سورتمه وسیله حمل ونقل درمناطق قطبی

https://www.aparat.com/v/nSTFp
🔸1504 تلفن امداد جنگل و مرتع
1504 شماره ارتباطی برای امداد جنگل و مرتع است که از طریق آن می توانید هرگونه تخریب و تصرف در اراضی منابع طبیعی و قاچاق چوب جنگلی توسط افراد سودجو را اطلاع دهید.
آتش سوزی در جنگل ها و مراتع نیز از موضوعات مهمی است که می توانید در صورت مشاهده آن با این شماره تماس بگیرید.
این شماره متعلق به سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور و یگان حفاظت منابع‌طبیعی است.


تیزر 1504 در آپارات ببینیم و لایک کنیم.

https://www.aparat.com/v/nSTFp

@SazmanJangalha


.

شهر پر جمعیت ایران بر اساس سرشماری
https://aftabnews.ir
@aftabnewsir

چگونه مانع ترافيک شويم؟
با نزديک شدن به روزهاي آخرسال يكي از عوامل جدي ايجاد ترافيك محل استقرار مسافران براي سوار شدن به تاكسي در چهارراه هاست
🔴عضویت👇🏼
@shahrsazmemar
@iranshahrsaz_ch

ماژین پلدختر
📸عکس:یاسر شفیع
#لرستان_را_باید_دید

به #بهترین_باکیفیت_ومتفاوت_ترین کانال لرستان بپیوندید👇👇👇
🆔 @LorMedia31

گروه آموزشی راهکار
🆔 @solution_ir

ترنادو🖕🖕

عکس هوایی از ورزشگاه جدیدامام رضا(ع)
ورزشگاه سقف دارو پیشرفته ساخته شده درمشهد با گنجایش ۳۵ هزار تماشاگر که قرار است رویدادهای بین‌المللی و بازی‌های تیم ملی در این ورزشگاه انجام پذیرد.
@geonew1

همراه با خاطرات پروفسور پرویز کردوانی کاشف داغترین نقطه زمین 👇👇👇👇👇👇👇
@geonew1

باخاطرات پدر کویرشناس ایران کاشف داغ ترین نقطه زمین(1)
@geonew1

 پروفسور پرویز کردوانی، محققی است که برای اولین بار اعلام کرد نقطه ای در کویر لوت ایران وجود دارد که گرمترین و داغ ترین نقطه جهان است. پس از اعلام این موضوع، تحقیقات روی لوت شروع شد و در نهایت سازمان ناسا، نظریه کردوانی را تایید کرد. از آن روز به بعد بود که بیابان لوت، گرم ترین نقطه جهان معرفی شد. 

کردوانی از محققانی است که تجربه خود را درباره کویر مدیون ماجراجویی هایش در مناطق بیابانی جهان است؛ ماجراجویی هایی که اورا تا دم مرگ نیز برده است.

اهالی گرمسار، او را به خوبی می شناسند. هر که از میدان انقلاب این شهر عبور می کند، مجسمه او را می بینند. کسی که پدر کویرشناسی ایران لقب گرفته و بیش از نیم قرن از عمر خود را صرف کویرشناسی کرده. حالا کوله پشتی آقای پروفسور پر است از خاطرات و حادثه های عجیب و غریبش از سفرهای او به کویرهای مشهور جهان:

«از همان ابتدا عاشق بیان و کویر بودم. پدرم کشاورز بود و تمام تلاشم این بود که به صورت علمی کویر را آباد کنم. به همین خاطر شروع کردم به تحصیل در رشته های کشاورزی و جغرافیا. دلم می خواست تحصیل به آلمان بروم.» 

همین اتفاق هم افتاد طولی نکشید که کردوانی در برن آلمان مشغول به تحصیل شد. او سال 42 شروع کرد به تحقیق در زمینه خاک ها، «از مسئولان و مدیرانی که می شناختم کمک گرفتم. از آنها خواستم که یک تن خاک از ایران برای تحقیق به دست من برسانند تا بتوانم پژوهش خود را روی خاک ایران کامل کنم.» به همین خاطر با تلاش همکاران پدر کویرشناسی، 17 گونی خاک از ایران به شهر برن آلمان رسید. «نمی دانید چه ذوقی کردم وقتی خاک ها را در کامیون دیدم. وقتی مشتی خاک به دست گرفتم آن را بوسیدم و از همانجا زندگی من رنگ دیگری به خود گرفت.»

