بنظر که دیتاستش پابلیک نیست. 👎👎

Ummmm....

من کلا آدمی‌ام که به اطرافم به صورت صفر و یک نگاه می‌کنم.

به طور خاص زیاد پیش اومده که بهم گفته شده که نباید اینجوری بود. توی شرکت خیلی زیاد شنیدم. بین دوستام خیلی شنیدم. خانوادم حتی.

این مدت که یکم فکرم آزادتر بود زیاد فکر کردم به این چیز میزا که واقعا آیا نگاه صفر و‌یکی درسته یا نه؟

کلا تقریبا بنظر من دنیا رو خیلی راحت میشه با ریاضی مدل کرد. و خب واضحا منطق ریاضی کلاسیک میگه که همه چی صفر و یکه. یا درسته یا غلط. یا True یا False. احتمالا درست یا احتمالا غلط نداریم. نهایتا میشه یه فرضیه‌ای که تا حالا ثابت نشده ولی خب از درستی و غلطیش هم خبری نداریم.

حالا بعدا مثلا ریاضی فازی اومد ومنطق ریاضی فازی دیگه صفر و یک نبود ولی خب چیزی که ما فعلا ازش استفاده می‌کنیم همون ریاضی کلاسیکه.

توی این مدت که فکر کردم، دیدم حقیقتا حق همچنان با خودمه. واقعا همه‌چی صفر و یکه. حد وسط معنی نداره ما صرفا حد وسط میاریم تا یجورایی امید بدیم به خودمون صرفا.

ما یه چیزیو یا بلدیم یا نیستیم. تقریبا بلدم حرف چرتیه. یکیو یا دوست داریم یا نداریم، سیچویشن شیپ چیز چرتیه. یه کاریو یا بلدیم انجام بدیم یا نیستیم. حالا دو هفته برم بخونم چیز مسخره‌ایه. شما یا چاقی یا نیستی. توپر و اضافه وزن واسه ناراحت نشدنته.

بله، شما می‌تونی الان بلد نباشی و بری یاد بگیری و بعدا بلد بشی. منتهی الان بلد نیستی. مطابق منطقی شما الان بلد نیستی. اگر فرضیه‌ش ماه بعد باز پیش اومد، اوکی اون‌موقع بلدی.

خلاصه بنظرم نگاه صفر و یکی اتفاقا خوبه. دلبستن رو کم‌تر می‌کنه و از طرفی دید واضح میده. باعث میشه راحت‌تر با موضوع کنار بیای و اتفاقا خودتو جمع کنی که بری سراغش. آقا من چاقم. نگاه کاملا صفر و یکه. حالا یا قبول می‌کنم و میرم سراغش و یا قبول می‌کنم و نمیرم سراغش. فرضیه درسته به هر حال. دیگه این چربی کاذبه و این لباسم اینجوریه بد وایمیسته و ورم شکممه بخاطر عمل و اینا حرفاییه میزنی که خودتو آروم کنی وگرنه تو چاقی.

و اتفاقا نگاه جامعه هم همینه. جامعه بهت به شکل صفر و یکی نگاه می‌کنه واقعا. یا قبولت می‌کنه یا می‌ندازتت دور.

در کل خوبه بنظرم آدم صفر و یکی ببینه. با واقعیت هرچه زودتر روبه‌رو شه و بره سراغش که درستش کنه.

جک دورسی (توییتر رو داشت قبلا و بیرونش کردن) داره یه سوشال مدیا می‌سازه به اسم BitChat. بعد این شبکه‌ی اجتماعی از طریق اینترنت کار نمی‌کنه. به عبارتی اون شبکه‌ش یا به طور خاص‌تر مش‌اش (Mesh) رو با بلوتوث می‌سازه.

به عبارتی نیاز نیست پیامی که میدین رو سرور به سرور بره تا برسه به سرور اصلی. دیوایس به دیوایس با بلوتوث میره.


لینک خبرش:
https://cointelegraph.com/news/jack-dorsey-launches-bluetooth-relayed-decentralized-messaging-app-bitchat


لینک گیت‌هاب پروژش:

https://github.com/jackjackbits/bitchat

این چیزهای decentralized و بعضا بی‌نیاز از اینترنت داره خیلی زیاد میشه و خب بنظر در آینده تحول خیلی عجیب و باحالی توی این حوزه باشه.

