انجمن علمی روانپزشکان ایران
✅ ديدار اعضاى هيأتمديره انجمن علمى روانپزشکان ايران با دكتر غلامرضا #اصغرى، معاون وزير بهداشت و رئيس سازمان #غذا_و_دارو، ١٣٩٧/٣/٢٣؛ گزارشى از اين ديدار به زودى منتشر خواهد شد.
✅ ملاقات هیأتمدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران با رئیس سازمان غذا و دارو
🍁 اعضای هیأتمدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران با دکتر غلامرضا #اصغری، رئیس سازمان #غذا_و_دارو و معاون غذا و داروی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در تاریخ بیست و سوم خرداد ١٣٩٧ ملاقات کردند. در این جلسه برخی از مسائل مرتبط با درمان بیماران روانپزشکی و مشکلات مربوط به تهیه و دسترسی به داروهای مورد نیاز آنها مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
🍁 مهمترین نتایج این جلسه که با قول مساعد رئیس سازمان غذا و دارو همراه شد عبارت است از:
⬅ حمایت از تحت پوشش قرار گرفتن تمام داروهای روانپزشکی مورد نیاز بیماران
⬅ برنامهریزی برای به حداقل رساندن کمبودهای دارویی روانپزشکی
⬅ برنامهریزی برای تولید داخلی داروهای موردنیاز بیماران روانپزشکی
⬅ حمایت از ورود داروهای جدید روانپزشکی به فارماکوپهی ایران در صورت تأیید انجمن و حضور نمایندهی هیأتمدیرهی انجمن در جلسات مرتبط با ورود داروهای جدید به فارماکوپه دارویی کشور
⬅ پیشنهاد الگوقرارگرفتن #شیوهنامه ارتباط انجمن علمی روانپزشکان ایران با شرکتهای دارویی و صنایع پزشکی برای سایر انجمنها
🍁 همچنین در ادامه جلسه موضوع استفاده مناسب از توانمندی و ظرفیت روانپزشکان برای ارتقای فعالیتهای کلینیکهای درمان نگهدارنده با متادون مطرح شد و درخواست گردید تا هنگام نهاییشدن بازبینی کلی برنامهی کشوری کلینیکهای درمان نگهدارنده #متادون، اقدام سریعتری برای دادن مجوز به روانپزشکان برای فعالیت در این زمینه صورت گیرد. نقش محوری روانپزشکان در ارتقای کیفی این کلینیکها مورد حمایت و تأکید رئیس سازمان غذا و دارو قرار گرفت.
🍁 در انتها رئیس سازمان غذا و دارو از روانپزشکان درخواست نمود که عوارض داروهای روانپزشکی مشاهدهشده را به دقت و از سراسر کشور از طریق فرمهای #عوارض_جانبی_دارو (ADR) یا از طریق وبسایت سازمان منعکس نمایند تا به ارتقای کیفی این داروها کمک شود. دکتر اصغری همچنین یادآور شد که تلفن ١٩٠ آمادهی راهنمایی در مورد کمبودهای دارویی و راهنمایی بیماران است و نیز شماره تلفن ١٤٩٠ جهت ارائه اطلاعات بیشتر دارویی به همه هموطنان فعال است.
🍁 در ضمن روانپزشکان میتوانند عوارض دارویی را بهصورت آنلاین از طریق سامانهی سازمان غذا و دارو به آدرس https://adr.ttac.ir گزارش نمایند.
🍁 اعضای هیأتمدیره انجمن علمی روانپزشکان ایران با دکتر غلامرضا #اصغری، رئیس سازمان #غذا_و_دارو و معاون غذا و داروی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در تاریخ بیست و سوم خرداد ١٣٩٧ ملاقات کردند. در این جلسه برخی از مسائل مرتبط با درمان بیماران روانپزشکی و مشکلات مربوط به تهیه و دسترسی به داروهای مورد نیاز آنها مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
🍁 مهمترین نتایج این جلسه که با قول مساعد رئیس سازمان غذا و دارو همراه شد عبارت است از:
⬅ حمایت از تحت پوشش قرار گرفتن تمام داروهای روانپزشکی مورد نیاز بیماران
⬅ برنامهریزی برای به حداقل رساندن کمبودهای دارویی روانپزشکی
⬅ برنامهریزی برای تولید داخلی داروهای موردنیاز بیماران روانپزشکی
⬅ حمایت از ورود داروهای جدید روانپزشکی به فارماکوپهی ایران در صورت تأیید انجمن و حضور نمایندهی هیأتمدیرهی انجمن در جلسات مرتبط با ورود داروهای جدید به فارماکوپه دارویی کشور
⬅ پیشنهاد الگوقرارگرفتن #شیوهنامه ارتباط انجمن علمی روانپزشکان ایران با شرکتهای دارویی و صنایع پزشکی برای سایر انجمنها
🍁 همچنین در ادامه جلسه موضوع استفاده مناسب از توانمندی و ظرفیت روانپزشکان برای ارتقای فعالیتهای کلینیکهای درمان نگهدارنده با متادون مطرح شد و درخواست گردید تا هنگام نهاییشدن بازبینی کلی برنامهی کشوری کلینیکهای درمان نگهدارنده #متادون، اقدام سریعتری برای دادن مجوز به روانپزشکان برای فعالیت در این زمینه صورت گیرد. نقش محوری روانپزشکان در ارتقای کیفی این کلینیکها مورد حمایت و تأکید رئیس سازمان غذا و دارو قرار گرفت.
🍁 در انتها رئیس سازمان غذا و دارو از روانپزشکان درخواست نمود که عوارض داروهای روانپزشکی مشاهدهشده را به دقت و از سراسر کشور از طریق فرمهای #عوارض_جانبی_دارو (ADR) یا از طریق وبسایت سازمان منعکس نمایند تا به ارتقای کیفی این داروها کمک شود. دکتر اصغری همچنین یادآور شد که تلفن ١٩٠ آمادهی راهنمایی در مورد کمبودهای دارویی و راهنمایی بیماران است و نیز شماره تلفن ١٤٩٠ جهت ارائه اطلاعات بیشتر دارویی به همه هموطنان فعال است.
🍁 در ضمن روانپزشکان میتوانند عوارض دارویی را بهصورت آنلاین از طریق سامانهی سازمان غذا و دارو به آدرس https://adr.ttac.ir گزارش نمایند.
💥 مهلت ارسال آثار:
برای اطلاعات بیشتر به وبسایت همایش سالانه انجمن علمی روانپزشکان ایران (ipacongress.ir) و وبسایت انجمن علمی روانپزشکان ایران (irpsychiatry.ir) مراجعه فرمایید.
برای اطلاعات بیشتر به وبسایت همایش سالانه انجمن علمی روانپزشکان ایران (ipacongress.ir) و وبسایت انجمن علمی روانپزشکان ایران (irpsychiatry.ir) مراجعه فرمایید.
