خودشون می‌خوان مذاکره کنن، بعضی‌ها حتی میگن التماس می‌کنن، مذاکرات شروع می‌شه، جلسه بعدی هم قراره به‌زودی باشه، بعد علناً و با افتخار میگن که هیچ مذاکره‌ای در کار نیست، هیچ صحبتی نمیشه و فقط با «عمان» کار دارن!

بعدش هم همون چرت‌وپرت همیشگی‌شون رو تحویل می‌دن که می‌گن تنگه هرمز رو با قدرت خودمون اداره می‌کنیم، در حالی که از قبل کاملاً تحت کنترل نیروی دریایی آمریکاست و همون «محاصره» یا همون‌طور که بعضی‌ها می‌گن «دیوار فولادی ایالات متحده»!

هیچی به ایران نمی‌رسه مگر اینکه ما بخوایم، و هیچی هم نخواهد رسید مگر اینکه یه توافقی بشه یا اینکه کامل تسلیم بشن.

فرقی نمی‌کنه ایران بخواد قبول کنه یا نه، واقعیت اینه که ما داریم درباره‌ی راه‌حل مشکلی حرف می‌زنیم که خودشون دهه‌هاست ایجاد کردن، خیلی ساده‌ست:
ایران هیچ‌وقت سلاح هسته‌ای نخواهد داشت!

خاورمیانه دیگه اون خاورمیانه‌ی قدیم نیست، ایران هم تاحدودی هنوز قویه و ما دیدیم که تو درگیری‌های خلیج فارس چطور میجنگه.

ولی بنظرت چرا اونا تو یک ماه گذشته به ما حمله نکردن؟ چون میدونن که ما قوی‌تر جوابشونو میدیم.

الان یه محور شیعه‌ی تندرو هست و یه محور تندروی سُنی هم داره شکل میگیره، ولی ما با کشورهای مسلمانی متحد میشیم که اینارو قبول ندارن.

درحال حاضر اکثر ایرانی‌ها، به اسرائیل احترام میذارن.

مسعود پزشکیان تا حالا نزدیک به 28 بار یا استعفا داده یا تهدید به استعفا کرده!

قراره ذوالقدر رو از دبیرکلی شورای عالی امنیت ملی دربیاره و محسن رضایی رو جاش بذاره.

مجتبی به عراقچی هم گفته دیگه به هیچ عنوان حق دخالت تو مذاکرات رو نداری.

همه اینا همیشه تهدید به استعفا میکردن ولی از وقتی مجتبی خامنه‌ای تهدید کرده، دیگه فیتیله‌ها رو پایین کشیدن.