اگر رونمایی آیفون ۱۵ اپل رو هم دیده باشید (اگر ندیدید ببینید)، اپل یه تکنولوژی معرفی کرده بود روی گوشی ۱۵ پرو که اگر شما توی یک بیابونی جایی بودید که خلاصه صدای خر به خدا نمی‌رسید و هیچ دکل مخابراتی وجود نداشت و به عبارتی نه اینترنت داشتید و نه آنتن، منتهی همچنان بتونید از طریق یه سری ماهواره تماس بگیرید یا که پیامتون رو ارسال کنید.

در آینده احتمالا اینجوری بشه که یا دیگه هر دهاتی هم باشید اینترنت دارید. یا که اصلا دیگه نیازی به اینترنت برای برقراری ارتباط ندارید.

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبارآلود و دور
در خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
روزی از این تلخ و شیرین روزها
روز پوچی همچو روزان دگر
سایه‌یی ز امروزها دیروزها

دیدگانم همچو دالانهای تار
گونه‌هایم همچو مرمرهای سرد
ناگهان خوابی مرا خواهد ربود
من تهی خواهم شد از فریاد درد

می‌خزند آرام روی دفترم
دستهایم فارغ از افسون شعر
یاد می‌آرم که در دستان من
روزگاری شعله می‌زد خون شعر

خاک می‌خواند مرا هر دم به خویش
می‌رسند از ره که در خاکم نهند
آه شاید عاشقانم نیمه شب
گل به روی گور غمناکم نهند

بعد من ناگه به یک سو می‌روند
پرده‌های تیره‌ی دنیای من
چشمهای ناشناسی می‌خزند
روی دفترها و کاغذهای من

در اتاق کوچکم پا می‌نهد
بعد من با یاد من بیگانه‌یی
در بر آیینه‌ام ماند به جای
نقش دستی تار مویی شانه‌یی

می‌روم از خویش و می‌مانم به خویش
هر چه برجا مانده ویران می‌شود
روح من چون بادبان قایقی
در افقها دور و پنهان می‌شود

لیک دیگر پیکر سرد مرا
می‌فشارد دست دامنگیر خاک
بی‌تو دور از ضربه‌های قلب تو
قلب من می‌پوسد آن جا زیر خاک

بعدها نام مرا باران و خاک
نرم می‌شویند از رخسار سنگ
گور من گم‌نام می‌ماند به راه
فارغ از افسانه‌های نام و ننگ

#فروغ_فرخزاد

◼️ با کمال تأسف، باخبر شدیم هم‌دانشکده‌ای عزیزمان، مهندس عرفان اسدی زیدآبادی، ورودی ۹۹ کارشناسی دانشکده، به رحمت ایزدی پیوست. درگذشت این دوست عزیزمان را به خانواده، دوستان و نزدیکانش تسلیت می‌گوییم و برای آن‌ها آرزوی صبر و شکیبایی داریم.

▫️ روحش شاد و یادش گرامی

اینجا من یه سری چیزا نوشتم نت قطع شد چکارا میشه کرد. حوصله داشتید بخونید.

در ادامه تست دستگاه باد رونیکس رو داریم.

خوب بود. از خریدش راضی‌ام. پیشنهاد می‌کنم.

base on the image i gave you, create an image - a high quality plush toy of the person in this photo with a big head, small body, and stubby limbs. made of fuzzy fabric with embroidered features. full body, centered, on a neutral background, cute or expressive face, simple or iconic outfit, soft lighting, realistic collectible look

پرامپت جهت تبدیل عکس شما به یک عروسک گوگولی مگولی.

لذت ببرید:

telnet starwarstel.net

وقتی که توی سرچ بار گوگل کروم میزنی g و به جای google اولین ساجسشن grafana است، یعنی خیلی وقته راه رو اشتباه رفتی.

متاسفم بابت تجربه‌ی تلخ‌مون. کانادا خیلی آب داره.

جالب.

https://blog.google/products/search/web-guide-labs/

یک دیباگ جالبی که من اخیرا داشتم، پیرو مسئله‌ی کندی push کردن در یک رجیستری توسط رانر بود.

