ناامید از در رحمت به کجا شاید رفت
یارب از هر چه خطا رفت هزار استغفار...

•سعدی 

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

تا به شب ای عارف شیرین نوا
آن مایی آن مایی آن ما

درخرام ای جان جان هر سماع
مه لقایی مه لقایی مه لقا

عمر را نبود وفا الا تو عمر
باوفایی باوفایی باوفا

بس غریبی بس غریبی بس غریب
از کجایی از کجایی از کجا

با که می‌باشی و همراز تو کیست
با خدایی با خدایی با خدا

ای گزیده نقش از نقاش خود
کی جدایی کی جدایی کی جدا

با همه بیگانه‌ای و با غمش
آشنایی آشنایی آشنایی آشنا

دل‌شکسته هین چرایی؟ برشکن
قلب‌ها و قلب‌ها و قلب‌ها

آخر ای جان اول هر چیز را
منتهایی منتهایی منتها


مولانا


#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

تو عسل، ما سِرکِه در دنیا و دین
 دفعِ  این  صفرا  بُوَد سِرکِنگَبین

در دنیا و دین، تو عسلی و ما سِرکه. یعنی تو در دین و دنیا، اخلاق نکو و پسندیده داری و ما برعکس تو، دچار سوء اخلاق هستیم. ما صفرای خود را تنها با سرکنگبین تو می توانیم دفع کنیم، یعنی سوء اخلاق ما با حُسنِ اخلاق تو تصحیح می شود.

سِرکه افزودیم ماقومِ زَحير
 تو عسل بفزا، کَرَم را وا مگیر

ما که دچار بیماریِ پیچش دل هستیم، بر سرکه می افزاییم، ولی تو عسل را زیاد کن. ما بیماردلان، سوء اخلاق را افزودیم، تو ای انسان کامل، حسن اخلاق را با ما زیاد کن و برما کرم آور.
زحیر:  پیجش در روده بزرگ. اسهال

این سِزید از ما، چنان آمد زما
ریگ اندر چشم چه افزاید؟ عَما

این چیزی است که از ما می سزد و لايق آن هستیم. خلاصه هر چه در درونمان بود آشکار شد. ریگ در چشم چه چیز را می افزاید؟ کوری و نابینایی را افزون می کند.

اشاره به ضرب المثل معروف: از کوزه همان برون تراود که در اوست. بنابر این از نفس بدکار، چیزی جز بدی و کژی سر نمیزند.

شرح مثنوی شریف
استاد کریم زمانی


#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

مسئله قضاوت در مَتّی

«داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. زیرا به همان‌گونه که بر دیگران داوری کنید، بر شما نیز داوری خواهد شد و با همان پیمانه که وزن کنید، برای شما وزن خواهد شد. چرا پَرِ کاه را در چشم برادرت می‌بینی، امّا از چوبی که در چشم خود داری غافلی؟ چگونه می‌توانی به برادرت بگویی، ”بگذار پَرِ کاه را از چشمت به در آورم،“ حال آنکه چوبی در چشم خود داری؟ ای ریاکار، نخست چوب را از چشم خود به در آر، آنگاه بهتر خواهی دید تا پَرِ کاه را از چشم برادرت بیرون کنی.
مَتّی 7:1 - 5

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

#سیدارته_گوتاما_بودا: آدم‌های موفق همیشه دو چیز بر لب دارند: لبخند و سکوت،لبخند حلال بسیارى از مشکلات است و سکوت روشى است براى دوری از مشکلاتِ بیشتر!

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

شيخ با مريدان به باغی رفتندی، تابلوهايی بديدندی:
قليان ممنوع،
سگ ممنوع،
موسيقی ممنوع،
رقص و شادی ممنوع،
بد حجابی ممنوع،
ديش ممنوع،
آب بازی ممنوع،
بادبادک بازی ممنوع،
دوچرخه سواری برای زنان ممنوع...؛

شيخ به مريدان بفرمودندی:
قدر بدانیدی و شکر گزار باشندی که حداقل "دزدى " را آزاد گذاشتندی...!!
‌

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

✨
حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

حافظ

#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

مستانه مستانه


گفت که دیوانه نهی لایق این خانه نهی

رفتم و دیوانه شدم سلسه بر کنده شدم


#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

طبقات هفتگانه ی آسمان

نزد ایرانیان باستان، آسمان نام ایزد نگهدارنده ی سپهر بوده است که وظیفه ی دشوار زندانی ساختن اهریمن را بر عهده داشت.

