اقدامات اولیه برای آموزش توالت

برای ادرار و مدفوع كودك نام بگذاريد و زماني كه كودك اين عمل را انجام داد تكرار كنيد كه تو، جيش كردی … تو پی پی كردی و…..

تا حد امکان گاهی اجازه دهید كودك دستشويی رفتن ساير اعضاء خانواده را ببيند و سؤالات خود را بپرسد.

پوشك كودك را زود به زود عوض كنيد و او را تميز كنيد تا كودك به ماندن در پوشک کثیف عادت نکند.

بهتر است پوشك كودك در دستشويی عوض شود.

زمانی كه كودك به طور كلامی يا با ژست خود نشان می دهد كه دستشويی دارد او را تشويق كنيد.
@IACAP

کودک را با محیط و آداب دفع آشنا کنید

لگن يا توالت كودك را به او معرفي كنيد، آن را داخل حمام يا دستشويی بگذاريد و به كودك بگوييد آنجا دستشويی كند.

او را تشويق كنيد كه چند بار در روز روی لگن خود بنشيند، اوايل اجازه دهيد كه با لباس روی لگن بنشيند تا تجربه غيراسترس زای نشستن روی لگن با لباس را داشته باشد.

زمانی كه كودك روی لگن خود نشست اجازه يك فعاليت جالب را به او بدهيد (مثل اينكه عروسكی به دست او بدهيد يا تخته و گچی كه روی آن را خط خطی كند).

كودك بايد فقط زمــانی كه روی لگن نشسته است حق استفاده از اين فعاليت يا بازی را داشته باشد.

بدين وسيله شما كودك را برای استفاده از لگن، تشويق و مقاومت او را کم می كنيد.
@IACAP

چگونگی توالت رفتن را مرحله به مرحله آموزش دهید

به كودك اجازه دهيد مدتی بدون پوشك باشد (حداقل 30 دقيقه).

اگر در اين زمان كودك ادرار يا مدفوع كرد به او توضيح دهید كه كجا باید ادرار كند و كجا نمی تواند.

بتدريـج لباس كودك را در زمان نشستن روی لگن يا دستشويی كم كنيد تا زمانی كه كودك بدون لباس زير و پوشك راحت روی آن بنشيند.

زمانی كه كودك روی لگن نشست و دفع ادرار يا مدفوع داشت او را تشويق كنيد.

اجازه دهيد كودك سيفون را بكشد و تميز كردن دستشويی را ببيند.

در مرحله بعد شستن دست بعد از دستشویی را آموزش دهید.

پس از موفقیت كودك در مراحل قبل، او را به دستشويی ببريد، كمك كنيد تا لباسش را درآورد، روی دستشويی بنشيند، سيفون را بكشد، خودش را پاك كند و دستهايـش را بشـويد و سپس آنها را خشك كند.

به تدريج نياز كودك به كمك شما كمتر خواهد شد و خواهـد توانست به طور كامل آداب توالت رفتن را بيـامـوزد.
@IACAP

مقاومت در برابر توالت رفتن

امتناع از دفع در توالت دلایل مختلفی دارد:

برخی کودکان همچنان ترجیح دهند داخل پوشک دفع انجام دهند و در برابر توالت رفتن مقاومت کنند.

ممکن است موقع دفع تقاضای پوشک شدن داشته باشند و تا زمانیکه پوشک نشوند دفع انجام ندهند.

ممکن است از محیط توالت ترس داشته باشند.

گاهی زمینه های وسواس و احساس انزجار از دیدن مدفوع خود دارند.

برخی نیز بدلیل لجبازی ممکن است امتناع کنند.

این مسائل ممکن است باعث تنش بین والد و کودک و نیز مشکلات گوارشی نظیر یبوست شود.
#امتناع_از_توالت
@IACAP

برای مدیریت این مشکلات اقدامات زیر را انجام دهید

در فرایند آموزش توالت رفتن از جدال با کودک اجتناب کنید.

تلاش ها و پیشرفت های کودک را تشویق کنید.

اگر متوجه شدید کودک آماده نیست فرایند را برای مدت حداقل ۲ هفته متوقف کنید و بعد از آماده شدن کودک مجدد آموزش را شروع کنید.

اگر همکاری کودک کم است فرایند را تدریجی تر پیش ببرید.

اگر از محیط توالت ترس و یا نسبت به آن وسواس دارد، حساسیت کودک را گام به گام کم کنید.

به عنوان مثال ابتدا فرایند دفع را خارج از توالت، داخل لگن مخصوص انجام دهید و بعد بتدریج به داخل فضای توالت منتقل کنید.