از کویر آمریکا تا صحرای آفریقا

زندگی کردوانی به واسطه کویرنوردی هایش با خاطرات زیادی همراه است. او درباره یکی از خاطراتش می گوید: «من برای تحقیق به کویر آفریقا هم سفر کرده ام. هفته ها در آنجا مانده و زندگی کرده ام. به نظرم حیواناتی که در آفریقا وجود دارند توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کنند. گرچه گرمای آفریقا همتا ندارد. اما به جرأت می گویم که هیچ کویری به اندازه کویرهای ایران گرم و طاقت فرسا نیست.» بالاخره سراغ کویرهای ایران رفت، «یک روز قرار شد به لوت بروم. در نزدیکی شهر شهداد در اوج گرما وسط بیابان یک فیل دیدم. باورم نمی شد. از همراهانم پرسیدم که آیا درست می بینم. آنها همه همان چیزی را دیدند که من دیدم. یک فیل وسط بیابان! از آنها خواستم که جلو بروند تا ببینم فیل وسط بیابان چه می کند. جلوتر که رفتیم دیدم که یک گاو چاق وسط آن همه تپه های شنی ایستاده و به این طرف و آن طرف نگاه می کند. یکی از همراهان که اهل کویر بود، گفت که به خاطر تشنگی خطای دیدمان بالاتر رفته. به همین خاطر گاو را به جای فیل اشتباه گرفتیم.»

بودن گاو هم در آن شرایط برای پروفسور تعجب برانگیز بود. او متوجه شد اهالی کویر از روی تپه های ماسه ای گندم بریان به بیرجند میروند و خرما می خرند، «آنها اعتقاد داشتند که اگر بخواهند با ماشین بروند، خطر گرفتار شدنشان در دل کویر بیشتر است. مردی که صاحب گاو بود گفت: «اینجا کسی جرأت نمی کند با کامیون در این بیابان ماجراجویی کند برای همین از گاو برای باربری استفاده می کنیم.»

روباه یا جوجه تیغی؟

اتفاقی که پدر کویرشناس در بیابان لوت شاهدش بوده، اشتباه گرفتن یک روباه با جوجه تیغی بوده، «چند ماهی می شد که پشت سر هم به کویر می رفتیم. تاب و توانمان تمام شده بود. خسته بودیم به همین خاطر وسط کویر داغ چادر زدیم تا استراحت کنیم بلکه بتوانیم فردابه راه خود ادامه بدهیم اما آن شب اتفاق عجیبی افتاد. یکی از دوستانم ناگهان شروع کرد به فریاد زدن. گفت که یک جوجه تیغی به سراغش آمده و او هم حیوان را گرفته است. برایم جالب بود که جوجه تیغی وسط بیابان چه می کند.

فردا صبح حسابی متعجب شدیم چرا که ما یک جوجه تیغی را نگرفته بودیم بلکه آن حیوان یک روباه بود که به خاطر بی آبی و گرسنگی ما، اشتباها تبدیل به جوجه تیغی شده بود!!»

شتر را درجامی کشد!

می گوید ترسناکترین موجودی که در دل کویر دیده، ماری بوده که هیچ وقت مستقیم حرکت نمی کند: «خزنده عجیب و غریبی است. یک بار در دالان مرگ آمریکا با این موجود آشنا شدم و شبیه او را در کویر لوت ایران هم دیدم، از محققان بزرگ دنیا شنیده ام که اگر این مار به شتر نیش بزند در دم او را می کشد.»

