روان، کودک و نوجوان
2.03K subscribers
566 photos
24 videos
42 files
67 links
کانال رسمی انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران برای استفاده هموطنان عزیز.

ارتباط با ما و بیان نظرات:

@A_IACAP
https://t.iss.one/A_IACAP
Download Telegram
۲. بکار گیری روش تن آرامی

استفاده از شیوه تن آرامی برای کاهش استرس قبل از خواب در کنار رعایت اصول بهداشت خواب کمک کننده است.

در روش تن آرامی به کودک آموزش داده می شود که قبل از خواب چند دقیقه به آرامی نفس بکشد و دستجات مختلف عضلاتش را شل کند.


در موارد شدید و مقاوم مراجعه به پزشک متخصص این حوزه توصیه می شود.
@IACAP
ترس های شبانه کودکان

بسیاری از کودکان شب ها بخصوص در زمان خواب از موجودات خیالی، دزد و ... می ترسند.

این ترس ها بدرجاتی طبیعی و بخشی از فرایند رشدی هستند.

مهم است بدانیم چگونه باید با این ترس ها برخورد کنیم.

اگر نادیده بگیریم احساس نا امنی کودک ادامه پیدا می کند و اگر بیش از حد اطمینان بخشی کنیم کودک تصور می کند که واقعا موضوع ترسناکی وجود دارد.

اگر شدت ترس ها در حدی است که مانع خواب راحت کودک می شود اقدامات زیر را انجام دهید.
#ترس_شبانه
@IACAP
به کودک گوش دهید و نگرانی او را درک کنید.

سعی کنید ترس کودک را درک کنید و به آن اهمیت دهید.

از بی توجهی یا خندیدن به ترس هایی که از نظر بزرگترها مضحک است اجتناب کنید.
@IACAP
به کودک اطمینان بخشی کنید که خطری وجود ندارد

وقتی با ترس بسوی شما می آید او را به محل خوابش برگردانید و اطمینان بدهید که همه چیز امن است.

مثلا به او بگوئید: " می فهمم که ترسیده ای، ولی اینجا خطری نیست و من اومدم اینجا که تو مطمئن شوی همه چیز امن است".
@IACAP
آموزش مهارت سازگاری

به کودک آموزش دهید، از طریق خودگوئی و تلقین های مثبت به خود و متناسب با سن، با ترس هایش کنار بیاید.

مثلا به خودش بگوید "من شجاع هستم و نمی ترسم"، "درهای خانه قفل هستند، پدر و مادرم مراقب من هستند و دزد جرات آمدن ندارد" و یا اینکه "این چیزهایی که راجع به جن و روح گفته می شه واقعیت ندارد، اونها دنیای شان جداست و سراغ ما نمی آیند".

برای او توضیح دهید که خود شما هم برای کنار آمدن با ترس هایتان از روش های مشابهی استفاده می کنید.

قصه هایی برایش تعریف کنید یا بخوانید که در آن قهرمان داستان ترس هایی دارد و از روش های مناسبی برای کنار آمدن با آنها استفاده می کند.

@IACAP
استفاده از روش های کاهنده اضطراب

استفاده از یک چراغ خواب برای روشن بودن اتاق.

بازگذاشتن در اتاق کودک و اتاق خودتان بشکلی که ارتباط کودک با محیط بیرونی قطع نشود.

استفاده از روش تن آرامی به این صورت که قبل از خواب کودک روی تخت خودش دراز بکشد و چند دقیقه ای به آرامی نفس بکشد و عضلاتش را بتدریج شل کند.
(برای آگاهی بیشتر از تمرینات تن آرامی، به منابع مرتبط مراجعه کنید.)

مراقب باشید کودک با داستان ها، صحنه ها و فیلم های ترسناک مواجه نشود.
@IACAP
در طی روز در مورد ترس هایش صحبت کنید

در طی روز متناسب با سن اش، راجع به ترس های شبانه اش صحبت کنید و روش هایی که می تواند ترسش را کم کند به او آموزش دهید.

به این روش اطمینان به خود را در طی روز تقویت کنید.

اگر احساس امنیت طی روز بیشتر شود احساس ترس شبانه کمتر می شود.
@IACAP
محدودیت بگذارید

همزمان که به کودک اطمینان بخشی می کنید به همه درخواست های وی را پاسخ مثبت ندهید.

