اول یه توصیه که برای کارشناسی ها دارم اینه که فقط زبان بخونید.هر طوری شده زبانتون رو تقویت کنید.و تونستید هم آیلتس یا تافل با نمره خوب بگیرید.
اونایی هم که میخوان اپلای کنند و بقیه ماجرا ها،اون شرایط قبولی دانشگاه های مختلف رو بررسی کنند.اینطوری یه دید کلی دستشون میاد و با دید بازتری انتخاب و اولویت بندی میکنند.
مورد بعدی اینه که یه حرفه ای یاد بگیرید،یاخودتون یه کاری رو شروع کنید به طور خلاصه یه منبع در آمدی از الان برای خودتون پی ریزی کنید.چون تو ارشد بد کتکش رو میخورید.
مورد آخر هم اینکه شروع کنید به پیج زدن.و توش فعالیت کنید.وقت آنچنانی ازتون نمیگیره.
و در آخر از کارشناسیتون لذت ببرید.چون بعدش هیچی جای این دوره رو نمیگیره.تا میتونید استفاده کنید.چون بعدش یه بدبختی هایی میاد سمتتون که اصلا فکرش رو هم نمیکیند.
و در آخر علی ممنون میشم تو این قسمت زبان هم بقیه رو راهنمایی کنی.فکر کنم چندتا منبع هم گذاشته بودی !!!

ممنونم از تجربیات ارزشمندت که باهامون به اشتراک گذاشتی ❤️

اره در مورد زبان من توی چنل کلی کتاب و محتوا و ویدیو .... گذاشتم. چند وقتی هست سرم خیلی شلوغ شده و نتونستم برای محتوای چنل وقت بذارم و بزودی و بعد از اتمام کتابمون مجدد با محتواهای خوب برمیگردم.

میدونم هزینه‌ها بالاس و واقعا ممکنه نتونید کلاس بردارید؛ به نظرم سلف استادی پیش برید و با همین منابعی که داخل چنل گذاشتم (سرچ کنید براتون کلی محتوای خودخوان زبان میاره توی همین چنل) میتونید سطح زبان خودتون رو بدون هیچ هزینه‌ای به یک حد قابل قبول برسونید.
در نهایت دو سه ما اخر رو کلاس بگیرید که کمی با تکنیک های آیلتس بیشتر آشنا بشید.

برای بهبود زبان برای مقاله خوانی و نگارش مقاله هم بزودی یه سری محتواها و منابع بهتون معرفی میکنم 😁

من مهاجرت کردم و ارشد تغذیه رو خارج از ایران خوندم، الان هم دارم برای دکترا اپلای میکنم.

درسته ریسرچ رو دوست دارم ولی دلیل اصلیم برای دکترا خوندن تغییر کشور محل زندگیمه. پس برای دکترا خوندن دلایل منطقی دارم.

نظر شخصی من (میتونه درست باشه یا غلط) اینه که درس خوندن با شرایط فعلی ایران فقط و فقط به درد کسی که میخوره که :
۱. میخواد مهاجرت کنه
۲. واقعااااا عاشق اون رشته هست و میخواد به هر قیمتی اون رشته رو بخونه و بعد مالیش براش مهم نیست.

مهم ترین کاربرد درس خوندن برای ما ایرانی ها #مهاجرته و بس!

نمیخوام ناامید بکنم کسی رو فقط میخوام خیلی واقع گرایانه نگاه کنم به داستان.

دوست من که ایرانه و داره تو رشته تغذیه تو مرکز بهداشت کار میکنه ماهی ۲۰ تومن درامدشه و برای این درامد ۴ سال از عمرشو گذاشته (+ حداقل ۱ سال که برای کنکور خونده)

در مقایسه با دوست من ، باریستایی که یه دوره یکی دو ماهه دیده هم همینقدر حدودا در ماه درامد داره… حالا ممکنه بگین پرستیژ و احترام اجتماعی یه باریستا کمتره! ولی خب کی اهمیت میده؟! مهم اینه که نهایتا شما چقدر توی حساب بانکیتون پول دارین و چقدر رضایت دارین از زندگی! مهم نیست بقیه چی فکر میکنن! بقیه مردم درواقع اکثرا همون مردم عامه ای هستن که احتمالا هدف شما اینه که ازشون بهتر باشین! اون دسته ادمایی هم که موفقن انقدر برای وقتشون ارزش قائلن و به فکر پیشرفت خودشونن که اصلا راجع به شما فکر نمیکنن حتی!

اشتباهی که ما میکنیم اینه که همون مسیری رو میریم که اکثریت میرن،
انتخابامونو بر اساس حرف ادمایی انجام میدیم که خودشون موفق نبودن!

مثلا اگه شما میخواین میلیونر بشین باید توصیه های یه میلیونر رو عملی کنین نه کسی که هشتش گرو نهشه!

