بیماری های نوپدید و بازپدید

📍وضعیت لیشمانیوز در آمریکا

لیشمانیوز یک بیماری انگلی می باشد که توسط پشه خاکی منتقل می شود. این بیماری در آمریکا از آنچه مردم تصور می‌کنند شایع‌تر است با توجه به مواردی که هم به صورت محلی و هم به صورت وارداتی گزارش شده است. لیشمانیوز، که اغلب دست کم گرفته می شود، در ایالات متحده بیش از آنچه قبلا تصور می شد شایع است و موارد شناسایی شده هم شامل موارد اکتسابی محلی و هم موارد مرتبط با سفر می شود. هزاران نفر از پرسنل نظامی آمریکا مستقر در عراق و افغانستان تحت تأثیر لیشمانیوز جلدی قرار گرفته‌اند، اما نگرانی در مورد موارد بدون علامت لیشمانیوز احشایی در حال افزایش است.
در حالی که بیشتر موارد ابتلا در این کشور مربوط به افراد سفر کرده می باشد، لیشمانیوز جلدی ناشی از لیشمانیا مکزیکا در تگزاس و جنوب شرقی اوکلاهاما بومی است. تگزاس مواردی را از سال ۲۰۰۷ گزارش کرده است، با تقریباً ۶ مورد سالانه، افرادی که به خارج از کشور سفر نکرده اند. علاوه بر این، بخش قابل توجهی از این موارد در افراد بدون سابقه سفر بین المللی رخ می دهد. گزارش موارد بومی اتفاق جدیدی نیست و شناسایی موارد به سال ۱۹۰۳ برمی گردد و حتی منجر به موارد غیرمعمول لیشمانیوز مخاطی شده است. کشف اخیر لیشمانیوز بدون علامت در سگ در آمریکا نگرانی هایی را در مورد انتقال احتمالی توسط پشه خاکی به انسان را ایجاد می کند.
ناقلین لیشمانیوز انسانی در آمریکا نامشخص است. گونه های مختلفی از جمله موش های جنگلی آریزونا به عنوان مخزن لیشمانیا مکزیکا در نظر گرفته می شوند. سایر مخازن حیوانی بالقوه، مانند جوندگان و سگ سانان وحشی، در حال مطالعه هستند و آنتی بادی های لیشمانیا در برخی از سگ سانان وحشی شناسایی شده است. تغییرات آب و هوایی ممکن است بر توزیع جغرافیایی پشه خاکی تأثیر بگذارد و خطر انتقال لیشمانیوز را افزایش دهد. افزایش دما می تواند بر فصلی بودن و فراوانی ناقلین تأثیر بگذارد و به طور بالقوه دامنه بیماری را گسترش دهد. مدل‌های پیش‌بینی خطر بالای شیوع لیشمانیوز را با پیامدهایی برای سلامت عمومی و پیشگیری نشان می‌دهند.
لیشمانیوز به طور معمول در آمریکا گزارش نمی شود، و تخمین موارد اکتسابی که به واسطه سفر مبتلا شده اند را دشوار می کند. از نظر تاریخی، پرسنل نظامی به ویژه در طول استقرار در مناطق بومی بیشتر تحت تأثیر قرار گرفتند. تایید میلتفوسین خوراکی رویکردهای درمانی لیشمانیوز جلدی و مخاطی را تغییر داده است و جایگزینی برای داروهای آنتی مووان پنج ظرفیتی ارائه می‌کند. داده‌های اخیر نشان می‌دهد که لیشمانیوز هنوز مسافران از جمله غیرنظامیان و پرسنل نظامی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
لیشمانیوز جلدی در سطح جهانی در حال افزایش است و میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و تعداد موارد ابتلا در زنان افزایش قابل توجهی داشته است. زیرگونه های جدیدی از لیشمانیا شناسایی شده‌اند که مناطق خطر را گسترش می‌دهند. روش‌های تشخیصی مبتنی بر مولکولی جایگزین رویکردهای سنتی شده‌اند و درمان‌های جدیدی در حال بررسی هستند.
لیشمانیوز احشایی، یک عفونت مزمن، از بیماری بدون علامت تا علامت دار متغیر است، با این حال، موارد علامت دار می تواند شدید باشد و باعث تب، بزرگ شدن اندام ها و پان سیتوپنی شود که منجر به مرگ می شود. لیشمانیوز احشایی اغلب توسط پزشکان آمریکایی نادیده گرفته می‌شود و خطر تاخیر در تشخیص و درمان ناکافی را به دنبال دارد. موارد بدون علامت، بیشتر از موارد علامت دار، با پتانسیل انتقال از طریق انتقال خون، اهدای عضو، اکتساب ناقل و فعال شدن مجدد تحت شرایط سرکوب کننده سیستم ایمنی، دارای اهمیت هستند. مطالعات مختلف میزان عفونت بدون علامت را نشان می دهد و اهداکنندگان خون در مناطق اندمیک شیوع ۱ الی ۲۲ ٪ را گزارش می دهند. بیشترین موارد لیشمانیوز احشایی در برزیل، هند، سودان، اتیوپی و کنیا گزارش شده است. موارد جهانی در طول دهه گذشته کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل تلاش‌ها در شبه قاره هند است. لینک خبر
@EmergingInfDis
https://eitaa.com/EmerginginfDise

Substack

Leishmaniasis in the US with Naomi Aronson, MD

Leishmaniasis is a protozoan parasitic disease transmitted by a sandfly that most Americans are unfamiliar with; however, my guest today says it is more common in the United States than most people realize- with both locally acquired and imported cases being…

599 views06:57