✅ #سخنرانی: «جوان، بدن و #هویت_اجتماعی»؛ تهران، چهارم تیر ١٣٩٧
✅ #سخنرانی آقاى محمد #شمس_لنگرودی با عنوان «شعر بد»
📹 پخش زنده از طریق اینستاگرام انجمن علمی روانپزشکان ایران به آدرس iranianpsychiatricassociation
🕙 ١٣٩٧/٣/٣١، ساعت ١٠ صبح
📹 پخش زنده از طریق اینستاگرام انجمن علمی روانپزشکان ایران به آدرس iranianpsychiatricassociation
🕙 ١٣٩٧/٣/٣١، ساعت ١٠ صبح
انجمن علمی روانپزشکان ایران
✅ #كودكان_خيابانى؛ گفتوگو با دكتر مروئه #وامقى، روانپزشك، در مجله ايران فردا
✅ دکتر مروئه وامقی، روانپزشک و پژوهشگر مسائل اجتماعی، در گفتگو با ایران فردا (شمارهی ۳۹) به موضوع "کودکان خیابانی" پرداخته و رویکرد "حذفِ کودکِ خیابانی از خیابان" را به نقد کشیده است. قسمتهایی از این گفتگو را با هم میخوانیم:
🍁 از ظهور مسئلهی کودکان خیابانی در ایران حداقل دو دهه میگذرد و اولین طرحهای دولتی برای کنترل آن به اواخر دهه ی هفتاد بازمیگردد. تنها تا سال ۱۳۸۵ حداقل هفت طرح ساماندهی کودکان خیابانی عمدتاً توسط سازمان بهزیستی و با همکاری شهرداری و نیروی انتظامی در کشور به اجرا درآمد که رویکرد همهی این طرحها، جمعآوری کودکان از سطح خیابان و اعزام به مراکز بسته ی دولتی بوده است. اکنون شمار دورههای جمعآوری از سی بار گذشته است.
🍁 در مقابل رویکرد سنتی حذف کودکان از خیابان، رویکرد مراکز باز و جذب کودکان که عمدتاً از سوی سازمانهای غیردولتی پیگیری میشود، ایجاد اعتماد در کودکان نسبت به مراکز حمایتکنندهی آنها و تلاش برای توانمند کردن کودکان و خانوادهها از طریق فراهم کردن آموزشهای تحصیلی و مهارتهای زندگی و حمایتهای درمانی و مشاورهای، تغذیهای و امثال آن
🍁 برخلاف تصور نهتنها همهی کودکان خیابانی از خانه نگریختهاند که اکثر آنها خانه و خانواده داشته و نهتنها بودن همهی آنها در خیابان نتیجهی ازهمگسیختگی خانواده نیست بلکه آنچه این اکثریت کودکان را به خیابان کشانده، نیاز به درآمد حاصل از کار آنها برای ادامه زندگی خود و خانوادههای آنها است که به کمدرآمدترین و محرومترین گروههای اجتماعی تعلق دارند.
🍁 نرخ بالای بیکاری، تحصیلات پایین و نداشتن مهارتهای حرفهای و اشتغال به کارهای کمدرآمد، در خانوادههایی که بسیاری از آنها به جهت مهاجرت از روستاها و شهرهای کوچکتر یا مهاجرت از کشور همسایه افغانستان، در حاشیهی شهرها مسکن گرفته و از حداقل امکانات اولیه زندگی چون آموزش، اشتغال و سلامت نیز برخوردار نیستند، عامل اصلی خیابانی شدن این کودکان است.
🍁 دسترسی سخت کودکان به آموزش به دلیل نداشتن هزینهی تحصیل، نداشتن شناسنامه یا اوراق هویتی،کودک و خانواده را بر سر دوراهی کار یا تحصیل قرار داده و بسیاری از خانوادهها در چنین موقعیتی از روی اجبار، کار را انتخاب میکنند.
🍁 بخش کوچکی از کودکان خیابانی به خانوادههای ازهمگسیختهای تعلق دارند که به دلیل آسیبهای جدی در خانواده مانند بیسرپرستی، اعتیاد و سرپرستی نامناسب و آزار و خشونت نسبت به کودکان به خیابان سوق داده شده بودند. این گروه اقلیت نیز خود متأثر از شرایط پیشتر گفته شده به ورطهی اعتیاد و خشونت و تنفروشی درافتادهاند.
🍁 یکی از گزارههای رایج، انتساب مسئلهی کودکان خیابانی به باندهای بهکارگیری کودکان بهعنوان عامل اصلی کار کودکان در خیابان است؛ مدعایی که مهمترین کارکرد آن این است که مسئله ی کودکان خیابانی را به سطح جرم افراد و باندها تقلیل دهد. اما در عمل شواهد مطالعاتی یا تجارب افراد و سازمانها این برداشت را تأیید نمیکند.
🍁 اطلاعات مربوط به ملیت کودکان خیابانی در تعدادی از شهرهای کشور نشان میدهد که گرچه در برخی شهرها مثل تهران احتمالاً اکثریت کودکان خیابانی افغان هستند، اما این مسئله عمومیت نداشته و در برخی شهرها کودکان مهاجر در اقلیت بوده و حتی در شهرهایی که مهاجرین افغان اجازه اقامت ندارند، همهی کودکان خیابانی ایرانی هستند.
🍁 نتایج یک مطالعه در ابتدای سال ۹۶ در چند شهر کشور نشان میدهد که بیشترین فراوانی مشکلات کودکان در خیابان پس از تحمل سرما و گرمای شدید و گرسنه ماندن، توهین و کتک خوردن از مردم (۲۱%) و توهین و کتک خوردن از مأموران جمعآوری (۱۶%) بوده است. در برخی شهرها این ارقام بالاتر نیز هست.
🍁 تعداد قابلتوجهی از کودکان کشور در مشاغل غیر خیابانی به کار مشغولند. این کودکان بر اساس اطلاعات سرشماری سال ۱۳۹۰ حداقل ۷/۵ درصد کودکان ۱۰ تا ۱۸ سال کشور (نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر) را تشکیل میدهند.
🍁 یکبار برای همیشه باید پذیرفت که روند جمعآوری کودکان خیابانی نهتنها به آنان، بلکه به سیستم حمایتی دولتی آسیب زده و میزند و ارتباط میان کودکان و نهادهای دولتی را بهکلی مختل میسازد. برای جلب اعتماد کودکان و جذب آنها به مراکز و ارائهی خدمات به آنها میتوان از دو دهه تجربهی سازمانهای مردمنهاد کشور برای کودکان خیابانی استفاده کرد، و انرژیای را که برای جمعآوری صرف میشود در برنامهریزی درست و تأمین منابع کافی برای توانمندسازی کودکان و خانوادههای در معرض آسیب صرف نمود.