برای کسی که موفقیت مالی براش مهم تره خیلی مهارت های دیگه هستن که باهاش خیلی بیشتر میشه پول دراورد!

مثال میزنم: ادیت ویدئو، عکاسی، تتوآرتیست، آرایشگری، …

و فقط توی ایران اینجوری نیست ها! همه جا همینه!

من دکترا رو مجبورم بخونم که بتونم کشورم رو عوض کنم. بدون درس خوندن خیلی شغلای دیگه هست که باهاش میشه خیلی پول دراورد.

باید با خودتون صادق باشین ببینین واقعا از زندگی چی میخواین!

من قبل از مهاجرت توی ایران توی بیمارستان یه سال طرح گذروندم و درامدم فقط به چند بار کافه رفتن با دوستم و یه مقدار خرید میرسید… در حد یه پول تو جیبی که از خانوادم پول نگیرم!
ولی ایا کافی بود برای یه زندگی رو چرخوندن؟! خیر!

البته توی رشته تغذیه هم حتما هستن افرادی که موفقیت مالی کسب کردن ولی باید در نظر گرفت درصد این افراد به نسبت کل افرادی که تغذیه خوندن چقدره و اونا چقدر امکانات و سرمایه داشتن در مقایسه با بقیه؟!

ببخشید طولانی شد! فکر کردم شاید حرفام به یه نفر حتی کمک کنه!

شما بهتره صادقانه بشینین فکر کنین ببینین واقعا از زندگی چی میخواین و با توجه به شرایط و امکانات شما چه مسیری میتونه بهترین انتخاب باشه؟!

من یادمه زمان دانشگاه و طرح من توی بیمارستان نهایت وسعت دیدی که افراد داشتن این بود که درامد خودشون رو با درامد پزشکا مقایسه کنن… ولی این وسعت دید مربوط به یه آدم موفقه یا مربوط به همون عموم جامعه ست که شاید نهایت افق دیدشون به مقایسه خودشون با پزشک میرسه؟!

البته عمل کردن به این حرفایی که من زدم راحت نیست و خیلی شجاعت میخواد و من خودمم هنوز دارم روش کار میکنم! چون باید تلاش کرد سالهای سال حرفا و آموزش ها و عقاید نادرست رو ریخت دور!

موفق باشین همگی ❤️

تک تک این جملات رو با گوشت و استخونم حس کردم.
میدونم بعد این پیام دوباره کلی هیت و فحش میاد که داری بچه‌هارو نا امید میکنی و دشمن رشته هستی و .....! اون کسی بچه‌ها رو ناامید میکنه و دشمن رشته هست که وضعیت رو به اینجا رسونده!!! اگر جیگر و جرعتش رو دارید در مورد اون افراد هیت بدید و پیام بذارید. نه مایی که صرفا واقعیت‌هایی که اتفاق افتاده رو بازگو میکنیم و هیچ نقشی توی اتفاقات رشته هم نداریم.

ممنونم ممنونم بابت این پیام ❤️

واسه کسایی هم که میخوان اپلای کنن حتما
اگه دخترن و سربازی ندارن میتونن همزمان هم طرح برن و همزمان ارشد فیزیولوژی ورزشی(ترجیحا ازاد یا غیرانتفاعی بخونن که مدرکش آزاد باشه) بخونن و برای دکتری اقدام کنن.
و اگه پسرن اول برن سربازی و بعد اون دو سال یا بخرن باقی تعهدشونو یا اگه میخوان کار کنن باز در کنارش میتونن ارشد فیزیولوژی ورزشی بخونن.
بدون هیچ دردسری هم میشه قبول شد و در کنارش کار و طرح و همه کار کرد.

ممنونم از پیامتون 👏

البته نمیدونم قانونی هست یا شدنی. من خیلی در این موارد اطلاع ندارم ولی میشناسم از دوستانم چند نفر این کارو کردن.
ولی در نهایت انتخاب با شماست. چون شرایط زندگی هرشخصی متفاوت هست با بقیه پس تجربیات رو بشنوید و متناسب با زندگی و روحیات خودتون تصمیم بگیرید نه صرفا حرف مردم :))

