دیپ سیک نظرت درمورد پذیرش دانشجوی پزشکی در دانشگاه های غیرانتفاعی در ایران چی هست؟ آیا با افزایش کمیتی تعداد پزشکان به سلامت جامعه کمک خواهد کرد یا با کاهش کیفیت آموزش پزشکی به زیان سلامت جامعه خواهد شد؟


سوال بسیار عمیق و مهمی را مطرح کردید که دقیقاً به یکی از چالش‌های اساسی نظام سلامت و آموزش عالی ایران می‌پردازد. تحلیل این موضوع نیازمند بررسی جنبه‌های مختلف است.

تحلیل پذیرش دانشجوی پزشکی در دانشگاه‌های غیرانتفاعی در ایران

۱. جنبه‌های مثبت و اهداف اولیه:

· افزایش دسترسی به آموزش پزشکی: در theory، این دانشگاه‌ها می‌توانند با افزایش تعداد صندلی‌های آموزشی، به پاسخگویی به تقاضای بالای جامعه برای تحصیل در پزشکی کمک کنند.
· کمک به تأمین نیروی انسانی: ایران با مشکل "فرار مغزها" و کمبود پزشک در برخی مناطق محروم مواجه است. افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان می‌تواند در بلندمدت به پر کردن این خلأ کمک کند.
· کاهش فشار مالی بر دولت: این دانشگاه‌ها عمدتاً از طریق شهریه دانشجویان تأمین مالی می‌شوند و بودجه دولتی چندانی مصرف نمی‌کنند.

۲. چالش‌ها و نگرانی‌های جدی (بخش اصلی تحلیل):

این بخش است که باعث ایجاد تردید در مورد سودمند بودن این روند می‌شود:

· کیفیت آموزش بالینی (Clinical Training): قلب آموزش پزشکی، آموزش عملی در بیمارستان‌های آموزشی مجهز و با حجم بالای بیمار است. دانشگاه‌های غیرانتفاعی عموماً فاقد بیمارستان‌های آموزشی بزرگ و مجهز هستند. آنها معمولاً با بیمارستان‌های خصوصی یا کوچک‌تر قرارداد می‌بندند که ممکن است تنوع بیماری‌ها و حجم کافی برای آموزش همه دانشجویان را نداشته باشند. این بزرگ‌ترین نگرانی است.
· جذب اساتید مجرب: دانشگاه‌های دولتی بزرگ و باسابقه (مانند دانشگاه‌های علوم پزشکی تهران، شیراز، مشهد و...) به دلیل اعتبار و ساختار بودجه‌ای، امکان جذب و حفظ بهترین اساتید را دارند. دانشگاه‌های غیرانتفاعی ممکن است در رقابت برای جذب اساتید برتر (به خصوص در حوزه بالینی) با مشکل مواجه شوند.
· گزینش دانشجو: در دانشگاه‌های دولتی، پذیرش دانشجو تقریباً منحصراً بر اساس رتبه کنکور است (که خودش معایبی دارد، اما شفاف است). در دانشگاه‌های غیرانتفاعی، معیار توانایی مالی برای پرداخت شهریه‌های بالا می‌تواند به یک فاکتور نانوشته اما مؤثر تبدیل شود. این امر می‌تواند منجر به پذیرش دانشجویانی شود که لزوماً شایسته‌ترین افراد از نظر علمی نیستند.
· بازار کار و اعتبار مدرک: با افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان، رقابت برای دستیاری (تخصص) و شغل شدیدتر می‌شود. ممکن است مدرک این دانشگاه‌ها در نگاه برخی بیماران یا مراکز درمانی از اعتبار کمتری برخوردار باشد که این خود یک چالش برای فارغ‌التحصیلان آن‌ها ایجاد می‌کند.

پاسخ به سوال اصلی: سود یا زیان برای سلامت جامعه؟

پاسخ قطعی به این سوال دشوار است، اما با در نظر گرفتن چالش‌های فوق، می‌توان اینگونه تحلیل کرد:

اگر افزایش کمیت، به بهای کاهش کیفیت باشد، نتیجه نهایی به احتمال زیاد زیان برای سلامت جامعه خواهد بود.

· **یک پزشک با آموزش ضعیف، صرفاً یک "تکنیسین" نیست که کارایی پایینی داشته باشد؛ او می‌تواند با تشخیص‌های اشتباه، درمان‌های نادرست و خطاهای پزشکی، مستقیماً به بیماران آسیب برساند. این امر هزینه‌های انسانی و اقتصادی سنگینی بر دوش جامعه می‌گذارد.
· کیفیت یک نظام سلامت به کیفیت ستون فقرات آن، یعنی "پزشکان عمومی" بستگی دارد. اگر این پایه سست باشد، کل نظام لطمه می‌بیند.