@iranfardamag
🍁 از ظهور مسئلهی کودکان خیابانی در ایران حداقل دو دهه میگذرد و اولین طرحهای دولتی برای کنترل آن به اواخر دهه ی هفتاد بازمیگردد. تنها تا سال ۱۳۸۵ حداقل هفت طرح ساماندهی کودکان خیابانی عمدتاً توسط سازمان بهزیستی و با همکاری شهرداری و نیروی انتظامی در کشور به اجرا درآمد که رویکرد همهی این طرحها، جمعآوری کودکان از سطح خیابان و اعزام به مراکز بسته ی دولتی بوده است. اکنون شمار دورههای جمعآوری از سی بار گذشته است.
🍁 در مقابل رویکرد سنتی حذف کودکان از خیابان، رویکرد مراکز باز و جذب کودکان که عمدتاً از سوی سازمانهای غیردولتی پیگیری میشود، ایجاد اعتماد در کودکان نسبت به مراکز حمایتکنندهی آنها و تلاش برای توانمند کردن کودکان و خانوادهها از طریق فراهم کردن آموزشهای تحصیلی و مهارتهای زندگی و حمایتهای درمانی و مشاورهای، تغذیهای و امثال آن
🍁 برخلاف تصور نهتنها همهی کودکان خیابانی از خانه نگریختهاند که اکثر آنها خانه و خانواده داشته و نهتنها بودن همهی آنها در خیابان نتیجهی ازهمگسیختگی خانواده نیست بلکه آنچه این اکثریت کودکان را به خیابان کشانده، نیاز به درآمد حاصل از کار آنها برای ادامه زندگی خود و خانوادههای آنها است که به کمدرآمدترین و محرومترین گروههای اجتماعی تعلق دارند.
🍁 نرخ بالای بیکاری، تحصیلات پایین و نداشتن مهارتهای حرفهای و اشتغال به کارهای کمدرآمد، در خانوادههایی که بسیاری از آنها به جهت مهاجرت از روستاها و شهرهای کوچکتر یا مهاجرت از کشور همسایه افغانستان، در حاشیهی شهرها مسکن گرفته و از حداقل امکانات اولیه زندگی چون آموزش، اشتغال و سلامت نیز برخوردار نیستند، عامل اصلی خیابانی شدن این کودکان است.
🍁 دسترسی سخت کودکان به آموزش به دلیل نداشتن هزینهی تحصیل، نداشتن شناسنامه یا اوراق هویتی،کودک و خانواده را بر سر دوراهی کار یا تحصیل قرار داده و بسیاری از خانوادهها در چنین موقعیتی از روی اجبار، کار را انتخاب میکنند.
🍁 بخش کوچکی از کودکان خیابانی به خانوادههای ازهمگسیختهای تعلق دارند که به دلیل آسیبهای جدی در خانواده مانند بیسرپرستی، اعتیاد و سرپرستی نامناسب و آزار و خشونت نسبت به کودکان به خیابان سوق داده شده بودند. این گروه اقلیت نیز خود متأثر از شرایط پیشتر گفته شده به ورطهی اعتیاد و خشونت و تنفروشی درافتادهاند.
🍁 یکی از گزارههای رایج، انتساب مسئلهی کودکان خیابانی به باندهای بهکارگیری کودکان بهعنوان عامل اصلی کار کودکان در خیابان است؛ مدعایی که مهمترین کارکرد آن این است که مسئله ی کودکان خیابانی را به سطح جرم افراد و باندها تقلیل دهد. اما در عمل شواهد مطالعاتی یا تجارب افراد و سازمانها این برداشت را تأیید نمیکند.
🍁 اطلاعات مربوط به ملیت کودکان خیابانی در تعدادی از شهرهای کشور نشان میدهد که گرچه در برخی شهرها مثل تهران احتمالاً اکثریت کودکان خیابانی افغان هستند، اما این مسئله عمومیت نداشته و در برخی شهرها کودکان مهاجر در اقلیت بوده و حتی در شهرهایی که مهاجرین افغان اجازه اقامت ندارند، همهی کودکان خیابانی ایرانی هستند.
🍁 نتایج یک مطالعه در ابتدای سال ۹۶ در چند شهر کشور نشان میدهد که بیشترین فراوانی مشکلات کودکان در خیابان پس از تحمل سرما و گرمای شدید و گرسنه ماندن، توهین و کتک خوردن از مردم (۲۱%) و توهین و کتک خوردن از مأموران جمعآوری (۱۶%) بوده است. در برخی شهرها این ارقام بالاتر نیز هست.
🍁 تعداد قابلتوجهی از کودکان کشور در مشاغل غیر خیابانی به کار مشغولند. این کودکان بر اساس اطلاعات سرشماری سال ۱۳۹۰ حداقل ۷/۵ درصد کودکان ۱۰ تا ۱۸ سال کشور (نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر) را تشکیل میدهند.
🍁 یکبار برای همیشه باید پذیرفت که روند جمعآوری کودکان خیابانی نهتنها به آنان، بلکه به سیستم حمایتی دولتی آسیب زده و میزند و ارتباط میان کودکان و نهادهای دولتی را بهکلی مختل میسازد. برای جلب اعتماد کودکان و جذب آنها به مراکز و ارائهی خدمات به آنها میتوان از دو دهه تجربهی سازمانهای مردمنهاد کشور برای کودکان خیابانی استفاده کرد، و انرژیای را که برای جمعآوری صرف میشود در برنامهریزی درست و تأمین منابع کافی برای توانمندسازی کودکان و خانوادههای در معرض آسیب صرف نمود.
@iranfardamag
✅ #همایش #آسيبهاى_اجتماعى ايران؛ تهران، ٣٠ خرداد تا ٣ تير ١٣٩٧
انجمن علمی روانپزشکان ایران
✅ خبرنامههای انجمن علمی روانپزشکان ایران در سال ١٣٩٦
✅ #خبرنامه انجمن علمی روانپزشکان ایران، بهار ١٣٩٧؛ بهزودی
انجمن علمی روانپزشکان ایران
خبرنامه، زمستان 1396.pdf
خبرنامه، بهار 1397.pdf
7.7 MB
✅ #خبرنامه بهار ١٣٩٧ انجمن علمی روانپزشکان ایران منتشر شد؛ فایل کامل.
انجمن علمی روانپزشکان ایران
خبرنامه، بهار 1397.pdf
✅ گزارش فعالیتهای هیأتمدیره انجمن از اسفند ۹۶ تا خرداد ٩٧ را در «خبرنامه بهار ١٣٩٧» بخوانید.
