📌ضرورت حفظ موقعیت راهبردی تنگه هرمز و هدفگیری خطوط موازی
🔹با توجه به استمرار تهدیدات رژیم صهیونیستی و همپیمانان آن علیه جمهوری اسلامی ایران و شکنندگی آتشبس اخیر، یکی از گزینههای پرقدرت ایران برای اِعمال فشار اقتصادی و راهبردی در جنگ احتمالی آینده، ایجاد اختلال هدفمند در مسیر صادرات انرژی از تنگه هرمز است. این تنگه، بهعنوان یکی از شریانهای اصلی تجارت انرژی در جهان، اهرم کلیدی بازدارندگی ژئوپلیتیکی ایران محسوب میشود.
🔹اما آنچه در شرایط فعلی باید مورد توجه نهادهای تصمیمگیر کشور قرار گیرد، تلاشهای سالهای اخیر عربستان سعودی و امارات متحده عربی برای کاهش وابستگی صادرات نفت خود به تنگه هرمز از طریق احداث خطوط لوله زمینی جایگزین است. اگرچه ظرفیت اسمی این خطوط لوله قابل توجه است، اما بررسی دقیق دادههای موجود نشان میدهد قدرت عملیاتی این مسیرهای جایگزین، همچنان بسیار محدود و شکننده است.
🔹عربستان سعودی با خط لوله شرق-غرب و سایر خطوط جانبی، ظرفیت اسمی حدود ۵ تا ۷ میلیون بشکه در روز را مدعی است؛ اما ظرفیت فعال فعلی آن تنها حدود ۲ میلیون بشکه در روز است.
🔹امارات نیز با خط لوله ابوظبی-فجیره حداکثر توان انتقال ۱.۵ میلیون بشکه در روز را دارد، که در عمل حدود ۱ میلیون بشکه از آن فعال است.
🔹مجموع ظرفیت فعال فعلی عربستان و امارات، حدود ۳ میلیون بشکه در روز است؛ و حتی با فعالسازی حداکثری، در کوتاهمدت امکان انتقال بیشتر از ۵.۵ میلیون بشکه در روز را نخواهند داشت.
🔹در حالیکه روزانه بیش از ۱۴.۵ میلیون بشکه نفت خام، حدود ۶ میلیون بشکه فرآورده نفتی، ۸۵ میلیون تن LNG، و حجم عظیمی از پتروشیمیها از تنگه هرمز عبور میکند، خطوط لوله فعلی تنها میتوانند پاسخگوی حدود یکسوم از صادرات فعلی نفت عربستان و امارات باشند. این یعنی تنگه هرمز همچنان نقطه اتکای اصلی صادرات انرژی منطقه و مرکز ثقل امنیت انرژی جهان است.
🔹سکوت یا بیتفاوتی نسبت به خطوط جایگزین در خاک عربستان و امارات، به معنای تضعیف تدریجی اثرگذاری ژئوپلیتیک ایران بر بازار انرژی است. این خطوط بهمرور در حال تثبیت ظرفیت، جذب سرمایهگذاری و افزایش بهرهوری هستند. چنانچه جمهوری اسلامی ایران در نبرد آینده صرفاً بر بستن تنگه متمرکز شود اما خطوط لوله موازی را مورد تهدید یا اختلال قرار ندهد، دشمنان منطقهای قادر خواهند بود در میانمدت، فشار تحریمها و جنگ را بدون آنکه هزینه انرژی بپردازند، ادامه دهند.
🔹بنابراین، باید اصل بازدارندگی در صادرات انرژی دشمن بازتعریف شود این بازدارندگی، صرفاً با کنترل تنگه هرمز حاصل نمیشود، بلکه نیازمند ایجاد تهدید و اختلال همزمان در تمامی خطوط دورزننده نیز هست.
🔻پیشنهاد راهبردی واحد اقتصادی مصاف:
۱. خطوط لوله شرق-غرب عربستان و خط ابوظبی-فجیره امارات باید در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان اهداف کلیدی اختلال در صورت تداوم تجاوزات تعریف شوند.
۲. این خطوط نهتنها باید از حیث نظامی مورد ارزیابی قرار گیرند، بلکه باید در جنگ ترکیبی نیز از طریق اقدامات سایبری، خرابکاری صنعتی، یا حملات دقیق با تأسیسات پشتیبان آنها (مانند ایستگاههای پمپاژ و پایانههای دریایی) بهشدت آسیبپذیر شوند.
۳. همزمان، لازم است مزیت ژئوپلیتیک تنگه هرمز تثبیت و تقویت شود؛ از جمله با:
🔸راهاندازی عملیاتی خط لوله گوره-جاسک برای صادرات مستقیم ایران از دریای عمان
🔸استفاده از قدرت حقوقی در مجامع بینالمللی برای مشروعیتبخشی به حضور ایران در مدیریت امنیت تنگه
🔸و هماهنگی با سایر کشورهایی که منافع مشترک در باز نگهداشتن تنگه دارند
🔹دشمن اگر بتواند بدون تنگه هم نفت صادر کند، فشار اقتصادی بر ایران بیاثر میشود. پس در تحلیل نهایی، تثبیت اقتدار ژئوپلیتیکی ایران در بازار انرژی، مستلزم بیاثر کردن همزمان خطوط جایگزین عربستان و امارات در مواقع بحرانی است. ایران باید برای حفظ موقعیت راهبردی خود در منطقه و جنگ پیشرو، خطوط لوله زمینی دشمن را نیز به اندازه تنگه هرمز جدی بگیرد.
#بانک_اهداف
📢 کانال واحد امنیت غذایی مؤسسه مصاف
🆔 @masaf_foods
🔹با توجه به استمرار تهدیدات رژیم صهیونیستی و همپیمانان آن علیه جمهوری اسلامی ایران و شکنندگی آتشبس اخیر، یکی از گزینههای پرقدرت ایران برای اِعمال فشار اقتصادی و راهبردی در جنگ احتمالی آینده، ایجاد اختلال هدفمند در مسیر صادرات انرژی از تنگه هرمز است. این تنگه، بهعنوان یکی از شریانهای اصلی تجارت انرژی در جهان، اهرم کلیدی بازدارندگی ژئوپلیتیکی ایران محسوب میشود.
🔹اما آنچه در شرایط فعلی باید مورد توجه نهادهای تصمیمگیر کشور قرار گیرد، تلاشهای سالهای اخیر عربستان سعودی و امارات متحده عربی برای کاهش وابستگی صادرات نفت خود به تنگه هرمز از طریق احداث خطوط لوله زمینی جایگزین است. اگرچه ظرفیت اسمی این خطوط لوله قابل توجه است، اما بررسی دقیق دادههای موجود نشان میدهد قدرت عملیاتی این مسیرهای جایگزین، همچنان بسیار محدود و شکننده است.
🔹عربستان سعودی با خط لوله شرق-غرب و سایر خطوط جانبی، ظرفیت اسمی حدود ۵ تا ۷ میلیون بشکه در روز را مدعی است؛ اما ظرفیت فعال فعلی آن تنها حدود ۲ میلیون بشکه در روز است.
🔹امارات نیز با خط لوله ابوظبی-فجیره حداکثر توان انتقال ۱.۵ میلیون بشکه در روز را دارد، که در عمل حدود ۱ میلیون بشکه از آن فعال است.
🔹مجموع ظرفیت فعال فعلی عربستان و امارات، حدود ۳ میلیون بشکه در روز است؛ و حتی با فعالسازی حداکثری، در کوتاهمدت امکان انتقال بیشتر از ۵.۵ میلیون بشکه در روز را نخواهند داشت.
🔹در حالیکه روزانه بیش از ۱۴.۵ میلیون بشکه نفت خام، حدود ۶ میلیون بشکه فرآورده نفتی، ۸۵ میلیون تن LNG، و حجم عظیمی از پتروشیمیها از تنگه هرمز عبور میکند، خطوط لوله فعلی تنها میتوانند پاسخگوی حدود یکسوم از صادرات فعلی نفت عربستان و امارات باشند. این یعنی تنگه هرمز همچنان نقطه اتکای اصلی صادرات انرژی منطقه و مرکز ثقل امنیت انرژی جهان است.
🔹سکوت یا بیتفاوتی نسبت به خطوط جایگزین در خاک عربستان و امارات، به معنای تضعیف تدریجی اثرگذاری ژئوپلیتیک ایران بر بازار انرژی است. این خطوط بهمرور در حال تثبیت ظرفیت، جذب سرمایهگذاری و افزایش بهرهوری هستند. چنانچه جمهوری اسلامی ایران در نبرد آینده صرفاً بر بستن تنگه متمرکز شود اما خطوط لوله موازی را مورد تهدید یا اختلال قرار ندهد، دشمنان منطقهای قادر خواهند بود در میانمدت، فشار تحریمها و جنگ را بدون آنکه هزینه انرژی بپردازند، ادامه دهند.
🔹بنابراین، باید اصل بازدارندگی در صادرات انرژی دشمن بازتعریف شود این بازدارندگی، صرفاً با کنترل تنگه هرمز حاصل نمیشود، بلکه نیازمند ایجاد تهدید و اختلال همزمان در تمامی خطوط دورزننده نیز هست.
🔻پیشنهاد راهبردی واحد اقتصادی مصاف:
۱. خطوط لوله شرق-غرب عربستان و خط ابوظبی-فجیره امارات باید در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان اهداف کلیدی اختلال در صورت تداوم تجاوزات تعریف شوند.
۲. این خطوط نهتنها باید از حیث نظامی مورد ارزیابی قرار گیرند، بلکه باید در جنگ ترکیبی نیز از طریق اقدامات سایبری، خرابکاری صنعتی، یا حملات دقیق با تأسیسات پشتیبان آنها (مانند ایستگاههای پمپاژ و پایانههای دریایی) بهشدت آسیبپذیر شوند.
۳. همزمان، لازم است مزیت ژئوپلیتیک تنگه هرمز تثبیت و تقویت شود؛ از جمله با:
🔸راهاندازی عملیاتی خط لوله گوره-جاسک برای صادرات مستقیم ایران از دریای عمان
🔸استفاده از قدرت حقوقی در مجامع بینالمللی برای مشروعیتبخشی به حضور ایران در مدیریت امنیت تنگه
🔸و هماهنگی با سایر کشورهایی که منافع مشترک در باز نگهداشتن تنگه دارند
🔹دشمن اگر بتواند بدون تنگه هم نفت صادر کند، فشار اقتصادی بر ایران بیاثر میشود. پس در تحلیل نهایی، تثبیت اقتدار ژئوپلیتیکی ایران در بازار انرژی، مستلزم بیاثر کردن همزمان خطوط جایگزین عربستان و امارات در مواقع بحرانی است. ایران باید برای حفظ موقعیت راهبردی خود در منطقه و جنگ پیشرو، خطوط لوله زمینی دشمن را نیز به اندازه تنگه هرمز جدی بگیرد.
#بانک_اهداف
📢 کانال واحد امنیت غذایی مؤسسه مصاف
🆔 @masaf_foods
👍10
📌سرمایهگذاری انرژی جمهوری آذربایجان در زیرساختهای راهبردی رژیم صهیونیستی
🔹در یکی از مهمترین تحولات ژئوـاقتصادی منطقه، شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان (SOCAR)، با خرید مالکیت ۱۰ درصدی در میدان گازی استراتژیک «تامار» در ساحل مدیترانه، رسماً به حلقه تأمین و امنیت انرژی رژیم صهیونیستی پیوست.
🔻جزئیات این ورود معنادار به قلب انرژی صهیونیسم:
🔸شرکت سوکار با خرید ۴۳٪ از سهام شرکت Union Energy (معادل ۷٪ پروژه تامار) و ۱۷.۹٪ از Tamar Petroleum (معادل ۳٪ دیگر)، جمعاً به ۱۰٪ مالکیت در میدان تامار دست یافته است.
🔸ارزش کل این سرمایهگذاری حدود ۱.۲۵ میلیارد دلار برآورد شده است.
🔸میدان گازی «تامار» که در فاصله ۹۰ کیلومتری سواحل حیفا قرار دارد، با ذخیرهای بالغ بر ۱۳.۷ تریلیون فوتمکعب گاز طبیعی، یکی از مهمترین منابع انرژی رژیم صهیونیستی در شرق مدیترانه محسوب میشود.
🔹نکته کلیدی آنجاست که این اقدام نه صرفاً اقتصادی، بلکه در ادامه فرآیند چندلایه سیاسی–نظامی–اطلاعاتی جمهوری آذربایجان در خدمت اهداف صهیونیستی ارزیابی میشود.
🔹همکاری باکو و تلآویو صرفاً به صادرات نفت از طریق بندر حیفا یا خرید پهپادهای هرمس و هاروپ محدود نبوده است؛ اینک این مشارکت با ورود مستقیم SOCAR به میدان تامار وارد سطحی از درهمتنیدگی ساختاری شده است.
