اینجا #اتاق_بازرگانی ایران است. جلسهٔ کمیسیون حاکمیت شرکتی و مسئولیت اجتماعی.

بیش از نیمی از سالن خالی است و چراغ‌ها به‌رغم کافی‌بودن نور، روشن. 😔
این‌گونه منابع را هدر می‌دهیم و کک‌مان هم نمی‌گزد و چای می‌نوشیم و دربارهٔ #مسئولیت_اجتماعی سخن‌ها می‌رانیم.

#تناقض_رفتاری

✅ @RESchool

امروز وقتی داشتم خسته از بیمارستان برمیگشتم خونه، تو مترو روی زمین نشسته بودم و آهنگ گوش میدادم که یه پسرک دست‌فروش اومد کنارم نشست. شروع کرد به حرف زدن و از اتفاقایی که تو روز براش افتاده گفت. منم براش تعریف کردم و کلی حرف زدیم. بعدش رسیدیم به ایستگاهی که میخواست پیاده بشه، بهم گفت تو قلب مهربونی داری و میخوام بهت یه هدیه بدم، ولی فقط دستمال کاغذی و فال دارم. من واقعا نمیدونستم باید چی بگم اون لحظه. یه بسته دستمال کاغذی و یه فال بهم داد. گفتم اینطوری نمیشه که باید پولش و بدم، گفت کی و دیدی که پول هدیه رو بده؟ لبخند زدم. گفت تو محبتت و به من دادی و با من حرف زدی، من باید جبران میکردم. بعدش‌ هم بلند شد و رفت. و هدیه‌ش شد قشنگ‌ترین هدیه‌ای که تا امروز تو زندگیم گرفتم.
☕️

👆 همچنان در این نزدیکی، خوبی هست، مهربانی هست 😊

بعضی روزها٬ هر کاری هم کنی، باز خوب نیستند.

این #باخت و این صحنه از بازی خیلی درد داشت.

من هم غمگینم. 😔

حیف شد!

‏امشب سپهبد خلبان امیرحسین ربیعی (فرمانده نیروی هوایی) مخفیانه با رهبران انقلابیون دیدار و اعلام وفاداری می‌کند. او در ۲۱فروردین ۱۳۵۸ -به همراه فرماندهانی از قوای مسلح که مانند وی اعلامیه بی‌طرفی ارتش را امضا و مانع سرکوب نظامی شده بودند- به حکم صادق خلخالی اعدام می‌شود!

۱۰بهمن۵۷
Channel | @iranoralhistory
Channel | @tarikhonline

👆 برگی از #انقلاب ۵۷

👨‍💼👩‍💼 عباراتی که از مدیران #کاربلد و دوست‌داشتنی می‌شنوید:

- من چطوری می‌تونم کمکت کنم؟
- تو چی فکر می‌کنی؟
- کار تو مهم و ارزشمنده.
- من که از تو و تیم‌مون مطمئنم.
- تعهدت ارج‌نهادنیه.
- مرسی از اینکه به کارِت دل دادی.
- من اشتباه کردم، معذرت می‌خوام.
- حواسم به مسیر شغلی‌ت هست.
- همه چی برات مُهیا بوده؟