جمع‌بندی و راه حل پیشنهادی:

مسئله، نفس وجود دانشگاه‌های غیرانتفاعی نیست، بلکه نحوه نظارت و کیفیت‌سنجی آن‌هاست. برای اینکه این مدل بتواند واقعاً به سلامت جامعه کمک کند، باید:

1. نظارت سختگیرانه و مستمر: سازمان سنجش آموزش پزشکی و نظام پزشکی باید بر کیفیت آموزش بالینی، کیفیت اساتید و امکانات این دانشگاه‌ها نظارت بسیار قوی و بی‌اغماض داشته باشند.
2. ارزیابی خروجی: در نهایت، معیار موفقیت این دانشگاه‌ها نباید تعداد فارغ‌التحصیلان، بلکه نمرات آنان در آزمون‌های ملی (مانند آزمون پذیرش دستیاری) و میزان مهارت و موفقیت آنان در محیط کار واقعی باشد.
3. تأکید بر آموزش بالینی: این دانشگاه‌ها باید موظف به سرمایه‌گذاری و ایجاد یا عقد قرارداد با بیمارستان‌های مجهز و باکیفیت برای آموزش دانشجویان شوند.

در حالت ایده‌آل، بهترین مدل، افزایش کنترل‌شده تعداد پذیرش در دانشگاه‌های دولتی باکیفیت همراه با تقویت زیرساخت‌های آن‌ها است. اما اگر قرار باشد از مدل غیرانتفاعی استفاده شود، این امر تنها در صورت وجود یک سیستم نظارتی آهنین و اولویت دادن مطلق به کیفیت بر کمیت، می‌تواند نتیجه‌بخش باشد.

به نظر من، در شرایط فعلی، این روند بیشتر در حال ایجاد یک بحران کیفیت در آموزش پزشکی است که تبعات آن در بلندمدت گریبان‌گیر نظام سلامت کشور خواهد شد.

📨 پیام از شیراز:
دانشگاه غیرانتفاعی استاد ملک فعلا فقط برای رشته پزشکی و پرستاری هستش
داروسازی و رشته های دیگر مطرح نیستند

پیشنهاد به دکتر جعفریان مشاور عالی وزیر بهداشت:

دکتر ملک حسینی اولین دانشگاه غیرانتفاعی پزشکی ایران را تاسیس کرده است، طبق قولی که دادید با یک بیانیه کوتاه استعفا دهید تا صدای اعتراض به تاسیس اینگونه دانشگاه ها برای پزشک شدن کسانی که استعداد آن را ندارند شنیده شود.

کانال قلعه پزشکان

از اینستاگرام فارسی بعید بود این پست

🔵 از سهامداری بیمارستان‌ها تا دانشگاه‌های انتفاعی

🔹 تحلیلی بر چرایی راه افتادن موضوع دانشگاه‌های خصوصی پزشکی

✍️ دکتر خلیل امیرزاده
متخصص بیهوشی، مراقبت های ویژه و حقوقدان


▫️ موضوع تحصیل اجباری در ایران پیشینه ای به عمر مشروطیت دارد و با اولین متمم قانون اساسی مشروطه و طی نوزدهمین اصل آن پدیدار گشت (۱۲۸۶شمسی)، با قانون آموزش اجباری و مجانی سال ۱۳۲۲ شکل یافت و بعدا در دهه ۴۰ شمسی با اصل پانزدهم انقلاب سفید، رایگان بودنش در سطوح دانشگاهی هم تحکیم و اعلام شد.

▫️ با تدوین قانون اساسی سوم در سال ۱۳۵۸ با اصل سی ام چنین اعلام شد:
دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد.

▫️ منتهی اولین عدول از این اصل در اوایل دهه ۶۰ با دخالت سران سیاسی و تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی انجام شد.

▫️ طی سال‌های ۵ -۱۳۶۴ وزیر و مدیران وقت وزارت بهداری تحت عنوان خودکفایی و تامین کادر پزشکی، طرح انفکاک رشته‌های پزشکی و پیراپزشکی را اجرایی نمودند و یک شبه، بسیاری از متخصصین درمانی و هم مسلک را به هیئت علمی تبدیل کردند. این افراد که غالبا وضعیت مالی خوبی نداشتند با جاگیر شدن در مناصب سیاست گزاری و سطوح اجرایی وزارتی و دانشگاهی پس از تثبیت موقعیت، در طول دو دهه ۹۰ - ۷۰ وارد عرصه‌های سرمایه داری در قالب سهام داری بیمارستان ها و شرکت های دارویی و تجهیزات پزشکی شدند (برخلاف اصل ۱۴۱) از اواسط دهه ۹۰ اغلب این نوسرمایه داران به سنین بازنشستگی رسیده اند و باوجود تجمع در پاتوق‌های با ظاهر علمی و فرهنگی هنوز عطش قدرت وجمع آوری مال و منال را داشته و دارند. نکته‌ای که نباید از نظر دور داشت آن است که اکثریت ایشان بدلیل سوابق کاری، در عرصه بین المللی تحت نظر هستند وگرنه، دارایی‌های خویش را تا بحال منتقل کرده بودند.