کلا ریشه این تعصب و فحاشی نمیدونم از کجا میاد.
ولی این قضایا هیچ چیزو درست نمیکنه.این که بچه های تغذیه برا خودشون گروه بزنن فلان مربیو ریپورت کنن.فلان طب سنتیو بکوبن و بلاک کنن به این امید که اینا حذف بشن و مراجع از بچه ها رژیم بگیره به شدت کار اشتباهیه.اگه فلان بلاگر که وزن کم کرده و شده متخصص لایف استایل و مردم دوسش دارن و ازش رژیم میگیرن اون ادم حق بچه های تغذیه رو نخورده.یا اون مربی امپولی یا هرکسی دگ ای.تا وقتی مراجع بهشون اعتماد داره و کارشون پیش میره این رویکرد قهری بلاک و ریپورت هیچ فایده ای نداره.به جای انرژی و زمان بیخود گذاشتن، بچه های تغذیه اگه تمرکز میکردن رو کار خودشون و انقدر حاشیه نداشتن و خودشونو با پزشکا مقایسه نمیکردن و با هر کی داره کار تغذیه میکنه بیخود و بی جهت در نمیفتادن خیلی راحتتر رشد میکردن.او‌ن اساتیدی هم که بعضا سنگشونو به سینه میزنید برا 50 تومن 100 تومن تو کنگره ها تبلیغ هر دستگاه لاغری بیخودی رو میکنن.
همین الان با شرکتای دارویی و مکملا قرارداد دارن و هر مکملی رو بخوان و بخصوص داروهای لاغری پروموت میکنن میکنن تا بتونن تا وقتی که سود داره.پس نیاین بگین ما نگران حال مراجعیم اگه مراجع از مربی رژیم بگیره کبدش فلان میشه.مشکل همتون درنهایت اینه که طرف نمیاد به شما پول بده وگرنه کسایی هم که مطب دارن معمولا از کسی که به دستگاه نیازی نداره نمیگذرن و بعضا هر از دو هفته بادی انالیز میگیرن از مراجع برا پول بیشتر.
من نمیگم دید بیزینسی داشتن بده ولی اینکه ژست مظلوم میگیرن و کار دیگه میکنن خیلی خنده داره.

بگم موافقم کلی فحش میخورم
بگم مخالفم دوباره کلی فحش میخورم

با بی طرفی که مشکلی ندارید؟‌😂

اگه دوباره فحشمون نمیدید که دو کلمه حرف دل بزنم!
قبلا هم در این مورد خیلی صحبت کردم سرچ کنید تو چنل براتون میاره.

متاسفانه یه دیدگاهی که دیدم توی تغذیه خیلی زیاده اینه که پشت افرادی که پایه تغذیه ندارن ولی در نهایت تغذیه در مقاطع بعدی خوندن؛ خیلی حرف ها زده میشه (من خودم پایم تغذیه‌ایه و تضاد منافعی ندارم که این حرفارو بزنم پس با این دیدگاه دارم میگم)

مثلا دیدم میگن اره طرف کارشناسیش تغذیه نبوده یا پزشک عمومی بوده یا ... هیچی حالیش نیست و کلی پشت سرش حرف میزنن و ....

ببینید تمام دنیا این متداول هست که شخص بر اساس علاقش انتخاب میکنه چی بخونه. من الان دارم توی آمریکا با کسی کار میکنم که کارشناسیش هنر بوده و برای ادامه تحصیل اومده داره تغذیه میخونه و مباحث رشته رو از منم بهتر بلده.
-: خوب اشکالش چیه؟
+: اها پاسخ میدید که اونا اومدن جای مارو گرفتن؟

کدوم جا؟ تو مگه اصن جایگاهی داشتی که کسی بخواد بیاد اونو بگیره؟
تو حاضر نیستی حتی ۵ صفحه جزوه رو بخونی و صبح تا شب دنبال هیت دادن به بقیه و اینکه فلان دانشجو و فلان شخص جای مارو گرفته و اینا. خوب علم خودت چیه؟ چه سود و منفعتی واسه رشتت و کشورت داشتی تا الان؟

من موافق شایسته سالاری هستم ولو اینکه طرف از معماری اومده باشه تغذیه بخونه ولیییی علم و دانشش رو داشته باشی.
مردشی باهاش رقابت کنی؟ بسم الله.
چونکه اون از تویی که حتی پایت هم تغذیس با سوادتره دلیل نمیشه زمین و زمان رو بهم بدوزی که.

تو اگه کل پاهای دنیا رو قطع کنی باز نمیتونی تندتر بدویی

پس به نظرم جای این همه هیت دادن به همدیگه علم خودمون رو بیشتر کنیم و آدم باسوادتری باشیم و با شایستگی خودمون به جایی برسیم و نه با زیراب دیگرانو زدن :)

(البته اینکه کسی که هیچ تحصیلات آکادمیکی نداره و بیاد توی رشته ما دخالت کنه که واقعا مجاز نیست و من هم مخالف این هستم؛ صحبت من در مورد شخصی هست که درس تخصصیش رو خونده و کمبود های پایه‌ایش رو با تلاش زیاد جبران کرده)

سلام وقتتون بخیر آقای جعفری.
در رابطه با کاهش ظرفیت پذیرش ارشد، یک سؤال داشتم. آیا بهتر نبود اگر قرار بر کاهش ظرفیت پذیرش بود، ابتدا ظرفیت کارشناسی هم متناسب با آن کاهش پیدا می‌کرد و بین ظرفیت کارشناسی و ارشد تناسبی وجود داشت؟

چیزی که امسال می‌بینیم اینه که ظرفیت کارشناسی به‌طور قابل‌توجهی افزایش پیدا کرده، حتی دانشگاه‌هایی وارد پذیرش شده‌اند که پیش از این کمتر شناخته‌شده بودند، اما هم‌زمان ظرفیت ارشد، به‌خصوص ظرفیت روزانه، به‌شدت کاهش پیدا کرده و بعضی دانشگاه‌های مطرح هم اصلاً پذیرش ارشد ندارند.

