروتون و نوترون ساخته شده است.
اگر یکی از این ذرات را بردارید (مثلاً یک نوترون) و آن را بزرگنمایی کنید، به ذرات کوچکتری تحت عنوان کوارک‌ها می‌رسید. اینجاست که ایدۀ جنجالی “نظریه ریسمان” وارد می‌شود؛ یعنی چیز دیگری درون این ذرات کوچک وجود دارد. بر اساس این ایده، هیچ چیزی درون کوارک‌ها وجود ندارد، اما نظریه ریسمان می‌گوید که یک رشته کوچک ریسمان‌مانند از انرژی درون آن خواهید یافت که به سیم‌های ویولن شباهت دارند. وقتی سیم یا ریسمان را بردارید، شروع به ارتعاش کرده و نوت موسیقی کوچکی ایجاد می‌کند. با این حال، ریسمان‌های ریز در نظریه ریسمان به تولید نوت موسیقی نمی‌پردازند. در عوض، زمانی که ارتعاش می‌کنند، ذرات را پدید می‌آورند. هر ارتعاش به مثابه ذرات مختلف است.
بنابراین، کوارک همان ریسمانی است که در الگویی خاص ارتعاش می‌کند؛ الکترون نیز بعنوان ِ ریسمانی در نظر گرفته شده که در الگویی متفاوت ارتعاش می‌کند. پس اگر همۀ این ذرات را کنار هم قرار دهید، می‌بینید که سیب چیزی به جز چند ارتعاش در ریسمان نیست. اگر نظریه ریسمان درست باشد (هنوز شواهد تجربی ندارد)، به این نتیجه می‌رسیم همه چیز در جهان چیزی به جز سمفونیِ کیهانی از ریسمان نیست که مشغول رقص و ارتعاش‌اند.
ترجمه منصور نقی لو

♨️ @S_Answers

🎥کلیپ کوتاه 🎥کلیپ کوتاه 🎥کلیپ کوتاه 📚کتاب

دانشمندان چگونه ترکیبات شیمیایی سیارات و ستارگان را تعیین می کنند؟

از کجا میدانیم ستارگان و سیارات دور دست از چه ساخته شده اند؟

رایج ترین روشی که ستاره شناسان برای تعیین ترکیب ستارگان، سیارات و سایر اجرام استفاده می کنند، طیف سنجی است. امروزه در این فرآیند از ابزارهایی با توری استفاده می شود که نور یک جسم را بر اساس طول موج پخش می کند. این نور پراکنده طیف نامیده می شود. هر عنصر - و ترکیبی از عناصر - دارای اثر انگشت منحصر به فردی است که اخترشناسان می توانند آن را در طیف یک جسم خاص جستجو کنند. شناسایی این اثر انگشت به محققان اجازه می دهد تا تعیین کنند که آن اجرام از چه چیزی ساخته شده است.

این اثر انگشت اغلب به عنوان جذب نور ظاهر می شود. هر اتمی دارای الکترون است و این الکترون ها دوست دارند در تراز کم انرژی خود باقی بمانند. اما هنگامی که فوتون های حامل انرژی به الکترون برخورد می کنند، می توانند آن را به سطوح بالاتر انرژی برسانند. این جذب است و الکترون های هر عنصر نور را در طول موج های خاصی که مربوط به تفاوت بین سطوح انرژی در آن اتم است جذب می کنند. اما الکترون ها می خواهند به سطح اولیه خود بازگردند، بنابراین انرژی را برای مدت طولانی نگه نمی دارند. هنگامی که آنها انرژی ساطع می کنند، فوتون هایی با همان طول موج های نوری که در وهله اول جذب شده بودند آزاد می کنند. یک الکترون می تواند این نور را در هر جهتی آزاد کند، بنابراین بیشتر نور در جهاتی دور از خط دید ما منتشر می شود. در نهایت، یک خط تیره در طیف در آن طول موج خاص ظاهر می شود.
از آنجایی که طول موج هایی که در آن خطوط جذب رخ می دهد برای هر عنصر منحصر به فرد است، ستاره شناسان می توانند موقعیت خطوط را اندازه گیری کنند تا تعیین کنند کدام عناصر در یک هدف وجود دارند. مقدار نوری که جذب می شود نیز می تواند اطلاعاتی در مورد میزان وجود هر عنصر ارائه دهد.
هر چه یک شیء دارای عناصر بیشتری باشد، طیف آن پیچیده تر می شود. عوامل دیگر، مانند حرکت، می توانند بر موقعیت خطوط طیفی تأثیر بگذارند، البته نه فاصله بین خطوط از یک عنصر معین. خوشبختانه، مدل‌سازی رایانه‌ای به محققان اجازه می‌دهد تا عناصر و ترکیبات مختلف را حتی در یک طیف شلوغ از هم جدا کنند و خطوطی را که به‌دلیل حرکت جابجا شده‌اند، شناسایی کنند.


