برخی از ویژگیهای دستورات C++

هر دستور باید به ; ختم شود.
حداکثر طول یک دستور،255 کاراکتر است.
هر دستور می تواند در یک و یا چند سطر نوشته شود.
در هر سطر می توان چندین دستور را نوشت.( این کار توصیه نمی شود. )
توضیحات می توانند بین */ و /* در چندین سطر و یا بعد از // و در فقط یک سطر نوشته شوند.
کلمات کلیدی در C++

auto double int struct
break else long switch
case enum register typedef
char extern return union
const float short unsigned
continue for signed void
default goto sizeof volatile
do if static while
این کلمات، کلمات کلیدی هستند و کامپایلر فقط این کلمات را می شناسد و هرآنچه غیر از کلمات کلیدی در برنامه C++ نوشته شود باید برای کامپایلر درست تعریف شود. در این بین توابعی برای گرفتن اطلاعات و یا چاپ اطلاعات و چیزهای دیگری وجود دارد که برای استفاده از آنها باید از فایل سرآیند مربوطه استفاده نماییم که از قبل نوشته شده اند مثل توابع cin, cout که توابع ورودی خروجی هستند که در فایل سرآیند iostream وجودارند و همچنین تابع getch که برای زدن یک کلید از صفحه کلید است و در فایل سرآیند conio قرار دارد .

ثابت مشابه متغير محلی برای ذخيره داده ای است که توسط برنامه استفاده می شود. اما برخلاف متغير، مقدار ذخيره شده در يک ثابت در طی اجرای برنامه قابل تغيير نيست.

++C دو نوع ثابت واقعی و سمبليک دارد.

روش اول تعریف ثابت با define# :

برای تعریف این نوع ثابت ها بعد کتابخانه هایی که include کردیم ثابت رو تعریف می کنیم

#define pi = 3.14;

روش دوم تعریف ثابت با const :

این نوع ثابت ها رو می توانیم داخل کلاس و روال و متدها تعریف کنیم

const float = 3.14f;

تفاوت ثابت هائی که با #define و const تعريف می شوند در حوزه آنهاست. وقتی از #define استفاده می کنيد کنترل ثابت ها را از حوزه کامپايلر خارج می کنيد؛ type checking روی اسم آن انجام نمی گيرد و آدرس آنرا قابل بازيابی نيست و اشاره گريا ارجاعی به آن ممکن نيست و نمی تواند از نوع user-defined باشد. اما اگر ثابت توسط const تعريف شده باشد می تواند از هر نوع داده استاندارد يا user-defined باشد. آدرس آن هم قابل بازيابی است و مانند يک متغير دارای حوزه دسترسی است بنابراين ثابتی که درون يک تابع تعريف می شود در ساير نقاط برنامه شناخته شده نيست.

دستورات cout و cin در C++
این دستورات برای ورودی-خروجی استفاده میشوند. خروجی روی مانیتور هست و ورودی را از صفحه کلید توسط کاربر دریافت میکند. توجه کنید که اینها دراصل دستور نیستند. فقط اشیاءی از نوع کلی stream هستند.

cout دستور
برای خروجی روی مانیتور استفاده میشود. شکل استفاده از آن چنین است:
;endl » نام متغیر » "پیغام" » cout
این یک شکل کلی است که نشان میدهد ابتدا یک پیغام روی مانیتور چاپ شود، بعد مقدار یک متغیر و در انتها به سطر بعدی منتقل شود. endl که از end of line آمده است، به معنی آخر خط میباشد و مکان نما(یعنی خط فاصله چشمک زن در پنجره خروجی، که محل قرارگیری کاراکتر بعدی را نشان میدهد و به آن cursor میگویند) را به ابتدای سطر بعد میبرد.

int a = 45; cout « "result == > " « a « endl;

cin دستور
برای در یافت ورودی از سوی کابر استفاده میشود. مقدار دریافتی در متغیری که در دستور مشخص شده نگهداری خواهد شد. شکل کلی دستور:
;نام متغیر « نام متغیر « cin
هر تعداد متغیر که بخواهید میتوانید در دستور cin وارد کنید.

int a; cin » a;

برای مدیریت خروجی می توانید از آیتم های زیر در دستور cout استفاده کنید

\t : مکان نما را به اندازه یک تب جلو میبرد(یعنی مانند آنکه یکبار دکمه تب در کامپیوتر کاربر زده شود).

\r : مکان نما را به ابتدای سطر فعلی میبرد. به این عمل carriage return گویند.

\a : بوق(alert) سیستم را بصدا درمی آورد.

\\ : یک کاراکتر \ را چاپ میکند.

'\ : یک کاراکتر ' را چاپ میکند (البته برای ' نیازی به \ نیست).