اگر همچنان مشکل دارید با متخصصین این حوزه مشورت کنید.
@IACAP

مشکلات تغذیه ای کودکان

کودکان به دلایل مختلفی ممکن است دچار مشکلات تغذیه ای شوند.

• امتناع از غذا خوردن بدلیل لجبازی یا توجه طلبی و ....

• اختلال تغذیه ای بدلیل مشکلات طبی نظیر اشکال در بلع، ریفلاکس و مشکل جذب مواد غذایی در دستگاه گوارش.

• بدغذایی، نخوردن بعضی غذاها و خوردن بعضی غذاهای خاص بدلیل حساسیت های حسی و مخاطی دهان.

• مشکلات تغذیه ای ناشی از مشکلات هیجانی و عصبی نظیر بی اشتهایی و پرخوری عصبی.

• پرخوری که منجر به چاقی و افزایش وزن می شود.


#مشکلات_تغذیه
@IACAP

کودک برای تغذیه سالم باید این مهارت ها را بتدریج کسب نماید

• دانستن توالی تهیه و صرف غذا: کودک باید مراحلی مثل پخت، آوردن غذا، مستقل غذا خوردن و جمع کردن آن را بشناسد.

• قوانین غذا خوردن: مثل نشستن سر میز یا سفره و نریختن غذا و ...

• تمرکز روی غذا خوردن: باید بتوانند مدت قابل توجهی برای صرف غذا بنشیند، روی غذا خوردن و فعالیت های مرتبط با آن متمرکز باشد.

مهارت های حرکتی: مهارت استفاده از قاشق، چنگال، لیوان و ...

تعامل و ارتباط: مهم است کودک بتواند هنگام صرف غذا به دیگران گوش دهد، بموقع در گفتگوها مشارکت و تعامل نماید.

خودمختاری: بتواند خودش انتخاب کند از انواع غذاها کدام را، به چه میزان و با چه وسیله ای (چنگال یا قاشق یا با دست) بخورد و چه وقت از غذا دست بکشد.

انعطاف پذیری: کودک باید انعطاف پذیری لازم را در تغییر زمان صرف غذا، مکان غذا خوردن و ... کسب نماید.

احساس رضایت: از اینکه توانسته خودش غذا بخورد و از غذا خوردن با دیگران لذت ببرد.

#مهارت_تغذیه
@IACAP

مهارت تغذیه سالم را به کودک آموزش بدهیم

به کودک اجازه دهید مستقل غذا بخورد.

تلاش وی را برای غذا خوردن مستقل تشویق کنید.

در مورد انتخاب نوع و مقدار غذای مورد علاقه اش به وی حق انتخاب بدهید.

برای غذا خوردن یک روال خانوادگی مشخص داشته باشید و الگوی مناسبی برای وی باشید.

هنگام غذا خوردن تلویزیون را خاموش و وسایل بازی را جمع کنید.

در فرایند غذا خوردن کودک دخالت نکنید و تذکر ندهید.

در فواصل وعده های غذایی آداب غذا خوردن را با استفاده از بازی به کودک آموزش دهید.
@IACAP

امتناع کودک از غذا خوردن

امتناع کودک از نشستن سر غذا یکی از مشکلات بسیاری از والدین است که بجز مشکلات طبی و روانپزشکی که پیش تر گفته شد می توانند بدلایل زیر باشد:

کودک ممکن است تمرکز کافی برای نشستن طولانی برای غذا خوردن نداشته باشد و یا بدلیل تمایل به بازی کردن از خوردن غذا امتناع کند.

برخی کودکان درک کاملی از احساس گرسنگی، خستگی و احساسات منفی ندارند و علی رغم گرسنه بودن نمی دانند باید غذا بخورند که این حس برطرف شود.

برخی کودکان بدنبال امتناع از غذا، با تلاش بیشتر والدین مواجه می شوند که به نوعی نیاز آنها به گرفتند توجه را برطرف می کند و به این رفتار ادامه می دهند.

برخی نیز ممکن است بدلیل لجبازی و مخالفت با والدین از خوردن غذا امتناع کنند.

#امتناع_از_غذا
@IACAP

چگونه امتناع کودک از غذا خوردن را مدیریت کنیم

برخی والدین برای مدیریت این مشکل سعی می کنند با ظرف غذا دنبال کودک باشند و کم کم به او غذا بدهند و یا با استفاده از بازی و سرگرم کردن کودک به شیوه های مختلف سعی می کنند کودک را وادار به خوردن کنند.

گاهی هم زمان غذا خوردن صحنه جنگ و جدال والد و کودک می شود.

