نشریه +24
853 subscribers
31 photos
4 videos
11 files
85 links
🌱نشریه 24 (مثبتِ بیست و چهار) به کمک شما قصه‌های دنیای سلامت را روایت می‌کند.

📌برای اطلاع از اخرین چاپ های نشریه پیام های "پین شده" کانال رو بخونید.
(همه مطالب با هشتگ و دسته‌بندی مرتب شده‌اند)

📥 ادمین: @AdNplus24
Download Telegram
نشریه 4️⃣ 2⃣ : #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌"چگونه روایت‌ها تسکینمان می‌بخشند"

ما دائما در حال روایت کردن هستیم. روایت، بخشی جدایی ناپذیر از زندگی ماست. وقتی با دیگران صحبت میکنیم، خاطراتمان را تعریف میکنیم یا حتی به صدای درونی ذهن خود گوش میدهیم، در واقع در حال خلق و بیان داستانی از تجربیات، احساسات و افکارمان هستیم.
روایت نه تنها ابزاری برای برقراری ارتباط، بلکه وسیله ای برای معنا بخشیدن به زندگی است. از دل این داستانها، ما تلاش میکنیم تا تجربیات خود را درک کنیم، احساساتمان را به دیگران منتقل کنیم و جایگاه خود را در میان پیچیدگی های جهان پیدا کنیم.
هرگاه ارتباطی میان دو انسان شکل میگیرد، روایت ظهور می یابد و پلی میسازد که به آن دو کمک کند یکدیگر را عمیق‌تر و نزدیک‌تر ببینند. این پل، ابزاری قدرتمند برای درک و همدلی است.
در دنیای سلامت و بیماری نیز، روایت نقشی اساسی و تأثیرگذار ایفا میکند.زمانی که از شرح حال بیمار میپرسیم، آنچه در جواب میشنویم، روایت او از رنجی است که متحمل میشود. این روایت نه تنها علائم بیماری را بازگو میکند، بلکه پنجره‌هایی به دنیای درونی بیمار میگشاید و احساسات، دغدغه ها و ترسهای او را آشکار می‌سازد.....
شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ سوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.



همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
13
نشریه 4️⃣ 2⃣ : #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 " لبخند ناکامورا"

همیشه متعادل کردن جوانب مختلف در زمینه های متفاوت برام چالش برانگیز بوده. لئوناردو داوینچی هم موقع کشیدن مونالیزا احتمالا با این نوع چالش روبه رو بوده؛ اینکه تعادل رو در زوایا،خطوط، رنگ‌ها و نیروی قلم به نحوی رعایت کنه که بتونه اثرش رو خلق کنه.
نتیجه اما بیش از حد متعادل از آب دراومد؛ یه شاهکار فوق‌العاده پدید آورد که بعد از این همه سال هر کس که به پاریس سفر می کنه،《تابلوی مونالیزا ندیده!》ازش خارج نمی شه؛ مثلا همین اواخر بود که هیکارو ناکامور برای مسابقات سرعتی شطرنج جهان وارد فرانسه شد و با لبخند ساموراییش جلوی این اثر تاریخی عکس گرفت.
برام سؤاله اگه از سرنوشت تلخش، باخت مقابل علیرضا فیروزجا، خبر داشت، بازم اینجوری لبخند میزد یا نه...
شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ دوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.



همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
13
نشریه 4️⃣2️⃣➕️ : #مشاهیرودرمان


آتول گوانده (Atul Gawande) متولد ۱۹۶۵ در اوهایو آمریکا، جراح، نویسنده و پژوهشگر در حوزه سلامت عمومی است.

در کتاب‌هایی چون
Complications,
The Checklist Manifesto,
Being Mortal

او از تجربه‌ی خود به عنوان جراح استفاده می‌کند تا درباره‌ی محدودیت‌های پزشکی، خطاهای انسانی، و اهمیت گفتگو با بیماران در مورد مرگ و زندگی بنویسد.

گوانده، به‌ویژه در کتاب Being Mortal، بر کیفیت زندگی پیش از مرگ تمرکز می‌کند.
چطور می‌توان به بیماری که درمان‌پذیر نیست، همچنان کمک کرد؟

🔍 تأکید اصلی نگاه گوانده:
• پزشکی نباید صرفا برای زنده نگه‌داشتن بیمار بجنگد، بلکه برای کیفیت زندگی آگاهانه و معنا‌دار در پایان نیز تلاش کند.

