آنچه باید والدین برای مراقبت از خود انجام دهند
@IACAP

استرس های زندگي را شناسایی و کاهش دهید.

در یک تقسیم بندی ساده استرس های زندگی را می توان در سه دسته قرار داد:

برخی استرس ها شدید و ناگهانی هستند مثل بیماری حاد یا از دست دادن عزیزان.

برخی استرس ها بزرگ، پیچیده و مزمن هستند. مثل بیماری های مزمن یا مشکلات اقتصادی و شغلی.

برخی استرس ها، کوچکتر ولی مکرر و متعدد هستند و به چشم هم نمی آیند. مثل ناکامی ها و چالش های روزانه.
@IACAP

در شرایط پر استرس:

ياد بگيريد که خودتان را آرام
سازيد.

برای حل مشکل راه حلهای موثر پیدا کنید.

استراحت کافي و رژيم غذائي مناسب داشته باشيد.

به خودتان استراحت بدهيد.

از حمایت و کمک اطرافیان استفاده کنيد.

شوخ طبعي را حفظ کنيد.
@IACAP

نیازهای خود را به عنوان یک بزرگسال در نظر بگیرید

وقتی نیاز به صمیمیت، همراهی، تفریح و زمان گذاشتن برای امور شخصی برآورده شود، والد بودن آسان تر می شود.

اگر نیاز های فردی شما به عنوان یک بزرگسال برآورده شود، صبور بودن، استمرار داشتن و در دسترس کودک بودن برای شما راحت تر می شود.

برای خودتان وقت بگذارید و از این اوقات برای پرداختن به فعالیت های مورد علاقه خودتان و یا تامین نیازهای فردی تان استفاده کنید.
@IACAP

تحمل عصبی خود را بالا ببرید

استرس های شدید و فشارهای زندگی تحمل عصبی را کاهش می دهند.

در این شرایط والدین نمی توانند راهبردهای مناسب را در مواجهه با بدرفتاری کودکان اتخاذ کنند.

مهارت کنترل خشم و مدیریت هیجان را در خود تقویت کنید.

اختلالات روانپزشکی نظیر افسردگی، اضطراب، وسواس و ... تحمل عصبی را کم می کنند.

در صورت وجود این مشکلات در هر یک از والدین و سایر افراد خانواده، ضروری است برای درمان آنها اقدام کنید.
@IACAP

هیجانات و خشم خود را مدیریت کنید

مدیریت خشم به این معنی نیست که حق نداریم عصبانی شویم یا اینکه احساس منفی نسبت به خود یا فرزندمان پیدا کنیم.

بلکه به این معنی است که چنانچه در مواردی دچار هیجان و خشم زیاد شدیم بروز این هیجانات را به نحوی مدیریت کنیم که واکنش های آسیب زا نداشته باشیم.
@IACAP

فنون مدیریت هیجان و خشم را بکار بگیرید

موقعیت های دشوار را پیش بینی کنید و برای آن برنامه ریزی کنید

براساس تجارب قبلی موقعیت هایی که ممکن است دچار خشم شوید را مشخص کنید.

به تغییرات هیجان و شدت نشانه های خشم در خودتان توجه کنید.

برخی سرنخ های پیش بینی کننده احتمال تنش با کودک را شناسایی کنید.

کودکی که پس از بیدار شدن از خواب بدخلقی می کند. زمان بیدار شدن کودک پیش بینی کننده احتمال بدرفتاری از سوی کودک است.

برای مدیریت هیجان خود و کاهش بدخلقی کودک از قبل راهکارهایی در نظر بگیرید.
@IACAP

شیوه هایی که می توانید برای مدیریت خشم انجام دهید قبل از اینکه کنترل تان را از دست بدهید:

۱. پرداختن به موضوع دیگری و پرت کردن حواس. حواستان را به موضوع دیگری منعطف کنید یا به کار دیگری مشغول شوید.
@IACAP

۲. خود گویی مثبت. در ذهنتان به خودتان آرامش بخشی کنید.

مثلا به خودتان بگوئید که: "این شرایط گذرا است و از عهده آن برخواهید آمد."

یا اینکه به خودتان بگویید: "قرار است یک ساعت بدخلقی کودک را تحمل کنم تا زمانیکه صبحانه اش را بخورد و خوش اخلاق شود پس نباید پرخاش کنم."
@IACAP

۳.خارج شدن از محیطی که کودک حضور دارد بطور موقت به قصد آرام شدن و برای اینکه دست به خشونت نسبت به کودک نزنید.