هیچ یک از این روش ها منجر به شکل گیری رفتار صحیح تغذیه نمی شود.
@IACAP

راهبردهایی برای تشویق کودک به نشستن سر غذا

یک فضای هیجانی آرام و دور از تنش برای غذاخوردن فراهم کنید:

اگر هر وعده نمی توانید اینکار را بکنید، لااقل هفته ای یک بار برای شروع این فضا را ایجاد کنید.

کودک را به اجبار مجبور به غذا خوردن نکنید.

کودک را در فعالیت مورد علاقه اش، که او را سر سفره می کشاند مثل سرو غذا یا چیدن ظرف ها مشارکت دهید.

کودک را به انجام آداب غذا خوردن مثل شستن دست قبل از غذا، چیدن سفره و جمع کردن آن و ... ترغیب کنید.

شروع زمان غذا خوردن را اعلام کنید. می توانید برای اینکار یک موزیک خاص را پخش کنید.

پخش یک موسیقی آرامش بخش یا روشن کردن شمع می تواند به ایجاد فضای آرام کمک کند.

نشستن کودک سر غذا را از طریق بیان ماجراهای جذاب، دادن دسر مورد علاقه، گفتن یک داستان بعد از غذا و ... تشویق کنید.

مدت زمان نشستن کودک ابتدا ممکن است کمتر در نظر بگیرید ولی بتدریج این زمان را به ۱۵ تا ۲۰ دقیقه افزایش دهید.
@IACAP

زمان غذا خوردن فرصتی برای تمرین اجتماعی شدن کودک است

زمان غذا خوردن زمان تعامل بین افراد خانواده است.

کودک می تواند در این تعامل شرکت و اجتماعی شدن را تمرین کند.

برای اجتماعی شدن، کودکان به تدریج از ژست و کلام استفاده می کنند، آنها از اینکه کانون توجه باشند لذت می برند و دوست دارند تحسین شود.

کودکان در حین مکالمه به دیگران نگاه می کنند، همزمان با آنها می خندند و گاهی اظهار نظر می کنند تا عضوی از گروه محسوب شوند.
@IACAP

گفتگو و تعامل بین افراد خانواده را در زمان غذا خوردن برقرار کنید

زمان غذا خوردن را از طریق ایجاد فرصت گفتگو بین افراد خانواده و پرداختن به موضوعات خوشایند جذاب کنید.

ترتیبی اتخاذ کنید که هنگام غذا وقتی یک نفر صحبت می کند دیگران به او گوش دهند.

به همه افراد فرصت دهید اتفاقات جالب و خوشایند روزانه شان را با بقیه به اشتراک بگذارند.

به کودک هم اجازه دهید در این تعامل شرکت کند.
@IACAP

برنامه منظم برای غذا خوردن داشته باشید

یک برنامه منظم با وعده های غذایی مشخص داشته باشید. بهتر است سه وعده اصلی و دو میان وعده در نظر بگیرید.

در مورد احساس گرسنگی خودتان قبل از غذا و سیر شدن بعد از غذا صحبت کنید این می تواند به شناخت احساس اشتها و احساس سیری در کودک کمک کند.

داشتن برنامه زمانی منظم برای صرف غذا کمک می کند کودک برای آماده شدن غذا انتظار بکشد و احساس گرسنگی را درک کند.

اگر یک وعده را کامل نخورد اشکالی ندارد برای وعده بعدی گرسنه تر خواهد بود.
@IACAP

قوانین و آداب مشخص برای غذا خوردن داشته باشید

قوانینی مثل اینکه خودش مستقل غذا بخورد، با غذا بازی نکند و آن را نریزد.

مقداری از غذا در بشقاب کودک بریزید که می دانید می خورد.

اگر کودک شما غذای سرو شده را دوست ندارد بیش از یک جایگزین دیگر آماده نکنید.

کودک را به غذاخوری و رستوران های عمومی ببرید تا غذا خوردن دیگران را ببیند و آداب آن را بیاموزد.
@IACAP

مدیریت حساسیت زیاد به طعم و قوام غذاها در کودکان

بعضی از کودکان بدلیل حساسیت زیاد مخاط دهانی شان، از خوردن غذاهایی با طعم یا قوامی خاص اجتناب می کنند.

این حساسیت گاهی در حدی است که کودک با دیدن اینگونه غذاها دچار حالت تهوع می شود.

برای کاهش این حساسیت بصورت تدریجی و گام به گام کودک را با طعم یا قوام آنها سازگار نمایید.

از غذاهایی با قوام سفت و خمیری مثل یک تکه پنیر، جوجه و یا سبزیجات بخار پز و از مقدار کم شروع کنید.