• برخلاف تلقی رایج، بسیاری از بیماران نمی‌خواهند طول عمر بیشتر بلکه زندگی قابل تامل‌تر داشته باشند.

• گفتگو با بیمار درباره ترس‌ها، نگرانی‌ها و اهداف شخصی‌اش حتی قبل از مرحله نهایی بیماری، بسیار ضروری است. این گفتگو کمک می‌کند تصمیم‌گیری درمانی مطابق با اولویت‌های واقعی بیمار شکل بگیرد.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع



همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24
22👌2👏1
نشریه4️⃣ 2⃣ : #معرفی‌‌‌پادکست

📌The Nocturnists:

The Nocturnists is an award-winning medical storytelling program founded in 2016 by San Francisco internal medicine physician Emily Silverman. Our podcast features engaging conversations and powerful documentaries, and our Satellites program supports community-based live storytelling performances.


🖇پادکست The Nocturnists برنامه داستان‌گویی پزشکی است که این مجموعه با پادکست‌های جذاب، مستندهای تاثیرگذار و برگزاری رویدادهای زنده، به کارکنان حوزه سلامت فرصت می‌دهد تا تجربه‌ها و داستان‌های خود را با دیگران به اشتراک بگذارند.

🎙لینک پادکست در Spotify

🎙لینک پادکست در Castbox




همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
14
نشریه4️⃣ 2⃣ : #معرفی‌‌‌پادکست

📝درست یادم نمی‌آید از چه زمانی جزئیات برایم مهم شدند.
شاید از وقتی که ده سالم بود و بعد از مدرسه می‌رفتم کتابخانه‌ی نزدیک خانه‌مان و «دارِن شَن» می‌خواندم.
یا روزهایی که برای کنکور درس می‌خواندم و باید حواسم می‌بود که «بسیاری اوقات»، «بعضی اوقات» و «همیشه» با هم فرق دارند، وگرنه یک تست زیست‌شناسی را از دست می‌دادم.
شاید هم وقتی در دانشکده‌ی پزشکی، باید در درس آناتومی به خاطر می‌سپردم که پشت رگ قدامی سمت چپ راست‌روده چه اندامی قرار دارد و از کدام عصب عصب‌رسانی می‌شود.
کم‌کم چشم‌ها و ذهنم به ذره‌بین گذاشتن عادت کردند؛ به تلاش برای دیدن آنچه به‌راحتی می‌شد ندید. دیدن جملات و احساساتی که بیان نمیشد. مثل همراه بیماری که ساعت ۴ صبح هر پنج دقیقه یک‌بار برای همسرش مسکن می‌خواست، اما فقط یک همسر نگران بود که از دیدن درد عزیزش عذاب می‌کشید یا فرزندی که می‌خواست درمان سرطان پدرش را تا آخرین لحظه ادامه دهد، چون نمی‌خواست تجربه‌ی «از دست دادن» و «کوتاه آمدن» را لمس کند.
با ورود به بیمارستان فهمیدم دیدنِ آدم‌ها سخت‌تر از دیدنِ بیماری‌هاست. من که فکر می‌کردم تو دیدن خوبم، هنوز نمی‌تونستم همیشه درست ببینم یا جواب درستی بدم.
مدام با خودم می‌گفتم:
«باید بیشتر تلاش کنی. باید بهتر باشی.»
اما آیا واقعاً مشکلی وجود داشت؟

📌 چند روز پیش که داشتم پادکست The Nocturnists رو گوش می‌دادم، دوباره این سؤال در ذهنم پررنگ شد.