🔹در شرایطی که روابط آذربایجان با روسیه رو به تیرگی گذاشته، باکو تلاش دارد با ایجاد پیوندهای پایدار با ساختارهای امنیت انرژی رژیم صهیونیستی، یک سپر راهبردی جدید برای خود تعریف کند؛ اقدامی که میتواند در آینده به مبنای مداخلات اطلاعاتی یا تسلیحاتی بیشتر علیه ایران و محور مقاومت تبدیل شود.
🔹سرمایهگذاری مستقیم در داراییهای انرژی رژیم صهیونیستی، به SOCAR نقشی فراتر از یک شرکت نفتی داده است؛ نقشی که جمهوری آذربایجان را به پایگاه واسط اقتصادی–اطلاعاتی دشمن در همسایگی ایران تبدیل میکند.
🔹از اینرو، نهادهای امنیتی و دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت باید نگاه دقیقتری به نقش انرژی، شرکتهای خصولتی و روند تجاریسازی پروژههای اطلاعاتی–نظامی در قفقاز داشته باشند و آن را هدف مشروع خود بدانند.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در یکی از مهمترین تحولات ژئوـاقتصادی منطقه، شرکت دولتی نفت جمهوری آذربایجان (SOCAR)، با خرید مالکیت ۱۰ درصدی در میدان گازی استراتژیک «تامار» در ساحل مدیترانه، رسماً به حلقه تأمین و امنیت انرژی رژیم صهیونیستی پیوست.
🔻جزئیات این ورود معنادار به قلب انرژی صهیونیسم:
🔸شرکت سوکار با خرید ۴۳٪ از سهام شرکت Union Energy (معادل ۷٪ پروژه تامار) و ۱۷.۹٪ از Tamar Petroleum (معادل ۳٪ دیگر)، جمعاً به ۱۰٪ مالکیت در میدان تامار دست یافته است.
🔸ارزش کل این سرمایهگذاری حدود ۱.۲۵ میلیارد دلار برآورد شده است.
🔸میدان گازی «تامار» که در فاصله ۹۰ کیلومتری سواحل حیفا قرار دارد، با ذخیرهای بالغ بر ۱۳.۷ تریلیون فوتمکعب گاز طبیعی، یکی از مهمترین منابع انرژی رژیم صهیونیستی در شرق مدیترانه محسوب میشود.
🔹نکته کلیدی آنجاست که این اقدام نه صرفاً اقتصادی، بلکه در ادامه فرآیند چندلایه سیاسی–نظامی–اطلاعاتی جمهوری آذربایجان در خدمت اهداف صهیونیستی ارزیابی میشود.
🔹همکاری باکو و تلآویو صرفاً به صادرات نفت از طریق بندر حیفا یا خرید پهپادهای هرمس و هاروپ محدود نبوده است؛ اینک این مشارکت با ورود مستقیم SOCAR به میدان تامار وارد سطحی از درهمتنیدگی ساختاری شده است.
🔹در شرایطی که روابط آذربایجان با روسیه رو به تیرگی گذاشته، باکو تلاش دارد با ایجاد پیوندهای پایدار با ساختارهای امنیت انرژی رژیم صهیونیستی، یک سپر راهبردی جدید برای خود تعریف کند؛ اقدامی که میتواند در آینده به مبنای مداخلات اطلاعاتی یا تسلیحاتی بیشتر علیه ایران و محور مقاومت تبدیل شود.
🔹سرمایهگذاری مستقیم در داراییهای انرژی رژیم صهیونیستی، به SOCAR نقشی فراتر از یک شرکت نفتی داده است؛ نقشی که جمهوری آذربایجان را به پایگاه واسط اقتصادی–اطلاعاتی دشمن در همسایگی ایران تبدیل میکند.
🔹از اینرو، نهادهای امنیتی و دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت باید نگاه دقیقتری به نقش انرژی، شرکتهای خصولتی و روند تجاریسازی پروژههای اطلاعاتی–نظامی در قفقاز داشته باشند و آن را هدف مشروع خود بدانند.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍4👎2
📌سقوط آزاد دلار؛ بدترین آغاز سال از زمان قطع ارتباط با طلا در ۱۹۷۳
🔹نیویورکتایمز گزارش داد: دلار آمریکا همچنان به روند نزولی خود ادامه میدهد، حتی با وجود عقبنشینی دونالد ترامپ از تهدیدهای تعرفهای و بازگشت بازار سهام به حالت متعادل.
🔹ارز ایالات متحده در شش ماه گذشته بیش از ۱۰ درصد در برابر سبدی از ارزهای شرکای اصلی تجاری خود تضعیف شده است. آخرین بار که دلار در آغاز سال چنین افت شدیدی را تجربه کرد، به سال ۱۹۷۳ بازمیگردد؛ زمانی که دولت آمریکا پیوند ارزش دلار با قیمت طلا را قطع کرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹نیویورکتایمز گزارش داد: دلار آمریکا همچنان به روند نزولی خود ادامه میدهد، حتی با وجود عقبنشینی دونالد ترامپ از تهدیدهای تعرفهای و بازگشت بازار سهام به حالت متعادل.
🔹ارز ایالات متحده در شش ماه گذشته بیش از ۱۰ درصد در برابر سبدی از ارزهای شرکای اصلی تجاری خود تضعیف شده است. آخرین بار که دلار در آغاز سال چنین افت شدیدی را تجربه کرد، به سال ۱۹۷۳ بازمیگردد؛ زمانی که دولت آمریکا پیوند ارزش دلار با قیمت طلا را قطع کرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍14
📌 گزارش رویترز از آمادگی ایران برای بستن تنگه هرمز
🔹خبرگزاری رویترز به نقل از مقامات مطلع وابسته به نهادهای اطلاعاتی آمریکایی خبر داده است که جمهوری اسلامی در ماه گذشته اقدام به بارگیری مینهای دریایی بر روی شناورها در خلیج فارس کرده بود.
🔹این اقدام که پس از حمله موشکی اسرائیل به خاک ایران در ۱۳ ژوئن صورت گرفت، موجب افزایش نگرانیها در واشنگتن درباره احتمال بستهشدن تنگه هرمز شد.
🔹اگرچه در نهایت این مینها در تنگه هرمز کار گذاشته نشدند، اما منابع اطلاعاتی آمریکا میگویند این آمادگی میتوانست به اختلال جدی در تجارت جهانی منجر شود.
🔹رویترز نوشته است وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) و نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل تا کنون به این گزارش واکنشی نشان ندادهاند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹خبرگزاری رویترز به نقل از مقامات مطلع وابسته به نهادهای اطلاعاتی آمریکایی خبر داده است که جمهوری اسلامی در ماه گذشته اقدام به بارگیری مینهای دریایی بر روی شناورها در خلیج فارس کرده بود.
🔹این اقدام که پس از حمله موشکی اسرائیل به خاک ایران در ۱۳ ژوئن صورت گرفت، موجب افزایش نگرانیها در واشنگتن درباره احتمال بستهشدن تنگه هرمز شد.
🔹اگرچه در نهایت این مینها در تنگه هرمز کار گذاشته نشدند، اما منابع اطلاعاتی آمریکا میگویند این آمادگی میتوانست به اختلال جدی در تجارت جهانی منجر شود.
🔹رویترز نوشته است وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) و نمایندگی جمهوری اسلامی در سازمان ملل تا کنون به این گزارش واکنشی نشان ندادهاند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍8
📌چین با «تخفیف قیمتی ۲۰٪» در مناقصات دولتی، تولید داخل را به سلاح استراتژیک تبدیل میکند
🔹در تحولی مهم در سیاستهای صنعتی–تجاری جمهوری خلق چین، وزارت دارایی این کشور در پیشنویس جدید خود برای اصلاح مقررات خرید دولتی، از اعطای امتیاز قیمتی ۲۰ درصدی به کالاهای "ساخت داخل" در مناقصات دولتی خبر داده است. این اقدام، نهتنها به منزله حمایت صریح از تولید داخلی چین است، بلکه پیامی آشکار به سرمایهگذاران خارجی برای انتقال تولید و فناوری به خاک چین و کاهش اتکای دولت به واردات میباشد.
🔹بر اساس این پیشنویس، اگر کالایی در داخل چین تولید شده و سه معیار کلیدی زیر را رعایت کند، قیمت آن برای ارزیابی در مناقصات ۲۰ درصد کمتر از قیمت واقعی محاسبه خواهد شد، در حالیکه مبلغ پرداختی تغییری نمیکند. این سه معیار عبارتاند از:
1⃣ تولید واقعی در خاک چین (نه صرفاً مونتاژ یا لیبلگذاری)
2⃣ سهم بالای اجزای ساخت داخل
3⃣ ساخت داخل اجزای کلیدی و انجام فرایندهای حیاتی تولید
🔹این معیارها در یک بازهی زمانی ۳ تا ۵ ساله، شفافتر، سختگیرانهتر و دقیقتر تدوین خواهند شد تا از ورود کالاهای اصطلاحاً شبهداخلی جلوگیری شود.
🔹در عمل، این سیاست به شرکتهایی که تولید واقعی در چین دارند صرفنظر از اینکه چینی، خصوصی، دولتی یا خارجی باشند مزیت رقابتی جدی در مناقصات دولتی میدهد. برای مثال، یک شرکت تجهیزات پزشکی با قیمت پیشنهادی ۱۰۰ یوان، اگر الزامات ساخت داخل را رعایت کرده باشد، پیشنهادش معادل ۸۰ یوان تلقی میشود. در نتیجه احتمال برد در مناقصه افزایش مییابد، ولی پرداخت واقعی همچنان ۱۰۰ یوان خواهد بود.
🔹این امتیاز بهویژه در بخشهایی مانند تجهیزات پزشکی، انرژیهای نو، زیرساخت دیجیتال و فناوریهای پیشرفته، میتواند موجب هجوم موج جدیدی از سرمایهگذاری خارجی با هدف انتقال فناوری و تولید در خاک چین شود.
🔹با این اقدام، چین عملاً در حال بازطراحی ساختار زنجیره تأمین خود بهگونهای است که هم امنیت صنعتی–تجاری خود را ارتقاء دهد، و هم سرمایهگذاری خارجی را تحت شروط بومیسازی هدایت کند.
🔹اگرچه چین این سیاست را بهعنوان ابزار توسعه صنعتی و ارتقاء فناوری معرفی میکند، اما کشورهایی مانند اعضای اتحادیه اروپا، ژاپن و آمریکا، آن را مصداق آشکار حمایتگرایی و انحراف در رقابت بازار میدانند.
🔹اتحادیه اروپا نسبت به عدم دسترسی برابر شرکتهای خارجی فاقد زیرساخت تولید در چین به مناقصات دولتی هشدار داده و این سیاست را برخلاف تعهدات بینالمللی در WTO ارزیابی کرده است.
🔹سیاست جدید خرید دولتی چین، با اعطای امتیاز قیمتی هدفمند به کالاهای ساخت داخل، بخشی از پروژه بزرگ خوداتکایی صنعتی این کشور و مکمل راهبردهای مطرحی چون «ساخت چین ۲۰۲۵» و «جایگزینی واردات» است. برای شرکتها و سرمایهگذاران خارجی، این اقدام سیگنالی است تا با انتقال تولید، ارتقاء عمق ساخت داخل و مشارکت در بومیسازی فناوریها، همچنان در یکی از بزرگترین بازارهای دولتی جهان باقی بمانند.
🔹از منظر رقابت ژئواقتصادی، چین بهجای اتکا بر تعرفه و جنگ تجاری، مسیر دقیقتری برای بومیسازی زنجیرهها و بازمهندسی قدرت اقتصادی خود در پیش گرفته است؛ مسیری که باید مورد توجه نهادهای سیاستگذار اقتصادی جمهوری اسلامی ایران، قرار گیرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در تحولی مهم در سیاستهای صنعتی–تجاری جمهوری خلق چین، وزارت دارایی این کشور در پیشنویس جدید خود برای اصلاح مقررات خرید دولتی، از اعطای امتیاز قیمتی ۲۰ درصدی به کالاهای "ساخت داخل" در مناقصات دولتی خبر داده است. این اقدام، نهتنها به منزله حمایت صریح از تولید داخلی چین است، بلکه پیامی آشکار به سرمایهگذاران خارجی برای انتقال تولید و فناوری به خاک چین و کاهش اتکای دولت به واردات میباشد.
🔹بر اساس این پیشنویس، اگر کالایی در داخل چین تولید شده و سه معیار کلیدی زیر را رعایت کند، قیمت آن برای ارزیابی در مناقصات ۲۰ درصد کمتر از قیمت واقعی محاسبه خواهد شد، در حالیکه مبلغ پرداختی تغییری نمیکند. این سه معیار عبارتاند از:
1⃣ تولید واقعی در خاک چین (نه صرفاً مونتاژ یا لیبلگذاری)
2⃣ سهم بالای اجزای ساخت داخل
3⃣ ساخت داخل اجزای کلیدی و انجام فرایندهای حیاتی تولید
🔹این معیارها در یک بازهی زمانی ۳ تا ۵ ساله، شفافتر، سختگیرانهتر و دقیقتر تدوین خواهند شد تا از ورود کالاهای اصطلاحاً شبهداخلی جلوگیری شود.