مسئله اینه که یک رانر سلف هاستد در خارج از کشور‌ در یکی از دیتاسنترها قرار دارد که زمانی که این رانر شروع به کار می‌کند و اجرا می‌شود،‌ برای پوش کردن در رجیستری بسیار کند است. به شکلی که یک ایمیج چند صد مگ، حدود نیم الی یک ساعت طول می‌کشد تا در رجیستری پوش شود. رجیستری در ایران قرار دارد FYI. موارد مختلفی در این زمینه چک شدن اما خیلی راه تمیزی هم برای دیباگ وجود نداره. mtrای که از رانر تا سرور رجیستری گرفته میشه سالمه و عملا هیچ پکت لاسی اتفاق نمیوفته. پس خب مشکل از چیه؟

عملا خیلی راه‌های ساده‌ای برای فهمیدن دلیل این موارد نیست. از اونجایی که سطح فیلترینگ هم خیلی زیاد هست و زیاد دستکاری شده، نمیشه دقیق متوجه شد مشکل از چیه یا اگر فهمیدیم هم، کاری بتونیم بکنیم که اوکی شه همه‌چی.

مثلا یک مسئله‌ی دیگری که بود این بود که از داخل داشتیم یه چیزی به خارج پوش می‌کردیم و خب کند بود. و خب دلیلش مشخص بود، اون پاپ سایتی از کلاد فلر که نزدیک ایران بود واقعا داشت اذیت می‌کرد و کاملا همه‌چیز کند بود و نمی‌شد کاریش کرد.

حالا موردی که اینجا حدس زدیم و هندل هم کرد، mtu بود. مفهوم mtu یا maximum transmission unit میگه که بزرگ‌ترین و بیشترین سایزی که دیتای یه پکت بتونه داشته باشه که بفرسته بره چقدره. عملا وقتی این ست میشه، می‌تونه مفاهیم fragmentation هم پیش بیاد.

بحث چی بود؟ بحث اینه که زمانی که از رانر یه چیزی به سمت رجیستری که می‌خواست بیاد، باید از چندین تا hop عبور می‌کرد. هر کدوم از این hopها می‌تونن مقادیر متفاوتی رو تنظیم کرده باشن برای mtu. و bottleneck این وسط دقیقا همینه. یعنی ممکنه یکی از hopهای این وسط تنظیم کرده باشه که mtuش مثلا ۲۰۰۰ باشه و یکی دیگه زده باشه که 1500 باشه. (دیفالت عموما ۱۵۰۰ هست) و خب کمترین مقداری که یکی از hopها تنظیم کرده باشه mtuشو، عملا باعث میشه ما به مشکل بخوریم. چرا؟ چون مثلا ما توی رانرمون تنظیم کردیم که mtuش باشه ۲۶۰۰ و یکی از اون hopهایی که اون وسط قرار داره و ما داریم پکت‌مون رو ازش رد می‌کنیم، ممکنه مثلا باشه ۱۴۰۰. خب این عملا باعث میشه وقتی که پکت ما میرسه دست این hop، این مجبوره که بیاد fragmentش کنه و بشکنه به دوتا پکت و بعدش هدر بزنه و مجدد بفرسته بره. این پراسس‌هایی که این hop وسط مسیر جهت باز کردن و fragment کردن و بستن مجدد قراره بده، باعث کندی خیلی محسوسی میشه.

کاری که ما کردیم این بود که mtu رانر رو (به صورت آزمون و خطا) هی دست کاری می‌کردیم و کم و زیاد می‌کردیم تا ببینیم آیا مسئله رفع میشه یا نه. طبیعتا ما اطلاعاتی هم راجع‌به hopهای این وسط راه نداریم که هرکدوم چقدر هست میزان mtuشون. موردی که بود، اینه که ممکنه این hopها حتی عوض شن و ثابت نیستن. لذا با ما سعی کردیم هی کم و زیاد کنیم و تست کنیم و در نهایت یک مقداری گذاشتیم که وقتی تنظیم شد، به راحتی ایمیج پوش می‌شد بدون حس شدن هیچ کندی‌ای.