بعنوان نمونه می توانید چراغ را روشن کنید یا داخل کمد را نگاه کنید که به او اطمینان دهید چیزی نیست ولی قبول نکنید که تمام شب کنار وی بخوابید.
@IACAP
از او بخواهید در تخت خودش بخوابد

اجازه ندهید از تخت و اتاقش خارج شود و به اتاق شما بیاید.

اگر اجازه اینکار را بدهید معنی ضمنی آن اینست که محل خواب او امن نیست.

بهتر است شما داخل اتاق او بروید تا اینکه او به اتاق شما بیاید.

اگر کودک خیلی می ترسد بعضا می توانید داخل اتاقش بمانید تا بخوابد و بعد اتاقش را ترک کنید.

ولی اینکار را بطور مکرر یا پشت سرهم انجام ندهید زیرا باعث وابستگی خوابیدنش به شما می شود.

اگر در مورد اینکه شما او را ترک کنید نگران است ابتدا بفواصل کوتاه به او سر بزنید مثلا هر ۵ دقیقه یک بار تا خوابش عمیق شود و بعد بتدریج فاصله سر کشیدن ها را در شب های بعد بیشتر کنید به ده دقیقه و بیشتر برسانید.

اگر نیمه شب بیدار شد و سراغ شما را گرفت یا اتاق را ترک کرد او را به اتاقش برگردانید و مجدد اطمینان بخشی کنید که همه چیز امن است.
@IACAP
همکاری کودک را تشویق کنید

بعضی اوقات دلیل تداوم ترس ها، توجه گرفتن ناخودآگاه کودک است در این موارد برعکس عمل می کنیم یعنی:

تلاش و موفقیت وی در غلبه بر ترس هایش را مورد توجه و تشویق قرار می دهیم و به ترس ها واکنش بیش از حد نشان نمی دهیم.

مثلا وقتی برای خوابیدن در تختخواب خودش همکاری می کند شجاعتش را بستایید و روز بعد یک برچسب یا ستاره جایزه بگیرد.

می توانید با او قرار بگذارید که اگر دو یا سه تا ستاره گرفت می تواند فعالیت مورد علاقه اش مثل رفتن به پارک یا شهر بازی را انجام دهد.
@IACAP
چنانچه دستورالعمل های فوق کارساز نبود و در موارد شدید و مقاوم با متخصصین این حوزه تماس بگیرید.
دندان قروچه در کودکان

دندان قروچه مشکلی شایع در بین کودکان است که علل مختلفی می تواند داشته باشد.

ولی در بسیاری از موارد علت مشخصی هم برایش نمی توان پیدا کرد.

خستگی، هیجان زیاد در طی روز، استرس و اضطراب باعث تشدید آن می شود.

در صورت شدت زیاد منجر به درد فک و یا آسیب دندان می شود.
#دندان_قروچه
@IACAP
آنچه باید در مورد دندان قروچه کودکان انجام داد

در غالب موارد نگرانی خاصی ندارد و خودبخود از بین می رود

رعایت اصول بهداشت خواب و کاهش استرس کودک کمک کننده است.

در صورت شدت زیاد که منجر به آسیب دندان شود مراجعه به دندانپزشک توصیه می شود.
@IACAP
شب ادراری در کودکان

عدم كنتـــرل ادرار يا شب ادراری يك مشکل شايع است كه هم به تنهايی و هم همراه با ساير اختلالات كودكان و نوجوانان دیده می شود.

زمانی اين اختلال مطرح است كه كودك با حداقل سن 5 سال، هنوز كنترل ادرار خود را بطور كامل بدست نياورده باشد و در رختخواب يا لباس خودش ادرار می كند.

شب ادراری بدلیل تاخیر تکامل عصبی برای کنترل ادرار است.

در برخی موارد کودک ممکن است چند ماه خشک باشد و مجدد دچار شب ادراری شود.

برخی مشکلات دیگر مثل عفونت های ادراری یا مصرف برخی داروها ممکن است باعث این مشکل شوند.

در کودک دچار شب ادراری ابتدا باید مطمئن شد که چنین مشکلاتی نداشته باشد.
#شب_ادراری
@IACAP
چگونه شب ادراری را درمان کنیم

اکثر موارد شب ادراری خودبخود برطرف می شوند و با افزایش سن از بین می روند.

در مواردی که زمینه ژنتیکی وجود دارد برای درمان می توان تا ۷ سالگی صبر کرد.