با توجه به اینکه تصمیم‌گیری داوطلبان برای کنکور ارشد بر اساس ظرفیت‌های سال‌های قبل و چشم‌انداز ادامه تحصیل انجام می‌شود، این تغییرات واقعاً برنامه‌ریزی خیلی‌ها را تحت تأثیر قرار داده. اگر قرار بوده سیاست آموزشی یا نیاز بازار تغییر کند، آیا منطقی‌تر نبود این تغییرات از قبل و به‌صورت تدریجی اعمال شود تا داوطلبان هم فرصت تصمیم‌گیری داشته باشند؟

دقیقا درسته.
دیشب لا به لای پیاما گفتم. این سیاست زمانی درسته که از پایه اصلاح بشه.

چون در نهایت مادامی که هزاران نفر کارشناس تغذیه تربیت کرده باشیم ولو اینکه ظرفیت ارشد و دکتری رو به صفر برسونیم بازم متاسفانه مشکل اشتغال وجود داره.

این تصمیم هیچ جوری کارشناسی شده نبوده و عجیبه که در این مقطع چنین تصمیمی گرفته شده! و قطعا کلی بهش انتقاده و حقتونه که بهش اعتراض کنید و پیگیر حقتون هم باشید و اعتراض به حق اصلا کار اشتباهی نیست.

منتهی من در کل با کاهش ظرفیت همه رشته ها (نه صرفا تغذیه) موافق هستم چونکه ما ابتدا باید یک زندگی با رفاه و همراه با شغل رو برای فارغ التحصیلمون فراهم کنیم و بعدش به فکر افزایش ظرفیت باشیم دیگه. وقتی بستری جهت اشتغال نداریم چرا باید واقعا هعی دانشجو بگیریم؟

امیدوارم که درسال‌های بعدی کاهش ظرفیت توی ورودی های کارشناسیمون داشته باشیم (تا زمانی که هم بستر دانشگاهیمون برای تربیت نخبه فراهم بشه و هم در نهایت افق شغلی خوبی براشون فراهم بشه).

البته که در نهایت من هیچکاره هستم 😁 منم صرفا به عنوان عضوی از این جامعه نظرمو گفتم و ممکنه شما نظر دیگه‌ای داشته باشی که در نوع خودش قابل احترام و ارزشمنده. طبیعتا هیچ سیساستمداری برای حرف ما ارزشی قائل نیست پس سخت نگیریم دیگه :)

اینو گفتم که اگر کسی قصد مهاجرت داره، تمام تخم مرغ هارو تو یه سبد نذاره، حتما پلن دیگه ای هم داشته باشه برای موندش

چون اگه نهایتا نتونه بره یا خیلی سال طول بکشه رفتنش، بشدت دچار فشار روانی میشه

و اینکه برای ادامه تحصیل و مهاجرت صرفا به تغذیه فکر نمیکنن

جهان و حتی ایران خیلی رشته های جالب تری داره :))