➕ منبع ➕ مستند مرتبط دوبله

♨️ @S_Answers

زیرنویس عکس: هر عنصر نور را در طول موج های خاص منحصر به آن اتم جذب می کند. وقتی ستاره شناسان به طیف یک شی نگاه می کنند، می توانند ترکیب آن را بر اساس این طول موج ها تعیین کنند.

چه وقت درختان جهان را اشغال کردند؟
فرگشت درختان
سیزدهم مه 2021

#فرگشت #تکامل #درختان

ترجمه و زیرنویس از نادیه افشاری
بیست و دوم شهریور 1401

ویدئوی این پست : رزولوشن 360

♨️ @S_Answers

👁‍🗨 گروه علمی افق رویداد جهت بحث و تبادل اطلاعات

عکس را باز ‌کنید.

از علاقه مندان به دانش تجربی و فلسفه علم دعوت می شود تا به گروه علمی افق رویداد بپیوندند.

همچنین برای بحث در زمینه قیام‌ مردمی نیز ما یک تاپیک‌ مجزا اختصاص داده ایم (در تصویر)

لینک عضویت↙️


https://t.iss.one/+zWm3SVRLmS5hODQ0

🦾 سایبورگ ها و انسان های بازمانده؛ اگر گونه ما یک میلیون سال زنده بماند، دنیا چگونه خواهد بود



بیشتر گونه ها گذرا هستند. آنها منقرض می شوند، به گونه های جدید منشعب می شوند یا در طول زمان به دلیل جهش های تصادفی و تغییرات محیطی، تغییر می کنند. می توان انتظار داشت که یک گونه پستاندار معمولی برای یک میلیون سال وجود داشته باشد.
انسان مدرن، هومو ساپینس، تقریباً 300000 سال است که وجود داشته است. پس اگر به یک میلیون سال برسیم چه اتفاقی می افتد؟..

مطالعه مطلب

♨️ @S_Answers

نوشته: اندرس سندبرگ، پژوهشگر جیمز مارتین، موسسه آینده بشریت و مدرسه مارتین آکسفورد، دانشگاه آکسفورد

فیزیکدانان با استفاده از کامپیوتر کوانتومی یک کرم چاله ایجاد کردند و حتی اطلاعاتی از ان عبور دادند

این آزمایش بی‌سابقه این امکان را بررسی می‌کند که فضا-زمان به نحوی از اطلاعات کوانتومی بیرون می‌آید، حتی اگر تفسیر کار همچنان مورد مناقشه باشد.

محققان توانستند سیگنالی را از طریق کرم چاله باز ارسال کنند، اگرچه مشخص نیست که کرمچاله از چه نظر وجود دارد.

ظاهراً فیزیکدانان اولین کرم‌چاله را ایجاد کرده‌اند، نوعی تونل که با عبور به بعد اضافی از فضا از مکانی به مکان دیگر منتهی می‌شود، این پدیده در سال 1935 توسط آلبرت اینشتین و نیتان روزن نظریه‌پردازی شد و در حد تئوری(نه تجربی) باقی ماند.

این کرم چاله مانند یک هولوگرام از بیت‌های کوانتومی اطلاعات یا «کیوبیت‌ها» که در مدارهای ابررسانای کوچک ذخیره شده‌اند پدید آمد. آنها امروز در مجله Nature گزارش دادند که با دستکاری کیوبیت ها، فیزیکدانان اطلاعاتی را از طریق کرم چاله ارسال کردند.

این تیم به رهبری ماریا اسپیروپولو از موسسه فناوری کالیفرنیا، با استفاده از رایانه کوانتومی Google، دستگاهی به نام Sycamore در Google Quantum AI در سانتا باربارا، کالیفرنیا، "پروتکل دوربری کرم‌چاله" را پیاده‌سازی کردند.  همانطور که اسپیروپولو توصیف کرد، با اولین "آزمایش گرانش کوانتومی روی یک تراشه" در نوع خود، او و تیمش گروهی از فیزیکدانان رقیب را شکست دادند که قصد انجام دوربری کرم‌چاله با رایانه‌های کوانتومی IBM و Quantinum را دارند.

وقتی اسپیروپولو امضای کلیدی را دید که نشان می‌دهد کیوبیت‌ها در حال عبور از کرم‌چاله هستند، گفت: "من  جا خوردم."

