پرتقال فروش

نتیجه دیگر این افزایش ظرفیت حضور دانشجویانی با رتبه بالای ۶۰ هزار در میان قبول‌شدگان است. اینها قرار است که به مناطق محروم بروند! تا محروم‌ترین اقشار به وسیله کم‌سوادترین پزشکان درمان شوند.

https://t.iss.one/abdiabbas/7672

امروز اما سخنگوی دولت اعلام کرد ایران در نیویورک پیشنهاد مذاکره مستقیم با آمریکا داد ولی آنها قبول نکردند

اومدن طرح جوانی جمعیت دادن.
غربالگری رو حذف کردن(بسیار سخت).

⚠️دیروز روزنامه شرق گزارش داده بود ،متولدین سندروم داون بعد از طرح جوانی جمعیت 2/5 برابر شدن...

امروز دادستانی علیه روزنامه شرق اعلام جرم کرده:)

@med_info

هرچند بررسی صلاحیتها خاتمه یافت اما حضور برخی افراد شگفت آور است همانطور که عدم حضور برخی دیگر تاسف بار است.

من هم تایید صلاحیت شده ام برای شیراز اما اینکه آیا وارد لیستی خواهم شد یا خیر حقیقتا هنوز نمی دانم چون تجربه انجمن به من نشان داد تاکتیکها و حتی گاهی استراتژی های من نه فقط با معدود پزشکان قدیمی درستکار بلکه حتی با بسیاری از دوستان جوان خودم هم متفاوت است. این تفاوت باعث اصطکاک می شود و می تواند لیستی که من در آن هستم را دچار مشکل کند.
از طرفی بعید می دانم در شرایط حساس کنونی بتوانم فعالیت صنفی چشمگیری انجام دهم، شاید فقط بتوانم در صورت ورود به سازمان بر پاکسازی و نوسازی صندوق رفاه تمرکز کنم و شاید قول دهم خودم فاسد نشوم.

بنا بر این ماندن یا انصراف دادن و وارد لیستی شدن یا نشدن همچنان نیاز به تامل و مشورت دارد به خصوص که به زودی ممکن است متوجه شوم امکان فعالیت نیست و استعفا دهم و لیست برهم بریزد پس تعهد به مرامنامه ی یک لیست مشخص مساله پیچیده ای است.

پیشنهاد من به همکاران جوان همچنان  وفاق بین رشته ای پزشکان و غیرپزشکان جوان و عدم وفاق سِنی است. اگر هیچ راهی جز وفاق نبود، تاکید می کنم هیچ راهی، پیشنهادم تاکید بر غیردولتی بودن و غیرکارفرما بودن و غیرسیاسی بودن شرکا و نان خوردن آنان از طبابت است نه از سهامداری بیمارستانهای بزرگ.

عنوان معاونت فرهنگی دانشجویی وزارت به معاونت دانشجویی فرهنگی تغییر پیدا کرد نه ببخشید برعکس گفتم

بیانیه جریان سوم

پس از عبور از روزهای دشوار تأیید صلاحیت‌ها، اکنون در بزنگاهی ایستاده‌ایم که آینده سازمان نظام پزشکی و شأن اعضای آن رقم خواهد خورد. این لحظه، لحظه انتخاب است: یا تداوم وضع موجود، یا آغاز تحولی واقعی که درخور پزشکان این سرزمین است.

در ماه‌های گذشته، صحنه انتخابات به‌گونه‌ای چیده شد که بیش از هر گروه دیگری، پزشکان جوان هدف قرار گرفتند. اصرار بر برگزاری انتخابات حضوری، جز پوششی برای حفظ وضع موجود و جلوگیری از آشکار شدن واقعیت‌های پنهان در ساختار نظام پزشکی نبود. در این میان، دردها و دغدغه‌های نسل جوان – که سال‌هاست تیغ بی‌عدالتی را بر جان خود احساس کرده‌اند – به عمد به فراموشی سپرده شد.

