بهمن تموم شد، ولی زمان توی دی‌ماه متوقف شده.

لیلی بازرگان خطاب به شاهین نجفی:

سفارت آلمان از شهرونداش خواست فوراً ایران رو ترک کنن.

ما همگی نفرین شدیم وگرنه این همه عذاب عادی نیست.

بعد از شما در تاریکی بی‌پایانی گم شدیم.

اصلاً یادم نمیاد قبلاً چجوری زندگی می‌کردم.

بخواب، شاید فردا روز بهتری بود.

روزات چطوری می‌گذره؟

این روزا تقریباً سه ثانیه بعد از انجام هر کاری، پشیمون می‌شم.

‏"خواهیم دید چه خواهد شد"

انگار یه کوه روی دوشمه و هر روز دارم جابه‌جاش می‌کنم.

‏ما پلن B نداریم عزیزم، کاملاً بی پلنیم.

هنوز فرصت نکردم زندگی کنم، تا الان فقط دوام آوردم.