این آزمایش را می توان به عنوان مدرکی برای اصل هولوگرافیک، یک فرضیه جامع در مورد چگونگی تطبیق دو ستون فیزیک بنیادی، مکانیک کوانتومی و نسبیت عام، در نظر گرفت.  فیزیکدانان از دهه 1930 تلاش کرده‌اند تا این نظریه‌های از هم گسیخته را با هم تطبیق دهند - یکی، کتاب قوانینی برای اتم‌ها و ذرات زیر اتمی، دیگری، توصیف انیشتین در مورد اینکه چگونه ماده و انرژی بافت فضا-زمان را منحرف می‌کنند و گرانش را ایجاد می‌کنند.  اصل هولوگرافیک، که از دهه 1990 رواج یافته است، معادل یا «دوگانگی» ریاضی را بین این دو چارچوب مطرح می کند. این تئوری، فابریک فضا-زمانِ خمیده توصیف شده توسط نسبیت عام در واقع یک سیستم کوانتومی از ذرات پنهان است و فضا-زمان و گرانش از اثرات کوانتومی بیرون می‌آیند، همان‌طور که هولوگرام سه‌بعدی از یک الگوی دو بعدی بیرون می‌آید.

در واقع، آزمایش جدید تأیید می‌کند که اثرات کوانتومی، از نوعی که می‌توانیم در رایانه‌های کوانتومی کنترل کنیم، می‌تواند منجر به پدیده‌ای شود که انتظار داریم در نسبیت ببینیم :یک کرم‌چاله.

نظرات در مورد پیامدهای اساسی نتیجه متفاوت خواهد بود. نکته مهم این است که کرم چاله هولوگرافیک در این آزمایش از نوع متفاوتی از فضا-زمان با فضا-زمان جهان خودمان تشکیل شده است. اینکه آیا این آزمایش این فرضیه را که فضا-زمانی که ما در آن زندگی می‌کنیم نیز هولوگرافیک است و با بیت‌های کوانتومی الگوبرداری شده است را تقویت می‌کند یا خیر، قابل بحث است.

جافریس گفت: من فکر می‌کنم این درست است که گرانش در جهان ما از برخی بیت‌های کوانتومی پدید می‌آید، به همان شکلی که این کرم‌چاله‌ی تک‌بعدی نوزاد از تراشه سیکامور پدیدار می‌شوند. "البته ما این را به طور قطع نمی دانیم. ما سعی می کنیم آن را درک کنیم.



♨️ @S_Answers

اعتبار : 🥉
مقاله تحلیلی
مقاله اصلی نیچر

این آزمایش بعد از ۳ ماه مورد چالش و بازخواست قرار گرفت

سگ ها زودتر از آنچه که فکر‌ میکردیم با انسان همراه شدند، این یکی ۱۷ هزار سال

تحلیل و نتایج آزمایش روی یک استخوان باستانی به دانشمندان کمک می کند تا جدول زمانی رابطه بشریت با بهترین دوستش را اصلاح کنند - همراهان سگی که برای هزاران سال زندگی ما را درخشان کرده اند.

چند هزاره؟  خوب، هیچ کس با اطمینان نمی داند.  اما تعیین دقیق کربن کمک می کند.

حال آزمایش روی یک استخوان که ۱۹۸۵ کشف شد نشان داده قدمت این استخوان بازوی سگ از غار ارالا در کشور باسک اسپانیا بین 17410 تا 17096 سال پیش است.  و چندین خط تجزیه و تحلیل تأیید می کند که این از یک گرگ نیست، بلکه یک سگ است: Canis familiaris.  این بدان معنی است که این استخوان بازو قدیمی و ترک خورده نشان دهنده قدیمی ترین استخوان سگ تا به امروز است.

این یک داده باورنکردنی برای زمینه سازی اهلی کردن سگ است و بحث های جدیدی را در مورد جدول زمانی و ماهیت بقایای "گرگ های سگ مانند" باز می کند که تصور می شود مرحله میانی بین گرگ و سگ است.

اینکه سگ ها چه زمانی و چگونه از اجداد گرگ خود (Canis lupus) جدا شدند و چه زمانی اهلی شدند، موضوع بحث هایی است.

اگرچه برخی معتقدند که این دو گونه بیش از 100000 سال پیش شروع به واگرایی کردند، اما به طور کلی پذیرفته شده است که اهلی کردن سگ بین 40000 تا 20000 سال پیش آغاز شده است.  و حتی ممکن است که این روند با خود اهلی کردن گرگ ها آغاز شود، زیرا آنها به سکونتگاه های انسانی وابسته شدند.


🥈 Journal of Archaeological Science: Reports

♨️ @S_Answers

کلیپ کوتاه دوبله در مورد تکامل سگ ها

انتشار یک ویدئوی مفهومی عجیب از چگونگی بارداری در آینده



یک ویدئوی مفهومی که توسط یک مرکز زایمان منتشر شده است، ایده بارداری در آینده را نشان می‌دهد که با کمک رحم مصنوعی انجام می‌شود.

