💠انجمن علمی ادیان و عرفان با همکاری انجمن علمی معماری و انجمن علمی فلسفه برگزار می‌کند.

آن کَس که بَدَم گفت، بدی سیرتِ اوست
وان کَس که مرا گفت نِکو، خود نیکوست
حالِ مُتکلم از کلامش پیداست
از کوزه همان بُرون تَراود که در اوست... 


🌹همایش بزرگداشت حکیم جامع‌العلوم شیخ بهایی

با حضور اساتید محترم:

دکتر سید محمدکاظم علوی
دکتر سلیمانی
دکتر آذین حسین زاده

⏱زمان : یکشنبه ۱۴۰۳/۰۲/۰۹ ساعت ۱۱:۳۰ الی ۱۳

📍مکان : تالار استاد علوی

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@SA_HSU
🆔@RAM_HSU
🆔https://t.iss.one/architecturehsu
🆔@hsu_Philosophy

شد دلم آسوده چون تیرم زدی،
ای سرت گردم چرا دیرم زدی.
از وقتی بلا و مصیبت به زندگی ام آمد ، فهمیدم من ارزش دارم. ولی گلایه دارم
که چرا من را زودتر گرفتار نکردی.

#شیخ_بهایی
#ذکر_شب
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

♻️💠انجمن علمی ادیان و عرفان با همکاری انجمن علمی فیزیک برگزار می‌کند.

سلسله نشست‌های بررسی و تحلیل فلسفه علم از دیدگاه فیزیک و متافیزیک (جلسه دوم)

سخنران : دکتر رسول حسین‌پور

⏱زمان : دوشنبه ۱۴۰۳/۰۲/۱۰ ساعت ۱۲ الی ۱۳

📍مکان : تالار اسرار دانشکده الهیات

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

دلی را نَرَمانَد


موسی در میقات از خدا می‌خواهد که خود را به او بنماید: رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ؛ پروردگارا، خود را به من بنماى تا بر تو بنگرم. پاسخ می‌شنود: لَنْ تَرَانِي؛ مرا نخواهی دید.(سوره اعراف، آیه ۱۴۳)
حکایت شوق است و حرمان. تمنای دیدار است و ناممکن. این ماجرا برای مولانا منبع الهامات و توجهاتی است. می‌گوید اگر چه یار در آغاز «لن» می‌گوید و دست رد می‌زند، اما تو درد تمنا را از کف مده:

چون موسیِ رُخ‌زردش توبه مکن از دردش
تا یارْ نَعَم گوید، گر گفتنِ «لَن» دارد
(غزل ۵۱۱)

می‌گوید خواستهٔ موسی ناشی از شوق و امید بود. از بس که احسان و لطف دیده بود، چنین آرزویی پرورد. می‌خواست از شنیدن به دیدن برسد. شنیدن بود که او را مشتاق دیدن کرد:

ز بس احسان که فرمودی، چنانم آرزو آمد
که موسی چون سخن بشنود، درمی‌خواست دیداری
(غزل ۲۴۴۲)

می‌گوید ظاهر آن «لن ترانی/نخواهی دید» نومیدت نکند. تو چو موسی طالب دیدار باش و من ایمان دارم که خدا بی‌نصیبت نمی‌گذارد:

به فلک برآ چو عیسی، اَرِنی بگو چو موسی
که خدا تو را نگوید که: «خموش، لَنْ تَرانی»
(غزل ۲۶۴۴)

و گرچه در ظاهر می‌شنوی که «لن ترانی/ مرا نخواهی دید» اما بر لطف او اعتماد کن. بر لطف او اعتماد کن و خواهان دیدار باش:

اعتمادی دارد او بر حُسن دوست
گر سماعِ «لن تَرانی» می‌کند
(غزلِ ۷۲۷)

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

انسان خوب، کسی نیست
جز آموزگاری برای انسان بد.
و انسان بد، کسی نیست
جز چالشی برای انسان خوب.

اگر این را درک نکنید یقینا راه را گم ‌می‌کنید اگر چه بسیار باهوش باشید؛ این راز بزرگ است.

#لائوتزو
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

نقل است که زمستانی بود در بازار نیشابور می رفت. غلامی دید با پیراهن تنها که از سرما می‌لرزید.
گفت: چرا با خواجه نگویی که از برای تو جبّه ای سازد؟
گفت: چه گویم؟ او خود می‌داند و می‌بیند.

عبدالله را وقت خوش شد. نعره ای بزد و بیهوش بیفتاد.
پس گفت: طریقت از این غلام آموزید.

#تذکره_الاولیاء
#ذکر_شیخ_عبدلله_مبارک
#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU

هو
دل ار بدست نیاری درون کس مخراش
که خلق مظهر حقند و نقشی از نقاش
تکبر از سرخود دورکن بخویش  مناز
که بندگان خدا ممکنند  در  اوباش

حضرت ظفرعلیشاه مراغه ای

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان
#ذکر_شب

🆔@RAM_HSU

هو
بعضی گویند تصوف، مشتق از صوف است و این سخن معروف. بعضی دیگر برآنند که اهل صفّه را، صوفی خواندند و این اسم باقی ماند. بعضی دیگر گفته‌اند تصوف، اشتقاقش از صَفّ است؛ یعنی ایشان از اهل صف اَوّلند، در قلوب خود با خدا، یا در صدق و صفا، یا در ایمان و تقوی، یا در زهد از دنیا و بعضی دیگر صوفی را مشتق از صفا دانند و اهل تصفیه را صوفی خوانند. و فقیر (=صفی) برآنم که صوفی، مأخوذ از صَفی است و اسرار وجود آدم در صوفیِ ثابت قدمِ صافی دم، مُختَفی و سلسله تصوف، بِلا تعطیل و توقف، به آدمِ صفی ع متصل شود. حق‌تعالی، آدم را بلطیفه‌یِ تصوف، ملقب به صفی الله نمود و ملائکه را بدون تکلف امر بسجده‌یِ او فرمود. ارواح و عقول مجرده که از آلایش طبیعت، مُصّفی بودند، بجذب جنسیت سجده نمودند و اجسام مُقَّیده‌یِ کثیفه از سِنخِ صفوت نبودند، در کدورت أنانیت و ظلمتِ نفسِ دیو سیرت، ماندند و از سجده‌یِ آدمِ معنوی که در هر دور، مکمل خلق و خلیفه‌یِ حق است، اِبا نموده و باستکبار افزودند...

• عرفان الحق، مولانا صفیعلیشاه -میرزا حسن اصفهانی- قدس‌سره
° قالیچه‌یِ تصاویر بزرگان تصوف، دوره قاجار

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔@RAM_HSU