🔹در عمل، این سیاست به شرکتهایی که تولید واقعی در چین دارند صرفنظر از اینکه چینی، خصوصی، دولتی یا خارجی باشند مزیت رقابتی جدی در مناقصات دولتی میدهد. برای مثال، یک شرکت تجهیزات پزشکی با قیمت پیشنهادی ۱۰۰ یوان، اگر الزامات ساخت داخل را رعایت کرده باشد، پیشنهادش معادل ۸۰ یوان تلقی میشود. در نتیجه احتمال برد در مناقصه افزایش مییابد، ولی پرداخت واقعی همچنان ۱۰۰ یوان خواهد بود.
🔹این امتیاز بهویژه در بخشهایی مانند تجهیزات پزشکی، انرژیهای نو، زیرساخت دیجیتال و فناوریهای پیشرفته، میتواند موجب هجوم موج جدیدی از سرمایهگذاری خارجی با هدف انتقال فناوری و تولید در خاک چین شود.
🔹با این اقدام، چین عملاً در حال بازطراحی ساختار زنجیره تأمین خود بهگونهای است که هم امنیت صنعتی–تجاری خود را ارتقاء دهد، و هم سرمایهگذاری خارجی را تحت شروط بومیسازی هدایت کند.
🔹اگرچه چین این سیاست را بهعنوان ابزار توسعه صنعتی و ارتقاء فناوری معرفی میکند، اما کشورهایی مانند اعضای اتحادیه اروپا، ژاپن و آمریکا، آن را مصداق آشکار حمایتگرایی و انحراف در رقابت بازار میدانند.
🔹اتحادیه اروپا نسبت به عدم دسترسی برابر شرکتهای خارجی فاقد زیرساخت تولید در چین به مناقصات دولتی هشدار داده و این سیاست را برخلاف تعهدات بینالمللی در WTO ارزیابی کرده است.
🔹سیاست جدید خرید دولتی چین، با اعطای امتیاز قیمتی هدفمند به کالاهای ساخت داخل، بخشی از پروژه بزرگ خوداتکایی صنعتی این کشور و مکمل راهبردهای مطرحی چون «ساخت چین ۲۰۲۵» و «جایگزینی واردات» است. برای شرکتها و سرمایهگذاران خارجی، این اقدام سیگنالی است تا با انتقال تولید، ارتقاء عمق ساخت داخل و مشارکت در بومیسازی فناوریها، همچنان در یکی از بزرگترین بازارهای دولتی جهان باقی بمانند.
🔹از منظر رقابت ژئواقتصادی، چین بهجای اتکا بر تعرفه و جنگ تجاری، مسیر دقیقتری برای بومیسازی زنجیرهها و بازمهندسی قدرت اقتصادی خود در پیش گرفته است؛ مسیری که باید مورد توجه نهادهای سیاستگذار اقتصادی جمهوری اسلامی ایران، قرار گیرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍9
📌بندر اشدود؛ گلوگاه پشتیبانی غذایی رژیم صهیونیستی
🔹در ساختار لجستیک غذایی رژیم صهیونیستی، بندر اشدود دومین شاهراه استراتژیک پس از حیفا به شمار میرود. این بندر علاوه بر اینکه ورودی حیاتی برای کالاهای اساسی است، زیرساختی متصل به شبکه ملی ذخایر غلات، سیلوهای آرد، و صنایع تبدیلی مواد غذایی محسوب میشود. سیلوهای بندر اشدود، در کنار اسکلههای تخلیه کانتینری، به گونهای طراحی شدهاند که نه تنها برای واردات گندم، جو، ذرت و سویا به کار میروند، بلکه فوراً با خطوط ریلی و جادهای سرزمینهای اشغالی در ارتباطاند و قابلیت انتقال سریع مواد اولیه غذایی به عمق سرزمینی را فراهم میکنند.
🔹بندر حیفا به عنوان نقطه شمالی، منبع تغذیه شمال و مرکز رژیم است، اشدود عملاً وظیفه تغذیه جنوب و نوار تلآویو را بر عهده دارد. حمله به این نقطه، نقشه اضطراری غذایی رژیم صهیونیستی را از کار میاندازد.
🔹این سیلوها وابسته به واردات روزانه هستند. یعنی برخلاف انبارهای ذخیرهای حیفا (که حدود ۲ ماه ذخیره دارند)، ظرفیت اشدود بهشدت در حال چرخش است و حتی چند روز توقف میتواند تأثیر مستقیم بر تولید نان و غذای گسترده داشته باشد.
🔹منطقه اطراف اشدود محل استقرار چند کارخانه مهم آرد، انبارهای روغن، و خطوط بستهبندی غذاست. تخریب یا اخلال در بندر، بلافاصله روی فرآیند صنعتیسازی غذا و پخش فروشگاهی آن اثر میگذارد.
🔹برخلاف مراکز پراکنده و کوچک، سیلوهای اشدود به دلیل پیوستگی با بندر، دارای نقشههای ماهوارهای دقیق، تصاویر بازرگانی و نشانیهای عمومی هستند؛ بهعبارتی از نظر نظامی، اهداف دم دست هستند.
🔹بندر اشدود، با عملکرد دوگانهی «گلوگاه ورود» و «مرکز توزیع جنوب» یکی از مهمترین مراکز آسیبپذیر در جنگ غذایی رژیم صهیونیستی است. هدف قرار دادن این بندر و سیلوهای مرتبط، میتواند رژیم صهیونیستی را به فاز دوم امنیت غذایی اضطراری بکشاند؛ جایی که صفهای نان، بحران اعتماد عمومی و اخلال در نظم شهری آغاز میشود.
#بانک_اهداف
📢 کانال واحد امنیت غذایی مؤسسه مصاف
🆔 @masaf_foods
🔹در ساختار لجستیک غذایی رژیم صهیونیستی، بندر اشدود دومین شاهراه استراتژیک پس از حیفا به شمار میرود. این بندر علاوه بر اینکه ورودی حیاتی برای کالاهای اساسی است، زیرساختی متصل به شبکه ملی ذخایر غلات، سیلوهای آرد، و صنایع تبدیلی مواد غذایی محسوب میشود. سیلوهای بندر اشدود، در کنار اسکلههای تخلیه کانتینری، به گونهای طراحی شدهاند که نه تنها برای واردات گندم، جو، ذرت و سویا به کار میروند، بلکه فوراً با خطوط ریلی و جادهای سرزمینهای اشغالی در ارتباطاند و قابلیت انتقال سریع مواد اولیه غذایی به عمق سرزمینی را فراهم میکنند.
🔹بندر حیفا به عنوان نقطه شمالی، منبع تغذیه شمال و مرکز رژیم است، اشدود عملاً وظیفه تغذیه جنوب و نوار تلآویو را بر عهده دارد. حمله به این نقطه، نقشه اضطراری غذایی رژیم صهیونیستی را از کار میاندازد.
🔹این سیلوها وابسته به واردات روزانه هستند. یعنی برخلاف انبارهای ذخیرهای حیفا (که حدود ۲ ماه ذخیره دارند)، ظرفیت اشدود بهشدت در حال چرخش است و حتی چند روز توقف میتواند تأثیر مستقیم بر تولید نان و غذای گسترده داشته باشد.
🔹منطقه اطراف اشدود محل استقرار چند کارخانه مهم آرد، انبارهای روغن، و خطوط بستهبندی غذاست. تخریب یا اخلال در بندر، بلافاصله روی فرآیند صنعتیسازی غذا و پخش فروشگاهی آن اثر میگذارد.
🔹برخلاف مراکز پراکنده و کوچک، سیلوهای اشدود به دلیل پیوستگی با بندر، دارای نقشههای ماهوارهای دقیق، تصاویر بازرگانی و نشانیهای عمومی هستند؛ بهعبارتی از نظر نظامی، اهداف دم دست هستند.
🔹بندر اشدود، با عملکرد دوگانهی «گلوگاه ورود» و «مرکز توزیع جنوب» یکی از مهمترین مراکز آسیبپذیر در جنگ غذایی رژیم صهیونیستی است. هدف قرار دادن این بندر و سیلوهای مرتبط، میتواند رژیم صهیونیستی را به فاز دوم امنیت غذایی اضطراری بکشاند؛ جایی که صفهای نان، بحران اعتماد عمومی و اخلال در نظم شهری آغاز میشود.
#بانک_اهداف
📢 کانال واحد امنیت غذایی مؤسسه مصاف
🆔 @masaf_foods
👍11
📌«حسابهای تراستی» امارات؛ قلب مالی جنگ خاموش علیه ایران را از کار بیندازید
🔹در دنیای تحریمهای هوشمند و جنگ ارزی، آنچه دشمن را به پیروزی نزدیک میکند، نه سلاح بلکه شفافیت دقیق تراکنشهای ما در سیستم مالی تحت سلطه آمریکا است. ایران در سالهای اخیر، بهدلیل محدودیتهای نظام بانکی بینالملل و تحریمهای ثانویه، بهویژه پس از بازگشت تحریمهای ترامپ، بخش بزرگی از صادرات نفتی خود را بهشکلی غیررسمی و با روشهایی چون حسابهای تراستی در امارات انجام داده است.
🔹این حسابها در ظاهر، کانال تسویه و ذخیرهسازی موقت منابع حاصل از فروش نفتاند؛ اما در واقع، اتاق شیشهای دشمن برای رصد اقتصاد ایران محسوب میشوند. حسابهایی که بهنام ایران نیستند، مالک حقوقی آنها شخصی ثالث است، و برداشت از آنها منوط به تأیید طرفهای غربی یا بانکهای اماراتی همکار با OFAC آمریکایی است.
🔹در واقع، ما نفت میفروشیم، اما پولش را نه در اختیار داریم، نه قابلیت انتقال آن را داریم، نه امکان عملیاتی کردن آن در اقتصاد داخلی.
🔹حسابهای تراستی، ایران را در یک موقعیت اقتصاد ارزیِ نیمهمستقل قرار دادهاند که شبیه یک بند ناف متصل به ساختار اطلاعات مالی دشمن است؛ بدون اینکه دسترسی حاکمیتی بر جریان ورودی، مسیر مصرف و رصد تهدیدها داشته باشیم.
🔹حال، در میانه یک جنگ نظامی-تروریستی آشکار با رژیم صهیونیستی و درگیری اطلاعاتی تمامعیار با ایالات متحده، ادامه وابستگی به این ساختار ارزی، یعنی ترکِ پنهان در استخوانبندی حاکمیت مالی کشور.
🔻پیامدهای ماندن در حسابهای تراستی:
۱. نشت کامل دادههای نفتی و ارزی ایران به دشمن:
🔹بانکهای دبی و ابوظبی بهطور مستقیم با نهادهای اطلاعات مالی غرب همکاری دارند. هر گونه تراکنش، پرداخت، تاخیر، تخفیف و قرارداد، مستقیماً در پایگاههای داده دشمن ذخیره میشود.
۲. افزایش ریسک بلوکهشدن منابع در یک بحران:
🔹تجربه کرهجنوبی، هند، ژاپن و حتی عراق نشان داده که در اولین تنش بینالمللی، کشورها بهسرعت منابع ایران را مسدود میکنند؛ چون مالکیت حقوقی بهنام ایران نیست.
۳. امکان استفاده دشمن از رصد حسابها برای طراحی جنگ اقتصادی ترکیبی:
🔹با تحلیل جریان پول و اطلاعات مرتبط با مقصد آن، دشمن میتواند هم نهادهای واسط ما را شناسایی کند، هم نقاط ضعف لجستیکی در توزیع درآمد نفتی.
۴. عدم امکان استفاده از منابع نفتی در ساختار برنامهریزی اقتصادی داخلی:
🔹بانک مرکزی در عمل، هیچ نقشی در تخصیص، برنامهریزی و سیاستگذاری بر مبنای این ارزها ندارد. آنها شبهپول هستند، نه پول واقعی در دسترس.
🔻راهکارهای واحد اقتصادی مصاف برای قطع فوری این وابستگی:
۱. بازمهندسی مسیرهای تسویه مالی با تکیه بر سبد ارزی مستقل:
🔸استفاده از پیمانهای پولی دوجانبه با چین.
🔸افتتاح حسابهای رسمی دولتی در بانکهای غیروابسته به سوئیفت (مانند CIPS چین).
🔸تخصیص سهم ثابت از صادرات نفت به سبد ارزی غیردلاری
۲. تشکیل «کارگروه امنیت ارزی صادرات نفت» در سطح شورایعالی امنیت ملی:
🔸چنین کارگروهی باید همسطح با شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا باشد، دارای اختیارات ویژه در شناسایی، مسدودسازی و هدایت تراکنشهای راهبردی با کشورهای طرف قرارداد نفتی.
۳. توسعه زیرساختهای تهاتری چندجانبه با کشورهای همپیمان:
🔸تهاتر نفت با غلات، دارو، تجهیزات نظامی و قطعات زیرساختی.