#آموزش_عمومى
✅ #كودكآزارى_جنسى- بخش اول
✍ فریبا #عربگل، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
🍁 آزار جنسی به تماسها و تعاملات بين کودک و فرد بزرگسال اطلاق میشود که در آن کودک با هدف تحريک جنسی فرد متجاوز يا شخص ديگر مورد استفاده قرار میگیرد. آزار جنسی ممکن است توسط افراد زير ١٨ سال نيز رخ دهد. اگر هر دو شخص قربانی و مهاجم نابالغ باشند درصورتیکه تفاوت سنی آنها بیش از سه سال باشد و یا اعمال زور وجود داشته باشد بازهم کودکآزاری محسوب میشود.
🍁 بسیاری از موارد آزار جنسی پنهان و فاشنشده باقی میمانند. ممکن است کودک به علت ترس شدید از واکنش والدین، اطرافیان و همچنین تهدیدی که از سمت مهاجم شده است جرأت ابراز آن را نداشته باشد. ممکن است والدین و اعضای خانواده پس از اطلاع بهعلت ترس از ایجاد مشکلاتی در روابط خانوادگی، ترس از برچسبهای اجتماعی و مسائل قانونی و یا ترس از تهدیدها و مشکلات متعاقب افشا از سمت مهاجم، آن را پنهان و مسکوت باقی بگذارند.
«س» کودک هشتسالهای بود که با شکایت از اضطراب و بیخوابی همراه با مادر به کلینیک روانپزشکی کودک و نوجوان مراجعه کرده بود و مادر ابراز داشت که هفته قبل متوجه شده که دخترش توسط دایی مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته است. مادر تمایلی به افشانمودن ماجرا نداشت چون نگران واکنشهای شدید از طرف پدر و آسیب احتمالی اعضای خانواده و قطع ارتباط با خانواده خود بود. آزار جنسی ممکن است توسط آشنایان (کسانی که کودک آنها را میشناسد) و یا افراد ناآشنا و غریبه صورت گیرد. افراد آشنا ممکن است افراد درون خانواده يا فرد بزرگسال خارج از خانواده بهعنوان مثال يکی از اقوام، دوست خانوادگی، پرستار، مربی یا معلم کودک باشند.
«الف» دختری چهاردهساله با هوش مرزی و حملات شبهتشنج، پرخاشگری و بیقراری در بخش روانپزشکی کودک و نوجوان بستری بود. طی بررسیها مشخص شد او از سن هشتسالگی توسط پدر مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته که در طی یک سال اخیر این موضوع شدت بیشتری یافته بود. مادر از ماجرای آزار خبر داشت و میگفت در صورت مداخلهی قانونی، تمام ثبات زندگیاش به هم میریزد، خانوادهها با هم اختلاف پیدا میکنند و روابط آنها قطع میشود، آبروی او در محله و شهرشان میرود، فرزندش نیاز به پدر دارد و در نبود او بیشتر آسیب میبیند و مادر بهتنهایی قادر نیست کودک را مدیریت کند.
🍁 تأثیر آزار جنسی بر کودک به چند عامل بستگی دارد، ازجمله هويت فرد تجاوزگر، ميزان زور و خشونت بهکاررفته، نوع عمل انجامشده و طول مدت آزار.
درصورتیکه کودک فرد مهاجم را بشناسد حتی اگر از نظر جسمی آسيب شديدی متحمل نشده باشد، ممکن است احساس مورد خيانت واقعشدن، بيشتر از خودِ آزار موجب ناراحتی او شود. پسران بهاندازه دختران در معرض آزار جنسی قرار دارند هرچند که از لحاظ آماری بهاندازه دختران گزارش نمیشوند.
🍁 کودکانی که مورد آزار جنسی قرار میگیرند نهتنها به دليل تهديدهای فرد آزاررسان، بلکه به علت سرزنش شدن از سوی ديگران و ترس از باور نکردن حرفهایشان، سعی میکنند ماجرا را پنهان نگه دارند. همچنين پسران میترسند که ديگران آنها را همجنسباز تلقی کنند و در نتیجه راجع به مشکل خود ممکن است صحبت نکنند. بنا به دلایل فوق، کودکآزاری جنسی کمتر از آنچه واقعاً هست گزارش میشود.
گاهی کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته يا میگیرند، همین رفتار را با همسالان يا کودکان کوچکتر از خود انجام میدهند. به نظر میرسد اين کار راهی برای درک آزاری است که در معرضش قرار گرفتهاند. بنابراين اين کودکان ممکن است خود يا همسالان خود را تحريک کنند.
🍁 کودکآزاری جنسی تحت عناوينی که در زير معرفی شدهاند تعريف میشود:
- به کار گرفتن، استفاده، ترغيب، وسيله قرار دادن، فريب و اجبار کودک به درگير شدن در عمل جنسی.
- تجاوز يا تماس جنسی، تماس با دست، فاحشهگری يا ساير اشکال بهرهبرداری جنسی از کودک.
- هرگونه عمل جنسی با فرد زير ١٨ سال و موارد نزديکی جنسی از طريق اندام تناسلی، دهان و مقعد.
- آزار جنسی ممکن است بدون تماس با اندام جنسی مانند لمس بدن، تماشا کردن اندام جنسی، خودارضايي در مقابل کودک و بهرهبرداری جنسی از کودک در تهيه فیلمها و تصاوير جنسی باشد.
✅ #كودكآزارى_جنسى- بخش اول
✍ فریبا #عربگل، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
🍁 آزار جنسی به تماسها و تعاملات بين کودک و فرد بزرگسال اطلاق میشود که در آن کودک با هدف تحريک جنسی فرد متجاوز يا شخص ديگر مورد استفاده قرار میگیرد. آزار جنسی ممکن است توسط افراد زير ١٨ سال نيز رخ دهد. اگر هر دو شخص قربانی و مهاجم نابالغ باشند درصورتیکه تفاوت سنی آنها بیش از سه سال باشد و یا اعمال زور وجود داشته باشد بازهم کودکآزاری محسوب میشود.
🍁 بسیاری از موارد آزار جنسی پنهان و فاشنشده باقی میمانند. ممکن است کودک به علت ترس شدید از واکنش والدین، اطرافیان و همچنین تهدیدی که از سمت مهاجم شده است جرأت ابراز آن را نداشته باشد. ممکن است والدین و اعضای خانواده پس از اطلاع بهعلت ترس از ایجاد مشکلاتی در روابط خانوادگی، ترس از برچسبهای اجتماعی و مسائل قانونی و یا ترس از تهدیدها و مشکلات متعاقب افشا از سمت مهاجم، آن را پنهان و مسکوت باقی بگذارند.