وقتی این ها را پذیرفت به تدریج غذاهایی با قوام متفاوت تری را اضافه کنید.

در مواردی که حساسیت کودک خیلی زیاد است ممکن است به مداخلات اختصاصی برای حساسیت زدایی از مخاط دهان نیاز باشد که توسط متخصصین این حوزه انجام می شود.

#مدیریت_بدغذایی
@IACAP

مشکلات لباس پوشيدن

بعضی از کودکان در برابر تعویض لباس مقاومت می کنند که دلایل متعددی دارد:

• فرایند تعویض لباس برای آنها خوشایند نیست.

• کودک مایل است خودش لباسش را انتخاب کند یا بپوشد.

• روی پوشیدن لباس های خاصی پافشاری دارد، که از نظر والدین مناسب نیستند.

• حواسش به زمان نیست و برای پوشیدن لباس معطل می کند.

ممکن است در زمان آماده شدن برای مهد کودک یا رفتن به مهمانی و ... با مقاومت کودک مواجه شوید.

در این مواقع کم بودن فرصت، تنش بین شما و کودک را افزایش می دهد.

#مشکلات_لباس_پوشیدن
@IACAP

چگونه مقاومت کودکان را در برابر لباس پوشیدن مدیریت کنیم

مهارت لباس پوشیدن و انتخاب لباس متناسب با موقعیت های مختلف را به کودک آموزش دهید.

وقتی لباس تان را متناسب با هر موقعیت تعویض می کنید برای کودک هم توضیح دهید.
مثلا بگوئید "الان لباس مهمانی می پوشم".

به کودک تا حدی حق انتخاب بدهید.

از قبل برای زمان تعویض لباس برنامه ریزی کنید و لباسی که کودک باید بپوشد را تعیین و کنار بگذارید.

فرصت و زمان کافی به او بدهيد.

لباس پوشيدن را با شوخی و تفريح همراه کنيد.

به او اجازه دهید در فرایند تعویض لباس تا حدی که می تواند مشارکت کند.

فرايند لباس پوشيدن را توصيف و تشویق کنيد. مثلا "آفرین پسرم، الان داره شلوارش را می پوشد".

يک برنامه منظم داشته باشيد.

در مواردی که کودک توجه به زمان ندارد با استفاده از يک ساعت برای بچه های بزرگتر زمان لباس پوشيدن را عينی کنيد. مثلا بگوئید "انتظار دارم طبق این ساعت تا ۱۵ دقیقه دیگه لباست را بپوشی".
@IACAP

رقابت خواهر و برادر ها

رقابت بین خواهر و برادرها در بسیاری از خانواده ها دیده می شود و مدیریت آن یکی از چالش های والدین است.

اين رقابت در کودکان هم جنس که باهم 1 تا 3 سال تفاوت دارند بيشتر دیده می شود.

برای کاهش این رقابت لازم است پیش از تولد فرزند جدید تمهیداتی را در نظر بگیرید.

اقدامات قبل از تولد نوزاد جدید:

کودک را برای آنچه قرار است اتفاق افتد آماده کنيد.

ولی تا سه ماهه دوم راجع به بارداری به او چيزی نگوئيد.

بعداز مطلع شدن اجازه دهيد برای ويزيت های قبل از زايمان همراه شما بيايد و صدای قلب او را بشنود.

هرگونه تغييرات مهم در خانه را از قبل مشخص کنيد مثلا اگر قرار است از تخت کودک قبلی استفاده کند برای فرزند اول تخت ديگری فراهم کنيد.

به او قول ندهيد کودک جديد هم بازی او خواهد بود.

#رقابت_خواهر_برادرها
@IACAP

اقدامات زمان تولد و دوران نوزادی

در صورت امکان به کودک اجازه دهيد نوزاد را در بيمارستان ببيند.

آموزشهاي جديد مثل توالت رفتن را با تولد فرزند جديد همراه نکنيد.

اجازه دهيد در مراقبت به شما کمک کند ولی او را مجبور نکنيد.

بطور نمادین نشان دهید که به فرزند بزرگتر اهمیت می دهید. مثلا فرزند بزرگتر را به نوزاد معرفی کنید یا آلبوم عکس کودک بزرگتر را به فرزند جديد نشان دهيد.

مطمئن باشيد که به اندازه قبل با کودک قبلی وقت می گذاريد.

رفتار خشونت آميز از سوی فرزند بزرگتر نسبت به نوزاد را ناديده نگيريد و با محروم سازی همراه کنيد.

همکاری وی را تشویق کنید.
@IACAP