🔸استفاده از صرافیهای دولتی در قالب «شبکه پایاپای منطقهای» برای اجتناب از وابستگی به سیستم بانکی غربی.
🔸تدوین چارچوب حقوقی انتقال مالکیت نفت در ازای کالای واقعی (نه ارز)
۴. اعمال فشار ژئوپلیتیکی بر امارات در سطوح دیگر روابط:
🔸طراحی پویش تهدید متقابل در حوزه تجارت منطقهای.
🔸کاهش امتیازات تجاری به کالاهای اماراتی.
🔸فشار رسانهای برای افشای نقش دبی در همکاری با تحریمهای آمریکا.
🔹حساب تراستی، فقط یک حساب بانکی نیست؛ یک ابزار مهندسی سلطه مالی و اطلاعاتی دشمن است. ادامه کار با این حسابها، یعنی شریک شدن در پروژه طراحیشده وزارت خزانهداری آمریکا برای رصد، محدودسازی و بیاثر کردن درآمدهای نفتی ایران. در جنگ، اولین گام پیروزی، قطع سیستمهای جاسوسی مالی دشمن است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در دنیای تحریمهای هوشمند و جنگ ارزی، آنچه دشمن را به پیروزی نزدیک میکند، نه سلاح بلکه شفافیت دقیق تراکنشهای ما در سیستم مالی تحت سلطه آمریکا است. ایران در سالهای اخیر، بهدلیل محدودیتهای نظام بانکی بینالملل و تحریمهای ثانویه، بهویژه پس از بازگشت تحریمهای ترامپ، بخش بزرگی از صادرات نفتی خود را بهشکلی غیررسمی و با روشهایی چون حسابهای تراستی در امارات انجام داده است.
🔹این حسابها در ظاهر، کانال تسویه و ذخیرهسازی موقت منابع حاصل از فروش نفتاند؛ اما در واقع، اتاق شیشهای دشمن برای رصد اقتصاد ایران محسوب میشوند. حسابهایی که بهنام ایران نیستند، مالک حقوقی آنها شخصی ثالث است، و برداشت از آنها منوط به تأیید طرفهای غربی یا بانکهای اماراتی همکار با OFAC آمریکایی است.
🔹در واقع، ما نفت میفروشیم، اما پولش را نه در اختیار داریم، نه قابلیت انتقال آن را داریم، نه امکان عملیاتی کردن آن در اقتصاد داخلی.
🔹حسابهای تراستی، ایران را در یک موقعیت اقتصاد ارزیِ نیمهمستقل قرار دادهاند که شبیه یک بند ناف متصل به ساختار اطلاعات مالی دشمن است؛ بدون اینکه دسترسی حاکمیتی بر جریان ورودی، مسیر مصرف و رصد تهدیدها داشته باشیم.
🔹حال، در میانه یک جنگ نظامی-تروریستی آشکار با رژیم صهیونیستی و درگیری اطلاعاتی تمامعیار با ایالات متحده، ادامه وابستگی به این ساختار ارزی، یعنی ترکِ پنهان در استخوانبندی حاکمیت مالی کشور.
🔻پیامدهای ماندن در حسابهای تراستی:
۱. نشت کامل دادههای نفتی و ارزی ایران به دشمن:
🔹بانکهای دبی و ابوظبی بهطور مستقیم با نهادهای اطلاعات مالی غرب همکاری دارند. هر گونه تراکنش، پرداخت، تاخیر، تخفیف و قرارداد، مستقیماً در پایگاههای داده دشمن ذخیره میشود.
۲. افزایش ریسک بلوکهشدن منابع در یک بحران:
🔹تجربه کرهجنوبی، هند، ژاپن و حتی عراق نشان داده که در اولین تنش بینالمللی، کشورها بهسرعت منابع ایران را مسدود میکنند؛ چون مالکیت حقوقی بهنام ایران نیست.
۳. امکان استفاده دشمن از رصد حسابها برای طراحی جنگ اقتصادی ترکیبی:
🔹با تحلیل جریان پول و اطلاعات مرتبط با مقصد آن، دشمن میتواند هم نهادهای واسط ما را شناسایی کند، هم نقاط ضعف لجستیکی در توزیع درآمد نفتی.
۴. عدم امکان استفاده از منابع نفتی در ساختار برنامهریزی اقتصادی داخلی:
🔹بانک مرکزی در عمل، هیچ نقشی در تخصیص، برنامهریزی و سیاستگذاری بر مبنای این ارزها ندارد. آنها شبهپول هستند، نه پول واقعی در دسترس.
🔻راهکارهای واحد اقتصادی مصاف برای قطع فوری این وابستگی:
۱. بازمهندسی مسیرهای تسویه مالی با تکیه بر سبد ارزی مستقل:
🔸استفاده از پیمانهای پولی دوجانبه با چین.
🔸افتتاح حسابهای رسمی دولتی در بانکهای غیروابسته به سوئیفت (مانند CIPS چین).
🔸تخصیص سهم ثابت از صادرات نفت به سبد ارزی غیردلاری
۲. تشکیل «کارگروه امنیت ارزی صادرات نفت» در سطح شورایعالی امنیت ملی:
🔸چنین کارگروهی باید همسطح با شورای هماهنگی اقتصادی سران قوا باشد، دارای اختیارات ویژه در شناسایی، مسدودسازی و هدایت تراکنشهای راهبردی با کشورهای طرف قرارداد نفتی.
۳. توسعه زیرساختهای تهاتری چندجانبه با کشورهای همپیمان:
🔸تهاتر نفت با غلات، دارو، تجهیزات نظامی و قطعات زیرساختی.
🔸استفاده از صرافیهای دولتی در قالب «شبکه پایاپای منطقهای» برای اجتناب از وابستگی به سیستم بانکی غربی.
🔸تدوین چارچوب حقوقی انتقال مالکیت نفت در ازای کالای واقعی (نه ارز)
۴. اعمال فشار ژئوپلیتیکی بر امارات در سطوح دیگر روابط:
🔸طراحی پویش تهدید متقابل در حوزه تجارت منطقهای.
🔸کاهش امتیازات تجاری به کالاهای اماراتی.
🔸فشار رسانهای برای افشای نقش دبی در همکاری با تحریمهای آمریکا.
🔹حساب تراستی، فقط یک حساب بانکی نیست؛ یک ابزار مهندسی سلطه مالی و اطلاعاتی دشمن است. ادامه کار با این حسابها، یعنی شریک شدن در پروژه طراحیشده وزارت خزانهداری آمریکا برای رصد، محدودسازی و بیاثر کردن درآمدهای نفتی ایران. در جنگ، اولین گام پیروزی، قطع سیستمهای جاسوسی مالی دشمن است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍13
📌زنگ خطر در قبرس؛ نفوذ خزنده صهیونیستها در خرید زمین
🔹روزنامه یدیعوت آحرونوت در گزارشی اعلام کرد، در پی گسترش دامنه خرید املاک و مستغلات توسط سرمایهگذاران صهیونیست در قبرس، این کشور شاهد موج بیسابقهای از خشم عمومی علیه اسرائیلیها است.
🔹اوج این جنجال در جریان کنفرانس حزب چپگرای اکل، دومین حزب بزرگ قبرس رخ داد و «استفانوس استفانو»، دبیرکل آن، به صورت شدید الحن هشدار داد که این خریدها توسط صهیونیستها، به ویژه در مناطق استراتژیک نزدیک به زیرساختهای حیاتی، به تهدیدی جدی برای حاکمیت قبرس تبدیل شده است.
🔹استفانو با بیان اینکه خرید املاک در قبرس توسط صهیونیستها بخشی از یک «طرح گستردهتر» است که شامل ایجاد مناطق مسکونی بسته، مدارس دینی، کنیسهها و نفوذ اقتصادی فزاینده است، گفت: «وضعیت مشابه آن چیزی است که در فلسطین تاریخی رخ داد و تصرف اراضی به صورت تدریجی صورت گرفت».
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹روزنامه یدیعوت آحرونوت در گزارشی اعلام کرد، در پی گسترش دامنه خرید املاک و مستغلات توسط سرمایهگذاران صهیونیست در قبرس، این کشور شاهد موج بیسابقهای از خشم عمومی علیه اسرائیلیها است.
🔹اوج این جنجال در جریان کنفرانس حزب چپگرای اکل، دومین حزب بزرگ قبرس رخ داد و «استفانوس استفانو»، دبیرکل آن، به صورت شدید الحن هشدار داد که این خریدها توسط صهیونیستها، به ویژه در مناطق استراتژیک نزدیک به زیرساختهای حیاتی، به تهدیدی جدی برای حاکمیت قبرس تبدیل شده است.
🔹استفانو با بیان اینکه خرید املاک در قبرس توسط صهیونیستها بخشی از یک «طرح گستردهتر» است که شامل ایجاد مناطق مسکونی بسته، مدارس دینی، کنیسهها و نفوذ اقتصادی فزاینده است، گفت: «وضعیت مشابه آن چیزی است که در فلسطین تاریخی رخ داد و تصرف اراضی به صورت تدریجی صورت گرفت».
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍14
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 حمایت اقتصادی در میدان تجارت
🔹در میانه جنگ ایران و رژیم صهیونیستی، یک تاجر چینی با خرید محصولات ایرانی، مسیر حمایت اقتصادی را انتخاب کرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در میانه جنگ ایران و رژیم صهیونیستی، یک تاجر چینی با خرید محصولات ایرانی، مسیر حمایت اقتصادی را انتخاب کرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍36
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 اکانت توییتری ایران آلرت با انتشار کلیپ فوق خطاب به رژیم صهیونیستی هشدار داد:
🔥وعده خدا، وعده صادق است. دیوارهای امنیت فرو می ریزند و عقاب بی رحم تاریخ فرود میآید!
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔥وعده خدا، وعده صادق است. دیوارهای امنیت فرو می ریزند و عقاب بی رحم تاریخ فرود میآید!
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍44👎1
📌عاشورا؛ قیام برای عدالت، معیار برای اقتصاد
🔹در روز عاشورا، امام حسین علیهالسلام در برابر ظلمی ایستاد که ریشهاش فقط در سیاست نبود؛ در اقتصادی بود که ثروت را در دست عدهای محدود متمرکز کرده بود.
🔹ثروت مردم را میگرفتند و با عنوان یارانههای ظاهری و امتیازات اشرافی، توزیع ناعادلانه میکردند.
🔹امروز هم هرجا سیاست و اقتصاد از عدالت فاصله بگیرد، سفره مردم کوچک میشود، کرامت انسانها لگدمال میشود، و فقر، ابزاری برای تحقیر ملتها میشود.
💡 عاشورا به ما یاد داد:
🔸وظیفه حاکمیت، مبارزه با فساد اقتصادی است.
🔸تکلیف ما، مطالبه شفافیت و عدالت است.
🔸رسالت همه جامعه، حفظ کرامت انسانها و اصلاح معیشت مردم است.
♦️حسینی بودن یعنی نپذیرفتن اقتصادی که فقر را مقدر میداند، و نپذیرفتن تصمیماتی که نابرابری را عادی جلوه میدهد.
✍ واحد اقتصادی مؤسسه مصاف ایرانیان عاشورای حسینی را خدمت تمام آزادگان دنیا تسلیت عرض میکند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در روز عاشورا، امام حسین علیهالسلام در برابر ظلمی ایستاد که ریشهاش فقط در سیاست نبود؛ در اقتصادی بود که ثروت را در دست عدهای محدود متمرکز کرده بود.
🔹ثروت مردم را میگرفتند و با عنوان یارانههای ظاهری و امتیازات اشرافی، توزیع ناعادلانه میکردند.
🔹امروز هم هرجا سیاست و اقتصاد از عدالت فاصله بگیرد، سفره مردم کوچک میشود، کرامت انسانها لگدمال میشود، و فقر، ابزاری برای تحقیر ملتها میشود.
💡 عاشورا به ما یاد داد:
🔸وظیفه حاکمیت، مبارزه با فساد اقتصادی است.
🔸تکلیف ما، مطالبه شفافیت و عدالت است.
🔸رسالت همه جامعه، حفظ کرامت انسانها و اصلاح معیشت مردم است.
♦️حسینی بودن یعنی نپذیرفتن اقتصادی که فقر را مقدر میداند، و نپذیرفتن تصمیماتی که نابرابری را عادی جلوه میدهد.
✍ واحد اقتصادی مؤسسه مصاف ایرانیان عاشورای حسینی را خدمت تمام آزادگان دنیا تسلیت عرض میکند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍19
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌رئیسجمهور برزیل: باید دلار آمریکا را کنار بگذاریم
🔹«لوئیز داسیلوا»، در آستانه برگزاری نشست سران گروه بریکس اعلام کرد: "باید وابستگی به دلار آمریکا را کنار بگذاریم".
🔹اگر چنین نکنیم، قرن بیستویکم را همانگونه به پایان خواهیم رساند که قرن بیستم را آغاز کردیم.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹«لوئیز داسیلوا»، در آستانه برگزاری نشست سران گروه بریکس اعلام کرد: "باید وابستگی به دلار آمریکا را کنار بگذاریم".
