این روزها دو نفر از آدم‌هایی که یک روزی در این مملکت بودند، کت و شلوارپوش شده‌اند، کراوات می‌زنند، پوندی حقوق می‌گیرند و به من حمله می‌کنند و می‌گویند خون‌شور و بی‌شرف شده‌ام! واقعاً وقاحت و بی‌شرمی تا چه حد؟! زندگی من روی هواست. شاید اینجا جایش نباشد بگویم که دو کافه شخصی من بسته شده است. مردم باید بدانند چه شیادهایی امروز درباره من صحبت می‌کنند. زندگی من روی هواست و بالغ بر ۱۵ میلیارد تومان بابت بسته شدن کافه‌هایم، ضرر کردم. خط تلفنم بسته است و حکم دادگاه دارم. واقعاً شرمم می‌آید اسمشان را بگویم. به خاطر ندارم این دوستانی زمانی که در ایران بودند، یک کلمه حرف زده باشند. جز مجیزگویی یکسری افراد برای اینکه تیم بگیرند یا تریبون، کاری از آنها به خاطر ندارم. اینها دایه‌تر از مهربان‌تر از مادر شده‌اند. شما دیگر حداقل درباره من حرف نزنید. من خون‌شور نیستم و همیشه در صف مردم بوده‌ام. شما کاسب خون هستید، شرم بر شما باد.

ساپینتو دوست داشت مربی ایرانی انقدر تو سری خور باشه که حرفی نزنه. هیچوقت چشم‌داشتی به نیمکت استقلال اون هم بدون داشتن تجربه کافی، نداشتم. احساس می‌کنم صحبت‌های ساپینتو در حالت عصبانیت گفته شده. در بازی با الحسین بین دو نیمه خواستم نکاتی به ساپینتو بگم که او نپذیرفت و برخوردی کرد که در شان من نبود.