در حافظه تاریخ، نابغه ای که هرگز در ایران دیده نشد
ترجمه و تدوین: ح.رسولی، دانشجوی دکتری بیوتکنولوژی دانشگاه تربیت مدرس تهران

اوایل دهه ۲۰۰۰، دانشجوی جوانی در دانشگاه هاروارد شروع به ترسیم نقشه دنیایی ریاضی کرد که سرشار از اشکالی بود که شهود هندسی را به چالش می‌کشیدند. نام او مریم میرزاخانی بود، کسی که بعدها به عنوان اولین زن برنده مدال فیلدز، عالی‌ترین افتخار در ریاضیات، شناخته شد. اما این پایان راه نظریه میرزاخانی نبود...

...ادامه داستان...

یک مطالعه جدید با استفاده از میکروسکوپ الکترونی کریو (Cryo-EM) از دانشکده پزشکی هاروارد، درک ما از ساختار ذرات ویروسی مشابه کوچک (smVLPs) را که کاندیداهای بالقوه‌ای برای واکسن‌های نسل جدید فلاوی‌ویروس‌ها هستند، تغییر داده است.

برخلاف فرضیه‌های قبلی مبنی بر تقارن ای‌کوزاهدرال، این مطالعه نشان داده است که smVLPهای ویروس دنگی نوع ۲ در حالت نابالغ، تقارن اکتاهدرال دارند و با خوشه‌های هترودیمر prM-E نامتقارن مشابه ویروس‌های نابالغ ظاهر می‌شوند.

این ذرات پس از بلوغ، شکل نامنظم‌تری به خود می‌گیرند و خواص هم‌افزایی مشابه ویروس‌های زنده را حفظ می‌کنند، که آن‌ها را به کاندیداهای قدرتمند برای واکسن تبدیل می‌کند. این پیشرفت‌ها می‌توانند به بهبود طراحی واکسن‌ها و بهینه‌سازی فرمولاسیون‌های آن‌ها کمک کنند.

در مورد اُبلیسک‌ها چه می دانید؟
اخیرا نوع جدیدی از موجودات میکروسکوپی به نام "اُبلیسک‌ها" در میکروبیوم گوارشی بدن انسان کشف شده‌اند. این موجودات از حلقه‌های کوچکی از مواد ژنتیکی ساخته شده‌اند و قادرند پروتئین‌های جدیدی به نام "ابلین‌ها" تولید کنند که تاکنون ناشناخته بوده‌اند.

ابلیسک‌ها برای تکثیر به یک سلول میزبان میکروبی نیاز دارند، و یکی از میزبان‌های شناسایی شده برای آنها باکتری Streptococcus sanguinis، که در پلاک دندانی یافت می‌شود.

محققان هنوز نمی‌دانند که این موجودات کجاها حضور دارند، چه تاثیری روی میزبان خود دارند و چگونه پخش می‌شوند. این کشف سوالات جالبی را درباره نقش ابلیسک‌ها در سلامت انسان مطرح می‌کند، از جمله اینکه آیا ممکن است این موجودات مضر، مفید یا صرفاً ساکنانی بی‌ضرر در اکوسیستم میکروبی بدن باشند.