Forwarded from Nothing (Javohir Abduxalilov)
Ota-onang uchun harakat qil,
Qolganlarni sensiz ham kuni oʻtadi..)❗️
Qolganlarni sensiz ham kuni oʻtadi..)❗️
❤🔥5👌3🦄2🔥1👀1
Ilmni izlashmi yo uni ko‘rsatishmi?
Hozirgi zamonda ilm olish, yangi narsalarni o‘rganish va o‘z ustida ishlashni o‘rniga, ko‘pchilik ilmli insondek ko‘rinishga harakat qilmoqda. Go‘yoki, insonlar bilim bilan emas, bilimli ko‘rinish bilan jamiyatda qadrlanishni afzal biladilar.
Qadim zamonlarda ilm izlagan kishi yil davomida kitoblar titib, murabbiylar darsida soatlab o‘tirardi. Ular har bir tushunchani tushunib, hayotga tatbiq qilishga urinishardi. Bugungi kunda esa bu jarayon yengillashgan, axborotga kirish imkoniyatlari kengaygan bo‘lsa-da, ilm olish istagi qashshoqlashgan.
Ko‘p insonlarning maqsadi — o‘zini ilmli qilib ko‘rsatish. Kiyinishidan tortib, so‘zlash uslubi, ijtimoiy tarmoqlardagi paydo bo‘lishigacha, hammasida bu ko‘zbo‘yamachilikni ko‘rish mumkin. Chuqur bilimga ega bo‘lmasdan, odamlarga “men ham o‘zimni rivojlantiryapman” degan taassurotni berish odatiy holga aylanib bormoqda. Bu esa ikki muammoni keltirib chiqaradi: birinchidan, jamiyatdagi haqiqiy bilimli insonlarning qadrsizlanishi, ikkinchidan, yolg‘on obro‘ga intilish tufayli ilmni izlashdan yuz o‘girish.
Ilmli bo‘lish va ilmli ko‘rinish o‘rtasidagi farqni anglash muhim. Ilmli bo‘lgan inson kamtarligi bilan ajralib turadi: u o‘zining nimani bilmasligini biladi va bilgan narsasini boshqalarga yetkazishga urinadi. Ilmsiz bo‘lib, ilmli ko‘rinishga harakat qiladigan inson esa maqtanchoqligi va o‘ziga ishonchsizligi bilan taniladi. Chunki u o‘zining bilmaganini yashirishga urinar, o‘zidan boshqalardan ustunroq ko‘rinishga harakat qilar.
Bu ikki guruhning jamiyatga ta’siri ham turlicha: haqiqiy ilmli odamlar jamiyatni oldinga olib chiqsa, soxta ilmli ko‘rinuvchilar esa rivojlanishdan ko‘ra ortga tortadi. Chunki ular o‘zlarini ko‘rsatishdan ortiq harakat qilishmaydi va boshqalarning ishonchini noto‘g‘ri maqsadlar yo‘lida suiiste’mol qilishadi.
Haqiqiy rivojlanish, haqiqiy bilimga intilishdan boshlanadi. O‘zimizdan so‘raylik: biz ilmli bo‘lishga intilyapmizmi yoki faqat ilmli bo‘lib ko‘rinishni istayapmizmi? Shuni unutmasligimiz kerakki, chiroyli so‘zlar, ko‘zga tashlanadigan liboslar va sun’iy muloqot oxir-oqibat fosh bo‘ladi. Ammo haqiqiy bilim, qanchalik sekin bo‘lmasin, insonni yuqori darajalarga olib chiqadi.
Ilmni sevish – bu nafaqat insoniy burch, balki o‘zini anglash va rivojlanish yo‘li hamdir.
Ohirigacha o'qiganingiz uchun raxmat !🦾
Hozirgi zamonda ilm olish, yangi narsalarni o‘rganish va o‘z ustida ishlashni o‘rniga, ko‘pchilik ilmli insondek ko‘rinishga harakat qilmoqda. Go‘yoki, insonlar bilim bilan emas, bilimli ko‘rinish bilan jamiyatda qadrlanishni afzal biladilar.
Qadim zamonlarda ilm izlagan kishi yil davomida kitoblar titib, murabbiylar darsida soatlab o‘tirardi. Ular har bir tushunchani tushunib, hayotga tatbiq qilishga urinishardi. Bugungi kunda esa bu jarayon yengillashgan, axborotga kirish imkoniyatlari kengaygan bo‘lsa-da, ilm olish istagi qashshoqlashgan.