«س» کودک هشتسالهای بود که با شکایت از اضطراب و بیخوابی همراه با مادر به کلینیک روانپزشکی کودک و نوجوان مراجعه کرده بود و مادر ابراز داشت که هفته قبل متوجه شده که دخترش توسط دایی مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته است. مادر تمایلی به افشانمودن ماجرا نداشت چون نگران واکنشهای شدید از طرف پدر و آسیب احتمالی اعضای خانواده و قطع ارتباط با خانواده خود بود. آزار جنسی ممکن است توسط آشنایان (کسانی که کودک آنها را میشناسد) و یا افراد ناآشنا و غریبه صورت گیرد. افراد آشنا ممکن است افراد درون خانواده يا فرد بزرگسال خارج از خانواده بهعنوان مثال يکی از اقوام، دوست خانوادگی، پرستار، مربی یا معلم کودک باشند.
«الف» دختری چهاردهساله با هوش مرزی و حملات شبهتشنج، پرخاشگری و بیقراری در بخش روانپزشکی کودک و نوجوان بستری بود. طی بررسیها مشخص شد او از سن هشتسالگی توسط پدر مورد اذیت و آزار جنسی قرار گرفته که در طی یک سال اخیر این موضوع شدت بیشتری یافته بود. مادر از ماجرای آزار خبر داشت و میگفت در صورت مداخلهی قانونی، تمام ثبات زندگیاش به هم میریزد، خانوادهها با هم اختلاف پیدا میکنند و روابط آنها قطع میشود، آبروی او در محله و شهرشان میرود، فرزندش نیاز به پدر دارد و در نبود او بیشتر آسیب میبیند و مادر بهتنهایی قادر نیست کودک را مدیریت کند.
🍁 تأثیر آزار جنسی بر کودک به چند عامل بستگی دارد، ازجمله هويت فرد تجاوزگر، ميزان زور و خشونت بهکاررفته، نوع عمل انجامشده و طول مدت آزار.
درصورتیکه کودک فرد مهاجم را بشناسد حتی اگر از نظر جسمی آسيب شديدی متحمل نشده باشد، ممکن است احساس مورد خيانت واقعشدن، بيشتر از خودِ آزار موجب ناراحتی او شود. پسران بهاندازه دختران در معرض آزار جنسی قرار دارند هرچند که از لحاظ آماری بهاندازه دختران گزارش نمیشوند.
🍁 کودکانی که مورد آزار جنسی قرار میگیرند نهتنها به دليل تهديدهای فرد آزاررسان، بلکه به علت سرزنش شدن از سوی ديگران و ترس از باور نکردن حرفهایشان، سعی میکنند ماجرا را پنهان نگه دارند. همچنين پسران میترسند که ديگران آنها را همجنسباز تلقی کنند و در نتیجه راجع به مشکل خود ممکن است صحبت نکنند. بنا به دلایل فوق، کودکآزاری جنسی کمتر از آنچه واقعاً هست گزارش میشود.
گاهی کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته يا میگیرند، همین رفتار را با همسالان يا کودکان کوچکتر از خود انجام میدهند. به نظر میرسد اين کار راهی برای درک آزاری است که در معرضش قرار گرفتهاند. بنابراين اين کودکان ممکن است خود يا همسالان خود را تحريک کنند.
🍁 کودکآزاری جنسی تحت عناوينی که در زير معرفی شدهاند تعريف میشود:
- به کار گرفتن، استفاده، ترغيب، وسيله قرار دادن، فريب و اجبار کودک به درگير شدن در عمل جنسی.
- تجاوز يا تماس جنسی، تماس با دست، فاحشهگری يا ساير اشکال بهرهبرداری جنسی از کودک.
- هرگونه عمل جنسی با فرد زير ١٨ سال و موارد نزديکی جنسی از طريق اندام تناسلی، دهان و مقعد.
- آزار جنسی ممکن است بدون تماس با اندام جنسی مانند لمس بدن، تماشا کردن اندام جنسی، خودارضايي در مقابل کودک و بهرهبرداری جنسی از کودک در تهيه فیلمها و تصاوير جنسی باشد.
انجمن علمی روانپزشکان ایران
#آموزش_عمومى ✅ #كودكآزارى_جنسى- بخش اول ✍ فریبا #عربگل، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان 🍁 آزار جنسی به تماسها و تعاملات بين کودک و فرد بزرگسال اطلاق میشود که در آن کودک با هدف تحريک جنسی فرد متجاوز يا شخص ديگر مورد استفاده قرار میگیرد. آزار جنسی ممکن…
#آموزش_عمومی
✅ #كودكآزاری_جنسی- بخش دوم
✍ فریبا #عربگل، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
🍁 توصیههایی برای والدین
والدین باید آموزشهای لازم را در زمینه مراقبت از خود، افتراق لمس خوب و بد، شناختن ویژگیهای افراد مهاجم و مسائل دوران بلوغ به کودکان متناسب با سن و درک شناختیشان بدهند.
💥 به کودک خود بیاموزید:
- قسمتهای خصوصی بدن او را هیچکس نباید لمس کند، ببوسد یا ببیند و اگر کسی خواست این کار را بکند، او نباید اجازه دهد، باید بلافاصله فریاد زده و طلب کمک کند.
- تنها پزشک و والدین اجازه دارند به قسمتهای خصوصی کودک دست بزنند و یا نگاه کنند آنهم به دلیل معاینه، کمک برای لباس پوشیدن، بررسی مشکلی که در این قسمتهای بدن به وجود آمده و...
- به هیچ غریبهای اجازه ندهد او را ببوسد.
- هیچکس اعم از آشنا و غریبه نباید لبهای او را ببوسد.
- وقتی در مکانهای عمومی مثل رستورانها، مدرسه و... دستشویی میرود حتماً درب را از داخل ببندد و هیچکس اجازه ندارد در این موقع حضور داشته باشد و یا او را نگاه کند.
💥 و نیز:
- حتی در سنین پایین زمانی که میخواهید لباس کودک را عوض کنید یا او را برای رفتن به دستشویی آماده کنید هرگز در حضور دیگران لباسهای او را در نیاورید و به کودک بگویید که «باید بریم تو دستشویی و لباست را در بیاری، نباید در حضور دیگران بدون لباس باشی، یا باید بروی به اتاق خودت و آنجا لباست را عوض کنیم».
- هنگامی که کودک به سنی رسیده است که فکر میکنید میتواند بهتنهایی جایی برود مثل سوپرمارکت، رفتن به مدرسه و یا منزل اقوام، مطمئن باشید که کودک اصول مراقبت از خود را آموخته است و در صورت وقوع اتفاقی میتواند از پس خود برآید.
- در مکانهای خلوت و زمانهایی که تردد افرا کم است و یا هوا تاریک شده است، اجازه ندهید کودک بهتنهایی و بدون شما جایی برود.