سلام
من هم جز كساني بودم كه ارشد خوندم، باليني و دانشگاه تيپ ١ و تمام تلاشم رو كردم كه انسان موفقي شم ، اما حقيقت اينه كه نه تنها اين رشته بلكه تقريبا ٩٠ درصد رشته هاي علوم پزشكي به جز ٣ تا رشته تاپ، در حاشيه هستن و اصلا براي هيچ جا اهميتي هم ندارن احتمالا، (دوستمون كه ميگن پزشك عمومي هم ميگه شرايط خوب نيست دوستان تعريف شرايط خوب از نظر اون ها با ما فرق داره باعث خجالت هست اين حرف كه ميگم ولي شرايط بد از نظر ما يعني حقوق در حد خدمه بيمارستان و براي اون ها شرايط بد يعني ميانگين حداقل ٥٠ تومن درامد) من فكر نميكنم هيچ كسي براش اهميتي داشته باشه كه فارغ تحصيلان اين رشته و رشته هاي ديگه قرار چيكار كنن ولي خوب حداقل بعضي رشته هاي انجمن خوبي داشتن مثل فيزيوتراپي يا الان هم كه شنوايي سنجي خوب دكترا حرفه اي شد مثل اينكه، ولي اين رشته در كشوري كه خوب اين وضعيت اقتصادي رو داره كه بيش از ٦٠ درصد مردم اصلا براشون مهم نيست كه چي ميخورن بيشتر شبيه جك هست كارشناس تغذيه ، الان هم كه هوش مصنوعي اومده عملا اينكه بتوني ادم خيلي موفقي شي از نظر درامد خيلي احتمالش كمه،
حالا ميمونه يه بحث فقط و فقط اگر علاقه دارين ادامه بدين دوستان ، چون ممكن به خودتون بياين ببينين ٣٠ ساله هستين با درامدي كه باهاش هيچكاري نميتونين بكنين تنها چيزي كه زنده نگهتون ميداره اين هست كه حداقل رفتم دنبال علاقم. و كسي كه به كاري علاقه داشته باشه مطمئن باشين موفق ميشه (تعريف موفقيت از ديگاه مختلف متفاوته) حالا توي هر رشته اي و دنبال ارزوهاتون باشين چون وقتي ٧٠ سالتون شد شايد ديگه پول هم نتونه خوشحالتون كنه ولي قطعا مسيري كه رفتين و دوسش داشتين شمارو ادم خوشحالي نگه ميداره، مثال روزمرش ميشه حسي كه انقدري كه خوردن نون و پنير كنار كسايي كه دوسشون دارين بهتون مي چسپه هيچوقت خوردن كباب توي يك رستوران خوب ولي تنها بهتون اون حس و نده (نمي دونم شايد هم بده 😅بستگي داره به ديدتون)
در كل من خيلي هم خوشحال نيستم از اينكه اومدم اين رشته اما خوب خيلي هم ناراحت نيستم چون حداقل ميدونم عاشق ريسرچ بودم

یه چندتا پیام دیگم بذاریم و اگر همچنان تجربه یا حرف متفاوتی داشتید برام بفرستید و امشب مبحث تجربیاتتون رو به اتمام برسونیم؛ امیدوارم به جمع بندی که مدنظرتون هست رسیده باشید 🤍 و این مباحث نه ناامید بلکه مسیر رو براتون روشن‌تر کرده باشه

سلام. من دانشجوی ارشدم.

در مورد سختی قبولی ارشد، باید بگم مسیر خیلی سختی نیست، ولی مسیر چندان آسونی هم نیست. میانگین درصدهای بچه‌های تغذیه بالاست، به خصوص اگر با خیلی از رشته‌های وزارت علوم مقایسه کنین، میبینید که قبولی ارشد تغذیه از اونا سخت‌تره. اما خب، ارشد رشته ما هم با تلاش و استمرار بیشتر قابل دستیابی هست.

بازار کار... این قسمتی هست که بدون فحش دادن سخت میشه دربارش نوشت. شرایط کار توی محیط‌های دولتی رو که من تجربه‌ای ندارم به اون شکل ولی خب دوستان گفتن چجوریه. در مورد کلینیک‌های شخصی هم اونقدرها تقاضا وجود نداره، معمولا یا باید تمام وقت در دسترس باشی یا پروانه مطب داشته باشی. البته که شانس استخدام خانم‌ها بیشتره، کافیه به آگهی‌هایی که میذارن هم یه نگاهی بندازین تا مشخص بشه. در مورد پیج هم درسته، تاسیس و بالا آوردن پیج سخته، اما باید بگم که تقریبا هر پیجی بخوایین بزنین، رقیب در اون حیطه زیاده و کلا بالا آوردن پیج کار رقابتی و سختی هست، مقصر این رو نمیشه تغذیه بدونیم.

بازار کار باقی رشته‌ها چطوره؟ خب شرایط اقتصادی کشور طوری هست که تقریبا هیچکس راضی نیست، اما جنس نارضایتی‌ها و میزان حقوقی که شخص میتونه برای خودش متصور بشه خیلی فرق داره بین رشته‌های مختلف. اون ۳ رشته تاپ که درآمد و پرستیژ جداگانه‌ای دارن و چندان قابل قیاس با باقی رشته‌ها نیستند. اما در مورد باقی رشته‌ها: من خودم دوستی دارم که فیزیوتراپی میخوند، از اواخر دوران کارشناسی شروع کرد به کار کردن و تا الآن هم که داره کار میکنه درآمد خوبی داشته و داره، طوری که اصلا قابل قیاس با رشته ما نیست و این آدم نه خیلی آدم نخبه‌ای بوده، نه دانشگاه و شهرش خیلی تاپ بوده. در مورد بقیه رشته‌ها اطلاع زیادی ندارم ولی میدونم کمتر رشته‌ای مثل تغذیه هست که رتبه بچه‌هاش انقدر خوب بوده باشه، ارشدش رقابتی باشه، انقدر ظرفیت پذیرشش زیاد باشه (به ویژه واسه کارشناسی) و انقدر هم موقعیت شغلیش کم باشه! اینی هم که یه عده (به ویژه یکی از اساتید و یکی از دانشجوهای دکتری خودمون در دانشگاه ایران) میگن رشته ما خوبه چون توی انواعی از بیماری‌ها و حوزه‌ها میتونه وارد بشه رو من تا حدودی مخالف. همین اختصاصی نبودنش باعث خیلی‌های دیگه از خیلی رشته‌های دیگه هم تو کار ما دخالت کنن یا خودشون رو صاحب‌نظر بدونن.