Ko‘p insonlarning maqsadi — o‘zini ilmli qilib ko‘rsatish. Kiyinishidan tortib, so‘zlash uslubi, ijtimoiy tarmoqlardagi paydo bo‘lishigacha, hammasida bu ko‘zbo‘yamachilikni ko‘rish mumkin. Chuqur bilimga ega bo‘lmasdan, odamlarga “men ham o‘zimni rivojlantiryapman” degan taassurotni berish odatiy holga aylanib bormoqda. Bu esa ikki muammoni keltirib chiqaradi: birinchidan, jamiyatdagi haqiqiy bilimli insonlarning qadrsizlanishi, ikkinchidan, yolg‘on obro‘ga intilish tufayli ilmni izlashdan yuz o‘girish.
Ilmli bo‘lish va ilmli ko‘rinish o‘rtasidagi farqni anglash muhim. Ilmli bo‘lgan inson kamtarligi bilan ajralib turadi: u o‘zining nimani bilmasligini biladi va bilgan narsasini boshqalarga yetkazishga urinadi. Ilmsiz bo‘lib, ilmli ko‘rinishga harakat qiladigan inson esa maqtanchoqligi va o‘ziga ishonchsizligi bilan taniladi. Chunki u o‘zining bilmaganini yashirishga urinar, o‘zidan boshqalardan ustunroq ko‘rinishga harakat qilar.
Bu ikki guruhning jamiyatga ta’siri ham turlicha: haqiqiy ilmli odamlar jamiyatni oldinga olib chiqsa, soxta ilmli ko‘rinuvchilar esa rivojlanishdan ko‘ra ortga tortadi. Chunki ular o‘zlarini ko‘rsatishdan ortiq harakat qilishmaydi va boshqalarning ishonchini noto‘g‘ri maqsadlar yo‘lida suiiste’mol qilishadi.
Haqiqiy rivojlanish, haqiqiy bilimga intilishdan boshlanadi. O‘zimizdan so‘raylik: biz ilmli bo‘lishga intilyapmizmi yoki faqat ilmli bo‘lib ko‘rinishni istayapmizmi? Shuni unutmasligimiz kerakki, chiroyli so‘zlar, ko‘zga tashlanadigan liboslar va sun’iy muloqot oxir-oqibat fosh bo‘ladi. Ammo haqiqiy bilim, qanchalik sekin bo‘lmasin, insonni yuqori darajalarga olib chiqadi.
Ilmni sevish – bu nafaqat insoniy burch, balki o‘zini anglash va rivojlanish yo‘li hamdir.
Ohirigacha o'qiganingiz uchun raxmat !🦾
❤5⚡4💯2👾2
"Vaqt o'tadi... Ranglar so'nadi."
Bolalikda hammamizning dunyomiz rang-barang edi: beg'ubor tabassum, katta orzular va hech qanday tashvish yo'q.
Ammo vaqt o'tgani sari hayotning qiyinchiliklari keladi, yuzimizda charchoq izlari qoladi, ko'zimizdagi nur so'nadi...
Lekin esda tuting: siz hali ham o'sha beg'ubor bolasiz
Ichingizdagi orzularni o'ldirmang. Qiyinchiliklarga qaramay, o'sha yorqin ranglarni qayta chizing. Hayot sizga nima bersa ham, tabassum qilishni unutmang.
"Chunki bizning haqiqiy kuchimiz — ichimizdagi bolalikni yo'qotmaslikdir."
Bolalikda hammamizning dunyomiz rang-barang edi: beg'ubor tabassum, katta orzular va hech qanday tashvish yo'q.
Ammo vaqt o'tgani sari hayotning qiyinchiliklari keladi, yuzimizda charchoq izlari qoladi, ko'zimizdagi nur so'nadi...
Lekin esda tuting: siz hali ham o'sha beg'ubor bolasiz
Ichingizdagi orzularni o'ldirmang. Qiyinchiliklarga qaramay, o'sha yorqin ranglarni qayta chizing. Hayot sizga nima bersa ham, tabassum qilishni unutmang.
"Chunki bizning haqiqiy kuchimiz — ichimizdagi bolalikni yo'qotmaslikdir."
❤2🕊2🫡1