#مدیر_خوب

@mostashaar

چرا مرگ ترس ندارد؟

به نظرم می‌رسد که ما در لحظه‌ی تولد «به دنیا» نمی‌آییم. ما «از دنیا» می‌آییم. درست همان‌طور که موج از اقیانوس می‌آید. ما تجلی جهان هستی هستیم همان‌طور که موج تجلی اقیانوس است. این چند وقتی که موج سرپاست - این چند وقتی که ما به هیأت انسان هستیم - به نسبت عمر اقیانوس کوتاه است. بسیار کوتاه. سرپاماندنِ موج دائمی نیست. همه‌ی موج‌ها موقتی‌اند. تمام می‌شوند الآن؛ یا لحظه‌ی بعد. اما تمام شدنِ موج به معنیِ نیستیِ موج نیست. مرگ ما خبر از نیستیِ ما نمی‌دهد. موج که تمام می‌شود دوباره برمی‌گردد به اقیانوس. موج از اقیانوس آمده‌است، از جنس اقیانوس است و به آن برمی‌گردد. ما از جهان هستی آمده‌ایم و به آن برمی‌گردیم. ما هیچ‌گاه متولد نشده‌ایم که روزی بمیریم. ما همیشه بوده‌ایم. از آغاز جهان هستی بوده‌ایم. در پیدایش منظومه‌ی شمسی حضور داشته‌ایم. و در پیدایش کره‌ی زمین. و در آغاز حیات. خوش‌اقبال هستیم که این روزها این شکل از بودن را - در هیأت انسانی که به آگاهی خود آگاه است - تجربه می‌کنیم. می‌توانستیم به هیأت بز کوهی باشیم. یا به هیأت باد. یا به هیأت سنگ‌فرش پیاده‌رو. اما به هیأت انسان‌ایم. تجربه‌ی شگفت‌انگیزی است. شاید خرس‌های قطبی هم همین‌قدر شگفت‌زده باشند. یا سنگ‌های کوه دماوند. فقط یادمان نرود که همه چیز در جهان هستی موقتی است. هیچ چیزی دائمی نیست. هیچ چیز. بدن ما مدام در حال تغییر است. احساسات و افکار ما. شخصیت و باورهای ما. از همین روست که ما در هر لجظه می‌میریم و متولد می‌شویم. آن آدمِ لحظه‌ی پیش در هر لحظه می‌میرد و آدم تازه‌ای متولد می‌شود. پس ما در هر لحظه مرگ را تمرین می‌کنیم. مرگِ ما به معنی نیستیِ ما نیست. مرگ، در پایانِ آن‌چه «زندگی» می‌نامیم، ادامه‌ی وجود به شکلی دیگر است. مثلا به شکل خاک. یا گندم. یا نان. پس از مرگ، تنها تجلیِ بیرونیِ وجود است که تغییر می‌کند. موج که تمام شد برمی‌گردد به اقیانوس. از آن‌جا دیگر قابل تفکیک با اقیانوس نیست. از همین روست که می‌شود آدمِ مرده را در صدای زاینده‌رود اصفهان شنید. یا در چهارراهِ پل‌سرخ کابل تماشا کرد. یا در شیرینی انارهای قندهار چشید. مرگ مثل این است که بخوابیم و دیگر بیدار نشویم؛ درست مثل زمانی که هنوز متولد نشده‌بودیم؛ زمانی که هنوز موج نشده‌بودیم در اقیانوس. اگر این‌طور به مرگ نگاه کنیم احتمالا دیگر از آن نمی‌ترسیم. احتمالا شکل نگاه‌مان به زندگی نیز تغییر کند. ‌

‌(عکس از امروز است؛ ساحل اقیانوس آرام.)

https://www.instagram.com/p/BtVWSgoHbX4/

@AliAbdiTelegram

👆 از بهترین متن‌هایی است که علی عبدی نوشته است. دربارهٔ #مرگ.

#حل_مسئله

تاکسی ونک-نوبنیاد
کرایه ۳۶۵۰
دو نفر غیر از من سوار شده بودند.
منتظر نفر چهارم بودیم. من کمی عجله داشتم. یعنی زود رسیدن به مقصد برایم مطلوبیت داشت.
پیشنهاد دادم: شما موافقید که هر کدام نفری ۵۰۰۰ تومان بدهیم و راننده حرکت کند؟
هر دو نفر: بله. بله.
من: 😊🤓

به همین سادگی می‌توان موقعیت‌های برد-برد خلق کرد.

@mostashaar

🤔 دوستانی اشاره کرده‌اند که این ماجرا بازنده هم داشته. شما هم این‌طوری فکر می‌کنید؟

🗳 به نظر شما آیا نفر چهارم حقی داشته که با این تصمیم، آن حق ضایع شده است؟
anonymous poll

خیر – 41
👍👍👍👍👍👍👍 82%

بله – 9
👍👍 18%

👥 50 people voted so far. Poll closed.

حسین توحیدی تحلیلگر و مشاور کسب‌وکار و دانش‌آموختهٔ دانشگاه شریف است. چند سال پیش، با او در کارگاه ویرایش و درست‌نویسی آشنا شدیم. دغدغه‌دارِ زبان است و در مسئولیت‌پذیری بنگاه‌های اقتصادی، توجه به زبان فارسی را نیز ملاک می‌داند. نوشته‌ای از او بخوانید و پیِ برچسب #بیگانه‌دوستی را در کانال «ویراستاران» بگیرید:

🥧 کینک‌کیک گرجی یا شاه‌کیک فارسی

بیسکویت گرجی دو هفته‌ای است که تبلیغات دامنه‌داری را در رادیو و تلویزیون آغاز کرده است. این تبلیغات برای محصول جدید این شرکت یعنی «کینگ‌کیک» طراحی شده است؛ نامی کاملاً خارجی.

طبق قانون «ممنوعیت به‌کارگیری اسامی، عناوین و اصطلاحات بیگانه»، تولیدکنندگان داخلی اجازه ندارند از اسامی بیگانه برای محصولات‌شان استفاده کنند. این قانون در سال ۷۵ و به‌منظور صیانت از زبان #فارسی وضع شده است. با این حال سال‌هاست که کسب‌وکارها بی‌توجه به این قانون نام‌هایی خارجی بر محصولات‌شان می‌گذارند. آیس‌پک، اٙوه، مرسی، اویلا، فامیلا، هوم‌کر، دسینی و... نمونه‌هایی از این نام‌هایند.

معمولاً علت انتخاب این نام‌ها تداعی خارجی‌بودن و در نتیجه باکیفیت‌بودن در ذهن مشتری است. تداعی‌ای که حظی از #فریب در خود دارد.