🔹اگر چنین نکنیم، قرن بیستویکم را همانگونه به پایان خواهیم رساند که قرن بیستم را آغاز کردیم.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍57
⭕️ بازدارندگی ژئوپلیتیکی در عصر انرژی
🔹در نظام بینالملل امروز، بازدارندگی دیگر صرفاً بر پایه مؤلفههای نظامی تعریف نمیشود؛ بلکه در نظم جدید جهانی، توانایی تغییر رفتار حریف از مسیر هزینهسازی اقتصادی و اخلال در زنجیرههای حیاتیِ تأمین، بهویژه انرژی، یکی از مؤثرترین ابزارهای بازدارندگی هوشمند است.
🔹در این چارچوب، میتوان گفت که هر اندازه تأثیر یک بحران ژئوپلیتیک بر بازار انرژی شدیدتر و ماندگارتر باشد، توان چانهزنی بازیگر مؤثر در آن بحران نیز افزایش مییابد. بر همین مبنا، افزایش هزینه انرژی برای رژیم صهیونیستی و حامیان فرامنطقهای آن (بهویژه ایالات متحده و اروپا) میتواند به مثابه اهرم فشاری مؤثر عمل کرده و رفتار آنها را در میدانهای سیاسی و امنیتی، تعدیل کند.
🔹در دهههای گذشته، تحولات امنیتی در خاورمیانه پیوسته با شوکهای قیمتی در بازار نفت همراه بود؛ از تحریم نفتی ۱۹۷۳ گرفته تا بحران عراق، انقلاب ایران، جنگ خلیج فارس، اشغال عراق، بهار عربی و حمله به آرامکو. اما از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به بعد، نشانههایی از کاهش حساسیت بازار نفت به تحولات منطقهای آشکار شده است.
🔻افزایش تابآوری بازار دلایل متعددی دارد:
🔸افزایش تولید نفت شیل در آمریکا و کاهش وابستگی نسبی این کشور به نفت خاورمیانه
🔸هماهنگی بالای عربستان با غرب برای حفظ ثبات عرضه
🔸تنوعبخشی در منابع وارداتی کشورهای اروپایی پس از جنگ اوکراین
🔹با این حال، این تابآوری نسبی هرگز به معنای مصونیت کامل بازار انرژی از شوکهای منطقهای نیست. بهویژه اگر تهدیدات، زیرساختهای واقعی تولید، ترانزیت یا ذخیرهسازی انرژی را هدف قرار دهند، آثار آن نهتنها کوتاهمدت، بلکه راهبردی و پایدار خواهد بود.
🔻چرا هدفگیری هوشمند زیرساختهای انرژی، بازدارندگی را تقویت میکند؟
🔹رژیم صهیونیستی و حامیان آن، برای تداوم مداخله در تحولات منطقهای نیازمند «هزینه پایین عملیات» هستند. اگر در معادلات راهبردی، این هزینه با اختلال در امنیت انرژی افزایش یابد، پیوستگی راهبردی غرب با صهیونیسم تضعیف خواهد شد.
🔻در این راستا، افزایش پرهزینه بودن انرژی برای بازیگران غربی و متخاصم، چند کارکرد کلیدی دارد:
1⃣ افزایش تورم و فشار بر اقتصادهای مصرفکننده؛ بهویژه در اروپا که هنوز آسیبپذیری ناشی از جنگ اوکراین را کاملاً جبران نکردهاند.
2⃣ افزایش ریسکهای سیاسی برای دولتهای غربی؛ از آنجا که امنیت انرژی با رضایت عمومی و بقای سیاسی گره خورده است.
3⃣ کاهش تمایل به مداخله در درگیریهای منطقهای؛ چون مداخله پرهزینه، توجیه سیاسی و رسانهای خود را از دست میدهد.
4⃣ افزایش ارزش چانهزنی بازیگرانی چون ایران که میتوانند بر گذرگاههای حساس انرژی مثل تنگه هرمز و بابالمندب اثر بگذارند.
🔹در شرایطی که قدرت ژئوپلیتیک نفت در ظاهر دچار فرسایش شده، تنها راه بازیابی آن، هدفگیری دقیق، هزینهسازی هوشمند و بهرهگیری از زیرساختهای آسیبپذیر انرژی دشمن است. بازدارندگی اقتصادی در برابر رژیم صهیونیستی و آمریکا زمانی معنا پیدا میکند که قیمت مداخله برای آنان افزایش یابد.
🔹در دنیای امروز، موشکها شاید لحظهای بازدارندگی ایجاد کنند، اما آنچه در افکار عمومی و نظام تصمیمسازی غرب اثر پایدار میگذارد، افزایش بهای انرژی، تورم، رکود و نارضایتی داخلی است.
🔹بنابراین، توان بازدارنده ایران در حوزه انرژی، نه یک ظرفیت جانبی، بلکه بخشی از معماری قدرت ملی است که باید بهطور فعال و هوشمند بازتعریف و فعالسازی شود.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در نظام بینالملل امروز، بازدارندگی دیگر صرفاً بر پایه مؤلفههای نظامی تعریف نمیشود؛ بلکه در نظم جدید جهانی، توانایی تغییر رفتار حریف از مسیر هزینهسازی اقتصادی و اخلال در زنجیرههای حیاتیِ تأمین، بهویژه انرژی، یکی از مؤثرترین ابزارهای بازدارندگی هوشمند است.
🔹در این چارچوب، میتوان گفت که هر اندازه تأثیر یک بحران ژئوپلیتیک بر بازار انرژی شدیدتر و ماندگارتر باشد، توان چانهزنی بازیگر مؤثر در آن بحران نیز افزایش مییابد. بر همین مبنا، افزایش هزینه انرژی برای رژیم صهیونیستی و حامیان فرامنطقهای آن (بهویژه ایالات متحده و اروپا) میتواند به مثابه اهرم فشاری مؤثر عمل کرده و رفتار آنها را در میدانهای سیاسی و امنیتی، تعدیل کند.
🔹در دهههای گذشته، تحولات امنیتی در خاورمیانه پیوسته با شوکهای قیمتی در بازار نفت همراه بود؛ از تحریم نفتی ۱۹۷۳ گرفته تا بحران عراق، انقلاب ایران، جنگ خلیج فارس، اشغال عراق، بهار عربی و حمله به آرامکو. اما از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به بعد، نشانههایی از کاهش حساسیت بازار نفت به تحولات منطقهای آشکار شده است.
🔻افزایش تابآوری بازار دلایل متعددی دارد:
🔸افزایش تولید نفت شیل در آمریکا و کاهش وابستگی نسبی این کشور به نفت خاورمیانه
🔸هماهنگی بالای عربستان با غرب برای حفظ ثبات عرضه
🔸تنوعبخشی در منابع وارداتی کشورهای اروپایی پس از جنگ اوکراین
🔹با این حال، این تابآوری نسبی هرگز به معنای مصونیت کامل بازار انرژی از شوکهای منطقهای نیست. بهویژه اگر تهدیدات، زیرساختهای واقعی تولید، ترانزیت یا ذخیرهسازی انرژی را هدف قرار دهند، آثار آن نهتنها کوتاهمدت، بلکه راهبردی و پایدار خواهد بود.
🔻چرا هدفگیری هوشمند زیرساختهای انرژی، بازدارندگی را تقویت میکند؟
🔹رژیم صهیونیستی و حامیان آن، برای تداوم مداخله در تحولات منطقهای نیازمند «هزینه پایین عملیات» هستند. اگر در معادلات راهبردی، این هزینه با اختلال در امنیت انرژی افزایش یابد، پیوستگی راهبردی غرب با صهیونیسم تضعیف خواهد شد.
🔻در این راستا، افزایش پرهزینه بودن انرژی برای بازیگران غربی و متخاصم، چند کارکرد کلیدی دارد:
1⃣ افزایش تورم و فشار بر اقتصادهای مصرفکننده؛ بهویژه در اروپا که هنوز آسیبپذیری ناشی از جنگ اوکراین را کاملاً جبران نکردهاند.
2⃣ افزایش ریسکهای سیاسی برای دولتهای غربی؛ از آنجا که امنیت انرژی با رضایت عمومی و بقای سیاسی گره خورده است.
3⃣ کاهش تمایل به مداخله در درگیریهای منطقهای؛ چون مداخله پرهزینه، توجیه سیاسی و رسانهای خود را از دست میدهد.
4⃣ افزایش ارزش چانهزنی بازیگرانی چون ایران که میتوانند بر گذرگاههای حساس انرژی مثل تنگه هرمز و بابالمندب اثر بگذارند.
🔹در شرایطی که قدرت ژئوپلیتیک نفت در ظاهر دچار فرسایش شده، تنها راه بازیابی آن، هدفگیری دقیق، هزینهسازی هوشمند و بهرهگیری از زیرساختهای آسیبپذیر انرژی دشمن است. بازدارندگی اقتصادی در برابر رژیم صهیونیستی و آمریکا زمانی معنا پیدا میکند که قیمت مداخله برای آنان افزایش یابد.
🔹در دنیای امروز، موشکها شاید لحظهای بازدارندگی ایجاد کنند، اما آنچه در افکار عمومی و نظام تصمیمسازی غرب اثر پایدار میگذارد، افزایش بهای انرژی، تورم، رکود و نارضایتی داخلی است.
🔹بنابراین، توان بازدارنده ایران در حوزه انرژی، نه یک ظرفیت جانبی، بلکه بخشی از معماری قدرت ملی است که باید بهطور فعال و هوشمند بازتعریف و فعالسازی شود.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍7
📌ایران قلب کریدوری جهان
🔹مدیرکل راهآهن شمال رحمت رحمتنژاد از آغاز عملیات بارگیری و اعزام محموله ترانزیتی کود اوره به مقصد ترکیه پس از ۶ ماه توقف خبر داد. این محموله پس از بارگیری مجدد در بندر کاسپین، به سمت ترکمنستان راهی میشود.
🔹در هفتههای پیش نیز ۲۵ واگن از محموله فولادی ترکیه وارد بندر کاسپین شد و پس از تخلیه، از طریق بندر کاسپین برای به ترکمنستان ارسال شد.
🔹به گفته مدیرکل راهآهن شمال، در صورت رضایت صاحب کالا، پیشبینی میشود حجم حمل کود اوره از بندرکاسپین تا پایان سال جاری به بیش از ۶۰ هزار تن برسد.
🔹این در حالی است که رقابت برای تصاحب سهم بیشتر از بازار ترانزیت جهانی داغتر از همیشه دنبال میشود و ایران با موقعیت جغرافیایی خود، بار دیگر بهعنوان شاهراه بیرقیب اتصال چین به اروپا مطرح شدهاست.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹مدیرکل راهآهن شمال رحمت رحمتنژاد از آغاز عملیات بارگیری و اعزام محموله ترانزیتی کود اوره به مقصد ترکیه پس از ۶ ماه توقف خبر داد. این محموله پس از بارگیری مجدد در بندر کاسپین، به سمت ترکمنستان راهی میشود.
🔹در هفتههای پیش نیز ۲۵ واگن از محموله فولادی ترکیه وارد بندر کاسپین شد و پس از تخلیه، از طریق بندر کاسپین برای به ترکمنستان ارسال شد.
🔹به گفته مدیرکل راهآهن شمال، در صورت رضایت صاحب کالا، پیشبینی میشود حجم حمل کود اوره از بندرکاسپین تا پایان سال جاری به بیش از ۶۰ هزار تن برسد.
🔹این در حالی است که رقابت برای تصاحب سهم بیشتر از بازار ترانزیت جهانی داغتر از همیشه دنبال میشود و ایران با موقعیت جغرافیایی خود، بار دیگر بهعنوان شاهراه بیرقیب اتصال چین به اروپا مطرح شدهاست.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍19👎1
📌عربستان و امارات دستور افزایش تولید نفت ترامپ را اجرا کردند
🔹درحالیکه دونالد ترامپ به تولیدکنندگان نفت آمریکایی التماس میکند تا تولید را افزایش دهند، عربستان و امارات این دستور را اجرا کردند.
🔹امارات در حال حاضر تولید خود را ۳۰۰ هزار بشکه در روز افزایش داده و عربستان نیز منطبق بر تصمیمات اوپک پلاس دست به افزایش تولید زده است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹درحالیکه دونالد ترامپ به تولیدکنندگان نفت آمریکایی التماس میکند تا تولید را افزایش دهند، عربستان و امارات این دستور را اجرا کردند.