- در مکانهای شلوغ مواظب کودک باشید و لحظهبهلحظه او را تحت نظر داشته باشید. بهخصوص در مورد کودکان یک تا سه ساله که شوق راه رفتن، دویدن و کشف کردن محیط را دارند و خطر را کمتر احساس میکنند. آنها ممکن است زمانهای متوجه نباشند و از شما دور شوند. باید مراقبت خود را در این گروه سنی دوچندان کنید.
- کودکان پرتحرک و ناآرام کمتر خطر را احساس میکنند و ممکن است در خیابان یا پارک بیمحابا از شما دور شوند. چنانچه احساس میکنید نمیتوانید از کودک بهتنهایی مراقبت کنید، حتماً برای بیرون رفتن از فرد دیگری کمک بگیرید تا کنترل بیشتری روی کودک داشته باشید.
- برخی از کودکان راحتتر و سریعتر با غریبهها ارتباط برقرار میکنند؛ مانند کودکان بیشفعال، کودکان برونگرا و اغواگر و کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم. این کودکان به همین دلیل بیشتر خود را در معرض خطر و حادثه قرار میدهند در نتیجه نیاز به مراقبت و آموزش بیشتری دارند.
- کودکانی که از نظر هوشی و ذهنی کمتر از سن خود هستند یا کودکان مبتلا به برخی بیماریهای روانپزشکی ممکن است توانایی مراقبت از خود را نداشته باشند، سادهلوح باشند و زودتر از سایر بچهها فریب بخورند. این کودکان نیز نیاز به مواظبت، مراقبت و آموزش بیشتری دارند.
- پوشش کودک میتواند نظر مهاجم را بهطرف خود جلب کند. لباسی که پوشش مناسبی برای بدن کودک ایجاد نمیکند و یا کودکی که ظاهری جذاب و زیبا دارد، ممکن است جلبتوجه مهاجم کند.
- درعینحال که اعتماد و دید مثبت به دیگران از اصول سلامت روانی است ولی باید توجه کرد که مهاجم میتواند همسایه ما، معلم خصوصی کودک، فروشنده محل، یکی از اقوام و... باشد. پس باید هوشیار بوده و اصول مراقبت از خود را به طرز صحیحی به فرزندمان آموزش دهیم.
- آزار جنسی تبعات جسمی و روانی متعددی برای کودک دارد. نباید شرایطی در خانواده حاکم باشد که کودک این بار را بهتنهایی بر دوش بکشد. کودک باید شهامت ابراز حادثه را داشته باشد. در نتیجه جو و شرایطی در خانه فراهم کنید تا کودک بتواند بهطور باز و آشکار احساسات خود را با شما در میان بگذارد. کودک را مقصر ندانسته و او را توبیخ و سرزنش نکنید. چنانچه کودک نتواند احساسات خود اعم از ترس، نگرانی، خشم، تنفر، اندوه و... را بیان کند ممکن است آنها را به شکل علائم بیمارگونه بروز دهد.
✅ #كودكآزاری_جنسی- بخش دوم
✍ فریبا #عربگل، فوقتخصص روانپزشکی کودک و نوجوان
🍁 توصیههایی برای والدین
والدین باید آموزشهای لازم را در زمینه مراقبت از خود، افتراق لمس خوب و بد، شناختن ویژگیهای افراد مهاجم و مسائل دوران بلوغ به کودکان متناسب با سن و درک شناختیشان بدهند.
💥 به کودک خود بیاموزید:
- قسمتهای خصوصی بدن او را هیچکس نباید لمس کند، ببوسد یا ببیند و اگر کسی خواست این کار را بکند، او نباید اجازه دهد، باید بلافاصله فریاد زده و طلب کمک کند.
- تنها پزشک و والدین اجازه دارند به قسمتهای خصوصی کودک دست بزنند و یا نگاه کنند آنهم به دلیل معاینه، کمک برای لباس پوشیدن، بررسی مشکلی که در این قسمتهای بدن به وجود آمده و...
- به هیچ غریبهای اجازه ندهد او را ببوسد.
- هیچکس اعم از آشنا و غریبه نباید لبهای او را ببوسد.
- وقتی در مکانهای عمومی مثل رستورانها، مدرسه و... دستشویی میرود حتماً درب را از داخل ببندد و هیچکس اجازه ندارد در این موقع حضور داشته باشد و یا او را نگاه کند.
💥 و نیز:
- حتی در سنین پایین زمانی که میخواهید لباس کودک را عوض کنید یا او را برای رفتن به دستشویی آماده کنید هرگز در حضور دیگران لباسهای او را در نیاورید و به کودک بگویید که «باید بریم تو دستشویی و لباست را در بیاری، نباید در حضور دیگران بدون لباس باشی، یا باید بروی به اتاق خودت و آنجا لباست را عوض کنیم».
- هنگامی که کودک به سنی رسیده است که فکر میکنید میتواند بهتنهایی جایی برود مثل سوپرمارکت، رفتن به مدرسه و یا منزل اقوام، مطمئن باشید که کودک اصول مراقبت از خود را آموخته است و در صورت وقوع اتفاقی میتواند از پس خود برآید.
- در مکانهای خلوت و زمانهایی که تردد افرا کم است و یا هوا تاریک شده است، اجازه ندهید کودک بهتنهایی و بدون شما جایی برود.
- در مکانهای شلوغ مواظب کودک باشید و لحظهبهلحظه او را تحت نظر داشته باشید. بهخصوص در مورد کودکان یک تا سه ساله که شوق راه رفتن، دویدن و کشف کردن محیط را دارند و خطر را کمتر احساس میکنند. آنها ممکن است زمانهای متوجه نباشند و از شما دور شوند. باید مراقبت خود را در این گروه سنی دوچندان کنید.
- کودکان پرتحرک و ناآرام کمتر خطر را احساس میکنند و ممکن است در خیابان یا پارک بیمحابا از شما دور شوند. چنانچه احساس میکنید نمیتوانید از کودک بهتنهایی مراقبت کنید، حتماً برای بیرون رفتن از فرد دیگری کمک بگیرید تا کنترل بیشتری روی کودک داشته باشید.
- برخی از کودکان راحتتر و سریعتر با غریبهها ارتباط برقرار میکنند؛ مانند کودکان بیشفعال، کودکان برونگرا و اغواگر و کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم. این کودکان به همین دلیل بیشتر خود را در معرض خطر و حادثه قرار میدهند در نتیجه نیاز به مراقبت و آموزش بیشتری دارند.
- کودکانی که از نظر هوشی و ذهنی کمتر از سن خود هستند یا کودکان مبتلا به برخی بیماریهای روانپزشکی ممکن است توانایی مراقبت از خود را نداشته باشند، سادهلوح باشند و زودتر از سایر بچهها فریب بخورند. این کودکان نیز نیاز به مواظبت، مراقبت و آموزش بیشتری دارند.