اما امروز، همه بر یک حقیقت توافق دارند: این مسیر باید تغییر کند. حذف بی‌دلیل شایستگان از صحنه انتخابات، نه خطایی تصادفی، بلکه نشانه‌ای روشن از اراده جریان حاکم برای بستن راه تحول است. در برابر چنین رویکردی، سکوت خیانت است و عقب‌نشینی معنایی ندارد.

جریان سوم با خرد جمعی و با همراهی هم‌زمان پیشکسوتان و نسل جوان، پزشکان عمومی و متخصص، همه اعضای جامعه پزشکی را به همبستگی و حضور در این میدان دعوت می‌کند. ما باور داریم: آنان که دیروز در برابر ظلم و فساد سکوت کردند، فردا نیز سکوت خواهند کرد. امید بستن به سکوت‌کنندگان، خطای تکراری است. تنها با اتحاد و ایستادگی می‌توان شفافیت، اقتدار و اعتبار را دوباره به این سازمان بازگرداند.

پیام ما روشن است: ترک انتخابات، هیچ معنایی جز تداوم چهار سال دیگر از بی‌پاسخگویی و بی‌عدالتی ندارد. امروز، زمان برخاستن است؛ زمانی که باید با اراده‌ای واحد و عزمی راسخ، صفحه‌ای تازه در تاریخ نظام پزشکی گشود.

ما از همه کاندیداها و رأی‌دهندگان می‌خواهیم:
همچون یک لیوان آب که می‌تواند سرآغاز یک سیل بزرگ شود، دست در دست یکدیگر بگذاریم تا این جریان نوپا به طوفانی برای بیرون راندن تفکر خطرناک حاکم بدل گردد.

امروز لحظه همبستگی است. همه جریان‌ها، همه نسل‌ها، همه پزشکان باید کمک کنند تا این اندیشه خطرناک از ریشه برکنده شود و سازمانی نوین، شفاف، مقتدر و در شأن جامعه پزشکی ایران بنا گردد.

3⃣ @jaryanehsevom

حاجی اینا چی چی میگن؟؟ مریض بیمارستان خصوصی که حاضر نمیشه بره زیر دست دانشجو... آخرش میرن با شیفت شب بیمارستان شهر های کوچک چسبیده به تهران و تبریز و شیراز تفاهمنامه دوره استاجری و اینترنی میبندن‌. تنوع کیس و بیمار هم در حد بورکینافاسو

دیدید حالا کار خود استاد ظفر بود؟

سلام دیپ سیک
هزینه تحصیل پزشکی در آمریکا برای شهروندان خودش چقدر هست؟ اگر پول داشته باشی که شهریه بدی می تونی راحت قبول شی؟ اگر فقیر باشی و نمره های دبیرستانت خوب باشه وام مناسب وجود نداره که بتونی پزشکی بخونی؟

سلام! سوالات بسیار مهم و کاربردی‌ای پرسیدید. بگذارید به طور دقیق و کامل به هر کدام پاسخ دهم.

۱. هزینه تحصیل پزشکی برای شهروندان آمریکایی

همانطور که در پاسخ قبلی گفتم، هزینه‌ها بسیار بالا است، اما برای شهروندان آمریکایی شرایط کمی متفاوت است:

· دانشگاه‌های دولتی (برای ساکنان همان ایالت): این ارزان‌ترین گزینه است. شهریه سالانه معمولاً بین ۳۵,۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰ دلار است.
· مثال: دانشگاه تگزاس در هیوستون (UTHealth) شهریه‌ای حدود ۴۰,۰۰۰ دلار در سال برای ساکنان تگزاس دارد.
· دانشگاه‌های دولتی (برای ساکنان سایر ایالت‌ها): شهریه سالانه معمولاً بین ۶۰,۰۰۰ تا ۸۰,۰۰۰ دلار است.
· دانشگاه‌های خصوصی: این دانشگاه‌ها برای همه یکسان است و شهریه معمولاً بین ۶۵,۰۰۰ تا ۹۰,۰۰۰ دلار (و حتی بیشتر) است.
· مثال: دانشگاه هاروارد شهریه‌ای حدود ۷۰,۰۰۰ دلار به علاوه هزینه‌های زندگی دارد.