مطالعه مطلب

♨️ @S_Answers

همجوشی هسته‌ای چیست؟

همجوشی هسته ای، فیزیک دو یا چند هسته اتمی را برای ایجاد عناصر بزرگتر توصیف می کند، همان فرایندی که در خورشید اتفاق می افتد.

چنین ادغام اتمی می تواند مقادیر زیادی انرژی آزاد کند. اگر بتوانیم از این انتشار انرژی استفاده کنیم ، بشر به طور بالقوه می تواند به منبع فراوان و پایان ناپذیری از نیرویی پایدار دسترسی پیدا کند.

در حال حاضر چنین دستاوردی هنوز بدست نیامده است، اما محققان در سراسر جهان دائماً در حال پیشرفت هایی در این زمینه هستند که به تدریج ما را به این هدف نزدیک می کند.

همجوشی هسته ای چگونه کار می کند؟

اتمها با جمع شدن پروتونها به گروههای بزرگتر و بزرگتر که توسط نیروی هسته ای قوی به هم متصل شده اند، رشد می کنند. این جاذبه ناشی از فعل و انفعالات بین ذرات سه گانه تشکیل دهنده آنهاست، که کوارک نامیده می شود.

به لطف نیروی جاذبه کولنی (نیروی جاذبه یا دافعه بین ذرات به دلیل بار الکتریکی آنها)، پروتون ها تمایل دارند فاصله مناسبی از یکدیگر را حفظ کنند (بسیار دورتر از آنکه نیروی هسته ای بتواند بر روی آنها موثر باشد)

از طرفی نوترونها هیچ گونه باری ندارند بنابراین دفع نمی شوند و می توانند به سادگی در نزدیکی دیگر ذرات هسته ای بمانند. به دلیل تفاوت های اندک در خاصیتی به نام اسپین، نوترون ها و پروتون ها که به هم نزدیک شده اند می توانند به هم چسبیده و یک هسته اتمی ساده را تشکیل دهند.

از نظر تئوری، یک پروتون که با نوترون جفت شده است می تواند به جفت پروتون و نوترون دیگری متصل شود و نوترون ها به عنوان واسطه عمل می کنند. اما نزدیک شدن چند پروتون به اندازه ای که بتوانند نیروی قوی را تحت کنترل خود درآورند، کار آسانی نیست. حتی ادغام نسبتاً ساده بین دو اتم دوتریوم (هیدروژن متشکل از پروتون و نوترون) برای ایجاد اتم هلیوم -3 مستلزم نوعی فشار است که در هسته اجرامی مانند خورشید وجود دارد.

برای ظهور عناصر بزرگتر مانند کربن، این کوره های تحت فشار باید دمای حداقل ۱۰۰ میلیون درجه کلوین را حفظ کنند، یعنی شش برابر گرمتر از هسته خورشید.

ادغام هسته ها به عناصر حتی سنگین تر، در مقیاس طلا و اورانیوم، به درجه ای از نیروی کیهانی نیاز دارد: مثل انواع نیروهایی که در تصادم ستارگان نوترونی یا در ابرنواخترهای خاص یافت می شوند.

چگونه همجوشی هسته ای انرژی تولید می کند؟

قدرت تولید انرژی در همجوشی هسته ای، به تفاوت در میزان انرژی مورد نیاز برای نگه داشتن ذرات هسته ای بستگی دارد.

اگر یک ذره آلفا (یک جفت پروتون و یک جفت نوترون به هم چسبیده) را وزن کنید، جرم 4.00153 واحد به دست می آید.
هر اتم را به صورت جداگانه وزن کنید و مجموع آن 4.03188 واحد خواهد بود.

با معادله انرژی = جرم × مربع سرعت نور (E = mc2)، تفاوت جرم نیز تفاوت در انرژی است. مجموعه ذرات به هم پیوسته دارای انرژی کمتری نسبت به زمانی است که از هم جدا هستند. بنابراین هنگامی که آنها ادغام می شوند، انرژی مازاد آنها آزاد می شود.

در خورشید، این انرژی به آرامی از عمق به سطح راه پیدا می کند و امواج به شکل تابش الکترومغناطیسی یا نور خورشید ساطع می شود.

فیزیکدانان و مهندسان در حال توسعه و ساخت دستگاه های مختلفی هستند که می تواند در جذب و استفاده از انرژی آزاد شده از همجوشی هسته ای کمک کند. وقتی موفق به تکمیل آنها شدند، مطمئناً در موردش خواهید شنید.


📝 ترجمه ساینا بصیری
🔗 Sciencealert

💥 @S_answers

#همجوشی_هسته‌ای