مصاحبه‌ی جدید روزبه با سهیل اقتصادی

همین دو ساعت پیش اومده بیرون، داغ داغه!

سپاس از دانیال بابت اطلاع‌رسانی 🧡

https://youtu.be/lM9XLweh75c

@SatoshiSchool

خرید و استفاده از بیتکوین به عنوان یه راهکار غیرخشونت‌آمیز مبارزه با شر مطلقی که میبینید، باید تا حد امکان دور از نظارت و وابستگی به زیرساخت‌های اشرار رخ بده.
پس اگه قراره با این هدف خدماتی ارائه بدید یا کالایی بفروشید، دور فعالیت قانونی و مجوز دار رو خط بکشید.
#چه_باید_کرد

منبع عکس: https://t.iss.one/zanjire_fa/1966

«باورهایی که روزی حافظ تو بودند، امروز دست و پا گیرت هستند.»

امروز دوست خوبم پرهام این استوری رو گذاشته بود.

این حرف توی کل روزم جریان داشت.

من رو یاد این گفته می‌ندازه:
"What got you here, won't get you there."

«آنچه که باعث شده است به اینجا برسی، تو را به مرتبه‌های بالاتر نخواهد رساند.»

@GerdeAtash

ما یه مدت سیاست‌های بایدن فقید و حاج خانم کاملا رو بررسی کردیم. الان دیگه کم کم وقت بررسی ترامپه. الان پر سر و صداترین اقدام اقتصادیش وضع تعرفه‌های سنگین روی همه جاست. هم از طریق کنگره داره میبره جلو و هم از طریق دستور اجرایی رییس جمهور. وضع تعرفه به اسم حمایت از تولید داخل انجام میشه اما در عمل تحمیل مالیات به واردکننده‌ی داخلی هست. وارد کننده هم هزینه رو منتقل میکنه به مردم.

یعنی میبینند مردم دو گزینه دارند:
۱- بنجل داخی
۲- جنس خوب خارجی
و میان میگن داداش نمیشه که جنس داخلی رو نخرند. ازین به بعد یا بنجل ما رو میخرید یا اگه همون خارجیه رو میخواید باید مالیاتشو بدین.

نمیاد فک کنه چطور محصول داخلی رو رقابتی کنیم. بلکه وارد کننده و مصرف کننده رو تنبیه میکنه که چرا محصول بهترو انتخاب کردی.

دو راه بهتر موجوده:
- طبق همیشه هیچ کار نکردن و دست کشیدن از مدیریت اقتصاد بهترین کار یه سیاستمداره
- اما اگر دستکاری واجب است باید به صنایع ضعیف حمایت مالی و تکنولوژیکی کنند تا با جذب سرمایه و مدیریت قوی‌تر بتونن خودشون سر پا وایسند و رقابتی بشند نه اینکه به زور تعرفه سر پا باشند و مردم مجبور به خرید بنجل باشند.

امیدوارم به شکل ساده کارکرد واقعی تعرفه رو نشون داده باشم. و خب این تعرفه‌ها در کشور ما هم به دلیل وجود نوابغ اقتصادی فراوان در دولت بسیار محبوبه.

مایکرو استراتژی به جمع صد شرکت برتر بازار نزدک پیوست و به ایندکس NASDAQ100 اضافه شد. به این ترتیب ازین به بعد موسسات و صندوق‌هایی که در نزدک سرمایه گذاری میکنند به شکل خودکار در مایکرواستراتژی هم سرمایه‌گذاری میکنند و سیلی از سرمایه‌ی منفعل به این شرکت جذب میشه. همچنین شرکتی که جزو نزدک هست بسیار راحتتر میتونه پول قرض کنه.

مایکرو استراتژی دو استراتژی داره برای خرید بیتکوین:
فروش سهام و استقراض

با این اتفاق هر دو استراتژی تقویت و تثبیت میشه و موتور این شرکت برای تبدیل فیات به بیتکوین پرقدرتتر کار میکنه.

هولدرهای بیتکوین هم بدون اینکه کاری لازم باشه بکنن از این تحول سود میبرند.

سهام مایکرواستراتژی بالا میره. سهام جدید میفروشند. بیتکوین میخرند. بیتکوین بالا میره. و چون مایکرواستراتژی متصل به بیتکوینه با بالا رفتن بیتکوین سهامش بازم بالاتر میره. و بازم بیتکوین میخره.