هزینه کل (شهریه + زندگی): برای یک دانشجوی شهروند، کل هزینه سالانه به راحتی می‌تواند بین ۷۰,۰۰۰ تا ۱۲۰,۰۰۰ دلار باشد.

---

۲. آیا پول داشتن به تنهایی برای قبولی کافی است؟

پاسخ قطعی: خیر.

داشتن پول فقط به این معنی است که اگر در بین تعداد معدودی که پذیرفته می‌شوند قرار بگیرید، می‌توانید شهریه را بپردازید. اما پذیرش گرفتن خود یک جنگ سخت و کاملاً رقابتی است.

دانشگاه‌های پزشکی به دنبال بهترین‌ها در ابعاد مختلف هستند. حتی اگر شما ثروتمندترین فرد دنیا هم باشید، اگر نمرات (GPA) و نمره MCAT پایینی داشته باشید، پرونده شما حتی به مرحله بررسی کامل هم نمی‌رسد.

شرایط اصلی پذیرش:

· معدل (GPA) بسیار بالا (معمولاً بالای 3.7)
· نمره عالی در آزمون MCAT
· تجربه بالینی (مثل کار داوطلبانه در بیمارستان، "سایه‌روی" یا Shadowing یک پزشک)
· تجربه تحقیقاتی
· توصیه‌نامه‌های قوی
· مهارت‌های ارتباطی و شخصیتی عالی در مصاحبه

---

۳. اگر فقیر باشی اما نمراتت عالی باشد، آیا وام مناسبی وجود دارد؟

پاسخ: بله، قطعاً! سیستم آموزش آمریکا برای این مورد راه‌حل دارد.

این یک باور کاملاً غلط است که فقط ثروتمندان می‌توانند پزشک شوند. در واقع، بسیاری از دانشجویان پزشکی در آمریکا از خانواده‌های کم‌درآمد یا متوسط هستند و از طریق مکانیسم‌های مختلفی هزینه‌ها را تأمین می‌کنند:

الف) وام‌های دانشجویی دولتی (Federal Student Loans):

· این وام‌ها بهترین گزینه هستند چون نرخ بهره پایین‌تر و شرایط بازپرداخت انعطاف‌پذیرتری دارند.
· دو نوع اصلی وجود دارد:
1. وام مستقیم یارانه‌دار (Direct Subsidized Loan): دولت بهره این وام را تا زمانی که شما در دانشگاه هستید می‌پردازد. (برای مقاطع پایین‌تر بیشتر کاربرد دارد).
2. وام مستقیم بدون یارانه (Direct Unsubsidized Loan): از زمان دریافت وام، بهره آن محاسبه می‌شود، اما نیازی به پرداخت آن تا بعد از فارغ‌التحصیلی نیست.
· دانشجویان پزشکی می‌توانند سالانه تا سقف مشخصی (معمولاً بیش از ۴۰,۰۰۰ دلار) از این وام‌ها دریافت کنند.

ب) وام‌های خصوصی (Private Loans):

· این وام‌ها از بانک‌ها و مؤسسات مالی گرفته می‌شوند و معمولاً نرخ بهره بالاتر و شرایط سخت‌تری دارند. معمولاً زمانی سراغ این وام‌ها می‌روند که وام دولتی کافی نباشد.

ج) برنامه‌های بازپرداخت بر اساس درآمد (Income-Driven Repayment Plans):

· این بخش خیلی مهم است. پس از فارغ‌التحصیلی، شما می‌توانید برای بازپرداخت وام‌های دولتی خود از برنامه‌هایی استفاده کنید که قسط ماهانه آن را بر اساس درصدی از درآمد شما محاسبه می‌کنند، نه بر اساس کل مبلغ بدهی.
· برنامه‌هایی مثل REPAYE یا PAYE می‌توانند قسط ماهانه شما را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

د) بورسیه و کمک‌بلاعوض (Scholarships & Grants):

· اینها نیازی به بازپرداخت ندارند. بسیاری از دانشگاه‌ها، بنیادهای خیریه و سازمان‌ها به دانشجویان بااستعداد اما کم‌بضاعت بورسیه اعطا می‌کنند.