🔹امارات در حال حاضر تولید خود را ۳۰۰ هزار بشکه در روز افزایش داده و عربستان نیز منطبق بر تصمیمات اوپک پلاس دست به افزایش تولید زده است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👎27👍2
⭕️ جولانی؛ بازیگر کلیدی در پروژه تجزیه اقتصادی سوریه به نفع امپراتوری غرب
🔹قبل از خیزش بن سلمان بهعنوان چهره بهاصطلاح مدرن عربستان سعودی، سوریه یکی از معدود کشورهای عربی بود که در سطح شاخصهای انسانی، تنوع اجتماعی و حتی آزادیهای نسبی، بر بسیاری از همسایگان خود برتری داشت. ساختار حکمرانی سوریه با ریشههای ملیگرایی در برابر انضمام بیقید و شرط به شبکههای مالی، اعتباری و زنجیرههای تولید غرب مقاومت میکرد. این استقلال نسبی اقتصادی–سیاسی عملاً مانعی در مسیر پروژهای بود که غرب طی دهههای اخیر دنبال کرده یکپارچهسازی منابع، بازارها و کریدورهای استراتژیک انرژی خاورمیانه تحت نظم مالی آنگلوساکسونی.
🔹نظام سوریه حاضر به ادغام کامل در کنسرسیوم اقتصادی غرب نشد. تعامل میکرد اما وابسته نمیشد. اسد حاضر نبود بر سر حاکمیت بر منابع، قلمرو و زیرساختهای ژئو-اکونومیک (از جمله جولان و بندر طرطوس) مصالحه کند. این موضع، سوریه را به الگویی مزاحم برای نظم جدید تبدیل کرد. تجربه عراق و لیبی نشان داده بود که هرگونه مقاومت در برابر ساختار مالی و زنجیره ارزش غربی، بهانهای مشروع برای براندازی خواهد شد.
🔹وقایع پس از سال ۲۰۱۱ از منظر اقتصاد سیاسی خاورمیانه، یک مهندسی بحران هدفمند بود. در این چارچوب، بازیگران نیابتی و گروههای مسلح تنها ابزار اجرایی برای تغییر توازن در مالکیت منابع و مختلسازی جریان سرمایهگذاریهای ملیگرایانه محسوب میشدند.
🔹محمد الجولانی، فردی با سابقه طولانی ارتباطات سازمانی با القاعده و داعش، بهتدریج از یک چهره تروریستی به شریکی سیاسی در مدیریت اقتصادی شامات ارتقا یافت. کنسرسیوم رسانهای غرب توانست با بازسازی تصویر او و القای نقش رهبر مقاومت محلی، بستر مشروعیتسازی حضور بازیگران خارجی در زنجیرههای اقتصادی سوریه را فراهم کند.
🔹ظهور الجولانی یک نقطه اتصال کلیدی بین سرمایهداری مالی غرب، نیازهای انرژی رژیم صهیونی و پروژههای منطقهای پانترکیسم بود. کارکرد اصلی این ائتلاف سهجانبه را میتوان در چند محور خلاصه کرد:
1⃣ تضعیف سرمایهگذاری عمومی سوریه و فروپاشی بخش دولتی انرژی و زیرساختهای ترانزیت (بندرها، پالایشگاهها، خطوط انتقال گاز).
2⃣ بازتوزیع سهم بازار سوریه میان شبکههای تجاری همسو با ترکیه و رژیم صهیونی، بهویژه در تجارت مواد خام، فرآوردههای نفتی و صادرات مجدد کالا.
3⃣ ایجاد یک «کمربند اقتصادی تحت مدیریت نیابتی» که همزمان از فشار شرکای شرقی (چین، روسیه و ایران) بکاهد و هم بستر را برای امتیازدهی نهایی درباره بلندیهای جولان آماده کند.
🔻مهمترین پیامد این مهندسی بحران را باید در شاخصهای کلان اقتصاد سوریه جستوجو کرد:
🔸سقوط ظرفیت تولید انرژی و درآمدهای ناشی از صادرات آن، که عملاً دولت را به یک نهاد مالی ناتوان بدل کرد.
🔸افزایش وابستگی بازار داخلی به شبکههای قاچاق، دلالی منطقهای و پیمانکاران مورد حمایت ترکیه و غرب.
🔸تثبیت یک ساختار نیمهدولت–نیمهخصوصی در شمال سوریه، که نقشه بازتوزیع داراییها و سهم بازار را اجرایی میکند.
🔸آغاز مذاکراتی که طبق نظر تایمز اسرائیل، هدفش معامله خاک در ازای به رسمیت شناخته شدن قدرت جولانی است؛ نوعی خصوصیسازی حاکمیت و تسلط نوین.
🔹آنچه در سوریه روی داد، صرفاً یک جنگ داخلی نبود. این روند را باید تلاشی سیستماتیک برای جایگزینی نظم ملیگرایانه شرقی با نظم مالی آنگلوساکسونی–صهیونیستی–پانترکی دانست. بازیگری مثل الجولانی، تنها یک عامل تحویل و توزیع منابع در این نظم نوین بود:
🔸انتقال انحصار بخشی از تجارت مرزی به ترکیه.
🔸تقسیم سهم بازار گاز و نفت به سود شرکتهای غربی.
🔸کاهش توان چانهزنی دولت مرکزی در مذاکرات ژئوپلیتیک.
🔸و در نهایت، تثبیت الگوی «کشورهای نیمهمستقل نیابتی» که بازیگر اصلی آنها نه پارلمان که کنسرسیومهای اقتصادی–امنیتی هستند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹قبل از خیزش بن سلمان بهعنوان چهره بهاصطلاح مدرن عربستان سعودی، سوریه یکی از معدود کشورهای عربی بود که در سطح شاخصهای انسانی، تنوع اجتماعی و حتی آزادیهای نسبی، بر بسیاری از همسایگان خود برتری داشت. ساختار حکمرانی سوریه با ریشههای ملیگرایی در برابر انضمام بیقید و شرط به شبکههای مالی، اعتباری و زنجیرههای تولید غرب مقاومت میکرد. این استقلال نسبی اقتصادی–سیاسی عملاً مانعی در مسیر پروژهای بود که غرب طی دهههای اخیر دنبال کرده یکپارچهسازی منابع، بازارها و کریدورهای استراتژیک انرژی خاورمیانه تحت نظم مالی آنگلوساکسونی.
🔹نظام سوریه حاضر به ادغام کامل در کنسرسیوم اقتصادی غرب نشد. تعامل میکرد اما وابسته نمیشد. اسد حاضر نبود بر سر حاکمیت بر منابع، قلمرو و زیرساختهای ژئو-اکونومیک (از جمله جولان و بندر طرطوس) مصالحه کند. این موضع، سوریه را به الگویی مزاحم برای نظم جدید تبدیل کرد. تجربه عراق و لیبی نشان داده بود که هرگونه مقاومت در برابر ساختار مالی و زنجیره ارزش غربی، بهانهای مشروع برای براندازی خواهد شد.
🔹وقایع پس از سال ۲۰۱۱ از منظر اقتصاد سیاسی خاورمیانه، یک مهندسی بحران هدفمند بود. در این چارچوب، بازیگران نیابتی و گروههای مسلح تنها ابزار اجرایی برای تغییر توازن در مالکیت منابع و مختلسازی جریان سرمایهگذاریهای ملیگرایانه محسوب میشدند.
🔹محمد الجولانی، فردی با سابقه طولانی ارتباطات سازمانی با القاعده و داعش، بهتدریج از یک چهره تروریستی به شریکی سیاسی در مدیریت اقتصادی شامات ارتقا یافت. کنسرسیوم رسانهای غرب توانست با بازسازی تصویر او و القای نقش رهبر مقاومت محلی، بستر مشروعیتسازی حضور بازیگران خارجی در زنجیرههای اقتصادی سوریه را فراهم کند.
🔹ظهور الجولانی یک نقطه اتصال کلیدی بین سرمایهداری مالی غرب، نیازهای انرژی رژیم صهیونی و پروژههای منطقهای پانترکیسم بود. کارکرد اصلی این ائتلاف سهجانبه را میتوان در چند محور خلاصه کرد:
1⃣ تضعیف سرمایهگذاری عمومی سوریه و فروپاشی بخش دولتی انرژی و زیرساختهای ترانزیت (بندرها، پالایشگاهها، خطوط انتقال گاز).
2⃣ بازتوزیع سهم بازار سوریه میان شبکههای تجاری همسو با ترکیه و رژیم صهیونی، بهویژه در تجارت مواد خام، فرآوردههای نفتی و صادرات مجدد کالا.
3⃣ ایجاد یک «کمربند اقتصادی تحت مدیریت نیابتی» که همزمان از فشار شرکای شرقی (چین، روسیه و ایران) بکاهد و هم بستر را برای امتیازدهی نهایی درباره بلندیهای جولان آماده کند.
🔻مهمترین پیامد این مهندسی بحران را باید در شاخصهای کلان اقتصاد سوریه جستوجو کرد:
🔸سقوط ظرفیت تولید انرژی و درآمدهای ناشی از صادرات آن، که عملاً دولت را به یک نهاد مالی ناتوان بدل کرد.
🔸افزایش وابستگی بازار داخلی به شبکههای قاچاق، دلالی منطقهای و پیمانکاران مورد حمایت ترکیه و غرب.
🔸تثبیت یک ساختار نیمهدولت–نیمهخصوصی در شمال سوریه، که نقشه بازتوزیع داراییها و سهم بازار را اجرایی میکند.
🔸آغاز مذاکراتی که طبق نظر تایمز اسرائیل، هدفش معامله خاک در ازای به رسمیت شناخته شدن قدرت جولانی است؛ نوعی خصوصیسازی حاکمیت و تسلط نوین.
🔹آنچه در سوریه روی داد، صرفاً یک جنگ داخلی نبود. این روند را باید تلاشی سیستماتیک برای جایگزینی نظم ملیگرایانه شرقی با نظم مالی آنگلوساکسونی–صهیونیستی–پانترکی دانست. بازیگری مثل الجولانی، تنها یک عامل تحویل و توزیع منابع در این نظم نوین بود:
🔸انتقال انحصار بخشی از تجارت مرزی به ترکیه.
🔸تقسیم سهم بازار گاز و نفت به سود شرکتهای غربی.
🔸کاهش توان چانهزنی دولت مرکزی در مذاکرات ژئوپلیتیک.
🔸و در نهایت، تثبیت الگوی «کشورهای نیمهمستقل نیابتی» که بازیگر اصلی آنها نه پارلمان که کنسرسیومهای اقتصادی–امنیتی هستند.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍3
📌از باکو جمهوری آذربایجان تا جیهان ترکیه؛ شاهرگ حیاتی تأمین انرژی اسرائیل
🔹بر اساس دادههای رسمی تجارت انرژی، روزانه حدود ۳۴۰ هزار بشکه نفت خام از مسیرهای زمینی و دریایی راهی تأسیسات پالایش و ذخیرهسازی رژیم صهیونیستی میشود. نکته کلیدی در این چرخه تأمین، نه صرفاً حجم صادرات، بلکه منشأ و جغرافیای مسیر ترانزیت این نفت خام است.
🔹مطابق آمار منتشرشده توسط کنسرسیوم بهرهبرداری خط لوله BTC، بیش از ۶۰ درصد از این نفت صادراتی رژیم از میادین نفتی جمهوری آذربایجان و حوضههای نفتی دریای کاسپین تأمین میشود. این نفت از طریق خط لوله باکو-تفلیس-جیهان (BTC) به طول تقریبی ۱۷۶۸ کیلومتر ابتدا از اراضی گرجستان عبور کرده و سپس از بندر جیهان ترکیه به سواحل مدیترانه انتقال مییابد.
🔹این مسیر استراتژیک به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خاص، اهمیتی فراتر از صرف یک پروژه ترانزیت انرژی پیدا کرده است؛ چراکه رژیم صهیونی عملاً با تکیه بر این خط لوله و قراردادهای درازمدت خرید نفت آذربایجان، بخشی از آسیبپذیریهای راهبردی خود را در تأمین سوخت کاهش داده و به استقلال نسبی در سبد واردات انرژی دست یافته است.
🔹مایکل رینولدز، تحلیلگر ارشد انرژی در مؤسسه Insightive Global در واشنگتن، تصریح میکند که استمرار فعالیت خط لوله BTC، «به منزله تضمینکننده رشد اقتصادی، ثبات انرژی و ادامه سرمایهگذاریهای زیرساختی اسرائیل طی دهههای آتی» است.
🔹این خط لوله، همچنین در تقاطع منافع قدرتهای غربی و پیمانهای منطقهای جای گرفته است. آمریکا و اتحادیه اروپا، از همان ابتدا از پروژه BTC حمایت سیاسی و مالی کردهاند تا همزمان وابستگی اروپا به روسیه را کاهش دهند و هم مسیرهای جایگزین تأمین انرژی برای متحدان کلیدی خود ازجمله رژیم صهیونیستی ایجاد کنند.
🔹در مجموع، این شاهرگ انرژی نهتنها یک خط لوله صادراتی، بلکه یک اهرم ژئوپلیتیکی چندمنظوره برای جمهوری آذربایجان و ترکیه محسوب میشود؛ اهرمی که تداوم آن، به منزله استمرار تأمین پایدار نفت رژیم صهیونی و تقویت نفوذ اقتصادی باکو و آنکارا به عنوان عملههای اسرائیل در انرژی شرق مدیترانه است.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹بر اساس دادههای رسمی تجارت انرژی، روزانه حدود ۳۴۰ هزار بشکه نفت خام از مسیرهای زمینی و دریایی راهی تأسیسات پالایش و ذخیرهسازی رژیم صهیونیستی میشود. نکته کلیدی در این چرخه تأمین، نه صرفاً حجم صادرات، بلکه منشأ و جغرافیای مسیر ترانزیت این نفت خام است.