درمان شب ادراری مداخلات رفتاری است که باید زیر نظر متخصص این حوزه انجام شود.

درمان های دارویی را هم می توان در مواردی استفاده کرد که باید با نظر پزشک متخصص باشد.
@IACAP
مشکلات دفعی در کودکان

از پوشک گرفتن کودکان و آموزش توالت رفتن یکی از چالش های رشدی کودکان است.

در این میان برخی کودکان نیز با مشکلات دفعی مواجه هستند، مشکلاتی مثل اصرار به دفع در پوشک و امتناع از رفتن به توالت، یبوست و کثیف کردن گاه گاهی لباس زیر.

در ادامه قصد داریم به چگونگی گرفتن پوشک، آموزش توالت رفتن و برخی مشکلات دفعی کودکان بپردازیم.

در مطالب این قسمت از نظرات استاد محترم خانم دکتر عربگل استفاده می کنیم.
#مشکلات_دفعی
@IACAP
چگونه کودک را از پوشک بگیریم

آموزش توالت رفتن يعنی آنكه كودك طرز صحيح استفاده از توالت را بياموزد،‌ نياز به دستشویی رفتن را احساس كند، طرز صحيح دستشويی كردن، شستن و پاك كردن خودش و شستن دست ها و خشك كردن آنها را بياموزد.

كـودكان معمولا“ بین ۱۸ ماهگی تا سه سالگی آمادگی پیدا می کنند و تا سن 5 – 4 سالگی در اين مورد نياز به كمك دارند.
#آموزش_توالت
@IACAP
نکاتی که باید قبل شروع آموزش توالت رفتن به آنها توجه کرد

البته علاوه بر سن كودك، آمادگی او نيز براي اين آموزش مهم است.

كودك بايد بتواند بنشيند و بتواند حداقل برای 5 دقيقه آرام بازی كند.

قادر به همراهی و كمك كردن برای پوشيدن و درآوردن لباسش باشد.

رفتارهای تقليدی را نشان دهد، توانايی فهميدن و دنبال كردن دستورات ساده را داشته باشد.

در مرحله لجبازی و منفی گرايی نباشد.

حركات روده و فعاليت آن در زمان های خاصی از روز تنظيم شده باشد.

توانايي اين را داشته باشد كه حداقل بتواند براي مدت سه ساعت خودش را خشك نگه دارد و يك نام و اسم براي ادرار و مدفوع داشته باشد.

زمانی كه شروع به آموزش توالت می كنيم نبايد كودك در وضعيت استرس آوری باشد.

مثلا“ زمان هايی مثل از شيرگيری كودك، تولد فرزند جديد و تغييرات منزل، زمان های مناسبی برای شروع اين آموزش نيستند.
@IACAP
اقدامات اولیه برای آموزش توالت

برای ادرار و مدفوع كودك نام بگذاريد و زماني كه كودك اين عمل را انجام داد تكرار كنيد كه تو، جيش كردی … تو پی پی كردی و…..

تا حد امکان گاهی اجازه دهید كودك دستشويی رفتن ساير اعضاء خانواده را ببيند و سؤالات خود را بپرسد.

پوشك كودك را زود به زود عوض كنيد و او را تميز كنيد تا كودك به ماندن در پوشک کثیف عادت نکند.

بهتر است پوشك كودك در دستشويی عوض شود.

زمانی كه كودك به طور كلامی يا با ژست خود نشان می دهد كه دستشويی دارد او را تشويق كنيد.
@IACAP
کودک را با محیط و آداب دفع آشنا کنید

لگن يا توالت كودك را به او معرفي كنيد، آن را داخل حمام يا دستشويی بگذاريد و به كودك بگوييد آنجا دستشويی كند.

او را تشويق كنيد كه چند بار در روز روی لگن خود بنشيند، اوايل اجازه دهيد كه با لباس روی لگن بنشيند تا تجربه غيراسترس زای نشستن روی لگن با لباس را داشته باشد.

زمانی كه كودك روی لگن خود نشست اجازه يك فعاليت جالب را به او بدهيد (مثل اينكه عروسكی به دست او بدهيد يا تخته و گچی كه روی آن را خط خطی كند).

كودك بايد فقط زمــانی كه روی لگن نشسته است حق استفاده از اين فعاليت يا بازی را داشته باشد.

بدين وسيله شما كودك را برای استفاده از لگن، تشويق و مقاومت او را کم می كنيد.
@IACAP