جمع‌بندی نهایی:

وضعیت مالی شما به هیچ وجه مانع تحصیل در پزشکی در آمریکا نیست اگر استعداد و پشتکار لازم را داشته باشید.

اگر یک دانش‌آموز فقیر اما بااستعداد باشید:

1. اول باید تمام تمرکز خود را روی گرفتن نمرات عالی و کسب تجربیات بالینی و تحقیقاتی بگذارید تا در رقابت سخت پذیرش موفق شوید.
2. پس از دریافت پذیرش، از طریق ترکیبی از وام‌های دولتی، وام‌های خصوصی و بورسیه می‌توانید کل هزینه تحصیل خود را پوشش دهید.
3. پس از فارغ‌التحصیلی و تبدیل شدن به یک پزشک با درآمد خوب، می‌توانید با برنامه‌های بازپرداشت مناسب، وام‌های خود را مدیریت کنید.

دیپ سیک نظرت درمورد پذیرش دانشجوی پزشکی در دانشگاه های غیرانتفاعی در ایران چی هست؟ آیا با افزایش کمیتی تعداد پزشکان به سلامت جامعه کمک خواهد کرد یا با کاهش کیفیت آموزش پزشکی به زیان سلامت جامعه خواهد شد؟


سوال بسیار عمیق و مهمی را مطرح کردید که دقیقاً به یکی از چالش‌های اساسی نظام سلامت و آموزش عالی ایران می‌پردازد. تحلیل این موضوع نیازمند بررسی جنبه‌های مختلف است.

تحلیل پذیرش دانشجوی پزشکی در دانشگاه‌های غیرانتفاعی در ایران

۱. جنبه‌های مثبت و اهداف اولیه:

· افزایش دسترسی به آموزش پزشکی: در theory، این دانشگاه‌ها می‌توانند با افزایش تعداد صندلی‌های آموزشی، به پاسخگویی به تقاضای بالای جامعه برای تحصیل در پزشکی کمک کنند.
· کمک به تأمین نیروی انسانی: ایران با مشکل "فرار مغزها" و کمبود پزشک در برخی مناطق محروم مواجه است. افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان می‌تواند در بلندمدت به پر کردن این خلأ کمک کند.
· کاهش فشار مالی بر دولت: این دانشگاه‌ها عمدتاً از طریق شهریه دانشجویان تأمین مالی می‌شوند و بودجه دولتی چندانی مصرف نمی‌کنند.

۲. چالش‌ها و نگرانی‌های جدی (بخش اصلی تحلیل):

این بخش است که باعث ایجاد تردید در مورد سودمند بودن این روند می‌شود:

· کیفیت آموزش بالینی (Clinical Training): قلب آموزش پزشکی، آموزش عملی در بیمارستان‌های آموزشی مجهز و با حجم بالای بیمار است. دانشگاه‌های غیرانتفاعی عموماً فاقد بیمارستان‌های آموزشی بزرگ و مجهز هستند. آنها معمولاً با بیمارستان‌های خصوصی یا کوچک‌تر قرارداد می‌بندند که ممکن است تنوع بیماری‌ها و حجم کافی برای آموزش همه دانشجویان را نداشته باشند. این بزرگ‌ترین نگرانی است.
· جذب اساتید مجرب: دانشگاه‌های دولتی بزرگ و باسابقه (مانند دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران، شیراز، مشهد و...) به دلیل اعتبار و ساختار بودجه‌ای، امکان جذب و حفظ بهترین اساتید را دارند. دانشگاه‌های غیرانتفاعی ممکن است در رقابت برای جذب اساتید برتر (به خصوص در حوزه بالینی) با مشکل مواجه شوند.
· گزینش دانشجو: در دانشگاه‌های دولتی، پذیرش دانشجو تقریباً منحصراً بر اساس رتبه کنکور است (که خودش معایبی دارد، اما شفاف است). در دانشگاه‌های غیرانتفاعی، معیار توانایی مالی برای پرداخت شهریه‌های بالا می‌تواند به یک فاکتور نانوشته اما مؤثر تبدیل شود. این امر می‌تواند منجر به پذیرش دانشجویانی شود که لزوماً شایسته‌ترین افراد از نظر علمی نیستند.
· بازار کار و اعتبار مدرک: با افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان، رقابت برای دستیاری (تخصص) و شغل شدیدتر می‌شود. ممکن است مدرک این دانشگاه‌ها در نگاه برخی بیماران یا مراکز درمانی از اعتبار کمتری برخوردار باشد که این خود یک چالش برای فارغ‌التحصیلان آن‌ها ایجاد می‌کند.