🔹مطابق آمار منتشرشده توسط کنسرسیوم بهرهبرداری خط لوله BTC، بیش از ۶۰ درصد از این نفت صادراتی رژیم از میادین نفتی جمهوری آذربایجان و حوضههای نفتی دریای کاسپین تأمین میشود. این نفت از طریق خط لوله باکو-تفلیس-جیهان (BTC) به طول تقریبی ۱۷۶۸ کیلومتر ابتدا از اراضی گرجستان عبور کرده و سپس از بندر جیهان ترکیه به سواحل مدیترانه انتقال مییابد.
🔹این مسیر استراتژیک به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خاص، اهمیتی فراتر از صرف یک پروژه ترانزیت انرژی پیدا کرده است؛ چراکه رژیم صهیونی عملاً با تکیه بر این خط لوله و قراردادهای درازمدت خرید نفت آذربایجان، بخشی از آسیبپذیریهای راهبردی خود را در تأمین سوخت کاهش داده و به استقلال نسبی در سبد واردات انرژی دست یافته است.
🔹مایکل رینولدز، تحلیلگر ارشد انرژی در مؤسسه Insightive Global در واشنگتن، تصریح میکند که استمرار فعالیت خط لوله BTC، «به منزله تضمینکننده رشد اقتصادی، ثبات انرژی و ادامه سرمایهگذاریهای زیرساختی اسرائیل طی دهههای آتی» است.
🔹این خط لوله، همچنین در تقاطع منافع قدرتهای غربی و پیمانهای منطقهای جای گرفته است. آمریکا و اتحادیه اروپا، از همان ابتدا از پروژه BTC حمایت سیاسی و مالی کردهاند تا همزمان وابستگی اروپا به روسیه را کاهش دهند و هم مسیرهای جایگزین تأمین انرژی برای متحدان کلیدی خود ازجمله رژیم صهیونیستی ایجاد کنند.
🔹در مجموع، این شاهرگ انرژی نهتنها یک خط لوله صادراتی، بلکه یک اهرم ژئوپلیتیکی چندمنظوره برای جمهوری آذربایجان و ترکیه محسوب میشود؛ اهرمی که تداوم آن، به منزله استمرار تأمین پایدار نفت رژیم صهیونی و تقویت نفوذ اقتصادی باکو و آنکارا به عنوان عملههای اسرائیل در انرژی شرق مدیترانه است.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍8
📌آمریکا ناگزیر از جدایی اقتصادی با چین؛ راهی بدون بازگشت
🔹نشنال اینترست در تحلیلی تازه به قلم «ایلن دزنسکی» و «دیمن پیتلر» تأکید کرده است ایالات متحده دیگر نمیتواند روابط تجاری خود را با چین به شیوه گذشته ادامه دهد؛ رابطهای که طی دههها، صنایع و طبقه متوسط آمریکا را تضعیف کرده و بستر رشد اقتصادی چین را فراهم آورده است.
🔹این مقاله با اشاره به سیاستهای ترامپ مینویسد حمله تعرفهای دولت ترامپ، برای بیدار کردن جامعه آمریکا از خواب طولانی اقتصادی بود؛ خوابی که طی آن چین با اقتصاد مردمیاش رشد پیدا کرد. حالا زمان مقابله با این بازی خطرناک رسیده است.
🔹بهای توسعه چین؛ رکود و ناامنی در آمریکا
این روند، ثروت و نوآوری یک نسل آمریکایی را در اختیار چین قرار داد. همزمان، کارگران عادی زیر فشار هزینههای زندگی خم شدند و طبقه متوسط دچار زوال شد. اگر واشنگتن به این وضعیت ادامه دهد، رکود و بیثباتی اجتماعی عمیقتر خواهد شد.
🔻آمریکا حالا با یک دوگانگی مواجه است:
🔸از یک سو باید بازصنعتیسازی را بهطور جدی دنبال کند.
🔸از سوی دیگر، نمیتواند برای همیشه نرخهای بهره پایین و سرکوب مالی را ادامه دهد.
🔹بهگفته نویسندگان مقاله، جدایش اقتصادی (Decoupling) چارهای ناگزیر است؛ نه لزوماً قطع کامل روابط، بلکه آغاز جدایی تدریجی از چین در حوزههای حساس مثل فناوریهای نوین، زنجیرههای تأمین و منابع دارای ریسک ژئوپلیتیک.
🔻تغییر نقشه اقتصادی و سیاسی جهان این فرایند، جهان را دوباره ترسیم خواهد کرد:
🔸جغرافیای زنجیره ارزش دگرگون میشود.
🔸وابستگی به آمریکا کاهش مییابد.
🔸متحدان آمریکا به مدار چین نزدیکتر خواهند شد.
🔹اما آمریکا باید بداند چین بیکار نخواهد نشست. پکن از ابزارهای نظامی و امنیتی خود با قدرت بیشتری استفاده خواهد کرد؛ همانطور که ردپای این رویکرد در جنگ اوکراین و تنشهای هند و پاکستان آشکار بود.
🔹 یک اعتراف معنادار طرفداران ترامپ حالا آشکارا میگویند اقتصاد آمریکا به سمت سقوط پیش میرفت و سیاستهای ترامپ صرفاً ترمز اضطراری را کشید تا کشور را از لبه پرتگاه عقب بکشد.
🔹این اعتراف نشان میدهد بحران پیشرو، عمیقتر از آن است که پیشتر تصور میشد و هیچکس نباید جدیت روند جدایی اقتصادی آمریکا و چین را دستکم بگیرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹نشنال اینترست در تحلیلی تازه به قلم «ایلن دزنسکی» و «دیمن پیتلر» تأکید کرده است ایالات متحده دیگر نمیتواند روابط تجاری خود را با چین به شیوه گذشته ادامه دهد؛ رابطهای که طی دههها، صنایع و طبقه متوسط آمریکا را تضعیف کرده و بستر رشد اقتصادی چین را فراهم آورده است.
🔹این مقاله با اشاره به سیاستهای ترامپ مینویسد حمله تعرفهای دولت ترامپ، برای بیدار کردن جامعه آمریکا از خواب طولانی اقتصادی بود؛ خوابی که طی آن چین با اقتصاد مردمیاش رشد پیدا کرد. حالا زمان مقابله با این بازی خطرناک رسیده است.
🔹بهای توسعه چین؛ رکود و ناامنی در آمریکا
این روند، ثروت و نوآوری یک نسل آمریکایی را در اختیار چین قرار داد. همزمان، کارگران عادی زیر فشار هزینههای زندگی خم شدند و طبقه متوسط دچار زوال شد. اگر واشنگتن به این وضعیت ادامه دهد، رکود و بیثباتی اجتماعی عمیقتر خواهد شد.
🔻آمریکا حالا با یک دوگانگی مواجه است:
🔸از یک سو باید بازصنعتیسازی را بهطور جدی دنبال کند.
🔸از سوی دیگر، نمیتواند برای همیشه نرخهای بهره پایین و سرکوب مالی را ادامه دهد.
🔹بهگفته نویسندگان مقاله، جدایش اقتصادی (Decoupling) چارهای ناگزیر است؛ نه لزوماً قطع کامل روابط، بلکه آغاز جدایی تدریجی از چین در حوزههای حساس مثل فناوریهای نوین، زنجیرههای تأمین و منابع دارای ریسک ژئوپلیتیک.
🔻تغییر نقشه اقتصادی و سیاسی جهان این فرایند، جهان را دوباره ترسیم خواهد کرد:
🔸جغرافیای زنجیره ارزش دگرگون میشود.
🔸وابستگی به آمریکا کاهش مییابد.
🔸متحدان آمریکا به مدار چین نزدیکتر خواهند شد.
🔹اما آمریکا باید بداند چین بیکار نخواهد نشست. پکن از ابزارهای نظامی و امنیتی خود با قدرت بیشتری استفاده خواهد کرد؛ همانطور که ردپای این رویکرد در جنگ اوکراین و تنشهای هند و پاکستان آشکار بود.
🔹 یک اعتراف معنادار طرفداران ترامپ حالا آشکارا میگویند اقتصاد آمریکا به سمت سقوط پیش میرفت و سیاستهای ترامپ صرفاً ترمز اضطراری را کشید تا کشور را از لبه پرتگاه عقب بکشد.
🔹این اعتراف نشان میدهد بحران پیشرو، عمیقتر از آن است که پیشتر تصور میشد و هیچکس نباید جدیت روند جدایی اقتصادی آمریکا و چین را دستکم بگیرد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌برقی که ارزان میخریم، اما گران تمام میشود
🔹شاید تصور کنیم ارزان بودن قبض برق یک امتیاز همیشگی است، اما واقعیت این است که این یارانه بزرگ، هزینههای پنهانی دارد که آخر کار دوباره به خود مردم برمیگردد.
🔹طبق گزارش معاون توانیر:
هر کیلووات ساعت برق ۹,۰۰۰ تومان برای کشور هزینه دارد. مردم فقط حدود ۴۰۰ تومان میپردازند. حتی در برخی مناطق گرمسیری، این عدد به ۴۰ تومان میرسد.
🔻این یعنی بیش از ۹۵ درصد هزینه برق از جیب همه مردم تأمین میشود؛ نه فقط مشترکین پرمصرف، بلکه همه ملت باید بار سنگین این یارانه را از طریق:
🔸افزایش کسری بودجه
🔸چاپ پول و تورم
🔸کاهش سرمایهگذاری در زیرساخت برق
🔸خاموشیهای پیاپی و فرسودگی شبکه
🔸کاهش کیفیت خدمات پرداخت کنند.
🔹در عمل، این برق ارزان یک اشتباه پرهزینه است که رفاه نسل امروز و آینده را تهدید میکند.
🔹اگر مصرف بهینه نباشد و قیمت واقعی نشود، سرمایهگذاری برای توسعه نیروگاهها و شبکه انتقال عملا متوقف میشود؛ نتیجهاش هم خاموشی، قطعی برق، افت ولتاژ و آسیب به تجهیزات مردم است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹شاید تصور کنیم ارزان بودن قبض برق یک امتیاز همیشگی است، اما واقعیت این است که این یارانه بزرگ، هزینههای پنهانی دارد که آخر کار دوباره به خود مردم برمیگردد.
🔹طبق گزارش معاون توانیر:
هر کیلووات ساعت برق ۹,۰۰۰ تومان برای کشور هزینه دارد. مردم فقط حدود ۴۰۰ تومان میپردازند. حتی در برخی مناطق گرمسیری، این عدد به ۴۰ تومان میرسد.
🔻این یعنی بیش از ۹۵ درصد هزینه برق از جیب همه مردم تأمین میشود؛ نه فقط مشترکین پرمصرف، بلکه همه ملت باید بار سنگین این یارانه را از طریق:
🔸افزایش کسری بودجه
🔸چاپ پول و تورم
🔸کاهش سرمایهگذاری در زیرساخت برق
🔸خاموشیهای پیاپی و فرسودگی شبکه
🔸کاهش کیفیت خدمات پرداخت کنند.
🔹در عمل، این برق ارزان یک اشتباه پرهزینه است که رفاه نسل امروز و آینده را تهدید میکند.
🔹اگر مصرف بهینه نباشد و قیمت واقعی نشود، سرمایهگذاری برای توسعه نیروگاهها و شبکه انتقال عملا متوقف میشود؛ نتیجهاش هم خاموشی، قطعی برق، افت ولتاژ و آسیب به تجهیزات مردم است.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍13👎2
📌از باکو جمهوری آذربایجان تا جیهان ترکیه؛ شاهرگ حیاتی تأمین انرژی اسرائیل
🔹بر اساس دادههای رسمی تجارت انرژی، روزانه حدود ۳۴۰ هزار بشکه نفت خام از مسیرهای زمینی و دریایی راهی تأسیسات پالایش و ذخیرهسازی رژیم صهیونیستی میشود. نکته کلیدی در این چرخه تأمین، نه صرفاً حجم صادرات، بلکه منشأ و جغرافیای مسیر ترانزیت این نفت خام است.
🔹مطابق آمار منتشرشده توسط کنسرسیوم بهرهبرداری خط لوله BTC، بیش از ۶۰ درصد از این نفت صادراتی رژیم از میادین نفتی جمهوری آذربایجان و حوضههای نفتی دریای کاسپین تأمین میشود. این نفت از طریق خط لوله باکو-تفلیس-جیهان (BTC) به طول تقریبی ۱۷۶۸ کیلومتر ابتدا از اراضی گرجستان عبور کرده و سپس از بندر جیهان ترکیه به سواحل مدیترانه انتقال مییابد.