در مورد پژوهش و اساتید. اینکه اساتید جوون بهترن واسه همکاری یا اساتید باتجربه. خب من توی دانشگاه ایرانم، هر ۲ گروه سنی رو دارم میبینم، به نظرم اساتید جوون انرژی و انگیزه بیشتری دارن برای کمک به دانشجو و بیشتر پیگیر هستند. اساتید مسن که یا یکسره درگیر کارها و پست‌هاشون تو وزارت هستن، یا از واقعیت‌ها و شرایط فعلی تغدیه توی کشور دور شدن یا دیگه انرژی برای پیگیری کارهای دانشجو ندارن. در کل برای پژوهش به نظرم دانشگاه ما خوبه. البته این تجربه‌ای هست که تا به این جا داشتم.

در کل آیا رفتن به ارشد خوبه؟ نمیدونم، خیلی بستگی داره به شرایط مختلف. به نظرم برای جمع کردن رزومه و تجربه درس خوندن و زندگی در دانشگاه و شهر دیگه، به ویژه شهر و دانشگاه تاپ، خیلی تجربه خوبیه و میتونه مفید باشه و کمک میکنه که ببینیم واقعا برای ریسرچ، بالین و... چقدر علاقه و توانایی داریم.

اما خب، خواهشا با دید باز وارد بشین به رشته، بعضیا رو میدیدم روز اول یه تعصب عجیبی نسبت به رشته و دانشگاه داشتن، تا هم میومدی منطقی صحبت کنی باهاشون، یهو جوگیر میشدن و یه ادعاهایی درباره تغذیه میکردن که کیلومترها با واقعیت فاصله داشتن و دارن، همینا بعدا که یه سری چیزها رو دیدن نظرشون عوض شد. خب همون اول انقدر نسبت به همه چی گارد نگیرین، خوبی و بدی رو با هم ببینین.

امیدوارم این متن نسبتا طولانی براتون مفید بوده باشه.

سلام من حدود یک ساله که دانشجوی ارشد غیر بالینی یکی از دانشگاه های تیپ ۲ هستم.سال ۱۴۰۰ لیسانس گرفتم و این مدت فقط کار می کردم.قصد جدی نداشتم که ارشد بخونم ولی قبول شدم.در نهایت هم به اصرار خانواده رفتم دانشگاه :)
اگر به خاطر دکترا خوندن و هیئت علمی شدن و....قصد ارشد خوندن دارید که هیچ اما اگر میخواید سواد و تجربه تون بیشتر بشه این راه راه مناسبی نیست.فقط خوندن مقالات و شرکت کردن توی ورکشاپ ها و کنگره ها ومهمتر از همه تجربه کار با کیس های مختلف میتونه موثر باشه.من به شخصه در دوره لیسانس هم کلاس های درس دانشگاه خودم رو شرکت میکردم هم شهید بهشتی رو و تفاوت زیادی حس نکردم‌.الانم که ارشد هستم همینطور.کم پیش میاد که اساتید تجربه های خودشون رو سرکلاس ها بگن و حتی میتونم بگم به مراتب سواد بالینی و مکمل شناسی و رژیم نوشتن بچه های تازه نفس و علاقمند از بعضی اساتید بیشتر هست😅
اگر دوست دارید پژوهش کنید و بعدا رزومه خوبی برای اپلای داشته باشید باید خودتون ۹۹ درصد ماجرا رو پیگیر باشید البته دانشگاه هم موثره.من فکرمیکردم دانشگاهی که قبول شدم با توجه به اینکه فقط دوتا گرایش رو قبول میکنن و دانشجوی دکترا ندارن اساتید بیشتر وقت بزارن اما حالا که دارم با دانشگاه تهران برای پایان نامه ام کار میکنم متوجه شدم که داستان فرق داره.بهتره اگر این مسیر رو دوست دارید هدفتون رو برای قبولی توی تهران و مشهد و اصفهان و شیراز بزارید که حداقل کانکشن های خوبی برای اینده بزنید.
از بابت درآمد هم باید بگم که ارشد و دکترا گرفتن و حضور در محیط آکادمیک و....خیلی خوبه ولی واقعیت انکارناپذیر جامعه اینه که روز به روز داره وضعیت مالی همه مون بدتر میشه و خیلی هامون درآمد کافی نداریم.اگر میخواید توی سیستم دولتی کار کنید/میکنید بهتره ارشد بخونید که هزینه ویزیتتون با بیمه های مختلف حساب بشه و آزاد نباشه هرچند خیلی استدلال قوی ای نیست و مردم به خاطر هزینه بالای مواد غذایی و تعریف نشدن جایگاه رژیم درمانی کلا زیاد سمت تغذیه نمیان چه مطب چه درمانگاه.هیئت علمی شدن هم درآمد زیادی نداره.تا جایی که من متوجه شدم راه کسب درآمد توی رشته ما آپدیت بودن و باسواد بودن و مهمتر از اون ارتباط گرفتن با پزشک های مختلفه‌.متاسفانه سیستم درمانی ما پزشک محوره و مردم با توصیه پزشک بیشتر به ما مراجعه میکنن جز مواردی که مربوط به چاقی و لاغری هست.ما خودمون رو پرزنت نمی‌کنیم که پزشک متوجه بشه با دو واحد تغذیه ای که توی دوره جی پی خونده علامه دهر نیست و باید ارجاع بده.مورد دوم اینه که جسارتا آپدیت نیستیم در بعضی موارد.مثلا من هنوز میبینم که همکار خودمون که ۱۰ ساله ارشد یا دکترا گرفته هنوز فرق بین لیراگلوتاید و تیرزپاتاید رو نمیدونه یا مکمل های قدیمی که نمونه های موثرترش توی بازار هست رو برای کم خونی و یبوست و ...تجویز میکنن یا پاتوفیزلوژی بیماریهای شایع رو بلد نیستن.پزشکها دقیقا از همین خلأها استفاده میکنن و با مدرک یه دوره ۲ ساعته کسب درآمد میکنن و ما که جایگاه برحق رو داریم عقب می مونیم.
من از ارشد خوندن با تمام وضعیت بدی که توی کشورمون هست و مسائل طرح اجباری و شهریه پردازی و....پشیمون نیستم اما اگر به عقب برمیگشتم حتما بیشتر تلاش می کردم که توی شهر خودم قبول بشم که سختی خوابگاه و مسیر و فرهنگ متفاوت و...رو نداشته باشم و صرفا روی آینده کاری و تحصیلیم تمرکز کنم.اگر مسیر شما از ارشد خوندن نمیگذره تلاش نکنید مسیر بقیه رو برید.شاید شما با خلاقیت و خوش فکری از ارشدخونده ها موفق تر بودید :))