یک چرخه‌ی مثبتی ایجاد میشه که حجم عظیمی پول فیات رو تبدیل به بیتکوین میکنه.

عمده‌ی سرمایه‌گذاران هر ماه به طور اتوماتیک پولشونو در شرکت‌های ایندکس‌های مطرح مانند نزدک سرمایه گذاری میکنند. بعضا هم اصلا توسط صندوق بازنشستگیشون این کار صورت میگیره و خودشون دخالتی هم ندارند. به این جریان پولی پول منفعل گفته میشه. اما حالا شمایی که بیتکوین دارید تبدیل میشید به منتفع منفعل سرمایه‌ی منفعل وال استریت.

ترجمه‌ی یکی از توئیتای نسبتاً جدید سیف‌الدین عموص:

خلاصه‌ی تمام استدلالات علیه بیت‌کوین:

«بیت‌کوین نمی‌تونه پول باشه، چون اگر نگهش داری پولدار می‌شی، در حالی که پول باید تو رو روز به روز فقیرتر کنه. من این مطلب رو توی مرکز شست‌وشوی مغزی که با پول فیات تأمین مالی می‌شد یاد گرفتم.»

تعداد دفعاتی که این «استدلال» رو از آدمای باهوش زندگیم شنیدم نگران‌کننده‌ست!

@GerdeAtash

تا اینجای مسیر این داستان کوتاه مصور واقعی بوده است و از دید من، بعد از این هم صادق خواهد بود.

نگهداری بیت‌کوین آسان نیست. باید از لحاظ مالی و ذهنی طوری روی بیت‌کوین سرمایه‌گذاری کنیم که دچار تلاطم روانی نشویم.

ولی امروز پایان رشد بیت‌کوین نیست.

بیت‌کوین به خاطر محدودیت واقعی و پذیرش روزافزونی که دارد قدرتمندتر و قدرتمندتر خواهد شد، اما این مسیر رو به بالا پرتلاطم هم خواهد بود.

در هر سرمایه‌گذاری (بهتر است بگویم «پس‌انداز») در بیت‌کوین باید این موارد را در نظر گرفت.

افزایش قدرت خرید با بیت‌کوین یک‌شبه و بدون تلاطم نیست، اما (تقریباً) قطعیست.

@GerdeAtash

کنسرت مجازی پرستو احمدی رو از کانال یوتوب خودش تماشا کنید تا درآمد این کار شجاعانه‌اش به خودش برسه.

کانال ترجمه‌ی مقالات بیت‌کوین

@bitcoinarticlesfarsi

https://youtu.be/oYcaDHEnhbU?si=enjXAnYii9fv8BZa

صنعت مالی از نظر نوآوری و تکنولوژی عقب مونده‌ترین صنایع هست.

وقتی بین بانک‌ها‌ پول جابجا میکنی متوجه عمق ناکارایی فایننس میشی. پول خودت رو بین دو حساب از همون بانک میخوای منتقل کنی هم باز دردسر داری. هزینه‌های زیادی برای تراکنشها هست. خیلی اوقات بانک خودشم نمیتونه دقیق بگه پول کی ‌میرسه اونور.

هر کشوری برای خودش یک نوع پول جدا درست کرده. این پول‌ها نسبت به هم شناور معامله میشن. و هر لحظه نسبت‌هاشون تغییر میکنه. یه شرکتی که میخواد از خارج مواد اولیه بخره باید غیر از قیمت محصول اصلی مرتبا نگران این نرخ شناور باشه. بعد برای پرداخت هزینه باید از چند دنیای مالی عبور‌ کنه. پول فیات داخلی رو تبدیل کنه به دلار. احتمالا چند تا بانک عوض کنه تا پولش برسه به حساب دلاری تامین کننده در کشور مقصد و تامین کننده هم دلار رو تبدیل کنه به پول ملی خودش. هر کدوم این مراحل کلی قوانین و محدودیت و بوروکراسی داره.

عمده‌ی این عقب ماندگی به خاطر قوانین و محدودیت‌های دولتیه که روی نقل و انتقال پول وضع شده. از خود انتخاب فیات گرفته که پول دولتی هست تا هزاران قانون ریز و درشت بانکی که منجر به فساد و رانت و انحصار برای بانک‌های بزرگ و دردسر و هزینه‌ی بسیار برای مردم میشه.

بیتکوین کل این سیستم رو به سخره گرفته. نشون داد که با یک‌ کلیک میشه پول رو در سراسر دنیا جابجا کرد و تمامی این دنگ و فنگ بانکی اضافه بوده.