یک متخصص داخلی هندی-آمریکایی از تجربه‌ی همدلی با بیمارانش می‌گفت. جمله‌ای که باعث شد دوباره بهش فکر کنم این بود:
«منتورم یک‌بار به من گفت: هرچی سنم میره بالا، همدلیم با بیمارا بیشتر میشه. تجربه‌های زندگی باعث میشه بتونم از زاویه‌های تازه‌ای باهاشون ارتباط بگیرم و بهتر بفهممشون.»
⚡️ ناگهان همه‌چیز روشن‌تر شد. فهمیدم مشکل من نبودم. اصلاً مشکلی نبود.
این بخشی از جوان‌بودن است؛ بخشی از ظرف زندگی که هنوز پر نشده.
این بار The Nocturnists به من یادآوری کرد که پزشکان «خدایان شکست‌ناپذیر» نیستند؛ ما هم انسانیم، با همان ضعف‌ها، ترس‌ها و امیدها و همین انسان‌بودن، نقطه‌ی قوت ماست.🫱🏻‍🫲🏻

این پادکست با روایت‌های واقعی از پزشکان، پرستاران و اعضای تیم درمان، تقدس کاذب پزشکی را می‌شکند و یادآوری می‌کند که وقتی کادر درمان را انسان‌هایی می‌بینیم با همه‌ی قوت‌ها و ضعف‌هایشان، محیطی انسانی‌تر شکل می‌گیرد؛ جایی که می‌توان با اشتیاق و ارتباط واقعی خدمت کرد.


✍🏻:ریحانه دشتیانه



همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
14🕊1
نشریه 4️⃣ 2⃣ : #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 "هیچ اتفاقی، اتفاقی نیست"

یه همکلاسی داشتیم دوره اینترنی میگفت ما که کار خاصی تو بیمارستان نمیکنیم، شاید رسالت ما اینه که آدرس بخش‌ها رو به مردم پرسشگر هر روزه نشون بدیم...
حرفش تو ذهنم مونده
و از اون موقع هر وقت کسی رو میبینم که راهش رو گم کرده کمکش میکنم.
چون همون دیدگاه رو دارم که شاید رسالت ما همون آدرس نشون دادنه هست!....
شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ سوم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت هستیم‌‌.

هر چیزی که بتونه فهم و همدلی بین کادر درمان، بیماران و جامعه رو گسترش بده، جایی توی نشریه داره:
🔹 روایت شخصی از تجربه‌ی درمان (چه به عنوان بیمار، چه کادر درمان)
🔹 معرفی و نقد کتاب یا فیلم مرتبط
🔹 ترجمه روایت‌ها یا مقالات معتبر
🔹 معرفی افراد الهام‌بخش در حوزه‌ی پزشکی انسانی
🔹 شعر، نثر، داستان کوتاه و هر فرمی که صدای روایت شما باشه
🔻روایت های شما میتونه بصورت شناس یا ناشناس در شماره بعدی نشریه چاپ بشه.

📄روایت‌های خود را به آیدی @AdNplus24 ارسال بفرمایید.


🖇لطفا قبل از ارسالِ روایت، فایل راهنمای نویسندگان نشریه را مطالعه کنید.



همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
12
نشریه4️⃣ 2⃣ : #مشاهیرودرمان

پزشکی، همسر قانونی من، و ادبیات، معشوقه‌ی من است.

اولین مواجه‌ی من با خالق این جمله، حدود ده سال پیش بود، زمانی که یکی از آثار او، دوئل را خواندم. هرچند بیشتر به خاطر داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌هایش شناخته می‌شود، کمتر کسی می‌داند که آنتون چخوف (۱۹۰۴-۱۸۶۰) در پزشکی تحصیل کرده بود.

در یکی از شماره‌های مجله ''پژوهش ادبیات معاصر جهان'' دانشگاه تهران، ارتباط پزشکی و نویسندگی چخوف به زیبایی بررسی شده است. از این به بعد غالب سخنان من نیز با استناد به این مجله می‌باشد.


طیف گسترده‌ای از شخصیت‌ها، از اقشار مختلف توسط چخوف خلق شده‌اند، اما مهترین این افراد، پزشکان هستند. بدون شک، طبابت و تحصیل در دانشکده پزشکی نقش مهمی در افکار، عقاید و ویژگی‌های هنری چخوف داشته است.