▫️ ماجرای دکتر س و دکتر ل که طی دو سال پیش از کشور کانادا دیپورت شدند موید مطلب است. لذا حجم زیاد پول‌های انباشته شده می‌طلبد که طرحی نو را، راه بیاندازند. هم فال و هم تماشا

▫️ هم برای ایام بازنشستگی کار و دست آویزی بر چرخه قدرت در عرصه نظام سلامت فراهم می شود و از سویی دیگر بازار داغ چند میلیارد دلاری آموزش رشته های پرطرفدار پزشکی نصیب می گردد.
(بقول جناب وزیر، دکتر ظفر قندی ۴۲۰۰۰ هزار دانشجوی ایرانی در رشته های پزشکی هم اینک در خارج کشور مشغول به تحصیل هستند)

▫️ لذا در قالب خیرخواهی و اینکه «سیستم دولتی جوابگو نیست، کیفیت آموزش‌ها باید بالا نگهداشته و جلوی مهاجرت نخبگان و خروج ارز، را می گیریم»، دانشگاه‌های خودمانی را، راه خواهند انداخت.
«خودمانی» که ملاطش، زر و زور و تزویر است و عناصرش را  «نو اشراف استمرار طلب» تشکیل می دهند. بهرحال چنین اموری «گردنگیرهای خاص» خودش را می‌طلبد، تغییرات را از این زوایه بنگریم.

غزل‌های شیرازی در باغات تجریش را با آوازی از دستگاه بیات ترک می‌شنویم.

#نه_به_دانشگاه_انتفاعی_خودمانی  
                
🗓  ۷ دی ماه ۱۴۰۴

پایگاه خبری پزشکان و قانون (پالنا)
@pezeshkanghanon

بابک زنجانی چرا میتونه کنفرانس خبری برگزار کنه؟
مقام و مسئولیتی داره؟
مگه دزد نبوده؟
کلا طوری رفتار میکنه انگار میخواد رئیس جمهور شه

کجوری البرزی شاهچراغی و فروردین هم خدا دارند

به نظر می رسد موضوع یک فانتزی باشد.گویا دکتر ملک حسینی از خانواده عشایر بویراحمدی بوده که در زمان مرحوم بهمن بیگی معلم شده و ارادت ویژه ای به او دارد، بهمن بیگی از عشایر قشقایی بود که در حوزه آموزش کودکان عشایر ایران به ویژه جنوب کوشید و نام نیکی از خود برجای گذاشت. در مصاحبه اخیر دکتر مهبودی که او نیز از عشایر کوهمره فارس است، همکاری با دکتر ملک حسینی برای تاسیس دانشکده داروسازی و اختصاص سهمیه به فرزندان عشایر مطرح بود. این درحالیست که امروزه عملا عشایری وجود ندارد و همه دانش آموزان در مدارس عادی تحصیل می کنند لذا اصولا حمایت از دانش آموز عشایری برای ادامه تحصیل موضوعیت ندارد. فانتزی و بلندپروازی دکتر ملک حسینی برای تکرار الگوی بهمن بیگی اینبار در حوزه پزشکی، برای شهرت بیشتر، می تواند باعث آغاز آبشاری از رقابت بین پزشکان معروف فارس برای تاسیس دانشکده و دانشگاه شود مثلا دانشکده قلب دکتر کجوری دانشکده زنان دکتر البرزی دانشکده ارتوپدی دکتر شاهچراغی دانشکده چشم پزشکی برادران فروردین و به همین راحتی عدالت در پذیرش دانشجو و کیفیت در تربیت آنها نابود شود.

قلعه پزشکان

تصاویر تجمع درمانگران اعتیاد مقابل سازمان غذا و دارو در اعتراض به کمبود شربت تریاک در حال انتشار در رسانه های برون مرزی با عنوان اعتراض مردم است.
این خلط به دلیل همزمانی با تجمعات بازاریان تهران در اعتراض به قیمت دلار رخ داده است.

مگر با اعدام سلطان سکه قیمت سکه اصلاح شد که با استعفای فرزین قیمت دلار اصلاح شود؟

به نظرمی رسد رئیس زاده در امور صنفی از جمله اصلاح تعرفه ها همچنان بر فعالیت رسانه ای تاکید دارد. فعالیتی که طی چهارسال گذشته چه در دولت هم جناحی وی و چه در دولتی با ریاست یک پزشک راه به جایی نبرد.
ظاهرا رئیس زاده فراموش کرده است که راس امور است. فراموش کرده است نامه ۸۰ نماینده مجلس را.