بعد از آرام شدن می توانید برای اتخاذ شیوه مناسب مجدد برگردید.
@IACAP

از خودتان انتظارات غیر واقعی نداشته باشید

ممکن است با وجود بکارگیری همه تلاش تان، بعضی اوقات نتوانید خودتان را کنترل کنید در این موارد خودتان را سرزنش نکنید و مقصر فرض نکنید
"مهم نیست اشتباه کردید، سعی کنید قدم بعدی را درست بردارید"
@IACAP

مدیریت هیجانات و تقویت مهارت های کودک

در شرایط پرتنش و در هنگام بدرفتاری شدید کودک، علاوه براینکه لازم است هیجان و خشم خود را مدیریت کنیم، باید به کودک کمک کنیم هیجانات منفی اش را کنترل کند و مهارت او را در این زمینه تقویت کنیم.
#مدیریت_هیجانات_کودک
@IACAP

اولین قدم کمک به کاهش هیجان و آرام سازی کودک است

زمانی که کودک عصبی است یا به شدت غمگین یا ناراحت است سعی نکنید او را نصحیت کنید، راهنمایی کنید یا چیزی به او یاد دهید.

" وقتی کسی در حال غرق شدن است به او شنا یاد ندهید!"

ابتدا باید کودک را از شرایط دشوار هیجانی خارج کرد.

@IACAP

مرحل زیر را می توانید به ترتیب برای مدیریت هیجان کودک در زمانیکه کودک ناراحت، غمگین یا خشمگین است انجام دهید.
@IACAP

۱. احساسات کودک را در این شرایط شناسائی کنید:

به حالت هیجانی کودک در چهره، نگاه، حرکات و رفتارهای وی توجه کنید.

سعی کنید برای خودتان مشخص کنید که کودک در این لحظه بیشتر از همه چه احساسی را تجربه می کند. غم، عصبانیت، خشم و یا ....
@IACAP

۲. احساس کودک را به او بصورت کلامی و به شکل همدلانه ای انعکاس دهید.

مثلا بگوئید:
" من متوجه شدم تو از اینکه من اجازه ندادم با توپ فوتبالت داخل اتاق بازی کنی ناراحت و عصبانی شدی. "
@IACAP

۳. برای احساسات کودک در این شرایط اهمیت و ارزش قائل شوید.

اینکه کودکی از موضوعی ناراحت باشد باید به رسمیت شناخته شود هرچند برای ما پیش پا افتاده یا قابل قبول نباشد.

به کودک اعلام کنید که برای ناراحتی او ارزش قائل هستید وناراحتی او را درک کرده اید.

مثلا می توانید بگوئید:
" من می فهمم که دوست داری با توپ فوتبالت داخل اتاق بازی کنی و اینکه من مخالفت کردم برای تو ناراحت کننده بود"
@IACAP

تا اینجا به کودک نشان داده اید که متوجه احساسش شده اید و برای احساسش ارزش قائل هستید.

این کار به خودی خود می تواند تا حد زیادی هیجان کودک را تعدیل کند.

شما می توانید این فرایند را چندین بار با کودک خود با جملات مختلف تکرار کنید تا بتدریج شدت ناراحتی وی کم شود.
@IACAP

۴. در مرحله بعد زمانیکه احساس ناراحتی وی کاهش یافت دلیل مخالفت خود و محدودیت مورد نظرتان را بدون فلسفه چینی اعلام کنید.

مثلا بگوئید:
" داخل اتاق محل مناسبی برای توپ بازی با توپ فوتبال نیست،
شما می توانی در زمین بازی اینکار را انجام دهی."
@IACAP

در اینجا شما ضمن اعلام قانون و محدودیت خود، فعالیت جایگزینی را هم به کودک برای رسیدن به خواسته اش پیشنهاد کرده اید، در عین حال او را به سمت سازگاری با محدودیت اعلام شده برده اید.
@IACAP

افزایش مهارت ها و اعتماد بنفس کودک

" زمانی را در نظر بگیرید که کودک تان به سنین بزرگسالی رسیده است، دوست دارید چگونه انسانی باشد؟ چه مهارت هایی داشته باشد؟"

این مهارت ها همان هایی هستند که در سن کودکی و نوجوانی باید بیاموزد.
#تقویت_مهارتهای_کودک
@IACAP