من یه سوالی داشتم که از کسایی که میگن ریسرچ کنید و زبان بخونید چون تنها راه اپلای کردنتون و فرار از شرایط درس هست و بس🙌🏻

حداقل سرمایه ای که تو این دوره زمونه با دلار ۲۰۰ تومنی برای اپلای و حاشیه هاش نیاز هست حدودا چقدر میشه؟

منی که هیچ پشتوانه مالی ندارم و میدونم که با حقوق طرح و دو شیفت کار کردن بازم نمیتونم اون مقدار هزینه رو جمع کنم ریسرچ کردن و زبان خوندن چه فایده داره؟
واقعا نمیدونم باید چیکار کنم و از این شعارهای کلیشه ای تو بخواه و تلاش کن مسیر برات مهیا میشه و مقصد روبروت قرار میگیره خسته شدم.
انگار با واقعیتی که توش داریم غرق میشیم آشنا نیستید یا حداقل پشتتون به اندازه کافی گرم هست که اینقدر راحت شروع به نصیحت میکنید.
من عاشق ریسرچم، مقاله ISI هم دارم
زبانم هم خوبه و همچنان دارم تقویتش میکنم

ولی وقتی پول رفتن از کشور و دادن آزمون زبان رو ندارم
یا حتی فکر کردن به هزینه بلیط رفتن به کشور مقصدم باعث میشه افسردگی بگیرم
به این نتیجه میرسم که دارم رو تردمیل میدوام.
چجوری اپلای کنم میشه بگید؟؟
کدوم کشوری هست که بگه تو فقط اپلای کن همه هزینه هات با ما؟؟
حداقل باید برای ماه های اول زندگی تو کشور مقصد ۵۰۰ میلیونی داشته باشی
این فقط و فقط یک بخش کوچکی از تمکن مالی مورد نیازته.
خستم از این حجم شعارهای زرد

مثل این میمونه که به دوست پولدارت بگی من نمیام سفر چون پول ندارم و اون بگه خب از حسابت بردار یا از بابات بگیر🗣

سلام بچه ها
در مورد وی پی ان برای ویندوز من مدتی هست که از Begzar استفاده میکنم:
BegzarApp

حجمش خیلی کم هست و رون کار میکنه و رایگان.
به نظر من انتخاب خوبی میتونه باشه در این شرایط...

@MetWord

حدود ۹ ماه پیش بود که نگارش یکی از مقاله‌هایی که خیلی دوستش داشتم رو شروع کردم؛

یک مطالعه کوهورت درباره ارتباط دریافت اسیدهای چرب رژیم غذایی با مرگ‌ومیر در بیماران مبتلا به سیروز.