قربان فعلا تلویزیون را به لاری پور و سلحشور بدهید بروید مجلس خاکی به سر پزشکان بریزید.

دلار عصر امروز ۴۰۰۰ تومان ارزان شد

طرحی که نکوست از قائنش پیداست

طبق اخبار رسیده دانشگاه بیرجند در اقدامی مغایر با قانونِ تاسیس مطب(و نه کمیسیون ماده ۲۰) اجازه تاسیس مطب عادی به دو متخصص واجد شرایط را نداده و ورود به طرح پزشک خانواده را شرط تاسیس مطب اعلام کرده است!

اینکه نظام پزشکی چگونه با این گستاخی دانشگاه بیرجند برخورد خواهد کرد یک بحث است و اینکه وزارت بهداشت چرا به مدیرانی که حتی پاسخ سوال رئیس جمهور را درمورد سهم از ارزش افزوده نمیدانند اعتماد کرده است بحث دیگریست.

طرح پزشک خانواده در فارس نیز با اجبار آغاز شد که به اینجا رسید.
#گذشته_فارس_آینده_شماست

ترامپ هرچند برای بار هشتاد و یکم نگفت فردو را من زدم ولی درمورد اعتراضات بازار تهران صحبت کرد.
کاش به جای این سخنان به حکیم روازاده پناهندگی می داد.

ایسنا دی ماه ۱۳۹۶:
یک وکیل دادگستری گفت: اصل 27 قانون اساسی، تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‏‌ها را بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد گذاشته؛ لذا صرف تجمع و راهپیمایی بدون آنکه توأم با حمل سلاح و منافی با مبانی دین مبین اسلام باشد، جرم محسوب نمی‌شود.

حجتی در گفت‌وگو با ایسنا گفت: اگرچه تبصره 2 ماده 6 و ماده 10 قانون احزاب و آیین نامه اجرایی آن اصل 27 قانون اساسی را به عنوان یک قانون عادی تخصیص زده و برگزاری تجمعات و راهپیمایی‌ها را منوط به اخذ مجوز کتبی از وزارت کشور تا یک هفته قبل از برگزاری تجمع و راهپیمایی کرده است، لیکن عدم اخذ مجوز با ضمانت اجرای خاصی توأم نیست؛ یعنی قانونگذار اگرچه تکلیف به اخذ مجوز کتبی برای برگزاری راهپیمایی و تجمع کرده است، ولی برای عدم رعایت این تکلیف قانونی، ضمانت اجرایی پیش بینی نکرده است.

این وکیل دادگستری با بیان اینکه

الزام به اخذ مجوز کتبی در قانون احزاب و آیین نامه اجرایی آن نیز صرفاً ناظر بر گروه‌ها، احزاب،

جمعیت‌ها و سازمان‌هایی است که قصد برگزاری تجمعات و راهپیمایی دارند و

در خصوص اجتماعات خودجوش مردم برای اعتراضات مدنی و مسالمت آمیز

، چنین تکلیفی در قانون فعالیت احزاب و جمعیت ها و انجمن‌های سیاسی و صنفی و انجمن‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی شناخته شده پیش بینی نشده است، چنین ابراز عقیده کرد: لذا شهروندان بر مبنای اصل 27 قانون اساسی می‌توانند

بدون الزام به اخذ مجوز کتبی از وزارت کشور و با شرطی که تجمعات‌شان توأم با حمل سلاح و یا مخل مبانی اسلام نباشد

، نسبت به راهپیمایی و تشکیل تجمعات اعتراضی اقدام کنند.

حجتی گفت: تشکیل اجتماعات و راهپیمایی از حقوق اساسی شهروندان است و هیچکس نمی‌تواند این حق را از شهروندان سلب کند؛ با این حال تجمعات و راهپیمایی‌ها نیز نباید به قصد ارتکاب جرم باشد. ماده 610 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی،

اجتماع و تبانی به
قصد ارتکاب جرایمی علیه امنیت داخلی و خارجی

کشور را جرم انگاری کرده است
، لذا اگر مقصود اجتماع کنندگان، اعتراض مسالمت آمیز و یا بیان مطالبات مدنی و مطالبه حقوق قانونی‌شان نباشد و هدف از تشکیل تجمع و راهپیمایی، ارتکاب جرایمی علیه امنیت داخلی و خارجی کشور باشد، تشکیل این تجمعات و راهپیمایی‌ها جرم خواهد بود، حتی اگر با مجوز کتبی وزارت کشور بوده، لیکن با هدف ارتکاب جرم اما در قالب قانونی نسبت به اخذ آن مجوز اقدام شده باشد.