- پوشش کودک میتواند نظر مهاجم را بهطرف خود جلب کند. لباسی که پوشش مناسبی برای بدن کودک ایجاد نمیکند و یا کودکی که ظاهری جذاب و زیبا دارد، ممکن است جلبتوجه مهاجم کند.
- درعینحال که اعتماد و دید مثبت به دیگران از اصول سلامت روانی است ولی باید توجه کرد که مهاجم میتواند همسایه ما، معلم خصوصی کودک، فروشنده محل، یکی از اقوام و... باشد. پس باید هوشیار بوده و اصول مراقبت از خود را به طرز صحیحی به فرزندمان آموزش دهیم.
- آزار جنسی تبعات جسمی و روانی متعددی برای کودک دارد. نباید شرایطی در خانواده حاکم باشد که کودک این بار را بهتنهایی بر دوش بکشد. کودک باید شهامت ابراز حادثه را داشته باشد. در نتیجه جو و شرایطی در خانه فراهم کنید تا کودک بتواند بهطور باز و آشکار احساسات خود را با شما در میان بگذارد. کودک را مقصر ندانسته و او را توبیخ و سرزنش نکنید. چنانچه کودک نتواند احساسات خود اعم از ترس، نگرانی، خشم، تنفر، اندوه و... را بیان کند ممکن است آنها را به شکل علائم بیمارگونه بروز دهد.
انجمن علمی روانپزشکان ایران
خبرنامه، بهار 1397.pdf
✅ پيگيرى تصويب #قانون_سلامت_روان ايران؛ در #خبرنامه بهار ١٣٩٧ بخوانید.
انجمن علمی روانپزشکان ایران
✅ نخستین دورهى #جايزه #اخوينى؛ تهران، چهارم و پنجم مرداد ١٣٩٧
🏆جایزهى «اخوینی»🏆
✅ جایزه #اخوینی به نام پزشک والامقام پارسى، ربیع بن احمد اخوینی به منظور قدردانی و تشویق پژوهشها و خدمات در زمینه #نوروسایکیاتری در نظر گرفته شده است. اهداي اين جايزه در نخستین سمینار نوروسایکیاتری ایران پس از بررسی هیأت داوران در دو بخش پژوهش و خدمات انجام مىشود و برگزارى آن هر دو سال يكبار خواهد بود.
🍁 در بخش نخست از ميان پژوهشهاى ارسالى در چارچوب ارايه #پوستر، انتخاب گزينه برتر انجام مىشود.
🍁 در بخش دوم پس از بررسى هيأت داوران در زمینه خدمات #آموزشی، #پژوهشی و #درمانى، از يكى از پیشگامان این رشته قدردانى خواهد شد.
⬅️ براي کسب اطلاعات بیشتر میتوانید با دبیرخانه سمینار با شماره تلفن ٠٢١٨٨٣٣٦٧٢٦ تماس بگیرید.
✅ جایزه #اخوینی به نام پزشک والامقام پارسى، ربیع بن احمد اخوینی به منظور قدردانی و تشویق پژوهشها و خدمات در زمینه #نوروسایکیاتری در نظر گرفته شده است. اهداي اين جايزه در نخستین سمینار نوروسایکیاتری ایران پس از بررسی هیأت داوران در دو بخش پژوهش و خدمات انجام مىشود و برگزارى آن هر دو سال يكبار خواهد بود.
🍁 در بخش نخست از ميان پژوهشهاى ارسالى در چارچوب ارايه #پوستر، انتخاب گزينه برتر انجام مىشود.
🍁 در بخش دوم پس از بررسى هيأت داوران در زمینه خدمات #آموزشی، #پژوهشی و #درمانى، از يكى از پیشگامان این رشته قدردانى خواهد شد.
⬅️ براي کسب اطلاعات بیشتر میتوانید با دبیرخانه سمینار با شماره تلفن ٠٢١٨٨٣٣٦٧٢٦ تماس بگیرید.
✅ چگونه ویزیت به قهقرا رفت
✍ گودرز #عکاشه، روانپزشک؛ روزنامه شرق، پنجم تیر ١٣٩٧
🍁 همکار ارجمند و دانشمندمان آقای دکتر بابک #زمانی به نکتهای اساسی و تراژیک در اقتصاد جامعه پزشکی اشاره کردند که در حقیقت درد اصلی و آسیبرسان طبابت است و چشم اسفندیار آن؛ مقدمهای بسیار درست، ولی مؤخرهای و نهچندان قانعکننده.
متأسفانه ارزشگذاری غیرعادلانه و غیرمنصفانه خدمات پزشکی و نگاه «جراحسالارانه» در این عرصه از دیرهنگام بر تعرفهگذاری پزشکی حاکم بوده است که با خلق و گسترش و تکامل ابزارهای تکنولوژیک این نگاه به «جراحسالاری و ابزارمداری» گسترش یافت و در حقیقت طب داخلی (و تاليهای آن)؛ طب اطفال، غدد و نورولوژی و بهویژه روانپزشکی قربانی این تعرفهگذاری شدند.
🍁 همانگونه که همکار فرهیختهمان اشاره کردند، ویزیت (که شامل شرححال مفصل و معاینه بالینی دقیق ميشود)، پایه اساسی تشخیص درست است و حکمای قدیم (که در آن زمان ابزارهای تشخیص به وفور روشن نبود)، صرفاً بر اساس شرححال دقیق و معاینه و مشاهده به تشخیصهای خـود نائل آمده و کتب مشهور خود را به رشته تحریر درآوردند. متأسفانه این مهم با همان نگاه غلط اولیه در تعرفهگذاری از ابتدا به درستی لحاظ نشد. «خشت اول چون نهد معمار کج/ تا ثریا ميرود دیوار کج» و در دوران اخیر این روش غلط و تبعیضآمیز تشدید یافت. وقتی تعرفه فلان ابزار تکنولوژیک (تست ورزش، نوار مغزی، آندوسکوپی، سیتىاسکن و...) از ویزیت اولیه بسیار افزونتر باشد، خیلی باید ازخودگذشته باشی که مدتهای مدید، به بهای ناچیزی، فقط به یک شرححال اکتفا کنی.
🍁 وقتی تفاوت درآمد در یک ویزیت و درمان بیماريهای داخلی (از جمله پزشکی عمومی، طب داخلی، عفونی، اطفال، نورولوژی و روانپزشکی) تا عمل جراحی که حاصل آن تشخیص اولیه است از زمین تا آسمان است، باید فقط عاشق باشی تا به سمت این رشتهها تمایل یابی و مرتب در این نگاه تبعیضآمیز پس از پایان دوره و در طول طبابت تا پایان عمر خود را دلداری دهی که برای انسانیت قدم در این راه گذاشتهاي. هرچه فکر ميکنی نميتوانی به یک منطق درست برسی که چرا اینهمه تفاوت بین تعرفه یک جراحی قلب و درمان طبی قلب وجود دارد. با کدام استدلال جراحی ذهن و درمان آن توسط یک روانپزشک و رواندرمانگر یا متخصص مغز و اعصاب با جراحی مغز و اعصاب اینهمه در تعرفهگذاری متفاوت هستند و قس علیهذا.