ده سال دیگه برمیگردیم به این روش تراکنش بانکی به شکل تکنولوژی قرون وسطی نگاه میکنیم.

از عجایب روزگار اینه که کشوری که دارای یکی از بزرگترین ذخایر انرژی هست، دچار کمبود گاز و بنزین هست.

مدارس و دانشگاه‌ها و شرکتا رو آنلاین میکنند مردم یخ نزنن. بعد اینترنت و برق قطع میشه انلاینم کاری نمیشه کرد.

از اصلی‌ترین دلایل این وضعیت به هم خوردن نظام بازار در اثر مدیریت دستوری و کنترل قیمت‌هاست. کنترل قیمت انرژی باعث از بین رفتن انگیزه مالی برای تولید بیشتر میشه و سوبسید قیمتی مصرف بیش از ظرفیت سیستم رو تشویق میکنه. نتیجتا تولید ضعیف و مصرف قوی میشه. در حالیکه ما به برعکس هر دو نیاز داریم.

برق و اینترنت هم همینطور. شرکت برق باید انگیزه سرمایه‌گذاری روی زیرساخت داشته باشه. وقتی دولتی هست و قوانین دستشو از نظر قیمتگذاری بسته نمیتونه برق رو در بازارهای پر مصرف گرونتر کنه. لذا درآمد اضافه‌ای هم نداره که روی زیرساخت برق سرمایه‌گذاری کنه و نهایتا کمبود برق پیش میاد.

آلودگی هوا و ترافیک هم همینطور. بنزین نه تنها باید به قیمت آزاد فروخته بشه بلکه در تهران باید یه هزینه‌ی مدیریت آلودگی هم روش گذاشته بشه. افزایش قیمت مصرف رو کم میکنه، و درآمد حاصل هم صرف جاده سازی میشه.

هر جا سخن از کمبود در میان است، نام اقتصاد دستوری میدرخشد.

🔞 پست بعدی +١٨ 🔞

شاید بعضیاتون بدونید که سعدی باب پنجم بوستان که عنوانش «در رضا» (یعنی در مورد مقوله‌ی رضایت‌مندی) هست رو یه مقدار عجیب و بی‌ربط و مشخصا با کله‌ای کیری شروع می‌کنه.

اینم چیزی نیست که من بگم، ذهن خیلی از پژوهشگرای ما درگیر چرایی این قضیه شده و البته آدمای مختلف تئوری‌های گوناگونی هم راجع بهش نوشتن که بعضیاشون خیلی هم جالبه.

به طور خلاصه، سعدی این فصل رو اینجوری شروع می‌کنه که «یه شب داشتم واسه یه جمعی زر می‌زدم، یه بابایی بلند شد گفت این آقای سعدی کارش خیلی درسته، حرفای خوبی می‌زنه، شعرای خوبی میگه، پند‌های خوبی میده. ولی شعر واقعی، شعر حماسیه. سعدی حماسه‌سرایی بلد نیست؛ فی‌الواقع کیر فردوسی رو هم نمی‌تونه بخوره».
اینا ابیاتیه که سعدی از حرف اون طرف در مورد خودش نقل قول می‌کنه:

... که فکرش بلیغ است و رایش بلند
در این شیوه‌ی زهد و طامات و پند

نه در خشت و کوپال و گرز گران
که این شیوه ختم است بر «دیگران»

و اینجا منظور از «دیگران» فردوسیه، که طرف به عنوان کسی که «ختم حماسه» بوده ازش حرف می‌زده و می‌ریده به سعدی.

سعدی هم به گفته‌ی خودش در این لحظه قاطی می‌کنه و میگه من نمی‌تونم حماسه بگم؟ حماسه می‌گم، ننه‌تم می‌گام:

نداند که ما را سر جنگ نیست
وگرنه مجال سخن تنگ نیست

توانم که تیغ زبان بر کشم
جهانی سخن را قلم در کشم!

و بعدم به قول فرنگیا، میگه challenge accepted و شروع میکنه:

بیا تا در این شیوه چالش کنیم
سر خصم را سنگ بالش کنیم

منتها متاسفانه گوزگوزی که می‌کنه اصلا به جای جالبی ختم نمیشه و یکی دو تا داستانِ مثلا حماسی سر هم می‌کنه که چندان چنگی به دل نمی‌زنن و تو چندتا از نقدهایی که قدیما راجع بهشون خونده بودم، ایرادهای فنی‌ای معقولی در حوزه‌ی حماسه‌سرایی ازش گرفته بودن که برای کسی در قامت سعدی اصلا جالب نیست.