🔹این مسیر استراتژیک به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خاص، اهمیتی فراتر از صرف یک پروژه ترانزیت انرژی پیدا کرده است؛ چراکه رژیم صهیونی عملاً با تکیه بر این خط لوله و قراردادهای درازمدت خرید نفت آذربایجان، بخشی از آسیبپذیریهای راهبردی خود را در تأمین سوخت کاهش داده و به استقلال نسبی در سبد واردات انرژی دست یافته است.
🔹مایکل رینولدز، تحلیلگر ارشد انرژی در مؤسسه Insightive Global در واشنگتن، تصریح میکند که استمرار فعالیت خط لوله BTC، «به منزله تضمینکننده رشد اقتصادی، ثبات انرژی و ادامه سرمایهگذاریهای زیرساختی اسرائیل طی دهههای آتی» است.
🔹این خط لوله، همچنین در تقاطع منافع قدرتهای غربی و پیمانهای منطقهای جای گرفته است. آمریکا و اتحادیه اروپا، از همان ابتدا از پروژه BTC حمایت سیاسی و مالی کردهاند تا همزمان وابستگی اروپا به روسیه را کاهش دهند و هم مسیرهای جایگزین تأمین انرژی برای متحدان کلیدی خود ازجمله رژیم صهیونیستی ایجاد کنند.
🔹در مجموع، این شاهرگ انرژی نهتنها یک خط لوله صادراتی، بلکه یک اهرم ژئوپلیتیکی چندمنظوره برای جمهوری آذربایجان و ترکیه محسوب میشود؛ اهرمی که تداوم آن، به منزله استمرار تأمین پایدار نفت رژیم صهیونی و تقویت نفوذ اقتصادی باکو و آنکارا به عنوان عملههای اسرائیل در انرژی شرق مدیترانه است.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹بر اساس دادههای رسمی تجارت انرژی، روزانه حدود ۳۴۰ هزار بشکه نفت خام از مسیرهای زمینی و دریایی راهی تأسیسات پالایش و ذخیرهسازی رژیم صهیونیستی میشود. نکته کلیدی در این چرخه تأمین، نه صرفاً حجم صادرات، بلکه منشأ و جغرافیای مسیر ترانزیت این نفت خام است.
🔹مطابق آمار منتشرشده توسط کنسرسیوم بهرهبرداری خط لوله BTC، بیش از ۶۰ درصد از این نفت صادراتی رژیم از میادین نفتی جمهوری آذربایجان و حوضههای نفتی دریای کاسپین تأمین میشود. این نفت از طریق خط لوله باکو-تفلیس-جیهان (BTC) به طول تقریبی ۱۷۶۸ کیلومتر ابتدا از اراضی گرجستان عبور کرده و سپس از بندر جیهان ترکیه به سواحل مدیترانه انتقال مییابد.
🔹این مسیر استراتژیک به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خاص، اهمیتی فراتر از صرف یک پروژه ترانزیت انرژی پیدا کرده است؛ چراکه رژیم صهیونی عملاً با تکیه بر این خط لوله و قراردادهای درازمدت خرید نفت آذربایجان، بخشی از آسیبپذیریهای راهبردی خود را در تأمین سوخت کاهش داده و به استقلال نسبی در سبد واردات انرژی دست یافته است.
🔹مایکل رینولدز، تحلیلگر ارشد انرژی در مؤسسه Insightive Global در واشنگتن، تصریح میکند که استمرار فعالیت خط لوله BTC، «به منزله تضمینکننده رشد اقتصادی، ثبات انرژی و ادامه سرمایهگذاریهای زیرساختی اسرائیل طی دهههای آتی» است.
🔹این خط لوله، همچنین در تقاطع منافع قدرتهای غربی و پیمانهای منطقهای جای گرفته است. آمریکا و اتحادیه اروپا، از همان ابتدا از پروژه BTC حمایت سیاسی و مالی کردهاند تا همزمان وابستگی اروپا به روسیه را کاهش دهند و هم مسیرهای جایگزین تأمین انرژی برای متحدان کلیدی خود ازجمله رژیم صهیونیستی ایجاد کنند.
🔹در مجموع، این شاهرگ انرژی نهتنها یک خط لوله صادراتی، بلکه یک اهرم ژئوپلیتیکی چندمنظوره برای جمهوری آذربایجان و ترکیه محسوب میشود؛ اهرمی که تداوم آن، به منزله استمرار تأمین پایدار نفت رژیم صهیونی و تقویت نفوذ اقتصادی باکو و آنکارا به عنوان عملههای اسرائیل در انرژی شرق مدیترانه است.
#بانک_اهداف
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍5
📌درگیری ترامپ و ماسک؛ از نزاع شخصی تا پیامدهای اقتصادی
🔹در روزهای گذشته، تنش علنی بین دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، و ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، اسپیسایکس و مالک پلتفرم X، وارد مرحلهای بیسابقه شد. هرچند این مناقشه در ظاهر حول لایحه بودجه عظیم فدرال میچرخد، اما ابعاد آن، پیامدهایی مستقیم بر فضای اقتصاد کلان، سیاست صنعتی آمریکا و انتظارات بازارها دارد.
🔹ترامپ در تلاش است لایحه بودجهای تاریخی با حجم عظیم هزینههای عمومی را از کنگره عبور دهد که بخش قابل توجهی از آن به زیرساختهای انرژی، صنایع نظامی، و یارانههای فناوریهای نو تعلق میگیرد. ایلان ماسک، که در سالهای اخیر هم منتقد و هم بهرهبردار این یارانهها بوده، این لایحه را "عظیم، فاجعهبار و تورمزا" توصیف کرده است.
🔹دولت ترامپ در دوره نخست خود، میلیاردها دلار معافیت مالیاتی و یارانه به صنعت خودروهای برقی اختصاص داده بود.
🔹همزمان، سیاستهای تسهیل پولی و کسری بودجه ساختاری ایالات متحده باعث رشد بدهی فدرال به مرز ۳۷ تریلیون دلار شده است. نرخ بهره بانکی به دلیل مقابله با تورم بالای ۳ درصدی، همچنان در سطح ۵.۲۵٪ تثبیت شده و افزایش کسری بودجه میتواند فشار جدیدی بر بازار اوراق و هزینه تأمین مالی وارد کند.
🔹اگر لایحه جدید تصویب شود، حجم استقراض دولت مجدداً افزایش مییابد. این امر میتواند باعث رشد بازده اوراق خزانهداری و افزایش نرخ بهره میانمدت شود. در چنین سناریویی، دسترسی شرکتهایی نظیر تسلا و استارتاپهای حوزه انرژی پاک به تأمین مالی ارزان محدود خواهد شد و هزینه سرمایهگذاری خصوصی بالا میرود.
🔹 تنش سیاسی و نااطمینانی مقرراتی این مناقشه پیام روشنی به بازارها میدهد که حتی شرکتهای برخوردار از یارانههای دولتی هم نسبت به پایداری بودجه تردید دارند. ریسک نااطمینانی سیاستی (Policy Uncertainty) افزایش مییابد که میتواند موجب تأخیر در سرمایهگذاریهای بلندمدت و نوسان قیمت سهام شرکتهای وابسته به سیاستهای سبز و زیرساختی شود.
🔹تورم انتظاری انتقاد ماسک به ماهیت انبوه بودجه و تاکید بر خطر تشدید تورم، میتواند بر انتظارات تورمی بازار اثر بگذارد. حتی اگر بودجه بخشاً از محل مالیات جدید تامین شود، افزایش هزینههای مصرفی دولت در کوتاهمدت اثر انبساطی خواهد داشت. این عامل، در کنار ریسک افزایش نرخ دستمزدها، میتواند انتظارات تورمی را تقویت کند.
🔻واکنش بازار سرمایه به این درگیری میتواند در سه محور باشد:
🔸سهام شرکتهای انرژیهای نوین (تسلا، شرکتهای باتریسازی، زیرساخت شارژر برقی) حساس به شایعات درباره کاهش یا لغو یارانهها خواهند بود.
🔸اوراق خزانهداری آمریکا در صورت تصویب بودجه، با رشد نرخ بازده مواجه میشود.
🔸شاخص دلار آمریکا ممکن است در کوتاهمدت تحت فشار قرار گیرد اگر بازارها کسری بودجه بیشتر را جدی بگیرند.
🔹این نزاع، نشانهای از عمیقتر شدن شکاف بین سیاستمداران راستگرا (ترامپ) و ایلان ماسک است. برخلاف گذشته که ماسک حامی سیاستهای ترامپ بود، اکنون تضاد آشکاری بین الگوی یارانهمحور صنعتی و نگرانی از آثار تورمی دیده میشود.
🔹همچنین اتهامزنی ماسک درباره ارتباط ترامپ با پرونده اپستین، عملاً نزاع را از سطح اقتصادی به عرصه حیثیتی و سیاسی کشانده و ریسک بیثباتی فضای سیاسی را افزایش میدهد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
🔹در روزهای گذشته، تنش علنی بین دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، و ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، اسپیسایکس و مالک پلتفرم X، وارد مرحلهای بیسابقه شد. هرچند این مناقشه در ظاهر حول لایحه بودجه عظیم فدرال میچرخد، اما ابعاد آن، پیامدهایی مستقیم بر فضای اقتصاد کلان، سیاست صنعتی آمریکا و انتظارات بازارها دارد.
🔹ترامپ در تلاش است لایحه بودجهای تاریخی با حجم عظیم هزینههای عمومی را از کنگره عبور دهد که بخش قابل توجهی از آن به زیرساختهای انرژی، صنایع نظامی، و یارانههای فناوریهای نو تعلق میگیرد. ایلان ماسک، که در سالهای اخیر هم منتقد و هم بهرهبردار این یارانهها بوده، این لایحه را "عظیم، فاجعهبار و تورمزا" توصیف کرده است.
🔹دولت ترامپ در دوره نخست خود، میلیاردها دلار معافیت مالیاتی و یارانه به صنعت خودروهای برقی اختصاص داده بود.
🔹همزمان، سیاستهای تسهیل پولی و کسری بودجه ساختاری ایالات متحده باعث رشد بدهی فدرال به مرز ۳۷ تریلیون دلار شده است. نرخ بهره بانکی به دلیل مقابله با تورم بالای ۳ درصدی، همچنان در سطح ۵.۲۵٪ تثبیت شده و افزایش کسری بودجه میتواند فشار جدیدی بر بازار اوراق و هزینه تأمین مالی وارد کند.
🔹اگر لایحه جدید تصویب شود، حجم استقراض دولت مجدداً افزایش مییابد. این امر میتواند باعث رشد بازده اوراق خزانهداری و افزایش نرخ بهره میانمدت شود. در چنین سناریویی، دسترسی شرکتهایی نظیر تسلا و استارتاپهای حوزه انرژی پاک به تأمین مالی ارزان محدود خواهد شد و هزینه سرمایهگذاری خصوصی بالا میرود.
🔹 تنش سیاسی و نااطمینانی مقرراتی این مناقشه پیام روشنی به بازارها میدهد که حتی شرکتهای برخوردار از یارانههای دولتی هم نسبت به پایداری بودجه تردید دارند. ریسک نااطمینانی سیاستی (Policy Uncertainty) افزایش مییابد که میتواند موجب تأخیر در سرمایهگذاریهای بلندمدت و نوسان قیمت سهام شرکتهای وابسته به سیاستهای سبز و زیرساختی شود.
🔹تورم انتظاری انتقاد ماسک به ماهیت انبوه بودجه و تاکید بر خطر تشدید تورم، میتواند بر انتظارات تورمی بازار اثر بگذارد. حتی اگر بودجه بخشاً از محل مالیات جدید تامین شود، افزایش هزینههای مصرفی دولت در کوتاهمدت اثر انبساطی خواهد داشت. این عامل، در کنار ریسک افزایش نرخ دستمزدها، میتواند انتظارات تورمی را تقویت کند.
🔻واکنش بازار سرمایه به این درگیری میتواند در سه محور باشد:
🔸سهام شرکتهای انرژیهای نوین (تسلا، شرکتهای باتریسازی، زیرساخت شارژر برقی) حساس به شایعات درباره کاهش یا لغو یارانهها خواهند بود.
🔸اوراق خزانهداری آمریکا در صورت تصویب بودجه، با رشد نرخ بازده مواجه میشود.
🔸شاخص دلار آمریکا ممکن است در کوتاهمدت تحت فشار قرار گیرد اگر بازارها کسری بودجه بیشتر را جدی بگیرند.
🔹این نزاع، نشانهای از عمیقتر شدن شکاف بین سیاستمداران راستگرا (ترامپ) و ایلان ماسک است. برخلاف گذشته که ماسک حامی سیاستهای ترامپ بود، اکنون تضاد آشکاری بین الگوی یارانهمحور صنعتی و نگرانی از آثار تورمی دیده میشود.
🔹همچنین اتهامزنی ماسک درباره ارتباط ترامپ با پرونده اپستین، عملاً نزاع را از سطح اقتصادی به عرصه حیثیتی و سیاسی کشانده و ریسک بیثباتی فضای سیاسی را افزایش میدهد.
✅ کانال واحد اقتصاد مؤسسه مصاف
@masaf_eco
👍4