ایرانیان همچون بسیاری از فرهنگ های باستانی دیگر، آسمان را هفت طبقه میدانستند:
نخست ابر پایه، دوم سپهر اختران، سوم ستارگان آلوده نشده، چهارم بهشت که پایه ماه در آن است، پنجم گرودمان که خورشید بدان پایه ایستد، ششم جایگاه امشاسپندان و هفتم روشنی بیکران که سرای اورمزد است.


#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

مستند ادیان هند…


این مستند به سفارش استاد بزرگوار رشته جناب دکتر حسین خدابخشی است. دانشجویان محترم لطفا همگی این فیلم را مشاهده کنند.


با سپاس


#انجمن_علمی_ادیان_و_عرفان

🆔 @RAM_HSU

آفرینش زرتشتی؛
پارت سوم، یورش دوم اهریمن

اهریمن ابتدا بر آسمان تاخت و آن تاریکی و پلیدی که به همراه داشت را با آن درآمیخت. آسمان چنان از او ترسید که بره از گرگ...
سپس از آب گذشت و بر زمین درآمد؛ جهان هنگام نیمروز(۱) چنان تیره و تار گشت که مانند شب مینمود. او آب را آلوده و بدمزه میکند. سپس خرفستران(۲) زهراگین و گزنده همچون مار و اژدها و کژدم(۳) و چلباسه(۴) را بر زمین رها میسازد.
پلیدی و آلودگی آنها چنان سرتاسر جهان را فراگرفت که حتی سرسوزنی از آلودگی برکنار نماند.
گیاه را زهر داد و آن را در دم خشکاند، سپس به گاو و گیومرث روی آورد و آندو را به آز و نیاز و درد و گرسنگی و بیماری و هوس و کاهلی دچار کرد.
پیش از آمدن اهریمن به سوی گاو، هرمزد بدو منگ درمان بخش(۵) داد تا رنج مرگ را بر او آسان کند.
گاو نزار و بیمار شد و شیرش خشکید، آنگاه بر پهلوی راست افتاد و مرد.
اهریمن با خود اندیشید که همه آفریدگان هرمزد را از کار افکندم مگر گیومرث. آنگاه استویداد دیو(۶) را به همراه هزار دیو مرگ آفرین به سوی گیومرث فرستاد تا او را نابود سازند اما زروان(۷) چنان مقدر کرده بود که گیومرث تا سی سال پس از یورش اهریمن به زندگانی ادامه دهد و هرمزد او را به خواب فروبرد.
چون گیومرث از خواب برخاست جهان را غرق در تاریکی و مملو از پلیدی های خرفستران یافت و در زمانی که مقرر شده بود بر پهلوی چپش افتاد و جان داد.
اهریمن بر آتش تاخت و دود و تیرگی را با آن درآمیخت؛ سرتاسر آفرینش از آلودگی های اهریمن پوشیده شده بود.
به مدت نود شبانه روز موجودات مینوی و ایزدان هر یک با دیوان هماورد خود به مبارزه پرداختند تا اینکه آنان را به ستوه آوردند و شکست دادند.
حال اهریمن در پی آن بود که به جایگاه خود یعنی جهان تاریکی بازگردد اما مینوی آسمان که همچون جنگجویی جوشن به تن داشت، به همراه فروهرهای مقدس که چنان سواران دلاور، نیزه به دست صف کشیده بودند، او را از فرار از زندانی که با زور بدان وارد شده بود، بازداشتند تا شاهد این باشد که زندگی چگونه از نو آغاز خواهد شد.

یادداشت ها:
۱. ظهر
۲. به تمامی موجودات موذی و زیانبار، به خصوص خزندگان اطلاق میشود.
۳. عقرب
۴. سوسمار
۵. همان بنگ است.
۶. شکننده ی استخوان ها و ستاننده ی جان ها؛ دارای کمندی است که آن را بر گردن قربانی خود افکند.
۷. ایزد زمان

#آفرینش_زرتشتی

🆔 @RAM_HSU