پاسخ به سوال اصلی: سود یا زیان برای سلامت جامعه؟

پاسخ قطعی به این سوال دشوار است، اما با در نظر گرفتن چالش‌های فوق، می‌توان اینگونه تحلیل کرد:

اگر افزایش کمیت، به بهای کاهش کیفیت باشد، نتیجه نهایی به احتمال زیاد زیان برای سلامت جامعه خواهد بود.

· **یک پزشک با آموزش ضعیف، صرفاً یک "تکنیسین" نیست که کارایی پایینی داشته باشد؛ او می‌تواند با تشخیص‌های اشتباه، درمان‌های نادرست و خطاهای پزشکی، مستقیماً به بیماران آسیب برساند. این امر هزینه‌های انسانی و اقتصادی سنگینی بر دوش جامعه می‌گذارد.
· کیفیت یک نظام سلامت به کیفیت ستون فقرات آن، یعنی "پزشکان عمومی" بستگی دارد. اگر این پایه سست باشد، کل نظام لطمه می‌بیند.

جمع‌بندی و راه حل پیشنهادی:

مسئله، نفس وجود دانشگاه‌های غیرانتفاعی نیست، بلکه نحوه نظارت و کیفیت‌سنجی آن‌هاست. برای اینکه این مدل بتواند واقعاً به سلامت جامعه کمک کند، باید:

1. نظارت سختگیرانه و مستمر: سازمان سنجش آموزش پزشکی و نظام پزشکی باید بر کیفیت آموزش بالینی، کیفیت اساتید و امکانات این دانشگاه‌ها نظارت بسیار قوی و بی‌اغماض داشته باشند.
2. ارزیابی خروجی: در نهایت، معیار موفقیت این دانشگاه‌ها نباید تعداد فارغ‌التحصیلان، بلکه نمرات آنان در آزمون‌های ملی (مانند آزمون پذیرش دستیاری) و میزان مهارت و موفقیت آنان در محیط کار واقعی باشد.
3. تأکید بر آموزش بالینی: این دانشگاه‌ها باید موظف به سرمایه‌گذاری و ایجاد یا عقد قرارداد با بیمارستان‌های مجهز و باکیفیت برای آموزش دانشجویان شوند.

در حالت ایده‌آل، بهترین مدل، افزایش کنترل‌شده تعداد پذیرش در دانشگاه‌های دولتی باکیفیت همراه با تقویت زیرساخت‌های آن‌ها است. اما اگر قرار باشد از مدل غیرانتفاعی استفاده شود، این امر تنها در صورت وجود یک سیستم نظارتی آهنین و اولویت دادن مطلق به کیفیت بر کمیت، می‌تواند نتیجه‌بخش باشد.

به نظر من، در شرایط فعلی، این روند بیشتر در حال ایجاد یک بحران کیفیت در آموزش پزشکی است که تبعات آن در بلندمدت گریبان‌گیر نظام سلامت کشور خواهد شد.

یا خددددا
#امیرکبیر_زمان

🔺️در حالی که ایران مشغول کارآزمایی دود عنبرنسارا بود، در آمریکا اولین اسپری اپی نفرین برای مقابله با آنافیلاکسی مورد تایید FDA قرار گرفت

هلیکوپتر هلال احمر در لرستان سقوط کرد. پیکر دو تن از کادر پرواز تاکنون پیدا شده است