حکومت می‌ترسه تجمع‌ها تو تهران شکل بگیره، چون می‌دونه اگه خیابون‌ها پر بشه، سقوطش سریع‌تر میشه.

راهش هم اینه که مردم هم‌زمان و میلیونی بیان تو خیابون و هم‌زمان راه‌های اصلی و محورهای مهم قفل بشه.

اولین قدم اینه که از ترس رد بشیم؛ چون اگه خیابون دست مردم بیفته، دستگاه سرکوب زود کم میاره، به‌صورت گروه‌های کوچیک از خانواده و دوست‌ها از محله‌ها راه بیفتید، همدیگه رو پیدا کنید و بعد با هم برید سمت خیابون‌های مرکزی.

وقتی جمعیت میلیونی بشه، نیروهای سرکوب نمی‌تونن دووم بیارن، خیلی‌ها عقب می‌کشن و بعضی‌ها هم به مردم می‌پیوندن.

ما با معترض حرف می‌زنیم ولی حرف زدن با اغتشاشگر فایده نداره و اونارو سرجاشون میشونیم.

من قشر بازاری رو خوب میشناسم، همشون وفادار به جمهوری اسلامی و آدمای مومنی هستن، دشمن سعی کرده با برهم زدن اقتصاد ما جو رو ملتهب کنه اما ما در حال پیگیری و حل این مشکل هستیم.