اما حالا ما کاری به این حرفا نداریم، بیاین خلاصه‌ی اولین داستان حماسی آقای سعدی رو بخونیم یه کم بشوره ببره. اینطوری شروع میشه:

مرا در سپاهان یکی یار بود
که جنگاور و شوخ و عیار بود

(سپاهان همون کلمه‌ایه که بعدها با تاثیر از عربی شد «اصفهان».)

اینجا سعدی یه دوازده سیزده بیتی در مورد قدرت بدنی و توانایی‌های جنگی و رزمی این رفیق پهلوونش گنده‌گوزی می‌کنه؛ که البته کسی که شاهنامه‌ رو خونده باشه، با خوندن این ابیات سعدی کاملا به اون شخص ناشناسی که فردوسی رو به روش میاورده حق میده. چند بیتش رو بخونیم:

مدامش به خون دست و خنجر خضاب
بر آتشْ دل‌ِ خصم از او چون کباب

ندیدمْش روزی که تَرکِش نبست
ز پولاد پیکانْش آتش نجَست

دلاور به سرپنجهٔ گاوزور
ز هولش به شیران در افتاده شور

نزد تارک جنگجویی به خشت
که خود و سرش را نه در هم سرشت
(خود با تلفظ khood به معنی کلاه‌خووود)

چو گنجشک، روز ملخ در نبرد
به کشتن چه گنجشک پیشش چه مرد 😐

پلنگانش از زور سرپنجه زیر
فرو برده چنگال در مغز شیر

گرفتی کمربند جنگ آزمای
وگر کوه بودی بکندی ز جای

زره پوش را چون تبرزین زدی
گذر کردی از مرد و بر زین زدی
…

و خلاصه دیگه، هی میگه طرف خیلی شاخ بود، خیلی قوی بود، خیلی گنده بود، خیلی کاربلد بود، خیلی شجاع بود و از این حرفا. بعد توضیح میده که من دیگه برای ادامه‌ تحصیل پاشدم رفتم بغداد و از اونجا هم رفتم سوریه و فلان و بیسار. سالها گذشت و دلم برای این بابا تنگ شد، گفتم برگردم برم یه سری بهش بزنم. پا شدم رفتم اصفهان و پیداش کردم؛ ولی دیدم یارو شده یه تن لش داغون تریاکی که دماغ خودشم نمی‌تونه بگیره:

به دیدار وی در سپاهان شدم
به مهرش طلبکار و خواهان شدم

جوان دیدم از گردش دهر، پیر
خدنگش کمان، ارغوانش زریر

به‌در کرده گیتی غرور از سرش
سرِ ناتوانی به زانو بَرش

اینجا سعدی که پشماش از دیدن وضعیت یارو فر خورده، میگه حاجی چی شد تو چرا به گا رفتی؟

بدو گفتم ای سرور شیر گیر!
چه فرسوده کردت چو روباه پیر؟

طرف هم توضیح میده که آره دیگه تو یه جنگی از مغول‌ها شکست خوردم و کیر شدم و فرار کردم و از اون موقع دیگه بیشتر با یه قل دو قل وقت می‌گذرونم:

بخندید کز روز جنگ تَتَر
به در کردم آن جنگجویی ز سر!
(تتر: تاتار، مغول)

سعدی میگه آخه مگه میشه، مگه داریم؟ بابا تو با این همه زور و جنگاوری و نیروهای نیابتی و عمق استراتژیک و فلان، چجوری یهویی همه چی رو ول کردی فرار کردی آخه؟ یارو هم جواب میده:

زمین دیدم از نیزه چو نِی‌سِتان
گرفته عَلَم‌ها چو آتش در آن

غنیمت شمردم طریق گریز!
که نادان کند با قضا پنجه تیز

میگه آره دیگه، دیدم زمین بسته‌ بود، آسمانها بسته‌ بود، نامردا همه‌ی راه‌ها رو بسته بودن؛ این شد که دستمو گذاشتم دم کونم و تا خونه دویدم.

آره خلاصه، بالاخره بعضیا هم «حماسه‌»شون این شکلیه دیگه، ما چی‌کاره‌ باشیم که بخوایم نظر بدیم. 🙂‍↕️

@TafsireKiri
▫️