در آثار او، هم پزشکان روشنفکر و فداکار دیده میشود که مردم به آنها اعتماد دارند و از احساسات خود با آنها سخن می‌گویند، و هم پزشکانی که تنها به دنبال ثروت‌اند.
برای مثال در داستان ''روشنایی‌ها''، یکی از شخصیت‌ها حس می‌کند دکتر او را درک می‌کند ولی از دانشجو میخواهد که مزاحم بیان احساساتش نشود:
آنانیف با افسوس دست‌هایش را تکان داد و گفت: شوخی بس است. بگذار حرفهایم تمام شود. خواهش میکنم که مزاحم نشو. من برای دکتر حرف میزنم، نه شما...
به عنوان دانشجوی پزشکی، کاملا وضعیت دانشجوی داستان را درک میکنم D:

چخوف تحت تأثیر استاد پزشکی برجسته‌اش، زاخارین، آموخت که درمان و حتی فهم مسائل انسانی را نمی‌توان با الگوهای یکسان و خشک پیش برد. هر بیمار و هر موقعیت زندگی، شرایط خاص خود را دارد و باید جداگانه دیده و درک شود.

با وجود ابتلا به سل، آنتون چخوف نوشتن را رها نکرد و تا جایی که توان داشت به درمان رایگان بیماران ادامه داد. او کسی بود که نشان داد پزشکی و ادبیات، می‌توانند مسیرهای مکملی برای فهم عمیق‌تر انسان، زندگی و رنج‌هایش باشند.

✍🏻: محسن منصوری

📎 منبع: کریمی، جان‌اله. (۱۳۸۶). بررسی ویژگی‌های قهرمانان آثار آنتون چخوف و نقش طبابت و علوم پزشکی در شکل‌گیری افکار و دیدگاه‌های وی. پژوهش ادبیات معاصر جهان، دوره ۱۲، شماره ۳۹.


همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24
16👍1
نشریه +24- چاب تابستان 1404.pdf
9.2 MB
📌 نشریه 4️⃣2️⃣➕️ : #چاپ‌جدید‌

《چهارمین چاپ نشریه ۲۴+ منتشر شد😍

👸🏻"شهرزاد شروع کرد به قصه گفتن؛ شب اول، شب دوم، شب سوم... و آن را تا هزار و یک شب ادامه داد. او با این کار به پادشاه فرصت داده بود که او را آرام آرام بشناسد..."
📖 قصه‌ها و روایت‌ها بستر امنی را فراهم می‌کنند که انسان بتواند وارد دنیای خیال بشود و به دور از قضاوت‌ها و نگرانی‌ها، اول از نگاه نویسنده و بعد از نگاه خودش به داستان بیاندیشد.
🌱 شناخت خود را عمیق‌تر میکند و حالا می‌تواند با درک بالاتری با دنیای اطراف خود ارتباط بگیرد.

📰 چاپ تابستان نشریه ۲۴+ پر از این روایت‌ها، نگاه های تازه و ماجراهایی هست که نمی‌تونید ازش بگذرید!☀️

📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت و نظراتتون در کامنت ها هستیم‌‌😍.


همراهمان باشید؛🍃
کانال تلگرام:
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
19🔥2👍1
نشریه +24 pinned «📍نشریه +24 🔶🔹🔸پست معرفی هشتگ ها🔸🔹🔶 🔺#پزشکی‌روایی‌زیر‌ذره‌بین 🔺#ادبیات‌و‌درمان 🔺#مشاهیرودرمان 🔺#معرفی‌‌مقاله 🔺#ترجمه‌مقاله 🔺#معرفی‌‌فیلم‌وسریال 🔺#معرفی‌‌‌پادکست 🔺#آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم 🔺#پزشکی_به‌روایت_پزشکان 🔺#چاپ‌جدید‌ 🔺#معرفی‌نشریه 🔺»
نشریه 4️⃣ 2⃣ : #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 "تاول"

ایــن جملــه رو گفتــه بــود؟ نــه.
نــه. بــاور نمی کنــم. بایــد دوبــاره
می شــنیدم تــا بــاورم بشــه
امــا دلــم نمی خواســت دوبــاره
بشــنوم. کنــارش روی زمیــن
نشســتم. دیگــه جیــغ نــمی زد.
دیگـه داد نـمی زد. دیگـه موهـاش
رو نمی کنــد. گفتــه بــود و تمــام.
آروم بــا خــودش نجــوا می کــرد.
>> گفـت ببـرش بیمارسـتان زایمان
کنـه و بچـه رو هـم همونجـا بـذار
جلــوی در بیمارســتان و بیــا!



شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ چهارم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱



📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت و نظراتتون در کامنت‌ها هستیم‌‌.😍




همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
10
نشریه 4️⃣ 2⃣ : #آنچه‌در‌چاپ‌های‌قبل‌خواندیم

📌 "یک اتفاق (به ظاهر) ساده"

تقریبا دو ماهــه کــه از اون اتفــاق می گــذره. ایــن مــدت بارهــا می خواســتم راجــع بهــش بنویســم ولی تقریبــًا فرصــت نمی شــد یــا دســتم بــه نوشــتن نمی رفــت.
اتفاقی که مثل یک زمین لرزه ی چند ریشتری وارد زندگیمون شد... .
ظهــر یــک روز آفتــابی پاییــزی، اوایــل آذر مــاه بــود. بی حــسی بیمــارم رو تزریــق کــرده بــودم.
موسیــقی ملایمی در فـضا پـخش میـشد. درونم آروم بود و با تمرکز می خواستم درمان بیـمارم رو شروع کـنم.

شما همراهان گرامی را به خواندن ادامه متن در چاپ چهارم نشریه ۲۴+ دعوت می کنیم.🌱



📩 همچنین آماده دریافت روایت های شما در دنیای سلامت و نظراتتون در کامنت‌ها هستیم‌‌.😍




همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
9
نشریه4️⃣ 2⃣ :#معرفی‌‌فیلم‌وسریال

این بار پزشکی روایی در دل اورژانس👨‍⚕
در قالب مستند🎥

🎬Critical Between Life and Death

قراره چی ببینیم؟
تجربه‌ای عمیق از خط مقدم پزشکی‌👩‍🚒
🔺از سقوط ترن شهربازی شروع میشه 🎢
🔻آمبولانس هوایی و مالتیپل تروما 🚑🚁
🔺تصمیمات در مورد جراحی آسیب مغزی و شکستگی پا
🔻بیدار شدن از کما و مواجهه با خانواده و امکان تغییر شخصیت 🎭
🔺حراجی پرخطر لگن 🚴‍♂
اما ارزش اصلیش فقط نشون دادن لحظه‌های پراضطراب نیست؛
بلکه در "شنیدن" هست.
شنیدن چی؟!
این فیلم فرصتی می‌ده تا پشت هیاهوی اورژانس، با «مصاحبه‌ها» پای حرف دل آدم‌ها بشینید. خاطراتشون رو بشنوید ، وابستگی هاشون ، تصاویر صحنه های مختلف زندگیشون و....
این همه گفتیم که چی بشه؟
اورژانس یعنی سرعت...!!!!
آژیرها، دویدن‌ها، تصمیم‌هایی که توی چند ثانیه گرفته می‌شن.
اما همین‌جا، وسط هیاهو، داستان‌ها دارن شکل می‌گیرن
و اگه یادمون بره بهشون گوش بدیم، بخشی از پزشکی رو از دست دادیم.



✍🏻:مریم مهرکی



همراهمان باشید؛🍃
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24
14😁1
خانه روایت در سلامت اولین وبینار آنلاین خود را برگزار می‌کند:

«دریچه‌ای به روایت»

👩‍⚕️ سخنران: لین میهانگس
پرستار، مددکار اجتماعی، نویسنده و مدرس دانشگاه کلمبیا، نیویورک

🗓 زمان: شنبه، ۱۲ مهر ماه

🕖 ساعت ۱۹ تا ۲۱

✳️ زبان: عمدتاً انگلیسی (مناسب برای سطح زبان متوسط به بالا)

🟢 در این رویداد دو ساعته به شکلی مقدماتی، با پزشکی روایی آشنا می‌شویم و در بخشی تعاملی تجربه‌های خود را به اشتراک می‌گذاریم.

💳 هزینه ثبت‌نام: صد هزار تومان

🔗 لینک ثبت‌نام

شماره کارت برای پرداخت هزینه ثبت نام

6037701516595128
بانک کشاورزی، به نام سارا صحّت

جهت تایید ثبت‌نام، لطفا رسید پرداخت را به آیدی تلگرام @Rey_DshH ارسال فرمایید.