تقریباً نگارش کل مقاله با خودم بود و از اون دسته کارهایی شد که از اول تا آخر با یک قلم نوشته شد؛
تعریف از خود نباشه، ولی واقعاً از نظر هارمونی و پیوستگی متن یکی از کارهایی شد که خیلی دوستش داشتم 👀🍻

موضوعش هم برای خودم جذاب بود؛ اینکه آیا چیزی به سادگی نوع و میزان چربی‌ای که در رژیم غذایی دریافت می‌کنیم، می‌تونه با یکی از مهم‌ترین پیامدهای بالینی در بیماران سیروتیک، یعنی مرگ‌ومیر، ارتباط داشته باشه؟

کوهورت رو قبلاً زیاد کار کردم، اما این فکر کنم اولین مطالعه کوهورت من بود که به مرحله چاپ رسید و خب طبیعتاً بابتش بسی خوشحالم 😁

حالا که مقاله منتشر شده، فکر کردم بد نیست دوباره برگردیم سراغ این مطالعه و ببینیم اسیدهای چرب رژیم غذایی و سیروز واقعاً چه ارتباطی با هم دارن و این ارتباط از نظر بالینی چقدر مهمه؟

@MetWord

و فینالیییی اکسپت شد 🔥

یادمه ریوایز این مقاله فروردین‌ماه اومد؛ درست همون روزهایی که همه‌چی قطع بود و دسترسی به اینترنت و ارتباطات واقعا مصیبت شده بود...

از اون طرف، کامنت‌های داورها هم واقعا سنگین بود! این ژورنال جزو معدود ژورنال‌هاییه که به‌شدت روی فرایند داوری و ادیتوری سخت‌گیر و دقیق عمل می‌کنه. (اگر حرفمو قبول ندارید، یه بار سابمیت کنید تا خودتون با حقایق روبه‌رو بشید :) )

آقا نگم براتون که با چه مصیبتی به کامنت‌ها پاسخ دادیم و ریوایز رو براشون ارسال کردیم 😂
مجدد ریوایز مقاله اومد و در نهایت هم... اکسپت! 🩵

این مقاله رو تونستیم با اولین سابمیت به چاپ برسونیم؛ اون هم در چه ژورنال وزینی!
ژورنالی که پشتوانه یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین انجمن‌های فیزیولوژی دنیاست؛ انجمنی که از سال ۱۸۷۶ فعاله و امروز هم یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های فیزیولوژیست‌های اروپاست.

بزودی و بعد از انتشار نهایی مقاله، حتما دعوتتون می‌کنم که از نتایج جذاب این کار دیدن کنید. 👀

بازم میگم:
تیم خوب در ریسرچ، تمام ماجراست... ✨

@MetWord

البته که همین مقاله هم برای کنگره سالیانه علوم پزشکی کرمان (شهریور امسال) به صورت سخنرانی هم پذیرفته شده و احتمالا امسال سخنران برتر کنگره از تیم خودمونه 😎

اگر نرسیدید مقاله رو بخونید حداقل تشریف بیارید کرمان؛ اول از همه ببینیمتون و بعدشم از یافته‌های مقالاتمون بهره ببرید ... 🥸

امسال از تیممون کلی مقاله ارسال شده برای کنگره و در اکثر پنل‌ها نماینده داریم احتمالا 🥳

@MetWord

پ‌ن: با تیم ما که کار کنید کل رزومه‌اتون از مقاله و کنگره و طرح و اختراع و کتاب و ... براتون یه جا میسازیم 😇

💡 کمیته تحقیقات و فناوری دانشجویی دانشکده بهداشت با همکاری انجمن علمی علوم تغذیه دانشگاه علوم پزشکی گلستان برگزار می‌کند:

📚 کارگاه مجازی: نحوه ارائه مقاله در کنگره

🎤 مدرس:

سرکار خانم دکتر سکینه گرایلو
✅ استادیار گروه بهداشت عمومی
✅سرپرست کمیته تحقیقات دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی گلستان

🗓 زمان برگزاری:
دوشنبه ۲ شهریور ۱۴۰۴
⏰ ساعت ۱۲ الی ۱۴

💻 به صورت مجازی در بستر اسکای‌روم

🎓 با ارائه گواهی معتبر
💰 کاملاً رایگان

📌 ثبت‌نام از طریق لینک زیر : https://digiform.ir/w92b55ae2
توجه توجه : بعد از ثبت نام در گروه کارگاه جوین شوید :
https://t.iss.one/+kR3jfsUzQCNmMWM0

✨ اگر برای ارائه مقاله در کنگره آماده می‌شوید و می‌خواهید ارائه‌ای حرفه‌ای و مؤثر داشته باشید، این کارگاه را از دست ندهید!

🆔 @SRC_GoUMS
🆔 @src_gumsfh
🆔 @INSA_Goums