یک #بنگاه_مسئولیت‌پذیر، ارزش‌های جامعه‌ای که در آن فعالیت می‌کند را ارج می‌نهد. یکی از ارزش‌های ایران‌زمین، زبان رایج مردمان آن، فارسی، است؛ زبانی که در طی قرن‌ها دچار تلاطم‌های گوناگونی شده و با تلاش‌های بزرگانی چون #فردوسی زنده مانده است.

عملاً این نوع نام‌گذاری‌ها فعالین فرهنگی و دغدغه‌مندان ایران را نگران می‌کند و این سؤال را پررنگ می‌کند که «آیا فروش بیشتر و کسب سود به هر قیمتی پذیرفتنی است؟»

#گرجی همان بنگاهی است که تبلیغات خلاقانه‌اش طی یکی دو سال گذشته در شبکه‌های اجتماعی توجه مخاطبین را به خود جلب کرده بود و تحسین فعالان عرصهٔ تبلیغات را برانگیخته بود.

انتظار می‌رود مدیران این بنگاه اصیل در استراتژی بازاریابی جدید خود بازنگری کرده و پس از این، دقت بیشتری در طراحی جزئیات کسب‌و‌کاری خود به خرج دهند.

🖌 #حسین_توحیدی، پژوهشگر و فعال حوزهٔ مشاوره مدیریت

✅ @RESchool

مطلبی که مدتی پیش نوشته بودم به لطف دوستان در کانال #ویراستاران هم منعکس شد. 👆

✅ هزینهٔ سفر درونی

☑️ سفر چهار روزه به یکی از کشورهای اطراف مثلاً ترکیه یا امارات چقدر هزینه دارد؟ سه چهار میلیون تومان؟
☑️ بیست سی جلسه مراجعه به یک مشاور یا روان‌تحلیلگر تقریباً همین مقدار هزینه دارد؛ حدود سه چهار میلیون تومان.

☑️ حدس می‌زنم برای خیلی از ما هزینه کردن برای سفرهای سه چهار روزه‌ی بیرونی خیلی راحتتر از هزینه کردن برای سفرهای درونی است.
☑️ سفرهای تفریحی بعضاً ناشی از مقاومت‌های روانی برای فرار به جلو است. مقاومت‌هایی برای مواجه نشدن با خود، برای فرار از خود و برای حواس‌پرتی‌هایی که خودم را نبینم. همین خودی که بعضاً یقه‌اش را می‌گیریم اما لمسش نمی‌کنیم. ترس از مواجه شدن با خود بهانه‌های زیادی جور می‌کند. "پول ندارم" یکی از مهمترین بهانه‌هایی است که بعضاً به عنوان مقاومتی عقلانی برای مواجه نشدن با خود انتخاب می‌کنیم.
🔘

👆 تلنگری از دکتر مرتضی کاظمی

توجه دادن به مفهوم «سفر به درون» در مقابل سفرهای تفریحی یا همان «سفر در بیرون»

🤔 آیا احمدی‌نژاد دیگری در راه است؟ شاید!

اخیراً در اینستاگرام سخنرانی‌هایش دست به دست می‌شود؛ سخنرانی‌هایی پرشور و مردم‌پسند؛ سخنرانی‌هایی در مقام اپوزوسیونِ همه چیز.

سه‌شنبه شب به جمع گفت‌وشنود اقتصادی آمده بود. صحبت‌هایش آکنده از #مغالطه بود. بسیار احساسی و پرشور سخن می‌گفت. به‌طوری که در پنج دقیقه مدار منطقی‌تان می‌سوخت و احساسات شما به غلیان درمی‌آمد. ایده‌ها و باورهای تمامیت‌خواهانه و کنترل‌گرانهٔ ترسناکی داشت. متزلزل و مضطرب هم بود البته.

هر چند فعلاً خیلی کوچک‌تر از آن است که در قامت رئیس‌جمهور بنشیند و پشتوانهٔ سیاسی لازم برای رسیدن به این جایگاه را هم ندارد، اما #تبعیض نظام آموزشی آن‌قدر سوراخ دعای خوبی هست که بتواند او را به مقصودش برساند.

من واقعاً از این #پدیده ترسیده‌ام. امیدوارم #مجید_حسینی ها نرم و نرم‌تر شوند و البته کم و کمتر. چرا که خطرهای جدی‌ای برای #صلح در سرزمین‌مان هستند و تهدیدی برای سرنوشت جمعی ما.

@mostashaar

جواد: شما کی می‌رسین؟
بابای مژگان: حدوداً ۲۴ ساعت بعد، حالا نیم‌ساعت اینور اونور.

آقای نویسنده، شما در جابجایی‌های روزمره‌ت توی تهران بازهٔ اطمینانی در حد نیم ساعت داری، نه در سفر از ایران به آمریکا!

🎞 برشی از سریال #بچه_مهندس و مفهوم #confidence_interval

فایل pdf «تأملاتی در چهل سالگی یک انقلاب» - ا.منصوری
مجموعۀ 15 قسمت که پیش از این طی دی و بهمن 1397 در کانال تلگرامی «گفتار و...» منتشر شده بود.

@ardeshirmansouri