📍 ظرفیت: تعداد شرکت کنندگان محدود بوده و اولویت با دوستانی است که زودتر ثبت نام کنند.

🏡💚 خانه روایت در سلامت را همراهی کنید

لینک کانال تلگرام:
https://t.iss.one/ravayatdarmanzendegi
9
نشریه 4️⃣ 2⃣ :

مسابقه روایت های پزشکی؛ از تجربه تا داستان

روایت‌هاتون در دنیای سلامت رو برای ما بفرستید 🤩
موضوعات پیشنهادی: دغدغه بیمار در بالین و ارتباط با پزشک، چالش های دوران دانشجویی در بالین، تجربه مواجه با شیوه رفتار الگوها، اولین شرح‌حال، اولین ویزیت و...
اما هر روایتی که مربوط به محیط درمان و سلامت هست در مسابقه میتونه شرکت داده بشه😎

راهنمای نویسندگان

📥 نحوه ارسال:
پیام به آیدی @AdNplus24
یا ایمیل: [email protected]


مهلت ارسال متن: تا ۳۰ مهرماه

🎖 اعلام نتایج: همزمان با انتشار شماره پاییزی نشریه +24


جوایز :
🥇نفر اول ۲.۵ میلیون تومان
🥈نفر دوم ۲ میلیون تومان
🥉نفر سوم ۱.۵ میلیون تومان


🏆 و چاپ متون منتخب در نشریه +24




همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
13
نشریه 4️⃣ 2⃣ :#ترجمه‌مقاله

📌" بهتر بود توی یه حباب باشی "

(متن زیر یک اثر تخیلی است)

یکی از رزیدنت های تیم پیجم می کند و می‌گوید: «من توی بخش اورژانسم.با اینکه وسط پذیرش یک بیمارم ولی یکی دیگه هم اینجاست. می‌خوای تو انجامش بدی؟»
می‌گویم: «باشه، همین الان میام پایین.»
پاسخ میدهد: «عالیه. چیز زیادی درباره‌اش نمی‌دونم، ولی فکر کنم یه پسره که SCID* داره.»
با خودم می‌گویم:
«خدای من. یعنی توی یه حبابه یا یه همچین چیزی؟»
راه تا اورژانس طولانی و آهسته است. توی راه کتابچه جیبی‌ام را ورق می‌زنم و سعی می‌کنم چیزی درباره نقص ایمنی یاد بگیرم.
وقتی می‌رسم و برگه اورژانس را نگاه می‌کنم نفس راحتی بیرون می‌دهم. روی برگه نوشته: SCAN، نه SCID.
می‌پرسم: «اصلاً SCAN چیه؟»
پزشک اورژانس می‌گوید: «این یعنی Suspected Child Abuse or Neglect – کودک آزاری یا غفلت از کودک.»
«این که خیلی بدتره»
توی دلم می‌گویم:«می‌شه همون بچه توی حباب رو پس بگیرم؟»
یک تکه کهنه – این چیزی بوده که دوست‌پسر مادرش توی دهانش می کرده تا ساکتش کند. پیش خودم طعنه می زنم:«چه آدم جذابی!»
کبودی‌ای به اندازه یک توت‌فرنگی گوشه دهان کوچک او را پر کرده و بدحال است.
همه‌چیز سریع پیش می‌رود. بستری شده تا با لوله بینی تغذیه ‌شود. بعد از اینکه بهتر شد حضانت او را به خانواده دیگری می دهند تا موقتا از او نگهداری کنند.
قبل از ترخیص برای دیدنش می روم. معمولاً خوشحال می‌شود من را ببیند ولی این بار وسط غذا خوردنش مزاحمش شده‌ام و بداخلاق است.
به او می‌گویم: «نذار هیچ‌کس زور بگه بهت. جوابش رو بده.»
بهش نشان می‌دهم چطور مشت کند. یادش می‌دهم چطور به فکم مشت بزند. شش ماهه است.
او دارد می‌رود جایی که همه‌چیز از خودش خیلی بزرگ‌تر است.
با خودم فکر می‌کنم: «شاید توی یک حباب حالش بهتر بود.»