به گفته کردوانی، یکی از هولناکترین موجودات کویر، عقرب است. او به کویرنوردان پیشنهاد می کند که اگر می خواهند در دل کویر بمانند حتما با خود یک تختخواب پایه دار همراه داشته باشند، «پایه های تخت را در سطل های پر از آب فرو ببرید تا عقرب نتواند به جای خوابتان نفوذ پیدا کند و به دردسر بیفتید.»
@geonew1

باخاطرات پدر کویر شناس ایران(2)

مرگ در میان ماسه های داغ

او یک بار به همراه چند محقق با هلی کوپتر به دل کویر زدند، «از بدشانسی ما هلی کوپتر خراب شد. هر چه خلبان سعی کرد درست نشد. به او گفتیم که با هم به نقطه ای برویم که راه را پیدا کنیم و بتوانیم خودمان را نجات دهیم اما او گفت که خلبان ها باید هر جا که وسیله شان خراب شد بمانند تا بیایند و آنها را نجات بدهند. از ساعت 12 ظهر تا 4 عصر خلبان روی هلی کوپتر کار کرد. تشنگی امانمان را بریده بود. مرگ را به چشم دیدیم.» اما در همین گیر و دار که کردوانی ناامید شده بود، ناگهان هلی کوپتر روشن شد و آنها نجات پیدا کردند، «باورش برایمان خیلی سخت بود که می توانستیم بار دیگر به خانه بازگردیم.»

او از روزهایی که تازه کار بوده و تجربه زیادی برای کویرنوردی هم نداشته می گوید: «با یک ماشین لندرور همراه یکی از دوستانم به دل کویر زدیم. سعی کردیم از روی قطب نما مسیر را شناسایی کنیم اما باز دور می زدیم و به جای اول می رسیدیم.ساعت ها در بیابان دور خودمان می چرخیدیم. هم خنده مان گرفته بود، هم اعصابمان به هم ریخته بود.»

دست آخر پس از کلی دور زدن، کردوانی یک خط روی سایه آینه ماشین کشد و به راننده می گویدکه راه را مستقیم طی کند و مراقب باشد سایه از خطی که کشیده شده، کنار نرود. «دست آخر با همین شیوه موفق شدیم جانمان را نجات بدهیم. بعدها متوجه شدم که قطب نمای ماشین خراب بوده و درست کار نمی کرده!

کویرنوردی تا پای مرگ

«شاید بارها از تلویزیون شاهد توفان های شن در مناطق مختلف کویری بوده باشید. من بارها در معرض این توفان ها قرار می گرفتم تا جایی که یک بار بدنم خشک شد و تا پای مرگ پیش رفتم.»

یکی از این اتفاقات در سال 1347 رخ داد. او به جنوب لوت رفته بود تا درباره خاک آن منطقه تحقیق کند، «می خواستیم به سمت زاهدان برگردیم که ناگهان توفانی از شن به پا شد. اصلا نفهمیدیم از کجا شروع شد. فقط در طول چند ثانیه همه چیز مقابلمان تیره و تار شد. من همراه دکتر مستوفی، جغرافیدان ایران و یک ماشین دیگر که همگی شان محقق بودند به راه افتادیم.»
آنها ماشین ها را متوقف می کنند. تصورشان این بود که توفان شدید نیست و فروکش می کند، «من به سرعت از ماشین پیاده شدم تا به کمک افرادی که در ماشین دیگر بودند و تجربه این روزها را نداشتند بگویم که چطور از خودشان مراقبت کنند.» اما ناگهان شدت توفان به اوج خود رسید و ماشینی که به سمت آن در حرکت بود، در مقابل چشمانش محو شد، «راه تنفسم بند آمده بود و گوش هایم سوت می کشید. به زمین افتادم تا توفان آرام تر شد. با پایان توفان باورمان نمی شد از این حادثه جان سالم به در برده باشیم.» این معجزه بود. 

این حادثه اولین و آخرین توفانی نبود که مرد کویر ایران در مقابل چشمانش دید. او یک بار دیگر زمانی که می خواست با تیم کویرشناس از بم به سمت سیستان برود، باز در میان توفانی از شن به دام افتاد، «ما در مسیر تپه های ماسه ای ریگ دو هولی بودیم که توفان غافلگیرمان کرد.» گروه در حدود 15 خودرو بودند. آنها روزها بود که در کویر به سر می بردند و شب ها ماشین ها را دورشان می چیدند تا اتفاقی برایشان رخ ندهد، «ما شب ها یک حوله روی صورتمان می انداختیم تا از گزند حوادث احتمالی در امان باشیم. آن شب هم همینطور گذشت اما در نیمه شب در دل تاریکی، توفان به پا شد.»