🍁 همیشه در استدلالها اشاره به کتابهای تعرفهگذاری استاندارد، از جمله کتاب #کالیفرنیا شده است. مگر آنها وحی منزل هستند و نباید از خط قرمز آنها گذشت و در بازنگری جدی آنها را بوميسازی کرده و ابتکار عمل به خرج داد. اما دردناکتر از آنها وضعیت پزشکان عمومی است که پایه اصلی تشخیصگذاری و راهنمايی درست و پیشگیری از بههدررفتن جان و مال مردم است که درآمدشان در این رقابت ناسالم اقتصادی کفاف زندگيشان را نميدهد و اما در صورت عدم اهتمام جدی در این مورد (که با ساختار فعلی نظام پزشکی و دیدگاه وزارت بهداشت و درمان و رویه مرسوم، چشمانداز امیدبخشی در آن دیده نميشود) در بر همین پاشنه ميچرخد و متضررین آن بهجز پزشکان این حیطه اقتصاد پزشکی، مردم بوده و تحمیل مخارج غیرضروری بر دوش آنهاست، چراکه اگر تعرفه ویزیت، دقیقتر و منصفانهتر باشد (مثلاً ویزیت یک متخصص گوارش بسیار بیشتر از آندوسکوپی باشد)، استفاده از ابزارمندی غیرضروری برای درآمد بیشتر کمتر در دستور کار قرار ميگیرد، وگرنه توصیههای اخلاقی فقط تا حدودی کارایی خواهند داشت که «ز تعارف کم کن و بر مبلغ افزای» حکایت همچنان باقیست.
✍ گودرز #عکاشه، روانپزشک؛ روزنامه شرق، پنجم تیر ١٣٩٧
🍁 همکار ارجمند و دانشمندمان آقای دکتر بابک #زمانی به نکتهای اساسی و تراژیک در اقتصاد جامعه پزشکی اشاره کردند که در حقیقت درد اصلی و آسیبرسان طبابت است و چشم اسفندیار آن؛ مقدمهای بسیار درست، ولی مؤخرهای و نهچندان قانعکننده.
متأسفانه ارزشگذاری غیرعادلانه و غیرمنصفانه خدمات پزشکی و نگاه «جراحسالارانه» در این عرصه از دیرهنگام بر تعرفهگذاری پزشکی حاکم بوده است که با خلق و گسترش و تکامل ابزارهای تکنولوژیک این نگاه به «جراحسالاری و ابزارمداری» گسترش یافت و در حقیقت طب داخلی (و تاليهای آن)؛ طب اطفال، غدد و نورولوژی و بهویژه روانپزشکی قربانی این تعرفهگذاری شدند.
🍁 همانگونه که همکار فرهیختهمان اشاره کردند، ویزیت (که شامل شرححال مفصل و معاینه بالینی دقیق ميشود)، پایه اساسی تشخیص درست است و حکمای قدیم (که در آن زمان ابزارهای تشخیص به وفور روشن نبود)، صرفاً بر اساس شرححال دقیق و معاینه و مشاهده به تشخیصهای خـود نائل آمده و کتب مشهور خود را به رشته تحریر درآوردند. متأسفانه این مهم با همان نگاه غلط اولیه در تعرفهگذاری از ابتدا به درستی لحاظ نشد. «خشت اول چون نهد معمار کج/ تا ثریا ميرود دیوار کج» و در دوران اخیر این روش غلط و تبعیضآمیز تشدید یافت. وقتی تعرفه فلان ابزار تکنولوژیک (تست ورزش، نوار مغزی، آندوسکوپی، سیتىاسکن و...) از ویزیت اولیه بسیار افزونتر باشد، خیلی باید ازخودگذشته باشی که مدتهای مدید، به بهای ناچیزی، فقط به یک شرححال اکتفا کنی.
🍁 وقتی تفاوت درآمد در یک ویزیت و درمان بیماريهای داخلی (از جمله پزشکی عمومی، طب داخلی، عفونی، اطفال، نورولوژی و روانپزشکی) تا عمل جراحی که حاصل آن تشخیص اولیه است از زمین تا آسمان است، باید فقط عاشق باشی تا به سمت این رشتهها تمایل یابی و مرتب در این نگاه تبعیضآمیز پس از پایان دوره و در طول طبابت تا پایان عمر خود را دلداری دهی که برای انسانیت قدم در این راه گذاشتهاي. هرچه فکر ميکنی نميتوانی به یک منطق درست برسی که چرا اینهمه تفاوت بین تعرفه یک جراحی قلب و درمان طبی قلب وجود دارد. با کدام استدلال جراحی ذهن و درمان آن توسط یک روانپزشک و رواندرمانگر یا متخصص مغز و اعصاب با جراحی مغز و اعصاب اینهمه در تعرفهگذاری متفاوت هستند و قس علیهذا.
🍁 همیشه در استدلالها اشاره به کتابهای تعرفهگذاری استاندارد، از جمله کتاب #کالیفرنیا شده است. مگر آنها وحی منزل هستند و نباید از خط قرمز آنها گذشت و در بازنگری جدی آنها را بوميسازی کرده و ابتکار عمل به خرج داد. اما دردناکتر از آنها وضعیت پزشکان عمومی است که پایه اصلی تشخیصگذاری و راهنمايی درست و پیشگیری از بههدررفتن جان و مال مردم است که درآمدشان در این رقابت ناسالم اقتصادی کفاف زندگيشان را نميدهد و اما در صورت عدم اهتمام جدی در این مورد (که با ساختار فعلی نظام پزشکی و دیدگاه وزارت بهداشت و درمان و رویه مرسوم، چشمانداز امیدبخشی در آن دیده نميشود) در بر همین پاشنه ميچرخد و متضررین آن بهجز پزشکان این حیطه اقتصاد پزشکی، مردم بوده و تحمیل مخارج غیرضروری بر دوش آنهاست، چراکه اگر تعرفه ویزیت، دقیقتر و منصفانهتر باشد (مثلاً ویزیت یک متخصص گوارش بسیار بیشتر از آندوسکوپی باشد)، استفاده از ابزارمندی غیرضروری برای درآمد بیشتر کمتر در دستور کار قرار ميگیرد، وگرنه توصیههای اخلاقی فقط تا حدودی کارایی خواهند داشت که «ز تعارف کم کن و بر مبلغ افزای» حکایت همچنان باقیست.
See this Instagram photo by @ipa.net.ir https://www.instagram.com/p/Bkius4cnPq2/?utm_source=ig_web_share