نقص ایمنی مرکب شدید یا SCID که به bubble boy disease نیز شناخته می شود. علت نام گذاری به این دلیل است که مبتلایان به SCID نسبت به عفونت ها بسیار آسیب پذیرند و باید در محیط های ایزوله ای مثل حباب های پلاستیکی نگهداری می شوند تا زنده بمانند.

نویسنده: Paul Moorehead,MD

منبع: CMAJ June 7, 2005 vol. 172 no. 12 doi: 10.1503/cmaj.050562



✍🏻:فائزه ابراهیمی زاده


همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
13
نشریه4️⃣ 2⃣ : #پزشکی‌روایی‌زیرذره‌بین

📌اپیزود دوم: نوشتن، پلی میان پزشک و بیمار


سلام! در قسمت قبلی به تعریف و تاسیس پزشکی روایی پرداختیم. گفتیم خانم ریتا شارون شاخه‌ای از طبابت را رسما بنا نهاد که منجر به یک پل ارتباطی از جنس انسانیت بین پزشک و بیمار شد؛ جایی که داستان بیماران، احساساتشان، معنای رنجشان و درک و همدلی با آن‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

اما این ارتباط چگونه می‌تواند تقویت شود؟
خیلی خلاصه بخواهیم جواب بدهیم: با نوشتن روایت

پزشک با نوشتن داستان بیمار، بهتر به جزئیات ظریف بیماری دقت می‌کند، از زاویه‌ای انسانی‌تر به رنج و تجربه بیمار نگاه می‌کند، و مهم‌تر از همه، آن را به زبانی مشترک برای انتقال به همکاران یا حتی خود بیمار تبدیل می‌کند.


شاید با خود بگویید آیا پزشکی روایی یعنی همه پزشکان باید نویسنده شوند؟
پاسخ این است: خیر. هدف تبدیل پزشکان به نویسندگان حرفه‌ای نیست!
بلکه ایجاد توانایی در شنیدن، درک کردن، و در صورت نیاز نوشتن روایت است؛ تا پزشک بتواند عمق تجربه بیمار را بهتر بفهمد و ارتباط انسانی‌تری با او برقرار کند.

پس اگر پزشکی را علمی برای شناخت بیماری بدانیم، پزشکی روایی، هنر شناخت بیمار است؛
شناختی که بدون روایت، ناقص می‌ماند.



✍🏻: محسن منصوری




همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
13
نشریه4️⃣ 2⃣ : #پزشکی‌روایی‌زیرذره‌بین

📌اپیزود سوم: بازگشت به تاریخ


در اپیزودهای پیشین خواندیم که پزشکی روایی بر شنیدن و نوشتن روایت بیماران استوار است. حال در اپیزود سوم، به گذشته بازمی‌گردیم تا دریابیم که ریشه‌های پزشکی روایی بسیار عمیق‌تر و کهن‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کردیم!

چندین قرن پیش از میلاد، بقراط بیمارانش را مثل شخصیت‌های یک داستان توصیف می‌کرد.
او در کتاب Epidemics می‌نویسد(۱):
جوانی در تراسوس دچار تب شدید شد؛ روز نخست لرز، روز دوم تشنگی، روز سوم بی‌خوابی… روز پنجم بحران.
این نگاه نشان می‌دهد که او بیماری را همانند یک داستان با آغاز، اوج و پایان می‌دید.

همچنین شواهدی به جا مانده که جالینوس در روم باستان یادداشت‌های بالینی‌اش را با شرح تجربه‌ی بیماران همراه می‌کرد. او باور داشت که پزشک باید روایت زندگی بیمار را بشنود تا بیماری را درست بفهمد(۲).

این‌ها نشان‌ می‌دهند که پزشکی از همان آغاز با روایت پیوند خورده بود. پس اگر در اپیزود اول آموختیم روایت می‌تواند ابزار درمان باشد و در اپیزود دوم دیدیم نوشتن چگونه پلی میان پزشک و بیمار می‌سازد، اکنون درمی‌یابیم که این مسیر، ریشه‌ای چند هزار ساله دارد.



✍🏻: محسن منصوری


📎منابع: (۱)، (۲)



همراهمان باشید؛🍃
┏  2⃣4⃣  ━━━━━━━━┓ 
 🌐 https://t.iss.one/Nplus24    
┗━━━━ 2⃣ 4⃣  ━━━━━┛
11