گروه دستپاچه شده و نمی دانستند چه کنند، «دور چیدن ماشین و خوابیدن در وسط آنها کار اشتباهی بود. در طول چند ثانیه توفان شد و بعد هم به سرعت توفان از آن منطقه گذشت اما زمانی که به خودمان آمدیم متوجه شدیم هیچ کدام از اعضای بدنمان تکان نمی خورد. حتی نمی توانستیم دهانمان را باز کرده و همدیگر را صدا کنیم. خشک شده بودیم.» به هر زحمتی که بود خودشان را نزدیک هم کردند وبه هم کمک کردند. کردوانی می گوید که این معجزه بود؛ در غیر این صورت مرگ ما حتمی بود. 

28 روز بی آبی

اگر اهل کویرنوردی باشید می دانید که کویر برخلاف آرامش ظاهری اش، با توفان های بی پایان شن و ماسه و بی آبی همراه است. کردوانی در طول سالهای فعالیت خود در کویر یک بار دیگر هم بدبیاری آورد، «ما با هلی کوپتر به نقطه ای از کویر رفتیم که دور از دسترس بود. باید چند روزی را در آنجا برای انجام تحقیقات می بودیم» برای کردوانی این بدترین بدشانسی در زندگی حرفه ای او بود، «از ارگانی دولتی تانکر گرفته بودیم که در راه به خاطر مشکلی که برایمان پیش آمد، نصف بیشتر آب تانکر خالی شد. خاک ته تانکر باعث شد آب گل آلود شود.» آنها مجبور بودند 28 روز با آب جیره بندی شده در آنجا سر کنند تا هلی کوپتر به دنبالشان بیاید، «امکان برگشتی برای ما وجود نداشت. در این مدت به خاطر آب گل آلودی که داشتیم، در وضعیت بسیار بدی به سر بردیم و تشنگی را با همه وجودمان احساس کردیم.»
@geonew1

رشته کوه البرز،پلوار-جاده هراز عبور ماشین ها در بین تونل هایی که تهران را به دریای خزر متصل می کند.

کلیپی بسیار جالب ازتایم لپس کمربند مغناطیسی کره زمین«ون آلن» در بازه زمانی 50ساله توسط ناسا.

پیدایش سال نو و روزشمار تاریخ👇👇
@geonew1
برخلاف مصری ها که برای شمارش تعداد انگشتان خود را به کار می بردند و چون تعداد انگشتان ده تاست سیستم ده تایی را ابداع کردند ، سومری ها با کمک انگشت شصت ، بندهای چهار انگشت دیگر را که جمعا 12 بند میباشد ، می شمردند و سیستم دوازده تایی ( dudecimal) را ابداع کردند ... و با کمک همین سیستم تعداد ساعتهای روز را به 12 قسمت و همچنان تعداد ساعتهای شب را نیز به 12 قسمت تقسیم کردند . تعداد ماههای سال را سومری ها به 12 ماه تقسیم کردند و پایان این دوازده ماه را به عنوان سال نو جشن می گرفتند که این رسم از سومری ها به بابلی ها و اقوام دیگر انتقال یافت . همچنین طبق همین سیستم دوازده تایی تقویم سالشماری نیز به نام 12 حیوان نامگذاری شده است .


پس ملتی سال نو را اولین بار جشن گرفته که سال را به 12 ماه و 360 روز تقسیم کرده و همه مورخین توافق دارند که سومری ها هم دایره را به 360 قسمت و هم سال را به 360 روز تقسیم کرده اند ...
البته بعدها برای دقت در اندازه گیری سال به بعضی از ماهها یک روز اضافه شده و سال 365 روز شده است .

چون هر انگشت سه بند دارد ، هر فصل سال را نیز به سه ماه تقسیم کرده اند ... چهار انگشت سه بندی برای تقسیم چهار فصل سه ماهه به قوم متمدن سومری الهام داده است.
@geonew1

از چهارشنبه تا یکشنبه آینده وضعیت بارش در کشور👆

✅ نقشه راه های کشور با قابلیت زوم ،ایام عید به دردتان خواهد خورد.
@meshadia